Mimo że w domysłach każdego obywatela Surmenii aktualny Tyran figurował już bezsprzecznie jako przyszły Król, nikt w oficjalny sposob nie potwierdził Jego kandydatury. Ku zaskoczeniu wszystkich, ciężar rozpoczęcia dyskusji dot. wskazania pretendentów wziął w końcu na siebie sam ks dr Victorjos Paulosigos apo Zep. Efekt? Wypowiedź Dostojnego Tyrana na Wiecu spotkała się z wielką manifestacją poparcia dla jego osoby, jako jedynego obywatela zasługującego na godność Króla. Tylko prawdziwa tragedia mogłaby teraz zmniejszyć szanse objęcia przez niego tronu Surmenii. Obiektywnie jednak rzecz ujmując, zmarnotrawienie tak olbrzymiego zaufania jest wręcz niemożliwe.

Kto zatwierdzać będzie listę sukcesyjną?

Podczas gdy Nowa Demokracja wycofywała się z zapowiedzi ogłoszenia republikańskiego projektu Syntagmy, Wiec rozpoczął dyskusję nad losem kandydatów do objęcia tronu Surmenii. Jako że propozycja zastosowania wolnej elekcji upadła niemal błyskawicznie, obywatele zwrócili się w stronę jedynej sensownej alternatywy: listy sukcesyjnej. Lista ta miałaby stanowić swoisty spis książąt i księżniczek Surmenii w kolejności obejmowania tronu. I choć idea przyświecająca stworzeniu tego typu dokumentu uznana została za uzasadnioną i szczytną, wciąż nie rozstrzygnięto kto zatwierdzać będzie jego brzmienie. Po kilkudniowych obradach, obywatele Surmenii opowiedzieli się za porządkiem w którym to Wiec akceptuje bądź odrzuca konkretną listę. System ten ma pozwolić na zachowanie pewnej kontrolę nad następstwem dynastii surmeńskich oraz zapobiegać walkom o tron w przyszłości.

Dwaj starzy/nowi mieszkańcy obywatelami Surmenii!

Na mocy ustawy AR-44/2012 oraz AR-45/2012 przyznano obywatelstwa surmeńskie Aleksandrosowi apo Vu oraz Matheosowi Librasowi. Informacja ta jest o tyle ciekawa, że obydwaj Dostojni posiadali już godność obywateli w przeszłości. Bez względu na dalsze losy „nowych” obywateli, ich niedawny powrót świadczyć może tylko o jednym: wszędzie dobrze, lecz w Surmenii najlepiej! Tym bardziej, że populacja naszego kraju zwiększyła się dzięki nim do poziomu 15 obywateli, co w dobie mikronacyjnego kryzysu pozwala utrzymać aktywność na stałym, całkiem wysokim poziomie.