Wiec Demokracji Surmeńskiej uchwalił jednomyślnie w poniedziałek 19 grudnia Syntagmę Demokracji Surmeńskiej, która zastąpi poprzednią, zawieszoną ustawę zasadniczą z dnia 27 sierpnia 2015 roku. Nowa Syntagma została niezwłocznie podpisana przez archonta Hadiego Hozę Mahmudigosa i wejdzie w życie w poniedziałek 26 grudnia.

Nowa Syntagma składa się z dwudziestu siedmiu artykułów, na mocy których system polityczny Surmenii ulegnie uproszczeniu. Eklezja, czyli surmeński parlament, ulegnie likwidacji, a jej kompetencje zostaną przekazane Wiecowi, tj. zgromadzeniu ogólnemu wszystkich obywateli Demokracji. W rękach Archonta będzie spoczywać cała władza wykonawcza w państwie, którą w razie potrzeb może rozdysponować pomiędzy powołanych przez siebie Tesmotetów. Z uwagi na kryzys demograficzny powołanie rządu nie jest dla Archonta obowiązkowe. Władza sądownicza należeć do Geruzji, czyli zgromadzenia niezawisłych sędziów, które sprawuje wymiar sprawiedliwości, a także pełni funkcje trybunału konstytucyjnego i stanu.

Pełen tekst nowej Syntagmy Demokracji Surmeńskiej dostępny jest w tym miejscu.

Operacja „Chronić pokój” w Tauchirze

Surmeńskie Siły Obronne zakomunikowały w poniedziałek 19 grudnia o intensyfikacji działań antyterrorystycznych w Nomarchii Tauchirskiej. Operacja jest skierowana przeciwko ukrytym siedzibom i personelowi organizacji „Tjeprunha”.

W trakcie nalotu na ponad siedemdziesiąt punktów zatrzymano ponad trzysta osób, spośród których sto dwadzieścia osób zwolniono po krótkim procesie wyjaśniającym. W trakcie operacji doszło do kilku potyczek z użyciem broni palnej. Siedmiu żołnierzy SSO zostało rannych, w tym jeden ciężko. Najmocniej poszkodowany żołnierz został przewieziony helikopterem do szpitala w Siczynie, gdzie trwa walka o jego życie. Stan żołnierza jest ciężki, lecz stabilny. W trakcie operacji szesnastu terrorystów zostało zlikwidowanych, zaś czterech zostało ranionych i aresztowanych. Zarekwirowano siedem kilogramów materiałów wybuchowych i dwadzieścia kilogramów półproduktów służących do ich produkcji. Przejęto łącznie dwieście siedemdziesiąt cztery sztuki broni palnej, a także kilkaset kilogramów innego wyposażenia wojskowego i okołowojskowego.

Surmeńskie Siły Obronne uznały operację za udaną. Petros Domestosigos wspomniał o „przetrąceniu kręgosłupa” Tjeprunhy oraz o pozbawieniu jej potencjału bojowego. Archont Hadi Hoza Mahmudigos powiedział natomiast, że „na chwilę obecną przywódcy kipryjskich terrorystów są pozbawieni jakiejkolwiek możliwości operowania na terytorium Tauchiry. Tjeprunha może jedynie ograniczać się do środków propagandowych”.

Granica z Elderlandem patrolowana

Surmeńskie Siły Obronne poinformowały w niedzielę 18 grudnia o zainstalowaniu systemów monitorujących granicę Demokracji Surmeńskiej z Księstwem Monderii – prowincją Królestwa Elderlandu, państwa związanego unią personalną z Królestwem Dreamlandu.

„System składa się z kamer wideo dzienno-nocnych, kamer termowizyjnych oraz stacji radiolokacyjnych. Urządzenia zasilane są ogniwami słonecznymi i pracują przez całą dobę”, czytamy w komunikacie prasowym. „Monitoring granicy surmeńsk0-elderlandzkiej ma związek z niepokojącą aktywnością rządu Królestwa Elderlandu i ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom Demokracji Surmeńskiej”.

Oprócz monitoringu granicy lądowej, Surmeńskie Siły Obronne rozpoczęły także regularne patrolowanie granicy surmeńsko-elderlandzkiej z powietrza za pomocą dronów, które krążą również wzdłuż granicy morskiej z Księstwem Monderii.

Angus Kaufman poinformował na forum elderlandu o niepotwierdzonym ataku „grupy czterdziestu recydywistów” na budynki użyteczności publicznej i mieszkania prywatne w Surmenii. „Tłuczemy, grabimy, r***amy. Kogo się da i gdzie się da. Kobiety, dzieci, mężczyzn, starców. (…) Gwałciliśmy na zmiany” – napisał Kaufman na elderlandzkim forum.

Na te rzekome doniesienia zareagował Petros Domestosigos ściągając dodatkowe oddziały pod granicę z Elderlandem. Publikujemy treść krótkiego oświadczenia:

W związku z naruszeniem granicy Demokracji Surmeńskiej przez komunistycznych najemników w służbie pana Witta ogłaszam stan pełnej gotowości bojowej dla wszystkich sił Demokracji Surmeńskiej.

W rejon zbliżony do granicy zostały dyslokowane kolejne jednostki, tym razem z Pierwszego Korpusu Rezerwy Terytorialnej.

Informuję, że do przekraczających granicę sił elderlandzkich otwarto ogień po ostrzeżeniach. Po tym, jak wkrótce później wycofali się oni z powrotem na stronę Elderlandzką ogień przerwano. Jednocześnie informuję, że w przypadku kolejnych incydentów ogień zostanie otwarty BEZ OSTRZEŻENIA.

To dla Elderlandu ostatnia szansa na zachowanie pokoju. Jeżeli dojdzie do kolejnych incydentów to będę wnioskował o uznanie stanu wojny z powodu ataku Elderlandu na Surmenię.

Archont Hadi Hoza nie skomentował zachowania Angusa Kaufmana pisząc, że jest „poniżej wszelkiej krytyki”.

Fona będzie informowała Państwa na bieżąco o rozwoju sytuacji.

Archont Demokracji Surmeńskiej Hadi Hoza Mahmudigos przedstawił na forum Wiecu projekt nowej Syntagmy, czyli surmeńskiej ustawy zasadniczej.

Nowa Syntagma jest zdecydowanie bardziej zwięzła od zawieszonej Syntagmy z 2015 roku i zakłada uproszczenie systemu politycznego w Surmenii, między innymi zlikwidowana ma zostać Eklezja, której kompetencje będą przekazane Wiecowi. Archont otrzyma więcej władzy wykonawczej, ponieważ nie będzie zobowiązany do powoływania rządu – projekt ustawy zakłada jedynie możliwość powoływania Tesmotetów, którzy mieliby wspierać Archonta w wykonywaniu zadań. Władza sądownicza w dalszym ciągu ma być skupiona wokół Geruzji, tj. zgromadzenia niezawisłych sędziów.

Projekt został ciepło przyjęty przez Surmeńczyków. Wiec w dalszym ciągu debatuje nad uchwaleniem projektu, dyskutując głównie nad kwestią kompetencji Geruzji do stwierdzania zgodności lub niezgodności aktów normatywnych z ustawą zasadniczą.

Kontrowersyjna mapa Orientyki – Surmeńczycy oburzeni

Książę Daniel von Witt, premier Dreamlandu i majordom Elderlandu, opublikował w mijającym tygodniu zaktualizowane mapy Pollinu jako kartograf dreamlandzkiego Królewskiego Instytutu Kartograficznego. Mapa Orientyki wywołała głębokie kontrowersje w Surmenii, ponieważ Nomarchia Tauchirska została na niej oznaczona jako „terytorium sporne” z tak zwanym „Państwem Ciprofloksjańskim” – ruchem separatystycznym pochodzenia teutońskiego.

Petros Domestosigos w ostrych słowach skrytykował mapę. — Wedle autora jednoosobowy cyrk który nazywa się Ciprofloksją i który budzi się dwa razy do roku żeby komuś dop***rzyć ma być równorzędny w swoich „roszczeniach” z Surmenią — powiedział. — Czy jutro każdy kto ogłosi się władcą na już zajętym terenie będzie oznaczony? Rozumiem, że ogłoszenie zajęcia na przykład Monderii byłoby równie skrzętnie odnotowane przez pana premiera-kartografa?

Autor mapy odpierał zarzuty, twierdząc, że nie zgadza się na to, aby winę za naniesienie „terytorium spornego” na mapę Orientyki „zwalać na kartografa, który ten spór tylko pokazuje”. — Ciprofloksja to Wasz problem, a to, że jest on ukazywany na mapie to mój obowiązek jako kartografa, a nie zła wola walki z Surmenią. (…) Wspólnota Korony Ebruzów stoi w sprawie tego sporu po stronie Demokracji Surmeńskiej — argumentował von Witt na forum Demokracji Surmeńskiej. — Królestwo Dreamlandu czy Królestwo Elderlandu nigdy nie posiadały traktatu uznaniowego z Ciprofloksją. (…) Nie miałem interesu, aby atakować Demokrację Surmeńską. Uznaję jej granice ustalone po aneksji Ciprofloksji. Nie popieram buntów i rebelii.

Archont Demokracji Surmeńskiej Hadi Hoza Mahmudigos w oficjalnym komentarzu odniósł się negatywnie do nowej mapy Orientyki. W oświadczeniu czytamy, że „decyzja o naniesieniu Surmenii na mapę Orientyki w pomniejszonych granicach nie ma charakteru ‚naukowego’, lecz posiada wymiar czysto polityczny. (…) Demokracja Surmeńska nie uzna i nie będzie uznawała mapy uderzającej w surmeńską suwerenność i integralność terytorialną, a także będzie stanowczo protestować przeciwko jakimkolwiek próbom – choćby tylko symbolicznym – podważania surmeńskiej kontroli nad Nomarchią Tauchirską”. Archont wyraził także nadzieję, że Daniel von Witt przemyśli swoją decyzję i „poprawi wydawaną przez siebie mapę”.

Archont protestuje przeciwko militaryzacji Monderii

Fona publikuje oficjalne oświadczenie Archonta Demokracji Surmeńskiej w sprawie militaryzacji Księstwa Monderii:

Dostojni i Dostojne,

w imieniu Demokracji Surmeńskiej czuję się zobowiązany do stanowczego zdementowania niesłusznych oskarżeń, jakie zostały podniesione w oświadczeniu Majordoma Koronnego Królestwa Elderlandu, Jego Książęcej Wysokości Daniela von Witta z dnia 8 grudnia 2016 roku.

Nie jest prawdą, iż Demokracja Surmeńska uznała Królestwo Elderlandu za państwo wrogie. Nie jest również prawdą, iż Demokracja Surmeńska kiedykolwiek „wezwała Królestwo Elderlandu do wojny”. Są to twierdzenia kłamliwe, które wprowadzają międzynarodową opinię publiczną w błąd.

Strona surmeńska ubolewa nad faktem, iż Jego Książęca Wysokość Daniel von Witt niewłaściwie zinterpretował postawienie w stan gotowości oddziałów Obrony Lądowej, które stacjonują permanentnie na granicy surmeńsko-elderlandzkiej. Wydając rozkaz mobilizacji, Demokracja Surmeńska realizuje swoje niezbywalne prawo do ochrony integralności terytorialnej w związku z prowokacyjnymi działaniami i wypowiedziami Jego Książęcej Wysokości Daniela von Witta, który jest odpowiedzialny za publikację skandalicznej mapy Orientyki podważającej przynależność Nomarchii Tauchirskiej do Demokracji Surmeńskiej.

Mając na uwadze powyższe, w imieniu Demokracji Surmeńskiej stanowczo potępiam decyzję Jego Książęcej Wysokości Daniela von Witta w sprawie skierowania do Księstwa Monderii dodatkowych oddziałów najemniczych spoza Monderii. Nie ulega wątpliwości, że są to działania asymetryczne w stosunku do działań strony surmeńskiej i jako takie noszą znamiona militaryzacji stanowiącej zagrożenie dla Demokracji Surmeńskiej oraz pozostałych państw Orientyki.

Wierzę, że Jego Książęca Wysokość Daniel von Witt, mając na uwadze losy dobrosąsiedzkich relacji surmeńsko-elderlandzkich, wycofa swoją decyzję z dnia 8 grudnia 2016 roku, która na chwilę obecną stanowi poważną przeszkodę w normalizacji stosunków pomiędzy Demokracją Surmeńską a Królestwem Elderlandu.

Przedłużający się urlop Archonta Hadiego Hozy wytworzył pustkę na najwyższych funkcjach władzy. Mimo krótkich powrotów (m.in. podjął decyzję o zawieszeniu dwóch obywatelstw, a także o odebraniu orderów zgodnie z uchwałą Eklezji, o której pisaliśmy w poprzednim artykule) dostojny Hoza nie wykazuje stałej aktywności.

W tej sytuacji wicearchont Petros Domestosigos zdecydował o przejęciu obowiązków Archonta. Podjął już szereg działań – zawiesił trzy kolejne obywatelstwa, wypowiedział dwa traktaty międzynarodowe (z upadłym Al Rajnem oraz nieaktualny traktat o przechowywaniu archiwalnej strony Hasselandu) oraz odwołał dostojnego Alexandrosa apo Vu z funkcji Tesmotety Kultury.

Nie wiadomo jeszcze jak długo potrwa nieobecność Archonta i czy będzie się to wiązało z utratą przez niego funkcji.

Kontrowersje wokół Kongresu Orientyki

W ostatnich dniach doszło do szeregu dyskusji i wzajemnych oskarżeń wokół organizacji tegorocznego Kongresu Orientyki. Zgodnie z ustaleniami poprzedniego Kongresu ma się on odbyć w Elderlandzie (Monderii).

Przyczyną sporu było podjęcie decyzji przez odpowiadającego za organizację Lorda Szambelana Daniela von Witta co do przesunięcia Kongresu na późniejszy termin – drugą połowę roku. Powołał się on w swojej decyzji na brak zainteresowania i aktywności niektórych państw, w tym brak odpowiedzi na jego zapytania ze strony Archonta Demokracji Surmeńskiej i Prezydenta Republiki Trizondalu.

W obu państwach reakcja na takie postawienie sprawy była zdecydowanie negatywna – brak odpowiedzi wynikał z nieobecności obu głów państw, a same państwa są cały czas aktywne zarówno wewnętrznie jak i sferze międzynarodowej – wg. nich decyzja dostojnego von Witta była przedwczesna. Spór rozciągnął się także na inne kwestie – m.in. niskie zainteresowanie państw Orientyki organizowanymi przez Elderland szczytami a nawet ponowne rozpatrywanie, czy Elderland jest samodzielnym państwem. Padły też radykalne stwierdzenia o potrzebie zorganizowania Kongresu bez udziału Elderlandu. W samym Elderlandzie podniosły się głosy o tym, że inwestowanie aktywności w takie wydarzenia wobec Orientyki (jako pogrążonej w kryzysie) jest niekorzystne.

Nie wiadomo jeszcze, jak zakończy się ten spór. W Surmenii ogłoszona została ankieta zbierająca opinie obywateli w tym temacie.

Powstała Liga Orientyki!

Z inicjatywy obywatela Slavonii – Ludwika Tomovicia – zainicjowano powstanie piłkarskiej Ligi Orientyki. Ma ona skupiać przede wszystkim graczy i zespoły z naszego kontynentu, choć otwarta jest też na gości spoza niego.

Do startu Ligi potrzeba 6-ciu zespołów. Jak dotąd liga zebrała cztery drużyny – dwie z Surmenii, jedną z Austro-Węgier i jedną ze Slawonii – i nadal przyjmowane są aplikacje. ID Ligi w systemie X11 to 410794. 

Awatary osób, którym zarzucano klonowanie. Niektórym to udowodniono.

Monarchia była wolna od klonów? Wolne żarty! Nawet osoba tak krótko będąca w mikronacjach jak ja zna na tyle historię swojego państwa aby powiedzieć, że to bzdura.

Otóż, jeżeli mogę sobie pozwolić na krótkie śledztwo – cały kryzys tkwi głęboko właśnie w okresie II Królestwa Surmeńskiego. Za jego ustanowienie w pewnej mierze odpowiada aktywny działacz późnej Demokracji: Nikolaos Zorbas, dwukrotny Pierwszy Tesmoteta. Jego karierę ciężko prześledzić, z uwagi na zniknięcie w niewiadomym momencie historii Surmenii jego profilu ze strony, a co za tym idzie – części postów na forum. Zachowały się jednak nieliczne posty, które można przypisać jemu (z kontekstu).

Analiza zachowanych adresów IP wskazuje, że dostojny Zorbas korzystał ze zmiennego źródła IP. Choć w bardzo skromnym zbiorze nie ma bezpośrednich powiązań, to powtarzające się początki adresów wskazują, że był to internet od tego samego dostawcy co w przypadku Konstantinosa Mikisigosa. To oczywiście żaden dowód, a jedynie poszlaka. Tak jak i to, że Zorbas był dla Mikisigosa wujem.

W lutym 2013 r. Zorbas ogłasza swoją śmierć (sprawując nadal funkcję Archonta Królestwa Surmeńskiego). Warto zauważyć, że śmierć następuje w momencie kryzysu i krytyki Archonta przez opozycję. Władzę przejmuje wówczas Celestyna Sinalenno vel. Konstancja Albertosiga. Ta – jak wynika z analizy prasy mikroświatowej – również zamieszana była w posiadanie drugiej tożsamości w Rotrii (Gaganelli) i w Rzeczypospolitej Obojga Narodów (Zamoyska).

Co potem? Po Zorbasie aktywny staje się Konstantinos Mikisigos, który daży do władzy – którą objął pod koniec 2014 roku. Warto jednak wspomnieć, że wcześniej (lipiec 2014, proces zakończył się w październiku) Surmenią wstrząsnęła jeszcze jedna afera kloningowa – z udziałem (najwazniejsze nazwiska) Markazenisa, Florosigosa i Bartolomeosa I (przywódcy Cerkwi Narodowej).

Afera Konstantinosa Mikisigosa jest najbliższa, choć nie wszystko łatwo ustalić. Ale powtarza się model działania. Szeroka „rodzina” Mikisigosów (Konstantinos Mikisigos, jego żona Aspazja z domu Bakojas), syn Nikolaos oraz córka Ejkaterini. Po kryzysie międzynarodowym który spowodowany był działaniami Mikisigosa względem podziału ziem na Orientyce mamy znowu: śmierć głównych aktorów (Konstantinos, wkrótce potem Aspazji) i pozostanie „dziedzica” Nikolaosa, działającego w podobny sposób jak ojciec – i  Ejkaterini, która, wżeniona w arystokrację Skarlandzką tam sie zakorzeniła („zmarła” niedawno, jednak nie przed pozostawieniem po sobie… córki jako dziedziczki)

To wszystko czasy Monarchii i panowania rodu apo Zep. Nie argumentuję jednak że działo się to za przyzwoleniem monarchów. W wykryciu afery Markazenisa tron brał zresztą aktywny udział. Jednak działania rodu apo Zep były na dłuższą metę nieskuteczne, choć zapewne utrudniające działanie klonów. Być może dlatego, aby pozbyć się „niewygodnego” władcy, Mikisigos posłużył się potem rękami swojej „opozycji”, która ustanowiła demokrację.

Wiele z tego co jest sformułowane to domysły i spekulacje, co jasno przyznaję. Widać jednak pewien wzór – być może przypadkowy. Ale gdyby pójść jeszcze dalej, to czy kloning Markazenisa nie wydaje się być analogią do Skitjosa? Czy kontrolowanie „dwóch” stron polityki nie jest metodą do utrzymania władzy dla tego typu „klonera”? Uśmiercenie postaci tracącej poparcie, przejęcie władzy „opozycją”, jednocześnie wprowadzając „dziedzica” dla triumfalnego powrotu… teoria brzmi kusząco. Zapewne nieprzypadkowo umoczonego przez wpływanie na sąd Skitjosa zastąpił… syn, Skitjos jr, tak jak Mikisigosa sr. zastąpił Mikisigos jr.

Ciężko jednak uznać to za fakty historyczne. Udowadnianie tej teoretycznej możliwości nie jest też kwestią, której jest niniejszy tekst poświęcony. Tym, co jest głównym celem tego artykułu jest obalenie przekonania o stanowczej postawie rodu apo Zep i Monarchii jako okresie wolnym od afer „klonerskich”. Nie tylko nie jest to prawdą – i dawnym Królestwem te afery wstrząsały regularniej niż młodą II Demokracją – ale ponadto w przypadku Królestwa mamy sytuację, w której władcy pozwolili klonerowi wyhodować sobie wystarczającą gromadkę, aby mógł ich obalić.

Dopiero Demokracja okazała się na tyle silna, żeby się z nimi zmierzyć. Historia się powtórzyła – i tym razem kloner zgotował sobie swój własny koniec. Oby na dobre.