Po pierwsze: Polityka

Ten akapit wypada rozpocząć od zastrzeżenia, że nie jest to przykład jakiejkolwiek agitacji politycznej. Opiera się on wyłącznie na dysproporcjach ujawnianych przez scenę polityczną Surmenii. O czym mowa? Przede wszystkim o zawieszeniu działalności jednej z najbardziej legendarnych partii naszego kraju, a mianowicie: Surmeńskiej Partii Rojalistyczno-Katolickiej. Partia nie działa już od sierpnia 2012r., niemniej jednak obecnie przeprowadzane zmiany ustrojowe pozwalają sądzić, że w niedługim czasie możemy być świadkami wzrostu zainteresowania tym ugrupowaniem.

Zupełnie inny aspekt tego tematu stanowi sytuacja Partii Demokratycznej. Ta – niegdyś dominująca – formacja lewicująca przeżywa obecnie bardzo ciężkie chwile. Aleksandros Patrikjosigos (który do niedawna był jej jedynym członkiem) skazał ją bowiem na spokojną agonię poprzez nagłe opuszczenie Surmenii. Nie ulega wątpliwości, że Partia Demokratyczna zasługuje na dalsze istnienie. Istnienie to zależy jednak tylko i wyłącznie od obywateli. Im więcej ugrupowań politycznych, tym lepiej zaspokojone indywidualne oczekiwania obywateli oraz bardziej interesujące życie w danym kraju. Nie mówiąc już o liczbie tematów dla prasy…

Partie polityczne w Surmenii: http://www.surmenia.org/forum/viewforum.php?forum_id=10

Po drugie: Encyklopedia Surmeńska

Założona przez Paulosa Petrosigosa i Timoteosa Stefanosigosa Surmenijska Pantawiwlja już od 7 marca 2011 roku kataloguje, opisuje i wyjaśnia większość pojęć, faktów, dat oraz nazwisk związanych z Surmenią. Większość, ale nie wszystkie. Koło życia toczy się przecież nieustannie, przynosząc kolejne tematy godne przekazania przyszłym pokoleniom.

Królewska Akademia Nauk, która pełni patronat nad Encyklopedią od samego jej powstania nie jest w stanie samotnie prowadzić prac nad ciągłym rozbudowywaniem bazy. Potrzebuje trudu obywateli gotowych poświęcić chwilkę swojego czasu na edycję poszczególnych haseł. Warto zaangażować się w ten projekt. Warto pozostawić po sobie ślad.

Encyklopedia Surmeńska: http://www.wiki.surmenia.org/index.php?title=Strona_g%C5%82%C3%B3wna

Po trzecie: Gospodarka

Nie inaczej, chodzi tutaj o szeroko komentowany i omawiany system Emporjos, który opiera się na fabularno-opisowym odtwarzaniu zależności rynkowych przez firmy prywatne oraz niezwykle prostych obliczeniach, klarownie objaśnionych w specjalnie przystosowanym dziale forum. Emporjos już dziś jest niemal gotowy do wypróbowania i testowania. Pracę wstrzymuję jednak wciąż ta sama kolej rzeczy: rozpoczęcie zgłaszania firm przez obywateli, zapowiedź startu systemu… i komplikacja uniemożliwiająca płynne jego działanie. Warto dodać, że komplikacja ta jest zazwyczaj związana z nieaktywnością danego podmiotu gospodarczego.

Surmenia niewątpliwie zasługuje na prężnie działający system gospodarczy, który wykorzystałby potencjał Centralnego Banku Emisyjnego. Po raz kolejny: Wszystko w rękach obywateli!

Informacje o SG Emporjos: http://www.surmenia.org/forum/viewforum.php?forum_id=63

Po czwarte: Armia

Surmeńskie Siły Obronne to formacja wyjątkowa. Jako jedną z niewielu armii mikronacyjnych, cechuje ją umiłowanie do pokoju oraz kładzenie nacisku na przestrzeganie specjalnego kodeksu. SSO odpowiada też za publiczną służbę zdrowia oraz za ratownictwo górskie i morskie.

Niestety, również  sytuacja Surmeńskich Sił Obronnych nie napawa optymizmem. Kadra dowódcza jest teraz uboższa o osobę pułkownika Timoteosa Stefanosigosa, a w szerach ewidentnie brakuje charyzmatycznej postaci Adrjanosa Alvertosigosa. Tymczasem mimo olbrzymiego postępu technologicznego ludzie wciąż są podstawą współczesnej obronności. Ich wartość jest szczególnie widoczna podczas klęsk żywiołowych, które jak do tej pory bardzo szczęśliwie omijały terytorium Surmenii. Poza testem ostrzeżenia przed tsunami (zobaczyć je można tutaj: KLIK!) i dawnymi konfliktami zbrojnymi (chociażby z Ciprofloksją) życie obywateli płynęło na ogół beztrosko. Nie oznacza to jednak, że spokój ten już zawsze będzie miał miejsce…

Strona WWW Surmeńskich Sił Obronnych: http://surmenskiesilyobronne.wordpress.com/

Biuro Tesmotety Obrony: http://www.surmenia.org/forum/viewforum.php?forum_id=26

Po piąte: Media

Nie tylko Fona potrzebuje nowych redaktorów, którzy potrafiliby wszczepić jeszcze większe pokłady energii w ten rozpędzający się z tygodnia na tydzień niecodziennik prasowy. Godny kontynuacji i szerszego omówienia jest także projekt Telewizji Surmeńskiej oraz radia rozrywkowo-informacyjnego. Oba te zamysły zrodziły się w głowie śp. Paulosa Petrosigosa, niemniej nie zostały doprowadzone do końca z powodu nagłego wycofania się z projektu Tomasza Sokołowicza – zaprzyjaźnionego filmowca będącego mieszkańcem Trizondalu. Gdyby którykolwiek z obywateli (lub sympatyków) posiadał odpowiednie kompetencje i sprzęt do tworzenia grafiki 3D lub nadawania programów za pomocą internetowego radia – Surmenia otwarta jest na wszelkie propozycje z tym związane. Humanistom z kolei przysługuje zagwarantowane Syntagmą prawo do wydawania własnych czasopism bądź książek.

Na zachętę publikujemy stworzony ponad 2 lata temu projekt czołówki Vijeste („Wieści”): http://vimeo.com/12509103

Mimo że w domysłach każdego obywatela Surmenii aktualny Tyran figurował już bezsprzecznie jako przyszły Król, nikt w oficjalny sposob nie potwierdził Jego kandydatury. Ku zaskoczeniu wszystkich, ciężar rozpoczęcia dyskusji dot. wskazania pretendentów wziął w końcu na siebie sam ks dr Victorjos Paulosigos apo Zep. Efekt? Wypowiedź Dostojnego Tyrana na Wiecu spotkała się z wielką manifestacją poparcia dla jego osoby, jako jedynego obywatela zasługującego na godność Króla. Tylko prawdziwa tragedia mogłaby teraz zmniejszyć szanse objęcia przez niego tronu Surmenii. Obiektywnie jednak rzecz ujmując, zmarnotrawienie tak olbrzymiego zaufania jest wręcz niemożliwe.

Kto zatwierdzać będzie listę sukcesyjną?

Podczas gdy Nowa Demokracja wycofywała się z zapowiedzi ogłoszenia republikańskiego projektu Syntagmy, Wiec rozpoczął dyskusję nad losem kandydatów do objęcia tronu Surmenii. Jako że propozycja zastosowania wolnej elekcji upadła niemal błyskawicznie, obywatele zwrócili się w stronę jedynej sensownej alternatywy: listy sukcesyjnej. Lista ta miałaby stanowić swoisty spis książąt i księżniczek Surmenii w kolejności obejmowania tronu. I choć idea przyświecająca stworzeniu tego typu dokumentu uznana została za uzasadnioną i szczytną, wciąż nie rozstrzygnięto kto zatwierdzać będzie jego brzmienie. Po kilkudniowych obradach, obywatele Surmenii opowiedzieli się za porządkiem w którym to Wiec akceptuje bądź odrzuca konkretną listę. System ten ma pozwolić na zachowanie pewnej kontrolę nad następstwem dynastii surmeńskich oraz zapobiegać walkom o tron w przyszłości.

Dwaj starzy/nowi mieszkańcy obywatelami Surmenii!

Na mocy ustawy AR-44/2012 oraz AR-45/2012 przyznano obywatelstwa surmeńskie Aleksandrosowi apo Vu oraz Matheosowi Librasowi. Informacja ta jest o tyle ciekawa, że obydwaj Dostojni posiadali już godność obywateli w przeszłości. Bez względu na dalsze losy „nowych” obywateli, ich niedawny powrót świadczyć może tylko o jednym: wszędzie dobrze, lecz w Surmenii najlepiej! Tym bardziej, że populacja naszego kraju zwiększyła się dzięki nim do poziomu 15 obywateli, co w dobie mikronacyjnego kryzysu pozwala utrzymać aktywność na stałym, całkiem wysokim poziomie.

Decyzja ta nie jest jednak jedynym zaskoczeniem ostatnich dni. W oficjalnym dziale Nowej Republiki pojawiło się bowiem oświadczenie, na mocy którego nazwa partii ulega kosmetycznej, acz dość znaczącej zmianie. Nowa Demokracja, to od tej pory oficjalny tytuł formacji Nikolaosa Zorbasa i Kostasa Mikisa. Jak czytamy, wybór ten wiąże się z pragnieniem aby nie kusić swoją nazwą do republikanizmu, zaś do normalnej demokracji parlamentarnej. Może to świadczyć o pewnej niekonsekwencji w działaniach partii, która jak do tej pory bardzo zdecydowanie i radykalnie demonstrowała swoje poglądy. Zdrowy rozsądek każe jednak sądzić, iż podstawowym priorytetem tych zmian jest przede wszystkim dobro Surmenii, stanowiące dla obydwu stronnictw podstawową i najwyższą wartość.

Co do meritum dyskusji prowadzonej na Wiecu, bardzo prawdopodobnym rozwiązaniem wydaje się być zmiana godła poprzez nałożenie na nie korony, aczkolwiek z zachowaniem atrybutu laur. Inne kwestie nie są już tak oczywiste i wydaje się, że ostateczne ich rozwiązanie nastąpi dopiero za kilka dni. Nowa Demokracja zgłosiła jak do tej pory tylko jedną wątpliwość, nie zgadzając się na obieranie szefa rządu w wyborach bezpośrednich i proponując, aby wybór ten pozostawić parlamentowi.

Warto odnotować również fakt, że coraz więcej obywateli włącza się w dyskusję nad nowym brzmieniem Syntagmy. Dzięki rezygnacji Nowej Demokracji z opozycyjnych sugestii, nowa ustawa zasadnicza o niebo lepiej zaspokoi oczekiwania wszystkich stronnictw politycznych oraz ogółu społeczeństwa Surmenii. Należy z optymizmem oczekiwać na zakończenie negocjacji, zniesienie stanu wyjątkowego oraz referendum, które z pewnością będzie jednym z najbardziej emocjonujących wyborów ostatnich miesięcy.

Już od dłuższego czasu Surmenia borykała się z problemem stabilności władzy. Odejście Nikolaosa Zorbasa i przejście w stan uśpienia Timoteosa Stefanosigosa bynajmniej nie poprawiło sytuacji wewnątrz państwa. Inny problem stanowiła nieaktywność Eklezjastów, którzy bardzo często musieli zostać „zwoływani” przez Archota i Efora w celu spełnienia swoich – bądź co bądź – obowiązków. Dość powiedzieć, że w ciągu niemal 3 tygodni została przegłosowana tylko jedna ustawa, dot. utworzenia Surmeńskiego Czerwonego Słońca. Dodatkowy cios stanowiło złożenie stanowiska przez Aleksandrosa Patrikjosigosa po konsultacjach społecznych i wewnętrznych rozterkach byłego Archonta. Nie oceniamy decyzji wspomnianych wyżej jednostek. Nie wskazujemy winnych i nie oskarżamy. Pewne jest jednak to, że w obliczu kryzysu i stagnacji, Wiec zadecydował o wprowadzeniu stanu wyjątkowego obierając na stanowisko Tyrana księcia doktora Viktorjosa Paulosigosa apo Zepa.

Entuzjazm, merytoryka i 2 koncepcje władzy

Nowy Tyran niemal natychmiast przystąpił do rozpoczęcia procesu stabilizacyjnego, informując obywateli o jego poszczególnych etapach i ogólnym kierunku zmian:

Proces stabilizacyjny będzie podwójny. Pierwsza część to gruntowna dyskusja na temat tego jak ma wyglądać Surmenia: ewentualna zmiana ustroju, poprawki lub zmiana Konstytucji, wprowadzenie niezbędnych ustaw i na koniec powrót do pełnoprawnego zarządzania krajem. W tej pierwszej części będę pracował z Wiecem aby wypełniać wole Narodu.

Druga część, załatwiana w tym samym czasie, będzie poświecona działaniom doraźnym: starania o przejęcie serwera i zabezpieczenie go, aktualizacja rejestrów, posprzątanie forum, administrowanie stroną i porządki w Dzienniku Ustaw. Tutaj proszę o indywidualną pomoc obywateli.

Niedługo potem w kraju rozgorzała dyskusja na temat powrotu monarchii i konieczności zmian w Syntagmie, która powinna zostać uzupełniona o nowy tryb postępowania kryzysowego. Zawiązały się też wtedy dwa stronnictwa: prorojalistyczne i prorepublikańskie. Na czele pierwszego stoi sam Tyran, który (za zgodą społeczeństwa) zapoczątkował dostosowywanie Syntagmy do potrzeb monarchii. Obrady mają charakter otwarty i każdy obywatel może proponować własne rozwiązania na poszczególne kwestie. Nieoficjalnie mówi się o zmianie godła państwowego, wprowadzeniu nowych urzędów (Izba Zasłużonych), zmianach dot. mandatów w Eklezji (system proporcjonalny) i rezygnacji z tyranii jako środka zaradczego wobec kryzysów władzy. Pod znakiem zapytania stoi los reformy sądownictwa, której szkielet został stworzony jeszcze przez Timoteosa Stefanosigosa. Ciężko bowiem przewidzieć, kto kontynuował będzie jego dzieło.

W opozycji do planów Tyrana stoi Nowa Republika, proponująca nieco inny kierunek zmian. Jej prezes – wracający do aktywnej polityki Nikolaos Zorbas – tworzy wraz z Kostasem Mikisem własną wersję Syntagmy. Jest ona w dużej mierze oparta o konstytucję Republiki Francuskiej, która dla surmeńskich republikanów stanowi esencję ich własnych poglądów. Niestety, założenia tego dokumentu pełne są nieścisłości i niedoskonałości o których wspominali sami jego twórcy. Przed członkami Nowej Republiki sporo więc pracy polegającej nie tylko na niwelowaniu prawniczych niedociągnięć, ale również dostosowywaniu całego kodeksu do wymogów kulturowych Demokracji Surmeńskiej. Wszak Syntagma jest poniekąd wpisana w tradycje państwa, jako dzieło śp. Paulosa Petrosigosa.

Dokąd zmierza Surmenia?

Bez względu na wynik obywatelskich dyskusji i negocjacji pomiędzy różnymi opcjami politycznymi jedno jest pewne: odpowiedzialność obywateli została potwierdzona już teraz. Mobilizacja wszystkich mieszkańców świadczy przecież o ogromnym przywiązaniu do Surmenii i chęci ofiarowania Jej wszystkiego co najlepsze. Zakończenie prac nad Syntagmami to nie koniec zmagań z kryzysem. Potrzebna jest jeszcze modernizacja poszczególnych Nomosów, kontynuowanie racjonalnej moderacji forum, a w najbliższej perspektywie referendum ustrojowe. Należy jednak wierzyć, że wszystkie te prace zakończą się pełnym powodzeniem. Surmenia radziła sobie bowiem bardzo sprawnie z większymi kryzysami.

Na zakończenie nie pozostaje mi nic innego jak zapewnić, że Fona na bieżąco informować będzie o postępach procesu stabilizacyjnego i decyzjach podejmowanych w ramach tego przedsięwzięcia. Zachęcamy do lektury!

Ostatni tydzień był dla całej Demokracji Surmeńskiej czasem niezwykłych emocji. Doskonale pamiętamy jak wiele działo się podczas I i II tury wyborów, którą rozegrano 2 tygodnie temu. Ciągle mamy też w pamięci kontrowersje związane ze zmianą głosu tuż po opublikowaniu oficjalnych wyników II tury. Na szczęście ponowne rozpisanie wyborów przyniosło oczekiwany rezultat. Nowy Archont został wybrany i wszystkie batalie dni gdy kampania wyznaczała rytm życia w Surmenii, zostały puszczone w niepamięć. Nareszcie Demokracja będzie mogła zabłysnąć światłem zmian. Wydaje się, że sytuacja polityczna została – przynajmniej na jakiś czas – unormowana. Nie ma już stanu wyjątkowego, więc III Archont wraz z Eklezją – na której czele stanęła Sylvana Koppa – może rozpocząć swoje reformy. Co nas czeka? Czego powinniśmy się spodziewać?

W swym wystąpieniu inauguracyjnym Archont zawarł kilka bardzo istotnych myśli. Po pierwsze, znalazła się w nim zapowiedź monitorowania aktywności Tesmotetów. Działanie to ma na celu ożywienie życia społecznego i politycznego na terenie naszego kraju. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w ostatnim czasie niewiele mieliśmy okazji do ujrzenia efektów codziennej pracy Tesmotetów i posłuchania ich głosu. Ponadto, zostaliśmy zapewnieni o rezygnacji Dostojnego Stefanosigosa z kilku poważnych stanowisk. Nowy Archont nie chciałby dzierżyć w dłoni nazbyt wielkiej władzy. Dlatego wystosował wniosek, w którym zachęcił do zgłaszania swoich kandydatur na stanowisko Geronta i Tesmotety Obrony. Ma to olbrzymie znaczenie dla obrazu demokracji w Surmenii. Usłyszeliśmy także bardzo ważne słowa na temat przełamywania barier pomiędzy opozycją a partią rządzącą. Jednym z ważniejszych punktów w planie działania III Archonta będzie podtrzymywanie stabilności państwa, co biorąc pod uwagę dotychczasowe osiągnięcia Stefanosigosa nie powinno stanowić większego problemu.

Pomimo wielu znaków zapytania, które nadal są jaskrawo widoczne gdy mówimy o przyszłości Surmenii, jedno jest pewne. Zwycięstwo Timoteosa Stefanosigosa to rozpoczęcie nowej epoki w dziejach naszej Ojczyzny. A dzisiejsza uroczystość zaprzysiężenia, nacechowana rozbudowaną formą, mnóstwem radości ale i łez wzruszenia, jest tego najlepszym dowodem. Gratulujemy Ci, Nowy Archoncie! Niech Surmenia przemówi przez Ciebie!