Przedłużający się urlop Archonta Hadiego Hozy wytworzył pustkę na najwyższych funkcjach władzy. Mimo krótkich powrotów (m.in. podjął decyzję o zawieszeniu dwóch obywatelstw, a także o odebraniu orderów zgodnie z uchwałą Eklezji, o której pisaliśmy w poprzednim artykule) dostojny Hoza nie wykazuje stałej aktywności.

W tej sytuacji wicearchont Petros Domestosigos zdecydował o przejęciu obowiązków Archonta. Podjął już szereg działań – zawiesił trzy kolejne obywatelstwa, wypowiedział dwa traktaty międzynarodowe (z upadłym Al Rajnem oraz nieaktualny traktat o przechowywaniu archiwalnej strony Hasselandu) oraz odwołał dostojnego Alexandrosa apo Vu z funkcji Tesmotety Kultury.

Nie wiadomo jeszcze jak długo potrwa nieobecność Archonta i czy będzie się to wiązało z utratą przez niego funkcji.

Kontrowersje wokół Kongresu Orientyki

W ostatnich dniach doszło do szeregu dyskusji i wzajemnych oskarżeń wokół organizacji tegorocznego Kongresu Orientyki. Zgodnie z ustaleniami poprzedniego Kongresu ma się on odbyć w Elderlandzie (Monderii).

Przyczyną sporu było podjęcie decyzji przez odpowiadającego za organizację Lorda Szambelana Daniela von Witta co do przesunięcia Kongresu na późniejszy termin – drugą połowę roku. Powołał się on w swojej decyzji na brak zainteresowania i aktywności niektórych państw, w tym brak odpowiedzi na jego zapytania ze strony Archonta Demokracji Surmeńskiej i Prezydenta Republiki Trizondalu.

W obu państwach reakcja na takie postawienie sprawy była zdecydowanie negatywna – brak odpowiedzi wynikał z nieobecności obu głów państw, a same państwa są cały czas aktywne zarówno wewnętrznie jak i sferze międzynarodowej – wg. nich decyzja dostojnego von Witta była przedwczesna. Spór rozciągnął się także na inne kwestie – m.in. niskie zainteresowanie państw Orientyki organizowanymi przez Elderland szczytami a nawet ponowne rozpatrywanie, czy Elderland jest samodzielnym państwem. Padły też radykalne stwierdzenia o potrzebie zorganizowania Kongresu bez udziału Elderlandu. W samym Elderlandzie podniosły się głosy o tym, że inwestowanie aktywności w takie wydarzenia wobec Orientyki (jako pogrążonej w kryzysie) jest niekorzystne.

Nie wiadomo jeszcze, jak zakończy się ten spór. W Surmenii ogłoszona została ankieta zbierająca opinie obywateli w tym temacie.

Powstała Liga Orientyki!

Z inicjatywy obywatela Slavonii – Ludwika Tomovicia – zainicjowano powstanie piłkarskiej Ligi Orientyki. Ma ona skupiać przede wszystkim graczy i zespoły z naszego kontynentu, choć otwarta jest też na gości spoza niego.

Do startu Ligi potrzeba 6-ciu zespołów. Jak dotąd liga zebrała cztery drużyny – dwie z Surmenii, jedną z Austro-Węgier i jedną ze Slawonii – i nadal przyjmowane są aplikacje. ID Ligi w systemie X11 to 410794. 

Po spokojnym przebiegu wyborów Centralna Komisja Wyborcza piątego kwietnia ogłosiła, że zwycięzcą wyborów w pierwszej turze z dużą przewagą nad konkurentkami został Hadi Hoza. Autonomarcha Kukrii i jednocześnie jeden z młodszych obywateli (od stycznia br.) otrzymał w wyborach pięć z ośmiu oddanych głosów. Za nim uplasowały się kolejno Chartyna Papandreu z dwoma głosami oraz Aspazja Tsipras z jednym głosem. Frekwencja w wyborach była równie wysoka co w ostatnich wyborach do Eklezji – 88,89% czyli zagłosowało 8 na 9 uprawnionych obywateli.

Jeszcze tego samego dnia Archont-Elekt został zaprzysiężony i rozpoczął swoją kadencję. Następnego dnia w godzinach porannych ogłosił natomiast skład swojej Rady Tesmotetów. Wejdzie do niej Petros Domestosigos jako Tesmoteta Administracji, Orjon apo Thorn-Surma jako Tesmoteta Dyplomacji oraz Alexandros Sasjanos apo Vu jako Tesmoteta Kultury. Archont Hoza zachował dla siebie tekę Tesmotety Obrony, jednocześnie zapowiadając, że resort ten będzie kierowany kolegialnie przez całą Radę.

Nowe forum – już niedługo?

Przyśpieszyły prace nad inplementacją nowego forum dla Demokracji Surmeńskiej. Nowe forum, zawierające większość dawnych wiadomości i przeniesione profile zostało udostępnione – w wersji testowej – użytkownikom. Trwa jego przygotowywanie i reorganizacja.

Nad całością prac czuwa Orjon Surma z pomocą innych obywateli Demokracji.

Archont inicjuje prace nad Syntagmą

W ramach realizacji swoich wyborczych zapowiedzi, nowo wybrany Archont Hadi Hoza stworzył w ramach Wiecu dział, w którym zainicjowano debatę nad nową Syntagmą.

Jak na razie pierwszy spór pojawił się już przy samym początku – przy debacie nad preambułą, a w szczególności wokół zagadnienia zawarcia w niej odwołania do Boga.

Bez większego zaskoczenia w wynikach wyborów do Eklezji. Zdecydowaną większość głosów zebrali dwaj kandydaci KW „Narodowa Surmenia” – Petros i Orjon Domestosigos (odpowiednio: sześć i cztery głosy). Na trzecim miejscu uplasowała się trzecia kandydatka, Chartyna Papandreu z KW Partii Kobiet Niezależnych z trzema głosami.

Wybory wykazały się wysoką frekwencją – aż 8 z 9 obywateli zagłosowało (88,89%). W obliczu wąskiej liczby kandydatów nie dziwi duży odsetek głosów pustych – na 24 możliwych (każdy obywatel dysponuje 3 głosami) aż 11 było pustych.

W konsekwencji w nowej Eklezji Narodowa Surmenia kontroluje aż 77 mandatów (46 mandatów Petros Domestosigos, 31 – Orjon Domestosigos) w stosunku do 23 mandatów Chartyny Papandreu.

Wybory na Archonta – dwóch kandydatów?

Choć czas na zgłaszanie swoich kandydatur jeszcze jest, to wygląda na to że wybory na Archonta zamkną się na dwójce chętnych. Swoją kandydaturę zgłosili Hadi Hoza (niezrzeszony, jako KW Hadi Hoza Archont Pokoju) oraz Chartyna Papandreu z Partii Kobiet Niezależnych.

Jak dotąd aktywniejszą kampanię prowadzi dostojny Hoza, organizując m.in. wizyty w Surmeńskich miastach (30.03 – Kaharonea, 31.03 – Menia, 1.04 – Siczyn). On też jednak stał się obiektem krytyki po ujawnieniu przez dostojnego Alexandrosa apo Wu dawnych wypowiedzi (z okresu niepodległej Republiki Kukrii), które stały się podstawą do zarzucania mu powiązań z islamskim ekstremizmem. Sam kandydat zaprzeczył, jakoby był związany z ekstremistami, jednocześnie przyznając, że są działania z tamtego okresu z których nie jest dumny. Zapewnił jednak, że przeszłość ta nie położy się cieniem na jego działaniu dla Surmenii.

Kampania dostojnej Papandreu, tak jak w przypadku kampanii do Eklezji ograniczyła się do rozdawania „kiełbasy wyborczej” i zapewnienia, że „choć nic nie obiecuje, to i tak będzie lepsza” od kontrkandydata.

Drugi mundial 2016 współorganizowany przez Surmenię? Przygotowania trwają

Choć Prezes MUP ogłosił przedłużenie terminu na zgłaszanie kandydatur na jesienny V-Mundial 2016,  na forum Surmenii trwają aktywne rozmowy co do zasad współorganizowania. Zgodnie z informacjami jakie dotąd padły kandydatura może objąć aż cztery kraje – jak dotąd mowa była o Surmenii i Slawonii, a ostatnio dołączył Elderland. Nadal nie ma jednoznacznego potwierdzenia ze strony Trizondalu. Możliwe też, że Mundial będzie organizowany pod wspólną, kontynentalną marką „Orientyki”.

Wśród innych kwestii trwają przygotowania już do samej organizacji (odzyskiwanie i tworzenie opisów stadionów), oraz burza mózgów ws. dodatkowych atrakcji organizowanych w trakcie Mundialu.

Kościół Surmenii stara się o Unię z Kościołem Rotryjskim

Na zwołany przez patriarchę Rotrii Leona III Sobór welijski wpłynął wniosek od brata Petrosa Domestosigosa, tymczasowego zarządcę Kościoła Surmenii o ustanowienie unii między tymi Kościołami. Kościół Surmenii związałby się z Kościołem Rotryjskim  i uznał zwierzchnictwo rotryjskiego Patriarchy, zachowując przy tym swoją odrębność w obrządku surmeńskim.

Taki krok był przewidywany w związku ze znacznym osłabieniem obu kościołów w granicach Surmenii wskutek niedawnej afery klonerskiej – która pozostawiła Kościół Rotryjski niemal bez wiernych, a Kościół Surmenii – bez duchowieństwa.

Po wyborach uzupełniających, zaczęła się nowa, bo już XX kadencja Eklezji Surmeńskiej. Większość uzyskała w niej koalicja Zjednoczonej Prawicy – której kandydaci (członkowie Nowej Prawicy) zajęli dwa z trzech miejsc. Milos Pangalos i Odolan Irmisigos mają za opozycję (lub partnera) w parlamencie Alexandrosa apo Vu, który startował jako kandydat niezależny. Mimo zwycięstwa prawicy, to właśnie Alexandros – zapewne dzięki doświadczeniu i powszechnemu uznaniu – uzyskał najwięcej głosów w pierwszej turze wyborów.

Póki co to właśnie on zbiera zaszczyty – został już wybrany Eforem, a następnie zgłoszony przez Archonta Timoteosa Stefanosigosa jako kandydat na Pierwszego Tesmotetę. Póki co, nie wiadomo jednak, czy zwycięska partia zgodzi się na szefa rządu wywodzącego się spoza ich ugrupowania. Z drugiej strony – byłby on na rękę Archontowi, jako był sympatyk jego ugrupowania (Partii Demokratycznej) i generalnie osoba bliższa mu politycznie niż członkowie Nowej Prawicy. Jeżeli ta Rada Tesmotetów ma powstać, zapewne będzie musiała przekazać część stanowisk Nowej Prawicy.

W tej sytuacji pozostaje nam czekać na expose Pierwszego Tesmotety, w którym, zgodnie z ustawą o Radzie Tesmotetów, musi on przedstawić swoich kandydatów na Tesmotetów.

Inicjatywy obywatelskie i nowy traktat

Jeszcze zanim dobrze ukonstytuowała się nowa Eklezja, do biura Efora już zaczęły spływać projekty. Pierwszy był projekt nowego traktatu stowarzyszeniowego z Królestwem Hasselandu. Przeszedł on pozytywnie konsultacje społeczne i po podpisaniu przez Archonta i Generalnego Gubernatora Hasselandu został przekazany Eklezji, aby udzieliła zgody na ratyfikację traktatu. Nowy traktat jest jedynie poprawioną wersją poprzedniego – korygującą nieścisłości i dostosowującą go do zmieniających się realiów wzajemnych stosunków.

Drugi projekt to inicjatywa obywatelska dot. zmiany ustawy o obywatelstwie surmeńskim. Projekt zainicjował Adrjanos Alvertosigos, a jego istotą jest umożliwienie złożenia przysięgi obywatelskiej w języku surmeńskim, co do tej pory, ze względu na zamknięty charakter normy regulującej rotę przysięgi, nie było możliwe. Pod projektem podpisało się  piecioro obywateli, a już po czwartym podpisie wnioskodawca przedłożył go w Biurze Efora.

Warto wspomnieć o trzecim projekcie, który jest obecnie omawiany na Wiecu. Jest to projekt nowego Kodeksu Karnego, który ma zastąpić obecnie obowiązujący (jeszcze z okresu Królestwa Surmeńskiego). Projektodawcą jest geronta Matheos Libras, a wokół projektu narosła szybko szeroka dyskusja, dotycząca m.in. kwestii wprowadzenia instytucji przedawnienia, a także innych, pomniejszych spraw (kwestia wzajemnego stosunku znieważenia i lekceważenia władz państwowych, praktyczne znaczenie definicji wydalenia z państwa).

Aktywizacja Surmeńskich Sił Obronnych

Do pewnego stopnia można mówić o odrodzeniu Surmeńskich sił zbrojnych, które po czasowej bierności ostatnio podjęły kilka działań.

Po pierwsze można wspomnieć o założeniu Bazy Wojskowej Shimontsen, która ma być morską i lotniczą placówką na terenie dzierżawionym od Królestwa Hasselandu. Jest to część realizowanej przez Surmenię polityki obronnej, która zakłada powstrzymanie potencjalnych zagrożeń na morzu i w powietrzu daleko od granic państwa. W tym wypadku trudno nie zakładać, że baza ta stanowi punkt obrony przeciwko zagrożeniom z północnego wschodu, czyli nieobliczalnej (choć ostatnio zadziwiająco cichej) Samundzie.

Po drugie, SSO wznowiły swoje zainteresowanie bronią masowego rażenia w innych państwach polskiego mikroświata – i ponowiło swoją kampanię informacyjną, mającą na celu zniechęcić wszystkie państwa do korzystania z tego rodzaju broni. SSO przyjrzały się akcji „rozbrojenia” przeprowadzonej przez Skarland i zdemaskowało ją jako de facto użycie tej broni na terytorium, które następnie zostało przez Skarland porzucone. Pomimo protestów zainteresowanego ukryciem tych faktów Skarlandu, SSO zdecydowały o wysłaniu na terytorium Rohanu (Vaarland) komisji badawczej, która oceni szkody wyrządzone  przez nieodpowiedzialne obchodzenie się z bronią masowego rażenia.

Trzecią kwestią, o której warto wspomnieć jest wzbogacenie się SSO o kolejnego żołnierza, którym został Adrjanos Alvertosigos, który z pozytywnym wynikiem ukończył szkolenie i został powołany (na własny wniosek) w skład Hokuckiego Pułku Strzelców Górskich. Biorąc pod uwagę jego dotychczasowe zaangażowanie w działalność w innych aspektach, można spodziewać się aktywnego działania również i w wojsku – a co za tym idzie, szybki awans.

Zgodnie z doniesieniami Biura Tesmotety Obrony, to nie koniec działań w najbliższym czasie. Przed zwolenieniem tego stanowiska przez obecnego p.o. – Timoteosa Stefanosigosa – można spodziewać się zaplanowanych od jakiegoś czasu manewrów miejskich, których charakter pozostaje w chwili obecnej tajemnicą.

Mimo przeprowadzenia drugiej tury wyborów na III Archonta, nie przyniosła ona rozstrzygnięcia. Obaj kontrkandydaci – Timoteos Stefanosigos i Odolan Irmisigos – uzyskali tę samo liczbę głosów. Ponieważ prawo nie przewidziało scenariusza na taką sytuację, Tyran Stefanosigos zarządził powtórkę całych wyborów – od zgłaszania kandydatów. Opozycja, tj. Nowa Prawica, początkowo była przeciwna temu rozwiązaniu – stojąc na stanowisku, że kolejne głosowania nic nie zmienią w wynikach. Ostatecznie jednak kandydat Nowej Prawicy poparł to rozwiązanie.

Wszystko wskazuje, że drugie wybory będą miały inny przebieg – już do pierwszej tury zgłosiło się tylko troje kandydatów (z udziału powstrzymał się Adrjanos Alvertosigos, kandydat SPaRK). Będzie także nieparzysta liczba głosujących – w międzyczasie Tyran (na złożony wniosek) przywrócił pełnię praw Aleksandrosowi apo Vu, którego obywatelstwo było zawieszone z racji przedłużającej się nieobecności.

Konkurencja dla Fony – nowa gazeta

Surmeński rynek medialny wzbogacił się o nową pozycję – jest to Surmenijska Autodroma, powołana do życia przez Aleksandrosa apo Vu. Zgodnie z zapowiedzią redaktora naczelnego, ma uzupełniać surmeńską prasę o wieści z reszty mikroświata, nie zapominając jednak o wydarzeniach w Surmenii.

Póki co, gazeta została przyjęta pozytywnie – choć pojawiły się i sceptyczne komentarze, goszczący w Surmenii Talerz de Tocqueville (Winktown) stwierdził, że póki co zainicjowana seria „Wieści ze świata” przypomina bardziej brukowo-humorystyczną Antyfonę. Faktycznie, w pierwszym wydaniu Autodromy przeczytaliśmy ironiczne komentarze nt. wydarzeń w Aralii i Kiprii, co budzi skojarzenie z nie tak dawnym artykułem Antyfony „Z życia yoyonacji”. Tym niemniej – liczmy, że w przyszłości Autodroma skupi się na bardziej cywilizowanej – i bardziej nas interesującej zagranicy.

O wyborach do Eklezji niewiele można powiedzieć. Tylko czterech kandydatów – i tylko jeden potencjalny zwycięzca. Tylko Partia Demokratyczna wystawiła dwóch kandydatów – a w obliczu przeciwników (Partia Prawa i Partia Kobiet Niezależnych) jej szanse na kolejne zwycięstwo jest duże, pomimo ostatniego osłabienia (kilka dni przed wyborami ze statusu sympatyka zrezygnował hr Aleksandros apo Vu). Jeżeli to jeden z kandydatów PD odpadnie, będziemy mieli podzieloną Eklezję i najprawdopodobniej – chwiejny sojusz rywalizujących ze sobą PD i PP, pod patronatem wzmocnionego w ten sposób archonta.

Co do kandydatów na archonta – obaj zdają się być atrakcyjnymi propozycjami. Tym niemniej większe szanse ma ewidentnie dotyczasowy monarcha, Paulos Petrosigos. Sam był architektem Demokracji – stąd zarzuty, że jego wybór byłby przedłużeniem panowania nie odstraszą raczej wyborców. Tym bardziej, że w konfrontacji z Patrikjosigosem (Partia Prawa), zdaje się być kandydatem znacznie solidniejszym i sprawdzonym. Ten drugi niedawno powrócił po dłuższej nieobecności – a jego dawne zasługi są chwilowo przyćmione nowszymi dokonaniami innych. Patrikjosigos stara się przekonać wyborców składając liczne obietnice i generalnie będąc najaktywniejszą stroną kampanii wyborczej, jednak jego szanse są stosunkowo małe, choć nie niemożliwe – szczególnie, że władze Partii Demokratycznej nie zdecydowały się na poparcie jednego z dwóch kandydatów.

Jaki jest najprawdopodobniejszy wynik wyborów?  Dwa mandaty PD w Eklezji, jeden PP i Petrosigos jako Archont. Taki wynik jednocześnie jest najbardziej stabilny – Partia Demokratyczna wielokrotnie współpracowała z Petrosigosem jako Królem, więc i tu obeszłoby się bez zgrzytów. A inne scenariusze? Wygrana Patrikjosigosa w wyborach na Archonta, bądź podział Eklezji między trzy partie byłby testem dla systemu politycznego – czy sprawdza się w sytuacjach mniej stabilnych. Nikt nie mówi, że taki test nie byłby zdrowy. Ale obywatele nie głosują „testowo”.

Fona: Jest Hrabia drugim najstarszym obywatelem Surmenii. Były większe i mniejsze aktywności. Co Hrabiego trzyma w Surmenii?

Jeżeli chodzi o frekwencję, to Surmeńczycy udali się do głosowania tłumnie, choć nie aż tak licznie jak w poprzednich wyborach (kiedy obecność wyniosła 100%). W tych wyborach na 7 obywateli głosy oddało sześciu, co stanowi 86%. Z 18 oddanych głosów trzy (16,7%) oddano jako puste.

Pozostałe głosy podzieliły się dość równo. Po cztery otrzymali nowi Eklezjaści – Aleksandros apo Vu (niezależny) oraz Timoteos Stefanosigos i Sylvana Koppa z DPP. Poza Eklezją pozostał Victorjos Paulosigos (SPaRK), który otrzymał trzy głosy. Oznacza to całkowite zwycięstwo Demokratycznej Partii Pracy, która nie tylko zdobyła większość, ale będzie także współpracować z eklezjastą o podobnych przekonaniach, który, choć startował jako niezależny, nadal pozostaje zarejestrowanym sympatykiem DPP. Można zatem spodziewać się stabilnej koalicji i dalszych rządów archonta Stefanosigosa.

Póki co, z powodu późnej godziny ogłoszenia wyników, nie ma jeszcze szerszych reakcji obywateli na nowy układ sił. Ewidentnie jest on wynikiem odejścia Marcosa Victorjosigosa i znaczącego osłabienia SPaRK, choć i lewej strony nie omijają tego typu odejscia (brak aktywności ze strony Aleksandrosa Patrikjosigosa).

]]> https://fonagazeta.wordpress.com/2010/08/24/wyniki-wyborow-dpp-zgarnia-wszystko/feed/ 0 surmenskiesilyobronne wybory https://fonagazeta.wordpress.com/2010/08/23/wiesci-810/ https://fonagazeta.wordpress.com/2010/08/23/wiesci-810/#comments Mon, 23 Aug 2010 03:19:44 +0000 http://fonagazeta.wordpress.com/?p=153 Czytaj dalej →]]> Po dłuższej (ponad miesięcznej) przerwie powraca Fona w ósmym wydaniu Wieści. Zapraszamy do lektury i obiecujemy poprawę!

Bronimy Montauk

Niejeden mieszkaniec mikroświata jest zapewno nieco zdezorientowany, o co chodzi w konflikcie o Montauk. Postaramy się wyjaśnić to w sposób możliwie dokładny – Montauk jest wyspą, należącą do Republiki Interlandu, która sama w sobie jest autonomiczną częścią Winktown. Próżno jednak szukać Montauk na mapie mikroświata – leży ona na Micrze, mapie szeroko pojętych mikronacji anglojęzycznych. O tą właśnie niewielką wyspę toczyć się będzie konflikt z Republiką Antyki, która bez żadnych podstaw zażądała od Interlandu jej cesji.

Zdjęcie z akcji "Stop wojnie" zorganizowanej przez PKN przeciwko interwencji na Montauk

Na wojnę, która ma toczyć się w przyjętym na Micrze systemie „RecWar”, do Winktown zjechali ochotnicy z całego mikroświata – m.in. Okoczii, Mikrosławii, Tyrencji i oczywiście Surmenii. Zgodnie z wstępnymi danymi dorównujemy liczebnie żołnierzom Antyki. Sam konflikt miał się zacząć się już w połowie sierpnia, jednak mimo że dwie główne strony (Winktown i Antyka) wypowiedziały sobie oficjalnie wojnę, działania zbrojne nadal jeszcze się nie rozpoczęły.

Aby przyśpieszyć konflikt, dowódca ekspedycji surmeńskiej, Timoteos Stefanosigos zainicjował akcję „Forfiter” – ma ona charakter propagandowy i ma skłonić Antykańczyków do przyśpieszenia działań, zrezygnowania z działań przeciwko Montauk, bądź, w ostateczności, doprowadzić do przeniesienia walki na ziemie Antyki.

Wybory mało emocjonujące

Bez większych emocji odbyły się wybory do Eklezji XV kadencji. Na pewno wpłynął na to fakt, że o trzy mandaty ubiegało się tylko czterech kandydatów – z rządzącej Demokratycznej Partii Pracy Timoteos Stefanosigos oraz Sylvana Koppa, z Surmeńskiej Partii Rojalistyczno-Katolickiej Victorjos Paulosigos, oraz niezależny kandydat Aleksandros apo Wu. Wszystko wskazuje na to, że DPP utrzyma się u władzy, głównie z powodu braku innej siły politycznej, która mogłaby ją przejąć.

Zaskoczeniem jest brak kandydatury Chartyny Papandreu, liderki najmłodszego ugrupowania w Surmenii – Niezależnej Partii Kobiet. Warto wspomnieć jej liczne kontrowersyjne projekty ustaw z tej kadencji – np. o różowych strojach dla urzędników, dodaniu do stopni wojskowych przedrostka różowy (np. różowy major) bądź o ustanowieniu Orderu Różowego Króliczka. Czyżby krytyka ze strony innych ugrupowań oraz gremialne odrzucenie wszystkich jej projektów zniechęciły ją do działalności parlamentarnej? Protesty antywojenne raczej nie wskazują na porzucenie polityki jako takiej.

Choć wybory oficjalnie zakończyły się o północy, nie znamy jeszcze wyników – znajdujący się na wakacyjnym wyjeździe JKM Paulos Petrosigos najprawdopodobniej ogłosi je jeszcze dziś.

Surmenia na okrągło

Od ostatniego wydania Wieści zafascynowanie Surmeńczyków piłką nożną stale wzrasta. Ostatecznie w miedzymikronacyjnej Lidze Królewskiej zarejestrowały się aż cztery zespoły surmeńskich menedżerów – Polemistis Kaharonea (Paulos Petrosigos), Zawarskie Gniazdo (Victorjos Paulosigos), Perilajmia Sisin (Aleksandros apo Wu) oraz Hermes Surma (Timoteos Stefanosigos. Po czterech kolejkach ich sytuacja jest różna – najlepiej radzą sobie Perilajmia (która prowadzi w swojej grupie) oraz Hermes (który zajmuje pewne drugie miejsce w grupie D).

Zaangażowanie widać na forum – trzy spośród czterech zespołów otworzyło swoje własne wątki informacyjne, gdzie publikuje notatki prasowe o swoich postępach i osiągnięciach. Mamy nadzieję, że piłka nożna, choć rozgrywana w zewnętrznym serwisie, dalej będzie pozytywnie wpływać na wewnętrzną aktywność.

Stefanosigos już w podsumowaniu głosowania broni się przed ewentualnymi atakami ze strony rządzących o „samodzielne uchwalanie prawa w Eklezji”. Twierdzi on, że SPaRK ponosi konsekwencje swojego braku działań. Eklezja nie może czekać na leniwych eklezjastów – tak samo jak i cały naród – powiedział Stefanosigos z mównicy.

Przejście wniosku oznacza całkowity rozpad Archontei Paulosigosa. Już dawno swój resort spraw zagranicznych opuścił Aleksandros Patrikjosigos wskutek konfliktu z Archontem. Niedawno Timoteos Stefanosigos zrezygnował z funkcji Tesmotety Obrony, a teraz Archont stracił stanowisko we własnym rządzie. Jedynym pozostałym tesmotetą jest hrabia Aleksandros apo Vu, który jednak od dłuższego czasu nie wypowiadał się publicznie.

Co w tej sytuacji uczyni Paulosigos i SPaRK? Czy będą kontynuować rządy bez Archontei, czy też powołani zostaną nowi tesmoteci? A może rząd poda się do dymisji i ogłoszone zostaną nowe wybory? To ostatnie jest mało prawdopodobne – wszystko wskazuje, że SPaRK ma niewielkie poparcie społeczne – i nie odda władzy przed końcem kadencji.