Szanowni Obywatele Republiki Bialeńskiej,
Mieszkańcy Pryncypatu Lahazydii, Królestwa Hasselandu, Carstwa Brodryjskiego,
Wasze Królewskie i Carskie Moście, Wasze Ekscelencje,
Szanowni Goście,

Dokładnie dwa lata temu – 15 listopada 2013 roku powstawała Republika Bialeńska. Na czele Republiki stanął komitet założycielski, w którego skład wchodził Andrzej Swarzewski, Jan Kaniewski, Konstanty Jerzy Michalski, Abdullah Aykm i Maciej Kamiński. Natomiast dzisiaj, dwa lata później, ja jako dziewiąty już Prezydent Republiki mam zaszczyt do państwa przemawiać.

Przez ostatnie lata Bialenia osiągnęła naprawdę wiele – jesteśmy trzecią siłą naszego polskiego mikroświata, zrzeszając obecnie grupę ponad 30 mieszkańców, możemy szczycić się niezwykle dopracowaną armią, ciekawymi wydarzeniami międzynarodowymi, budowaną obecnie gospodarką, niezwykła ligą bialeńską w piłce nożnej, aktywnymi gazetami, zjednoczyliśmy wokół nas dwa państwa, które obecnie łączy z nami układ trójstronny – mówię tu o Carstwie Brodryjskim i Królestwie Hasselandu.

Można by tak wymieniać jeszcze długo, ale nie o to tu chodzi. Chciałem pokazać jak wiele już osiągnęliśmy i powiedzieć, że możemy i powinniśmy czuć się dumni. Nie możemy natomiast osiąść na laurach i zaprzestać aktywności i działalności. Musimy nadal tworzyć zwarte, ale tolerancyjne społeczeństwo, nadal tworzyć silną, wielką Bialenię. To nasze wspólne dobro, o które wciąż musimy dbać i pielęgnować. Tak, aby Bialenia była jeszcze większa, jeszcze silniejsza i jeszcze liczniejsza. Tak, aby wszyscy obywateli byli zaangażowani w działalność, w państwo, w samopomoc. Twórzmy silną Bialenię razem. Ale dzisiaj możemy sobie pozwolić na odpoczynek.

Bawmy się i świętujmy – tworzymy już całość od dwóch lat.
Niech żyje Bialenia!

Szanowny Panie Prezydencie,
Drodzy Ministrowie,
Panie i Panowie!

Kiedy zamieszkałem w Republice Bialeńskiej, a było to stosunkowo niedawno, nie myślałem i trudno mi było sobie wyobrazić, że będę mógł tu przed Państwem przemawiać. Równie trudna była do wyobrażenia sobie moja rola w państwie, z perspektywy tych kilku miesięcy wstecz. Dziś z dumą prezentuję się Państwu jako Wiceprezydent i jestem z tego faktu niezwykle zadowolony.

To zadowolenie nie wynika tylko z prestiżu i popularności mojej osoby, ale przede wszystkim z chęci zmiany i pozytywnej reformy w wielu obszarach państwa, jaką chcieliśmy, chcemy i realizujemy z Panem Prezydentem i Rządem.

Choć Bialenia ma dopiero, a może i aż, 2 lata, to jest krajem bardzo doświadczonym złożonością swoich losów, postaci i przeplatających się wątków, ale także bardzo rozsądnym i roztropnym, choćby w podejmowanych przez siebie decyzjach. Republika rozwija się szybko za sprawą sprawnie funkcjonującego systemu i ogromu ludzi, którzy chcieli i chcą wnieść swój własny wkład w rozbudowę naszej mikronacji.

Cieszę się, że moje słowa mogą do Państwa dotrzeć w niezmienionej formie. Pragnę pogratulować wszystkim tym, którzy czują się dziś współodpowiedzialni za sukces Bialenii i za to, że istnieje nieprzerwanie od dwóch lat oraz życzyć samemu sobie, Panu Prezydentowi, Rządowi i wszystkim obywatelom Republiki pomyślności i dalszego zapału do pracy na jej rzecz!

Pozdrawiam i łączę wyrazy szacunku,

Drodzy Rodacy. Postsarmaci, Lahazydzi, Brodryjczycy, Hasselandczycy, Jahołdzi, potomkowie Santanów, Burgów, Victów, internacjonaliści Nordaccy, byli mieszkańcy Imperium Skarlandzkiego oraz wszyscy inni wspaniali i kreatywni ludzie, którzy wchodzą w skład dumnego narodu bialeńskiego!

My, Bialeńczycy, jesteśmy ludźmi doświadczonymi przez los. Wielu z nas nie mogło znaleźć miejsca na ziemi, do czasu trafienia w struktury Republiki Bialeńskiej.

Dla wielu z nas działalność w Bialenii jest najważniejszą batalią w v-życiu. Dzisiaj jest piękny dzień na podsumowanie tych 2 lat istnienia naszej państwowości, ale nie jestem zwolennikiem patrzenia w tył. Ponieważ zazwyczaj ogranicza się to do wypominania komuś grzechów, bądź odwoływania się nostalgicznie do czasów, które już nigdy nie wrócą. I oby nie wróciły.

Jako kraj musimy się rozwijać i dążyć ku górze wszelkich rankingów, i nadal dążyć do wzrostu demograficznego. Podźwigniemy się jeszcze wyżej, albo upadniemy. Jeśli komuś marzą się dawne czasy i twierdzi, że ilość obywateli to nie wszystko, to będziemy się staczać cal po calu, aż zginiemy. Jesteśmy teraz w kluczowym momencie. Wierzcie mi.

Oczywiście możemy zostać tutaj gdzie jesteśmy, albo wywalczyć drogę do chwały.
Kluczowe momenty mają to do siebie, że nie można w nich długo siedzieć. Dlatego musimy zakończyć czas kluczowego momentu i wydostać się z niego ciężką pracą. Ja, rząd, beton, prezydent, ani nikt inny tego nie zrobi za Was.

W tym kraju, każdy musi dać z siebie wszystko do tego cala, by każda nawet najdurniejsza inicjatywa miała duże zainteresowanie. Każdy musi stać się dyplomatą i prezydentem. Każdy musi za wszelką cenę dokładać cegiełkę w polityce wewnętrznej i zagranicznej. Wewnętrznej by mieć silne struktury, a w zewnętrznej, aby zapewnić sobie przyszłość.

Wiedzcie jedno, każdy kto dąży po trupach do celu; ten cel osiągnie. Bialenię zamieszkuje ponad 26 mieszkańców, którzy są najwspanialszymi synami i córkami polskiego mikroświata. My, dokonaliśmy tego, co każdy uważał za niemożliwe. Pamiętacie jak mówiono, że nikt nie jest w stanie stworzyć kraju nawet tak w połowie aktywnego jak Sarmacja bądź Al Rajn? I gdzie teraz są Ci teoretycy? W Sarmacji, bądź w kilkuosobowych państwach stojących nad grobem.

Pamiętajcie, że kluczem do mocarstwowości jest solidarność społeczna, inaczej zginiemy jako jednostki. Pamiętajmy również o wspaniałych naszych rodakach, których już nie ma. Przede wszystkim o Wiecznym Marszałku Krzysztofie Razorblade vel Ronon Dex, na którego powrót czekamy już tak długi czas. Życzę nam, abyśmy za rok spotkali się w co najmniej podwojonym gronie. Wszystkiego dobrego!

W imieniu Rady Ministrów i Obywateli Księstwa Sarmacji chciałbym złożyć najserdeczniejsze życzenia z okazji święta Waszej Republiki.

Bialenia to v-państwo wyjątkowe. Gdy wydawało się, że v-świat wymiera, mikronacje się kończą i niczego nowego nie da się w tym temacie powiedzieć, Wy udowodniliście, że ciągle można zbudować duże, aktywne i ciekawe państwo wirtualne.

To Wasz wspólny sukces, którego Wam gratuluję i który podziwiam. Bialenia jest fenomenem, jakich ze świecą w dzisiejszym v-świecie szukać. Gdy inni się zwijają, Wy się rozwijacie. To musi budzić należny podziw.

Świętujcie i bawcie się, dzisiaj celebrujecie swoje osiągnięcia.
Życzę Wam wszystkiego dobrego i wielu, wielu kolejnych takich Świąt!
Dziękuję :)

Zebraliśmy się tu dziś, by świętować drugą rocznicę powstania Republiki Bialeńskiej.

Kraj ten jest niezwykłym w skali dzisiejszego mikroświata przypadkiem. Potrafi bowiem sukcesywnie utrzymywać dużą aktywność i rosnąć, w czasie, gdy populacja mikronautów mocno pikuje w dół.

Jestem niezwykle dumny, że właśnie to miejsce mogę nazywać swoją v-ojczyzną. Dlatego też w tym miejscu chciałbym serdecznie podziękować tym około 90 osobom, które, jako obywatele lub też i nie, dołożyły swoje cegiełki do dzieła budowy Bialenii. Nie będę nikogo wartościował, wymieniając z nazwiska. Wszyscy jesteśmy przecież równi.

A zatem, cieszmy się tym dniem, i nabierzmy w ten sposób więcej sił do pracy. Dziękuję również wszystkim gościom zagranicznym, którzy teraz, lub w przeszłości, przybyli, by brać udział w obchodach któregokolwiek z naszych świąt.

Mimo wielu głosów wątpliwości, ten kraj wciąż idzie naprzód. I z tego wszyscy możemy się cieszyć.

Korzystając z okazji, chciałbym też coś zapowiedzieć. Jutro wypada druga rocznica rozpoczęcia największego dzieła artystycznego, jakie w Bialenii jest tworzone. Mówię tu oczywiście o naszej epopei. Zapowiadam, iż obiecywane od dawne streszczenie dotychczasowych ksiąg i rozpoczęcie pisania następnych nastąpi już jutro. Oczywiście zapraszam wszystkich chętnych do dołączenia do wspólnej pracy artystycznej. Raz jeszcze dziękuję za wszystko. I kłaniam się nisko każdemu z gości.

Dziękuję, to wszystko.

Przepraszamy. Nam coś się stało dziś. To chyba przez tę pogodę...
Przepraszamy za siebie. To nie było planowane. Więcej się to nie powtórzy.