Bronimy Montauk

Niejeden mieszkaniec mikroświata jest zapewno nieco zdezorientowany, o co chodzi w konflikcie o Montauk. Postaramy się wyjaśnić to w sposób możliwie dokładny – Montauk jest wyspą, należącą do Republiki Interlandu, która sama w sobie jest autonomiczną częścią Winktown. Próżno jednak szukać Montauk na mapie mikroświata – leży ona na Micrze, mapie szeroko pojętych mikronacji anglojęzycznych. O tą właśnie niewielką wyspę toczyć się będzie konflikt z Republiką Antyki, która bez żadnych podstaw zażądała od Interlandu jej cesji.

Zdjęcie z akcji "Stop wojnie" zorganizowanej przez PKN przeciwko interwencji na Montauk

Na wojnę, która ma toczyć się w przyjętym na Micrze systemie „RecWar”, do Winktown zjechali ochotnicy z całego mikroświata – m.in. Okoczii, Mikrosławii, Tyrencji i oczywiście Surmenii. Zgodnie z wstępnymi danymi dorównujemy liczebnie żołnierzom Antyki. Sam konflikt miał się zacząć się już w połowie sierpnia, jednak mimo że dwie główne strony (Winktown i Antyka) wypowiedziały sobie oficjalnie wojnę, działania zbrojne nadal jeszcze się nie rozpoczęły.

Aby przyśpieszyć konflikt, dowódca ekspedycji surmeńskiej, Timoteos Stefanosigos zainicjował akcję „Forfiter” – ma ona charakter propagandowy i ma skłonić Antykańczyków do przyśpieszenia działań, zrezygnowania z działań przeciwko Montauk, bądź, w ostateczności, doprowadzić do przeniesienia walki na ziemie Antyki.

Wybory mało emocjonujące

Bez większych emocji odbyły się wybory do Eklezji XV kadencji. Na pewno wpłynął na to fakt, że o trzy mandaty ubiegało się tylko czterech kandydatów – z rządzącej Demokratycznej Partii Pracy Timoteos Stefanosigos oraz Sylvana Koppa, z Surmeńskiej Partii Rojalistyczno-Katolickiej Victorjos Paulosigos, oraz niezależny kandydat Aleksandros apo Wu. Wszystko wskazuje na to, że DPP utrzyma się u władzy, głównie z powodu braku innej siły politycznej, która mogłaby ją przejąć.

Zaskoczeniem jest brak kandydatury Chartyny Papandreu, liderki najmłodszego ugrupowania w Surmenii – Niezależnej Partii Kobiet. Warto wspomnieć jej liczne kontrowersyjne projekty ustaw z tej kadencji – np. o różowych strojach dla urzędników, dodaniu do stopni wojskowych przedrostka różowy (np. różowy major) bądź o ustanowieniu Orderu Różowego Króliczka. Czyżby krytyka ze strony innych ugrupowań oraz gremialne odrzucenie wszystkich jej projektów zniechęciły ją do działalności parlamentarnej? Protesty antywojenne raczej nie wskazują na porzucenie polityki jako takiej.

Choć wybory oficjalnie zakończyły się o północy, nie znamy jeszcze wyników – znajdujący się na wakacyjnym wyjeździe JKM Paulos Petrosigos najprawdopodobniej ogłosi je jeszcze dziś.

Surmenia na okrągło

Od ostatniego wydania Wieści zafascynowanie Surmeńczyków piłką nożną stale wzrasta. Ostatecznie w miedzymikronacyjnej Lidze Królewskiej zarejestrowały się aż cztery zespoły surmeńskich menedżerów – Polemistis Kaharonea (Paulos Petrosigos), Zawarskie Gniazdo (Victorjos Paulosigos), Perilajmia Sisin (Aleksandros apo Wu) oraz Hermes Surma (Timoteos Stefanosigos. Po czterech kolejkach ich sytuacja jest różna – najlepiej radzą sobie Perilajmia (która prowadzi w swojej grupie) oraz Hermes (który zajmuje pewne drugie miejsce w grupie D).

Zaangażowanie widać na forum – trzy spośród czterech zespołów otworzyło swoje własne wątki informacyjne, gdzie publikuje notatki prasowe o swoich postępach i osiągnięciach. Mamy nadzieję, że piłka nożna, choć rozgrywana w zewnętrznym serwisie, dalej będzie pozytywnie wpływać na wewnętrzną aktywność.