Zjednoczone Królestwo Brugii

IV
Hej, Elfringu!, gdzie twe hufce,
Gdzie podziały się sztandary,
Gdzie błąkają się oddziały,
Nie masz ludu już u boku?

V
Nie ma tobie słowa, jeno
Klną cię wszędzie, zdrajcą głoszą,
Cóżeś zrobił - hen - w amoku
Ni kapłani nie uproszą,

VI
Ni królowie ofiar dadzą
Wiele wołu, krwi naczynia,
Jędze umazane sadzą -
Boskiej woli nie odczynią.

Ostatnio edytowany przez BR0005 (2008-05-05 13:10:23)

IX
Zbyt był dumny wódz gryfowy,
Nazbyt wiele wiósn zostawił,
Za wiele wdzięku i mowy
Szlachetnej, by padając się w złości nie palił.

X
Czy to przed królem, czy władcą jakim,
Czy przed książątkiem na ziemiach niewielkich -
Nie będzie się słaniał na nogach (jak z waty)
Naprzeciw wiszącym nad ludem miernym!

XI
Miecz odpasali, ostrzem do góry
Legnąć je jęli, przycięli sznury,
Węzłem podwójnym na zgięciach ścisnęli,
By się wojaczek im nie wyśliznął.

XII
Trzech go złapało, trzech jeszcze z tyłu
I trzech kolejnych po bokach stało,
'Na co mężowie, na co ich tylu?
Toż, gdybym chciał, to nic by nie dało!'

XIII
'Nie ciężką jest sprawą pęta rozerwać,
Żadnej mądrości w tym nie ma -
Lecz prawa władanie naiwnie przerwać,
Tylko głupiec się temu ośmiela!'

XIV
Nie słucha go żaden, po schodach ciągną,
A on spokojny, baranek
Z orłem na piersi, emblemą modrą
I  tu nie stroni od manier.

// Zrobiło się zbyt pompatycznie, to trzeba rozładować atmosferę :p

XV
Z brodą do góry, zadartym czołem,
Oczyma świdrując ściany -
Nie myśli o kratach żaden pachołek,
Tylko, by wrócić dzisiaj do mamy!

XVI
Nieruszony, spokojny, z miną cierpliwą
Pomiędzy prętami patrza,
Zaśpiewałby jaką piosnkę cnotliwą,
Ale mu w gardle zaschło.

XVIII
Ach, Gryfonie! Ach, pierzasty!
Sam cię Bóg jął posłać, powiedz:
Ileś na dno puścił masztów,
Ile wód minąłeś wcześniej

XIX
Nim żeś u wieziennych odrzwi
Stanął, aby orzec wreszcie
"Wolnyś, wolnyś synu modry,
Nieś na powrót swój proporzec!"

XX
"Znowuż nad północne morze,
Nad koroną gór daleką -
Płyńże, płyń! Ja nie strwożę
Ni przed głębią, ni przed rzeką."