Zjednoczone Królestwo Brugii

Witam,

Może wypowiem się jako jeden z głównych autorów całej rzeczy. Otóż podstawowe zamysły nowego Aktu Konstytucyjnego to:
- oddać obywatelom na tyle dużo władzy, na ile pozwalają na to okoliczności;
- utrzymać stabilność;
- powoływać organy władzy z pomysłem na działanie (jest to problem wielu parlamentów mikroświatowych, stąd też u nas owe stałe komisje);
- sukcesywnie rozpraszać władzę z uwzględnieniem poprawki na stabilność;

Zresztą polecam lekturę, najzwyczajniej w świecie.

------

AKT KONSTYTUCYJNY ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA BRUGII (projekt z poprawkami by J.Kalicki)

[...]


Preambuła

My, rządzący Narodami Gryflandzkim i Matlandzkim, zgromadzeni pod Sztandarem Brugijskim [w Stanach Generalnych], w trosce o dobrobyt i trwałość naszej Ojczyzny [...] Ustanawiamy zatem niniejszy Akt Konstytucyjny jako podstawowe prawa dla państwa, oparte na wolności, równości i sprawiedliwości oraz współpracy ludu i władz.


Sugestia: osobiście uważam, że fraza "rządzący Narodami Gryflandzkim i Matlandzkim" mogłoby zostać zamieniona coś w stylu "przedstawiciele Narodów" lub "reprezentanci"; albo nawet jeszcze prościej "My, Narody Gryflandzkie i Matlandzkie" - wydaje mi się, iż odniesienie do szerszego grona szybciej trafi do serc i umysłów ludzkich]


Rozdział I – Zjednoczone Królestwo Brugii

Art. 1.
1. Zjednoczone Królestwo Brugii jest państwem federalnym, które tworzą równouprawnione Stadhouderaty.
2. Formą rządów jest monarchia konstytucyjna.

Art. 2.
Zjednoczone Królestwo Brugii jest państwem prawa opierającym się na zasadach wolności, równości i braterstwa.

Art. 3.
1. Stadhouderaty przekazują władzy federalnej prowadzenie polityki zagranicznej, polityki imigracyjnej, wspólnej polityki gospodarczej, obronności, sądownictwa apelacyjnego oraz administrację miejscami publicznymi w zakresie określonym aktem federalnym.
2. Stadhouderaty mogą przekazać władzy federalnej dziedziny niewymienione w ustępie poprzedzającym na podstawie umowy o randze aktu konstytucyjnego.

Art. 4.
Zmiana granic pomiędzy Stadhouderatami następuje na podstawie umowy o randze aktu konstytucyjnego.

Komentarz: brak określenia czym jest umowa o randze aktu konstytucyjnego, kto go uchwala i jaka jest jego pozycja w ogólnej strukturze prawnej]


Art. 5.
1. Na czele Zjednoczonego Królestwa Brugii stoi Król.
2. Władza królewska realizuje się poprzez królewskie pełnomocnictwa.

Art. 6.
Królewskie pełnomocnictwo ustawodawcze sprawują Stany Generalne, wykonawcze - Rząd Federalny, sądownicze - sądy z Sądem Federalnym na czele.

Komentarz: brak późniejszego określenia czym jest Sąd federalny; chyba, że chodzi o Trybunał Federalny?]


Art. 7.
Jeśli nie został sformowany organ właściwy do pełnienia danego królewskiego pełnomocnictwa to jego funkcję pełni Senat Stanów Generalnych.

Art. 8.
1. Siedzibą władz Zjednoczonego Królestwa Brugii jest miasto Brugiopolis Królewskie.
2. Miasto Brugiopolis Królewskie znajduje się poza jurysdykcją Stadhouderatów; jego ustrój określa akt federalny.

Art. 9.
Językami urzędowymi Zjednoczonego Królestwa Brugii są język polski oraz język brugijski; dodatkowe języki pomocnicze mogą być przyjęte aktem federalnym bądź decyzjami władz lokalnych.


Rozdział II – Obywatele Zjednoczonego Królestwa

Komentarz: sporo praw i swobód mają obywatele, ale co z mieszkańcami i przyjezdnymi? ich prawo nie chroni?]


Art. 10.
Warunki nabywania i tracenia obywatelstwa Zjednoczonego Królestwa Brugii określona akt federalny.

Art. 11.
Obywatele Zjednoczonego Królestwa Brugii są równi wobec prawa.

Art. 12.
Obywatel nie może być dyskryminowany z jakiegokolwiek powodu, w szczególności ze względu na identyfikację z mniejszościami filozoficznymi, czy ideologicznymi.

Art. 13.
1. Obywatel może być ścigany przez uprawnione organa ze względu na podejrzenie przekroczenia prawa.
2. Obywatel nie może być aresztowany bez zgodnego z prawem postanowienia organu władzy sądowniczej.

Art. 14.
1. Obywatel ma prawo do uczciwego procesu sądowego.
2. Wyroki organów władzy sądowniczej zapadają oraz są wprowadzane w życie na podstawie i w granicach prawa.

Art. 15.
Obywatel ma zapewnioną wolność osobistą; jego godność i prywatność są nienaruszalne.

Art. 16.
Zjednoczone Królestwo Brugii chroni własność swoich obywateli. Wywłaszczenie jest możliwe wyłącznie z uwagi na szczególną potrzebę publiczną; w takim wypadku państwo jest zobowiązane zapewnić obywatelowi godną rekompensatę.

Art. 17.
Obywatel ma zapewnioną wolność wyrażania poglądów w każdej dziedzinie.

Art. 18.
Zjednoczone Królestwo Brugii zabezpiecza swoim obywatelom godne warunki bytu.

Art. 19.
W Zjednoczonym Królestwie Brugii panuje wolność prasy; nie może zostać wprowadzona cenzura.

Art. 20.
1. Obywatele mają prawo zrzeszania się.
2. Obywatele mają prawo do pokojowych zgromadzeń.

Art. 21.
1. Obywatel ma prawo zwracania się do władz publicznych z petycjami.
2. Obywatel ma prawo do odwołania od decyzji władz do wyższej instancji.

Komentarz: określenie "odwołania od decyzji władz do wyższej instancji" jest dla mnie niejasne - od decyzji których władz, do jakiej wyższej instancji?]

Art. 22.
Obywatele mają prawo do informacji o dokumentach wydawanych przez władze publiczne.


Rozdział III – Królewskie pełnomocnictwo ustawodawcze

Art. 23.
1. Stany Generalne składają się z dwóch izb.
2. Izbą wyższą Stanów Generalnych jest Senat.
3. Izbą niższą Stanów Generalnych jest Rada Federalna.

[Sekcja 1 – Rada Federalna]

Art. 24.
Rada Federalna jest demokratyczną reprezentacją obywateli Zjednoczonego Królestwa Brugii.

Art. 25.
1. Rada Federalna jest wybierana w tajnych, równych, bezpośrednich i proporcjonalnych wyborach.
2. Rada Federalna składa się z radnych.
3. Szczegółowy tryb wybierania oraz liczbę radnych określa akt federalny.

Art. 26.
1. Radni wybierani są na czas trwania jednej sesji Rady Federalnej.
2. Sesja Rady Federalnej zwoływana jest co dwa miesiące.

Art. 27.
Wybory do Rady Federalnej są zarządzane, przez Marszałka Rady Federalnej poprzedniej sesji, przed upływem 50 dni od zaprzysiężenia radnych poprzedniej sesji.

Art. 28.
Sesja Rady Federalnej może być przerwana wyłącznie w uzasadnionych wypadkach jednogłośną decyzją Senatu potwierdzoną przez Króla.

Art. 29.
Wybory do Rady Federalnej nie odbywają się w stanach wyjątkowych.

Art. 30.
1. Rada Federalna stanowi prawo w postaci uchwalanych aktów federalnych.
2. Rada Federalna podejmuje decyzje większością głosów.

Art. 31.
1. Do 5 dni po zakończeniu procedury wyborów, wybrani radni są zobowiązani do złożenia przysięgi radcowskiej o treści:
„Ja, N.N., radny Zjednoczonego Królestwa Brugii, zobowiązuję się wiernie i bezinteresownie służyć ojczyźnie oraz dbać o jej dobro”.
2. Niezłożenie przysięgi w terminie oznacza zrzeczenie się mandatu radcowskiego.

Art. 32.
1. Po zaprzysiężeniu Rada Federalna rozpoczyna obrady, a następnie głosowanie w sprawie wyboru Marszałka.
2. Procedurę, wymienioną w ustępie poprzedzającym, przeprowadza Marszałek poprzedniej sesji Rady Federalnej.
3. Za organizację obrad Rady Federalnej odpowiada wybrany Marszałek.

Art. 33.
1. Niezwłocznie, po wyborze Marszałka, Rada Federalna przeprowadza debatę i głosowanie w sprawie uchwalenia wotum zaufania dla Rządu Federalnego. W trakcie debaty Kanclerz Federalny może wygłosić exposé.
2. Nieuchwalenie wotum zaufania jest równoznaczne z dymisją Rządu Federalnego. W takim wypadku Rada Federalna wybiera kandydata na Kanclerza Federalnego w trybie zwykłym.
3. Jeżeli nie uda się wybrać Kanclerza Federalnego w trybie zwykłym, kandydata wybiera Senat, a następnie nad kandydaturą Senatu głosuje Rada Federalna, która może odrzucić ją większością 5/6 głosów.
4. Jeżeli Rada Federalna odrzuciła kandydata Senatu, wybiera swojego kandydata na Kanclerza Federalnego bez udziału Senatu.

Komentarz: napisano "tryb zwykły", ale nie określono co on oznacza; nigdzie w tym akcie nie ma objaśnienia?]

Art. 34.
1. Komisja Praw jest organem pomocniczym Rady Federalnej, który opiniuje i poprawia projekty aktów federalnych zgłaszane przez Rząd Federalny.
2. Komisja Praw składa się z jednego lub dwóch delegatów Rady Federalnej i jednego delegata Rządu Federalnego.
3. Delegaci Rady Federalnej do Komisji Praw są wybierani przez Radę Federalną niezwłocznie po wyborze Marszałka i zakończeniu głosowania w sprawie wotum zaufania dla Rządu Federalnego.
4. Delegat Rządu Federalnego jest powoływany przez Kanclerza Federalnego.
5. Komisja Praw do 10 dni od wyboru delegatów Rady Federalnej ogłasza raport i zopiniowane projekty aktów federalnych zgłoszonych przez Rząd Federalny.
6. Po ogłoszeniu raportu Komisja Praw ulega rozwiązaniu.

Art. 35.
1. Komisja Kontrolna jest organem pomocniczym Rady Federalnej, która rewiduje aktualny stan prawny i proponuje konieczne jego zmiany.
2. Komisja Kontrolna składa się z jednego lub dwóch delegatów Rady Federalnej i jednego delegata Senatu.
3. Delegaci Rady Federalnej do Komisji Kontrolnej są wybierani przez Radę Federalną niezwłocznie po wyborze Marszałka i zakończeniu głosowania w sprawie wotum zaufania dla Rządu Federalnego.
4. Komisja Kontrolna do 15 dni od wyboru delegatów Rady Federalnej ogłasza raport i propozycje zmian stanu prawnego.
5. Po ogłoszeniu raportu Komisja Kontrolna ulega rozwiązaniu.

Art. 36.
1. Rada Federalna może uchwalić wotum nieufności dla jednego z Sekretarzy Rządu Federalnego.
2. Uchwalenie wotum nieufności dla Sekretarza podejmowane jest większością zwykłą i oznacza jego dymisją.

Art. 37.
1. Rada Federalna prowadzi obrady ogólne do 14-go dnia od ogłoszenia raportu Komisji Kontrolnej.
2. Projekt aktu federalnego bądź też inny wniosek włączany w porządek obrad ogólnych może zgłosić każdy obywatel.

Art. 38.
1. Akt federalny uchwalony przez Radę Federalną jest przekazywany do Senatu.
2. Senat rozpoznaje przedłożony akt federalny przyjmując go w całości, wnosząc doń poprawki albo odrzucając go w całości.
3. Akt federalny, do którego Senat naniósł poprawki, ponownie rozpatruje Rada Federalna, która może odrzucić poprawki większością 5/6 głosów.
4. Uchwalony akt federalny jest podpisywany i ogłaszany przez Króla.

[Sekcja 2 – Senat]

Art. 39.
1. Senat jest gwarantem ciągłości władzy.
2. Senat obraduje w trybie permanentnym.

Art. 40.
1. Senat jest reprezentacją Stadhouderatów Zjednoczonego Królestwa Brugii.
2. Senat składa się ze Stadhouderów stojących na czele Stadhouderatów lub ich reprezentantów.

Art. 41.
Jeżeli Król posiada prawo do zasiadania w Senacie, ze względu na funkcję Stadhoudera, to powołuje swojego reprezentanta o wolnym mandacie, który będzie to prawo realizował.

Komentarz: co znaczy "o wolnym mandacie"?]

Art. 42.
Senat podejmuje decyzje większością głosów.

Art. 43.
1. Senat ma prawo do zwracania się do Króla z petycjami.
2. Król jest zobowiązany odpowiedzieć na petycję Senatu.

Art. 44.
Senat może jednogłośną decyzją detronizować Króla.


Rozdział IV – Królewskie pełnomocnictwo wykonawcze

[Sekcja 1 – Król Zjednoczonego Królestwa Brugii]

Art. 45.
Król reprezentuje Zjednoczone Królestwo Brugii wewnątrz jego granic oraz poza nimi.

Art. 46.
1. Korona Zjednoczonego Królestwo Brugii jest sprawowana dożywotnio.
2. Król ma prawo do abdykacji.

Art. 47.
1. Król rozstrzyga spory pomiędzy Stadhouderatami.
2. Król ma prawo do ustanawiania władzy w Stadhouderatach w przypadku przeszkód w pełnieniu władzy przez Stadhouderów; ustanie tych przeszkód stwierdzają sami Stadhouderzy.

Art. 48.
1. Król nadaje tytuły szlacheckie i arystokratyczne Zjednoczonego Królestwa Brugii.
2. Król nadaje ordery i odznaczenia Zjednoczonego Królestwa Brugii.

Art. 49.
1. Korona Zjednoczonego Królestwo Brugii nie jest dziedziczona.
2. Wyboru Króla Brugii dokonuje Senat.
3. Senat głosuje, w pierwszej kolejności, nad intronizacją wyznaczonego przez poprzednika następcy.
4. W sytuacji braku wyznaczonego następcy, Stadhouderzy zgłaszają kandydatury następcy.

[Sekcja 2 – Rząd Federalny]

Art. 50.
Do zadań Rządu Federalnego należy przede wszystkim:
a) prowadzenie polityki zagranicznej;
b) promocja kraju;
c) przygotowywanie projektu budżetu;
d) realizacja budżetu;
e) zarządzanie systemem gospodarki;
f) nadzór nad walutą brugijską;
g) rozwiązywanie problemów społecznych związanych z polityką gospodarczą;
h) informowanie obywateli o działaniach władz;
i) weryfikacja wniosków o obywatelstwo;
j) rozpatrywanie wniosków o rodzaje prawa pobytu;
k) administrowanie niektórymi miejscami publicznymi;
l) zarządzanie kasą federalną;
m) prowadzenie szkół powierzonych przez Stadhouderaty;
n) opieka nad kulturą brugijską;
o) realizacja aktów federalnych uchwalonych przez Stany Generalne;

Art. 51.
Na czele Rządu Federalnego stoi Kanclerz Federalny, któremu podlegają Sekretarze.

Art. 52.
1. Kanclerz powołuje i odwołuje Sekretarzy.
2. Kanclerz, powołując Sekretarza, określa jego kompetencje.

Art. 53.
Kanclerz i Sekretarze mają prawo swobodnego wypowiadania się przed Radą Federalną.


Rozdział V – Królewskie pełnomocnictwo sądownicze

Art. 54.
1. Sądownictwo w Zjednoczonym Królestwie Brugii jest niezawisłe.
2. Postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne; nie dotyczy to skargi konstytucyjnej.

Art. 55.
1. Stadhouderaty są zobowiązane do organizacji niezależnych sądów niższego stopnia.
2. Wszystkie sądy orzekają w imieniu Króla Brugii.
3. Sądy niższego stopnia orzekają w imieniu Stadhoudera sprawującego władzę w danym Stadhouderacie.

Komentarz: sprzeczność pomiędzy ust. 2 i ust. 3 - albo albo?]

Art. 56.
Najwyższą instancją wymiaru sprawiedliwości Zjednoczonego Królestwa Brugii jest Trybunał Federalny.

Art. 57.
1. Na czele Trybunału Federalnego stoi Król.
2. Król Brugii wybiera do Trybunału Federalnego równą liczbę delegatów z każdego Stadhouderatu spośród przedstawionych mu przez Stadhoudera kandydatów.
3. Kandydaci Stadhouderów do Trybunału Federalnego powinni odznaczać się możliwie najlepszą wiedzą prawniczą.

Art. 58.
1. Trybunał Federalny wydaje wyroki na podstawie i w granicach prawa.
2. Jeżeli rozstrzygnięcie sprawy na podstawie aktów prawnych jest niemożliwe, dopuszczalne jest orzekanie na podstawie zasad słuszności i utrwalonych zwyczajów.

Art. 59.
1. Trybunał Federalny rozstrzyga o zgodności aktów prawnych z Aktem Konstytucyjnym.
2. Postępowanie określone w ustępie poprzedzającym jest jednoinstancyjne.
3. Prawo do skargi konstytucyjnej posiadają: Król, Senat, Kanclerz Federalny oraz Rada Federalna.

Art. 60.
Kanclerz Federalny bądź Sekretarz może zostać postawiony przed Trybunał Federalny za złamanie prawa w związku z pełnioną funkcją z powództwa trzech obywateli Zjednoczonego Królestwa Brugii.

Komentarz: przed Trybunał może stanąć tylko Kanclerz i Sekretarz, inni urzędnicy nie?]


Art. 61.
1. Trybunał Federalny jest sądem właściwym dla postępowań na terenach wyłączonych spod jurysdykcji Stadhouderów.
2. W postępowaniu wymienionym w ustępie poprzedzającym drugą instancję stanowi Król Brugii.


Rozdział VI – Królewskie organa pomocnicze

Art. 62.
Królewskie Siły Zbrojne służą obronie granic Zjednoczonego Królestwa Brugii.

Art. 63.
1. Najwyższym zwierzchnikiem Królewskich Sił Zbrojnych jest Król.
2. Królewskie zwierzchnictwo nad siłami zbrojnymi realizuje, powoływany i odwoływany przez Króla, Feldmarszałek.

Art. 64.
1. Herold Królewski dokumentuje nobilitacje oraz gromadzi herby i pieczęcie.
2. Herold Królewski jest powoływany i odwoływany przez Króla.
3. Heroldowi Królewskiemu z urzędu przysługuje dożywotnio najniższy tytuł szlachecki.


Rozdział VII – Stany nadzwyczajne

[Sekcja 1 – Stan nadzwyczajny dla legislatywy]

Art. 65.
1. Stan nadzwyczajny dla legislatywy jest wprowadzany w sytuacji paraliżu izby niższej Stanów Generalnych.
2. Stan nadzwyczajny dla legislatywy jest wprowadzany wspólną decyzją Króla, Senatu i Rządu Federalnego.

Art. 66.
W stanie nadzwyczajnym dla legislatywy nie odbywają się sesje, ani wybory do Rady Federalnej.

Art. 67.
1. Stan nadzwyczajny trwa 2 miesiące.
2. Stan nadzwyczajny po raz kolejny może zostać ogłoszony po nie mniej niż dwóch próbach przeprowadzenia wyborów do Rady Federalnej.

[Sekcja 2 – Stan nadzwyczajny dla egzekutywy]

Art. 68.
1. Stan nadzwyczajny dla egzekutywy jest wprowadzany w sytuacji paraliżu władzy wykonawczej.
2. Stan nadzwyczajny dla egzekutywy jest wprowadzany wspólną decyzją Króla i Senatu.
3. Rada Federalna może przyjąć uchwałę o niewprowadzaniu stanu nadzwyczajnego dla egzekutywy pomimo decyzji Króla i Senatu.
4. Po przyjęciu przez Radę Federalną uchwały o niewprowadzaniu stanu nadzwyczajnego, stan nadzwyczajny dla egzekutywy można wprowadzić po okresie 2 miesięcy.

Art. 69.
W stanie nadzwyczajnym dla egzekutywy nie jest formowany Rząd Federalny.

Art. 70.
1. Stan nadzwyczajny dla egzekutywy trwa 2 miesiące; i może zostać przedłużony o kolejne 2 miesiące wspólną decyzją Króla i Stanów Generalnych.

[Sekcja 3 – Stan wojenny]

Art. 71.
1. Stan wojenny jest wprowadzany w sytuacji zagrożenia zewnętrznego dla Zjednoczonego Królestwa Brugii.
2. Stan wojenny ogłasza Król.
3. Decyzja o wprowadzeniu stanu wojennego musi zostać zatwierdzona przez Stany Generalne w ciągu 5 dni.
4. Jeżeli Stany Generalne nie zatwierdzą stanu wojennego jest on anulowany.

Art. 72.
1. W stanie wojennym Król Brugii ma prawo do wydawania dekretów królewskich w randze aktu federalnego.
2. Senat może uchylić dekrety królewskie w ciągu 2 dni od ich wydania.

Art. 73.
W stanie wojennym Królewskie Siły Zbrojne mają prawo do zorganizowania doraźnego sądownictwa niższego rzędu.

[Sekcja 4 – Regencja]

Art. 74.
Jeśli Król znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej mu panowanie, Senat po stwierdzeniu tej przeszkody postanawia o regencji.

Art. 75.
1. Podczas regencji Senat może powołać Regenta pełniącego obowiązki Króla.
2. Podczas regencji nie można dokonywać zmian w Akcie Konstytucyjnym.

Komentarz: "może powołać" czy to znaczy, że może być regencja bez regenta?]


Rozdział VIII – Postanowienia końcowe

Art. 76.
Projekt zmian w akcie konstytucyjnym może zgłosić: Król, Senator, grupa licząca przynajmniej dwóch Radnych lub grupa licząca przynajmniej czterech obywateli.

Art. 77.
1. Zgłoszony projekt zmian w akcie konstytucyjnych rozpatruje Senat.
2. Senat rozpoznaje przedłożony projekt zmian w akcie konstytucyjnym przyjmując go w całości, wnosząc doń poprawki albo odrzucając go w całości.
3. Projekt zmian w akcie konstytucyjnym w formie przyjętej przez Senat trafia pod obrady Rady Federalnej.
4. Rada Federalna rozpoznaje przedłożony projekt zmian w akcie konstytucyjnym przyjmując go w całości, wnosząc doń poprawki, odrzucając go w całości bądź zarządzając nad nim plebiscyt ludowy według zasad określonych aktem federalnym.
5. Jeżeli Rada Federalna wniósła poprawki do projektu zmian w akcie konstytucyjnym, Marszałek Rady Federalnej przekazuje projekt Senatowi.
6. Senat rozpatruje poprawki Rady Federalnej przyjmując je w całości, wnosząc doń poprawki albo odrzucając je w całości.
7. Po rozpatrzeniu przez Senat poprawek wniesionych przez Radę Federalną, Rada Federalna ponownie rozpatruje projekt zmian w akcie konstytucynym przyjmując go w całości albo odrzucając go w całości.
8. Rada Federalna odrzuca projekt aktu federalnego wiekszością 5/6 głosów „przeciw”.

Art. 78.
1. Projekt aktu konstytucyjnego przyjęty przez Stany Generalne podpisuje Król Brugii.
2. Król Brugii ma prawo do odmowy podpisania przyjętego projektu aktu konstytucyjnego.

Art. 79.
Po wejściu w życie niniejszego aktu konstytucyjnego przestaje obowiązywać akt konstytucyjny Zjednoczonego Królestwa Brugii z dn. 3 maja 2005 roku.

Art. 80.
Akt konstytucyjny wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

(Bardzo proszę o zaznaczenie w jakiś sposób wprowadzonych poprawek - tak będzie łatwiej.)

W pierwszej kolejności odniosę się do komentarzy:

1) Umowa o randze aktu konstytucyjnego jest, jak sądzę, po prostu umową pomiędzy Stadhouderatami
2) Faktycznie - Sąd Federalny nie został sprecyzowany. To pewnie nieścisłość w nazewnictwie, a chodzi o Trybunał. Tu jednak niezbędny jest komentarz ax. Littendorffa.
3) Prawa mieszkańców i przyjezdnych są kwestią problematyczną. Myślę jednak, że nie warto gwarantować im żadnych praw politycznych, dlatego, że nieobywatele zazwyczaj bawią w Zjednoczonym Królestwie bardzo krótko. Kłopot jest jeden - brakuje jasnych zasad przyznawania obywatelstwa brugijskiego. Myślę, że warto posłużyć się tu wzorcami historycznymi (tu akurat: gdańskimi) i prócz zwykłej ścieżki starania się o obywatelstwo, nadawać je automatycznie wszystkim nominowanym na stanowiska w administracji publicznej.
4) Każdy urząd ma swojego zwierzchnika w postaci Senatu Stanów Generalnych. Natomiast bezpośrednich przełożonych zawsze określa powołujący daną funkcję akt prawny.
5) Tryb zwykły odnosi się zapewne do ust. 2. art. 30., tj. "zwykłą większością głosów", ale rzeczywiście: jest to niejasne.
6) Wolny mandat oznacza tu pewnie niezależność. Ale i tak ten zapis wydaje mi się wątpliwy. Sprytny monarcha powoła po prostu odpowiednio miękkiego człowieka.
7) To prawda, mi też art. 55. wydaje się być wewnętrznie sprzeczny.
8) Cóż, kto jeszcze miałby stanąć przed Trybunałem Federalnym? Pozostali urzędnicy albo mają bezpośrednich przełożonych, albo nie posiadają władzy wykonawczej. Jedyną osobą, która jeszcze mogłaby na Trybunał zasłużyć jest tylko Król.
9) Gwarantem ciągłości Zjednoczonego Królestwa nie jest monarcha, a Stany Generalne (tutaj: Senat Stanów Generalnych). Regent nie jest zatem konieczny.


Pozdrawiam,

W związku z tym, że istnieje potrzeba i słusznym jest, aby dokładniej przedstawić zaproponowane zmiany przygotuję dokument prezentujący te zmiany. Będzie on zawierał porównanie projektu aktu konstytucyjnego oraz mojej pierwszej poprawki.

Jestem już w połowie tworzenia tego porównania. Zostanie ono udostępnione jutro. Po czym zabiorę się za kolejne poprawki przedstawione powyżej i te, które sam jeszcze wyłapię.