Awatary osób, którym zarzucano klonowanie. Niektórym to udowodniono.

Monarchia była wolna od klonów? Wolne żarty! Nawet osoba tak krótko będąca w mikronacjach jak ja zna na tyle historię swojego państwa aby powiedzieć, że to bzdura.

Otóż, jeżeli mogę sobie pozwolić na krótkie śledztwo – cały kryzys tkwi głęboko właśnie w okresie II Królestwa Surmeńskiego. Za jego ustanowienie w pewnej mierze odpowiada aktywny działacz późnej Demokracji: Nikolaos Zorbas, dwukrotny Pierwszy Tesmoteta. Jego karierę ciężko prześledzić, z uwagi na zniknięcie w niewiadomym momencie historii Surmenii jego profilu ze strony, a co za tym idzie – części postów na forum. Zachowały się jednak nieliczne posty, które można przypisać jemu (z kontekstu).

Analiza zachowanych adresów IP wskazuje, że dostojny Zorbas korzystał ze zmiennego źródła IP. Choć w bardzo skromnym zbiorze nie ma bezpośrednich powiązań, to powtarzające się początki adresów wskazują, że był to internet od tego samego dostawcy co w przypadku Konstantinosa Mikisigosa. To oczywiście żaden dowód, a jedynie poszlaka. Tak jak i to, że Zorbas był dla Mikisigosa wujem.

W lutym 2013 r. Zorbas ogłasza swoją śmierć (sprawując nadal funkcję Archonta Królestwa Surmeńskiego). Warto zauważyć, że śmierć następuje w momencie kryzysu i krytyki Archonta przez opozycję. Władzę przejmuje wówczas Celestyna Sinalenno vel. Konstancja Albertosiga. Ta – jak wynika z analizy prasy mikroświatowej – również zamieszana była w posiadanie drugiej tożsamości w Rotrii (Gaganelli) i w Rzeczypospolitej Obojga Narodów (Zamoyska).

Co potem? Po Zorbasie aktywny staje się Konstantinos Mikisigos, który daży do władzy – którą objął pod koniec 2014 roku. Warto jednak wspomnieć, że wcześniej (lipiec 2014, proces zakończył się w październiku) Surmenią wstrząsnęła jeszcze jedna afera kloningowa – z udziałem (najwazniejsze nazwiska) Markazenisa, Florosigosa i Bartolomeosa I (przywódcy Cerkwi Narodowej).

Afera Konstantinosa Mikisigosa jest najbliższa, choć nie wszystko łatwo ustalić. Ale powtarza się model działania. Szeroka „rodzina” Mikisigosów (Konstantinos Mikisigos, jego żona Aspazja z domu Bakojas), syn Nikolaos oraz córka Ejkaterini. Po kryzysie międzynarodowym który spowodowany był działaniami Mikisigosa względem podziału ziem na Orientyce mamy znowu: śmierć głównych aktorów (Konstantinos, wkrótce potem Aspazji) i pozostanie „dziedzica” Nikolaosa, działającego w podobny sposób jak ojciec – i  Ejkaterini, która, wżeniona w arystokrację Skarlandzką tam sie zakorzeniła („zmarła” niedawno, jednak nie przed pozostawieniem po sobie… córki jako dziedziczki)

To wszystko czasy Monarchii i panowania rodu apo Zep. Nie argumentuję jednak że działo się to za przyzwoleniem monarchów. W wykryciu afery Markazenisa tron brał zresztą aktywny udział. Jednak działania rodu apo Zep były na dłuższą metę nieskuteczne, choć zapewne utrudniające działanie klonów. Być może dlatego, aby pozbyć się „niewygodnego” władcy, Mikisigos posłużył się potem rękami swojej „opozycji”, która ustanowiła demokrację.

Wiele z tego co jest sformułowane to domysły i spekulacje, co jasno przyznaję. Widać jednak pewien wzór – być może przypadkowy. Ale gdyby pójść jeszcze dalej, to czy kloning Markazenisa nie wydaje się być analogią do Skitjosa? Czy kontrolowanie „dwóch” stron polityki nie jest metodą do utrzymania władzy dla tego typu „klonera”? Uśmiercenie postaci tracącej poparcie, przejęcie władzy „opozycją”, jednocześnie wprowadzając „dziedzica” dla triumfalnego powrotu… teoria brzmi kusząco. Zapewne nieprzypadkowo umoczonego przez wpływanie na sąd Skitjosa zastąpił… syn, Skitjos jr, tak jak Mikisigosa sr. zastąpił Mikisigos jr.

Ciężko jednak uznać to za fakty historyczne. Udowadnianie tej teoretycznej możliwości nie jest też kwestią, której jest niniejszy tekst poświęcony. Tym, co jest głównym celem tego artykułu jest obalenie przekonania o stanowczej postawie rodu apo Zep i Monarchii jako okresie wolnym od afer „klonerskich”. Nie tylko nie jest to prawdą – i dawnym Królestwem te afery wstrząsały regularniej niż młodą II Demokracją – ale ponadto w przypadku Królestwa mamy sytuację, w której władcy pozwolili klonerowi wyhodować sobie wystarczającą gromadkę, aby mógł ich obalić.

Dopiero Demokracja okazała się na tyle silna, żeby się z nimi zmierzyć. Historia się powtórzyła – i tym razem kloner zgotował sobie swój własny koniec. Oby na dobre.

Wybory tuż-tuż

Zbliżają się wybory do Eklezji – do urn pójdziemy już w ten piątek i sobotę. Pomimo kryzysu parlamentarnego (przypomnijmy, dwoje spośród trojga Eklezjastów zostało uznanych za tożsamości ex-archonta Mikisigosa), wybory nie są wydarzeniem nadzwyczajnym, bowiem kryzys zbiegł się z końcem kadencji.

W wyborach, w mocno przerzedzonym społeczeństwie Surmeńskim daje się we znaki brak kandydatów. W obliczu braku partii politycznych – a przynajmniej formalnie zarejestrowanych, które znikły w obliczu kryzysu klonerskiego – Surmenia jest chyba skazana na indywidualne komitety wyborcze (zgodnie z obowiązującym prawem dla rejestracji partii potrzeba 3 członków).

Centralna Komisja Wyborcza zatwierdziła dwa komitety – KW „Narodowa Surmenia”, z którego startują bracia Petros i Orjon Domestosigos, oraz KW Partii Kobiet Niezależnych z Chartyną Papandreu. Obywatelom przypominamy – już jutro i pojutrze idziemy do urn!

Nikolaos Mikisigos skazany na wydalenie z Surmenii

Ostatnia rozmowa z dziennikarzami na lotnisku w Kaharonei

Ex-archont Nikolaos Mikisigos został skazany przez Geruzję Surmeńską na wydalenie z kraju. Uznany winnym posiadania aż 16 tożsamości, były przywódca w ostatnim oświadczeniu nie omieszkał zapewniać o swojej niewinności i o politycznym charakterze sądu nad nim. Zarzucił też osobom zaangażowanym w zdemaskowanie i osądzenie go wysługiwanie się „obcym mocarstwom”

Jestem wrobiony w tą aferę. Ten „wyrok” to akt politycznej rozgrywki, a dla jasności to też, dlatego że nie chciałem z Surmenii uczynić sarmackiego protektoratu Tego chciał Surma. Nie mam cienia wątpliwości, że dążono do usunięcia mnie. Cieszę się, jednak, że nie jestem agentem wandejskim, sarmackim czy dreamlandzkim, jak inni oficjele i rządcy Surmenii. Bolesne jest to, że nie będę mógł tu żyć. Może zdążę wrócić. Z tego co wiem są plany wprowadzenia monarchii i z łaski szatana sędzia, który jest z serca republikaninem, w rzeczywistości to spirytus movens tej akcji. Prędzej wolę powrót Zepów, którzy podtrzymają niezawisłość Surmenii, niż braci D. i pana S., ludzi na usługach obcego kraju, rozgrywającego Surmenią.

Po wydaleniu z Surmenii Archont uda się najprawdopodobniej do Republiki La Palmy, gdzie z wyprzedzeniem uzyskał już prawo pobytu.

Kościół Surmenii w reorganizacji

Niedługo po ogłoszeniu wyroku, który m.in. uznawał wszystkich trzech hierarchów Kościoła Surmenii za klony Nikolaosa Miksigosa, dostojny Petros Domestosigos ogłosił przejęcie opieki nad tą wspólnotą religijną. Jednocześnie zadeklarował wstąpienie do stanu duchownego, przez rozpoczecie nowicjatu w Zakonie Bazylianów.

Zgodnie z zapowiedzią dostojnego Petrosa, należy się spodziewać pewnych przemian we wspólnocie – ich charakter określą jednak dopiero konsultacje. Zgodnie z ostatnimi wypwoeidziami, Kościół Surmenii zostanie związany z Kościołem Rotriokatolickim – dostojny Petros wybiera się na ogłoszony niedawno Sobór Welijski, gdzie być może zapadną wiążące decyzje.

Zarządzono wybory na Archonta

Pełniący obowiązki Archonta Orjon Domestosigos rozpisał, w związku z wyrokiem dla Nikolaosa Mikisigosa, wybory na Archonta Demokracji Surmeńskiej. Odbędą się one po wyborach do Eklezji – zbieranie kandydatur będzie miało miejsce w dniach 28 – 1 kwietnia, a głosowanie – 3-4 kwietnia.

Nie wiadomo kto wystartuje na Archonta. Jedyną osobą, która jak dotąd publicznie zapowiedziała że być może wystartuje jest Hadi Hoza. Od startu odżegnuje się natomiast Orjon Surma, dawniej Archont Królestwa i Prytan Demokracji Surmeńskiej.

Z uwagi na znaczenie tej sprawy Fona zdecydowała się przedrukować całe brzmienie wyroku z Dziennika Praw Demokracji Surmeńskiej.

Wyrok
w imieniu Demokracji Surmeńskiej

Geruzja w składzie: geronta Petros Domestosigos,

po rozpoznaniu i przeprowadzeniu rozprawy w sprawie Demokracja Surmeńska vs. Nikolaos Mikisigos,

oskarżonych o posługiwanie się wieloma tożsamościami – w tej liczbie występują współoskarżeni Aleksios Alvanis vel Soufronjos, Alexandros Makjanos, Demetria Limani, Elena Koljas, Eratostenes Heljodoros, Evangelos Eljos, Filozos Plofatis vel Theocharistis, Kristoforos Kamballis, Maximos Metaxas vel Isaakios, Mihailos Laskaris, Nikos Anastosigos, Odysseas Charoulis-Skitjos, Viktorjos Pappas, Wangelis Xolonis, Zenovjos Skitjos – na podstawie par. 14 ust. 9 Kodeksu Karnego Demokracji Surmeńskiej,

I. Uznaje oskarżonego Nikolaosa Mikisigosa winnym zarzucanych mu czynów i wspólnej tożsamości dla w/w wymienionych współoskarżonych,
II. Skazuje Nikolaosa Mikisigosa na karę wydalenia z państwa, która obejmuje wszystkie w/w tożsamości.
III. Postanawia, z uwagi na szczególny interes państwa i potrzebę przywrócenia wiarygodności instytucjom demokratycznym i całej Surmenii zarządzeniu wykonywania kary z momentem ogłoszenia wyroku, zachowując prawo skazanych do wniesienia odwołania, w ciągu 7 dni od dnia jego ogłoszenia, następującymi drogami komunikacji: pocztą elektroniczną na adres pdomestosigos@o2.pl lub wiadomością za pośrednictwem komunikatora Gadu-Gadu na numer 57248945.

Uzasadnienie
Niniejsze postępowanie sądowe odbywało się pod duża presją okoliczności. Podniesienie faktu zbieżności adresów IP najwyższych osób w państwie spowodowało zarówno zamieszanie w Surmenii, jak wpłynęło na opinię międzynarodową na temat Surmenii. Proces toczył się przy licznych oskarżeniach o stronniczość sądu i dokonywanie politycznego linczu. Geruzja jest zmuszona te zarzuty odrzucić – proces i wyrok jest oparty na prawie Surmenii, a analiza winy była przeprowadzana wyłącznie na podstawie przedstawionych dowodów, a nie politycznych sympatii czy interesów.

Na samym wstępie należy podkreślić, że w zaistniałej sytuacji nie może być uznane za konieczne stwierdzenie wspólnego adresu IP do stwierdzenia podwójnej tożsamości. Jak wskazano w trakcie postępowania – wszyscy podejrzani korzystali na pewnym etapie z tzw. proxy, czyli metody na ukrycie swojego IP za IP serwera pośredniczącego, najczęściej z zagranicy. Pojedyncze sytuacje, gdy stwierdzono zbieżność adresów IP między poszczególnymi osobami należy tłumaczyć jako pomyłkę w zastosowaniu tej metody, która – jak należy domniemywać, jeżeli nie zostało udowodnione przeciwnie – służyła ukryciu prawdziwej tożsamości. Żaden z oskarżonych nie wyjaśnił w toku postępowania przyczyny stosowania mechanizmu proxy.

Pierwszym, niejako bazowym zarzutem wobec oskarżonych jest zbieżność adresów oskarżonych Demetrii Limani oraz Nikolaosa Mikisigosa. Zgodnie z przedstawionymi wyjaśnieniami jest ona spowodowana wspólnym zamieszkaniem. Takie wyjaśnienie jest jednak w świetle prawa niewystarczające – prawo wymaga jednoznacznego udowodnienia rozdzielności realnych osób fizycznych korzystających z tego samego IP. Zarówno dostojna Limani, jak i dostojny Mikisigos odmówili przedstawienia dowodów przewidzianych ustawą o osobach fizycznych.

Wbrew przekonaniu oskarżonych, oświadczenie, złożone przez dostojnym Surmą – podkreślmy, przed objęciem przez niego funkcji efety – nie miało w żadnym razie charakteru oficjalnego i nie uwalniało oskarżonych od konieczności wyjaśnienia tej zbieżności przed czynnikiem oficjalnym.

W trakcie składania wyjaśnień oskarżeni niemal całkowicie pominęli wątek powiązania adresu IP dostojnej Limani (a za jej pośrednictwem i dalszej zbieżności – również dostojnego Mikisigosa i Pappasa) z osobą Mihailosa Laskarisa, który – wedle słów samego oskarżonego Mikisigosa – miał być jednym z klonów Skitjosa. Wypowiedź dostojnej Limani, która stwierdziła, że zalogowała się na prośbę oskarżonego Laskarisa, aby zagłosować w jego imieniu są nie tylko niewystarczające, ale i niezgodne z przedstawionym materiałem dowodowym – gdzie to samo IP mają wypowiedzi niebędące głosowaniem. Również istnienie powiązań IP między kontami Nikolaosa Mikisigosa, Demetrii Limani, Mihailosa Laskarisa za pośrednictwem osoby ex-obywatela Konstantinosa Mikisigosa należy uważać za znaczące.

Należy zauważyć, że jest koniecznie dodanie na tej podstawie stwierdzonej wcześniej (6 stycznia) zbieżności IP między Mihailosem Laskarisem a Isaakiosem. Sprawa nie została wówczas rozwiązana z tytułu nieobecności Efety, a jedynym dowodem ze strony oskarżonych było ich oświadczenie, co nie jest wystarczające w myśl obowiązującego prawa.

Zgodnie z ustawą o osobach fizycznych w przypadku zbieżności adresów IP istnieje (inaczej niż w przypadku innego typu zarzutów) domniemanie winy, które dopiero w toku postepowania oskarżony musi obalić. Pomimo to, oskarżeni nie odnieśli się do tej kwestii w trakcie postępowania, co jest, zgodnie z prawem, przesłanką wystarczającą dla orzeczenia o winie, przynajmniej w stosunku do osób bezpośrednio powiązanych numerami IP (Mikisigos, Limani, Pappas, Laskaris, Isaakios).

Osobną kwestią jest stwierdzona przez Efetę zbieżność adresów IP między osobą Wangelisa Xolonisa i Kristoforosa Kambalisa. Ta zbieżność – niepowiązana wprost z innymi osobami – jest osobną podstawą do stwierdzenia winy. Analiza przypadku jest jednak utrudniona ze względu na – niewyjaśnione – zniknięcie konta tego ostatniego, najpóźniej zamieszkałego w Surmenii z oskarżonych.

W sytuacji pozostałych oskarżonych brak jest jednoznacznej zbieżności IP. Geruzja zdecydowała się jednak, na podstawie zeznań i przedstawionych dowodów przychylić się do opinii oskarżenia, jako najbardziej prawdopodobnego wytłumaczenia. Geruzja stwierdza, że działania oskarżonego Mikisigosa, tj. pozbawienie obywatelstwa według własnego uznania na podstawie rzekomego przyznania się do winy przez Zenovjosa Skitjosa miało charakter zacierania śladów i odwracania uwagi od swojej osoby. Bezprawny charakter odebrania obywatelstw (przyznanie się Skitjosa nie jest dowodem w stosunku do pozostałych) i arbitralny wybór osób, którym to obywatelstwo odebrano (oskarżony zeznał, że sam intuicyjnie ocenił, kto jest klonem Skitjosa) wskazuje na odmienny od deklarowanego zamiar oskarżonego Mikisigosa.

Wszystkie osoby, którym odebrano obywatelstwo faktycznie sprawiały wrażenie bycia klonami. Korzystały z proxy łącząc się z systemami Surmenii, pojawiały się stosunkowo rzadko i na krótko, jedynie „podtrzymując egzystencję” (i prawa obywatelskie). Wobec niektórych należy wspomnieć występujące wcześniej sytuacje kontrowersyjne – sprawa Anastosigos-Heljodoros, która sprawiała wrażenie „pomyłki” klonera, który zalogował się i napisał coś z innego konta niż powinien. Z tego tytułu Geruzja uznaje prawidłowość „diagnozy” oskarżonego Mikisigosa, co do odebrania im obywatelstwa. Geruzja jednak zauważa, że manewr odcięcia się od „ewidentnych” klonów i zatarcia śladów nie powiódł się z przyczyny powiązania oskarżonego Mikisigosa adresem IP z w/w klonami.

Na przekonanie Geruzji o winie oskarżonego złożyły się m.in. sprzeczności w przedstawionych zeznaniach. Zgodnie z udzielonymi w trakcie postępowania wyjaśnieniami, oskarżony Viktorjos Pappas miałby być osobą realną, zamieszkującą wraz z Nikolaosem Mikisigosem i Demetrią Limani. Pozostaje to w niewyjaśnionej sprzeczności z faktem, że jedną z osób pozbawionych obywatelstwa przez Nikolaosa Mikisigosa na podstawie rzekomej wiadomości od Zenovjosa Skitjosa o posiadanych klonach był właśnie Viktorjos Pappas.

Geruzja wyklucza możliwość popełnienia tak daleko idącej pomyłki w działaniu względem osoby znanej realnej – i widzi w tej sprzeczności błąd w zeznaniach, wskazujący na ich niewiarygodność i ich tworzenie post factum.

Podsumowując, Geruzja uznaje, że zestawienie wszystkich dowodów i okoliczności zdarzeń pozwala nam dojrzeć pełen obraz sytuacji – sytuacji niewątpliwie chorej z punktu widzenia prawa, jak i całego społeczeństwa. W opinii Geruzji miało miejsce bezprecedensowe opanowanie sceny politycznej przez osobę (względnie osoby, jednak z racji zbieżności IP i odmowy przedstawienia dowodów nie da się tego zweryfikować) korzystające z wielu tożsamości, która zwodząc pozostałych obywateli była w stanie utrzymywać się przy władzy, przejmując ją kolejnymi tożsamościami.

Sytuacja ta nie ma chyba precedensu nie tylko w Surmenii, ale i w reszcie mikroświata – przynajmniej w zakresie wiedzy Geruzji. Oszustwo, którego dopuścił się oskarżony nie tylko zatrzęsło porządkiem społecznym w Surmenii, ale i nadwyrężyło opinię całej Demokracji w oczach innych mikronacji. Dlatego też kara wydalenia dla oskarżonego i wszystkich jego tożsamości jest jedyną możliwą – nie tylko jako właściwa kara za popełnienie przestępstw względem Demokracji i Narodu, ale i jako sygnał, że żadnego kloningu Demokracja nie będzie w żadnej mierze tolerować.

Geruzja pragnie nadmienić, że postępowanie to wskazało na szereg niedoskonałości, jakie dotyczą systemu informatycznego, z którego korzysta Demokracja Surmeńska. Poza częściowo uzupełnionym już brakiem blokady adresów proxy, we znaki dał się brak istnienia mechanizmu, który zapisywałby działania o charakterze administratorskim – takie jak usuwanie postów, wątków a nawet całych kont (oskarżony Kamballis). Brak możliwości jednoznacznego ustalenia, kto spośród administratorów był za to odpowiedzialny jest powodem braku zaufania dla osób posiadających uprawnienia administratorskie, które w przypadku braku przyznania się osoby wykonujące działania nie mogą (jeżeli akurat byli obecni i zalogowani) oczyścić się z podejrzeń.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji.

(-) Petros Domestosigos,
geronta

Zamachy w Kukrii

Na terytorium Kukrii ujawniły się siły o charakterze radykalnym i terrorystycznym. Niejaki „Ramadan al Kukri” z organizacji „Pierwotny Porządek” na dawnym Forum Kukrii oraz na forum Demokracji Surmeńskiej ogłosił przeprowadzenie zamachów bombowych w miejscowości Ghayr il-Zahrat.

W odpowiedzi autonomarcha Hadi Hoza potępił te działania i zapowiedział, że nie dopuści do separatyzmu na terytorium Autonomosu. Sam Ramadan al Kukrii został, na podstawie wniosku Efety aresztowany postanowieniem Geruzji na 30 dni. Toczy się przeciwko niemu śledztwo.

Niepodległość Ciprofloksji?

Niejako idąc w ślady radykałów w Kukrii, jednak wyprzedzając ich w wymiarze decyzji niepodległość ogłosiła Ciprofloksja pod wodzą ex-autonomarchini Aspazji Tsipras (w Cirpofloksji jako Aleksander Euskadi). Niejaka Ecaterina Jebáleanescu (nieaktywna wczesniej w Ciprofloksji i nie będąca obywatelką) ogłosiła przeprowadzenie ataków terrorystycznych w Surmenii.

W Surmenii nie podjęto póki co działań przeciwko Ciprofloksjanom. Toczy się ogólna dyskusja, pozbawiona większych emocji. Póki co komentarze mówią o braku dalszych perspektyw na pozostanie Ciprofloksji w Surmenii (Orjon Surma), ale i o konieczności przeprowadzenia psprawy zgodnie z prawem (Petros Domestosigos). Zgodnie z Syntagmą, wszelka zmiana granic wymaga zgody wyrażonej przez Naród, tj. przeprowadzenia referendum albo głosowania na Wiecu.

Austro-Węgry odrodzone!

Dzięki wsparciu technicznemu Orjona Surmy, na serwerze Surmenii powstały tymczasowa strona oraz forum Monarchii Austro-Węgierskiej. Na forum podjęło działalność kilku dawnych obywateli, którzy w ramach Rady Nadzwyczajnej dyskutują nad metodami odrodzenia kraju. Niepokojąca jest nieobecność panującego Cesarza i Króla Leopolda Augusta.

Trwa też wsparcie o charakterze humanitarno-gospodarczym. Konwój z pomocą zorganizowała Opradia, wysyłając do Austro-Węgier towary i przedmioty mające wesprzeć odbudowę kraju, zarówno pod względem gospodarczym i infrastrukturalnym jak i kulturalnym.

Mianowicie… 3 lutego, wraz z opublikowaniem mojego terminarza wizyt [1], zwróciłem się kanałami nieoficjalnymi (via kanał IRC #lapalma) do Minister Spraw Wewnętrznych Juliette da Firenza o zaakceptowanie proponowanego terminu (tj. 17-19 lutego), na co strona palmowa przystała. 12 lutego został mi przesłany, za pośrednictwem Poczty Surmeńskiej, plan wizyty. Zgodziłem się na ten plan.

Nadchodzą dni wizyty. 17 lutego jeszcze nic nie zwiastowało problemów (gdyż wszystko było OK), ale potem… Tak, to z mojej niekompetencji nastąpiło odpuszczenie wizyty, a następnie mój „urlop”. Strona palmowa nie ma tu nic do rzeczy. Faktem jest, iż często w tym okresie przebywałem na różnych kanałach IRC.

Sprawa została przeze mnie jednoznacznie rozwalona. Jednakże zobowiązałem się, przepraszając dopiero w dniu wczorajszym, po uzyskaniu informacji z sarmackiego kanału IRC o nadaniu mi statusu persona non grata, do odbycia wizyty w innym terminie [2]. Ubolewam nad tym, że przeprosiłem dopiero wczoraj.

Wydaje mi się jednak, że zachowanie władz Republiki Palmowej (persona non grata) i oświadczenie Archonta [3] są jednak zbyt ostre. Wizyta nastąpiła z mojej inicjatywy. Chciałem dobrze, ale nie wyszło. Doskonale o tym wiem. Ale czym może być „obrażanie narodu La Palmy”? Może wypowiedziałem zbyt ostre słowa na kanale #lapalma, ale wszystko mogę upublicznić. Posiadam materiały.

Ale właśnie z tej wizyty mam morał – wszelkie formalności związane z v-światem muszę załatwiać wieczorem. Wtedy mam najwięcej czasu. Mój brak konsekwencji spowodował takie, a nie inne rezultaty. Gdybym konsekwentnie realizował punkty wizyty, prawdopodobnie dzisiaj nie byłoby tego artykułu.

Moje oświadczenie na ten temat znajduje się tutaj: [4].

(-) Orjon Surma
Tesmoteta Dyplomacji

W dniu wczorajszym Archont Nikolaos Mikisigos przedstawił na Wiecu surmeńczykom projekt nowej Syntagmy, zapowiadany od dawna. Ma ona 79 artykułów (w porównaniu do 39 paragrafów obecnej) i jest wzorowana na Konstytucji Islandii. Zgodnie z zapowiedziami, projekt przewiduje chrześcijaństwo jako religię państwową – wskazując Kościół Surmenii i Kościół Rotriokatolicki jako dwie instytucje o statusie kościołów państwowych.

Nikt z obywateli na razie nie zdecydował się do projektu odnieść.

Surmeńczycy daleko w rankingu przywódców

W przeprowadzonym przez dreamlandzką Fundację Eskalacji Mikronacjonalizmu „Inferno” badaniu „Barometr Przywództwa”, Surmeńczycy zajęli pozycje poza pierwszą piątką. Najwyżej znaleźć można dostojnego Orjona Surmę, który w głównej klasyfikacji „medalowej” zajął miejsce szóste. Dopiero na dwudziestym dziewiątym miejscu znalazł się urzędujący Archont – Nikolaos Mikisigos. Podobne wyniki były w pozostałych kategoriach.

Z Surmeńczyków w głównej klasyfikacji pięćdziesiątki przywódców znalazło się tylko jeszcze dwóch – Orjon Domestosigos z miejscem czterdziestym piątym oraz były archont Zenovjos Skitjos na ostatnim, 50 miejscu.

Odwołana wizyta TD w La Palmie – bliska dymisja Orjona Surmy?

Z uwagi na stan zdrowia, Tesmoteta Dyplomacji, dostojny Orjon Surma zdecydował się przerwać wizytę w Republice Palmowej. Przesunięciu lub odwołaniu uległy też pozostałe planowane wizyty – w Trizondalu i Sarmacji. Początkowo Tesmoteta zapowiedział urlop, jednak następnie przyznał się do wyczerpania sprawowania funkcją i zapowiedział swoją rezygnację z funkcji, po zakończeniu trwających zadań – wizyty w Trizondalu oraz tworzenia strony dla Orientyki.

Gazeta „Rumores La Palma” nazwała działanie Tesmotety lekceważącym i marginalizującym, wskazując na zniechęcenie po stronie Palmowej, które zostało wywołane przerwaniem wizyty. Na forum Surmenii w obronie Tesmotety wystąpili obywatele.

Czy uda się odzyskać Encyklopedię?

Mimo starań, do chwili obecnej nie udało się przywrócić do pełni działania strony Encyklopedii Surmeńskiej (http://wiki.surmenia.eu/). Przypomnijmy – doznała ona uszkodzenia w trakcie awarii kodowania która dotknęła wszystkich stron surmeńskich. O ile jednak w przypadku pozostałych stron naprawienie kodowania rozwiązało problem (z wyjątkiem niektórych postów napisanych w jej trakcie, poprawionych przez dostojnego Orjona Surmę), o tyle strona Encyklopedii nadal jest dotknięta tymi problemami.

Wiele stron – tych o polskich znakach w tytule – całkowicie znikło. Jedną ze strat – zdawałoby się nieodwracalnych – był słownik polsko-surmeński stworzony przez Radę Języka Surmeńskiego. Na szczęście treść słownika udało się odzyskać z wersji zapamiętanej przez Google’a. Wiele innych stron jest jednak niedostępnych nawet tą drogą.

Na razie nie wiadomo jak skończy się los Encyklopedii. Czy będzie ona mozolnie odbudowywania i odtwarzana, czy uda się ja „naprawić”, czy też władze zdecydują się na „świeży start”? A może projekt zostanie w ogóle zarzucony? Decyzje zapewne podejmie Rektor KAN w porozumieniu z administracją informatyczną.

]]> https://fonagazeta.wordpress.com/2016/02/22/%ce%b2%ce%b7%ce%b9%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b5-wiesci-72016/feed/ 0 narodowasurmenia https://fonagazeta.wordpress.com/2016/02/08/%ce%b2%ce%b7%ce%b9%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b5-wiesci-52016/ https://fonagazeta.wordpress.com/2016/02/08/%ce%b2%ce%b7%ce%b9%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b5-wiesci-52016/#respond Mon, 08 Feb 2016 11:01:20 +0000 http://fonagazeta.wordpress.com/?p=1244 Czytaj dalej →]]> Surmenia raczej nie federacją

Archont Nikolaos Mikisigos przedstawił czwartego lutego na Wiecu pomysł przekształcenia Surmenii w federację. Jako uzasadnienie takiej zmiany wskazał włączenie w skład Surmenii nowych regionów o innym pochodzeniu i kulturze – chodzi tu o autonomosy Ciprofloksji i Kukrii. Pomysł spotkał się z krytyką, w szczególności Petrosa Domestosigosa który argumentował, że stosunek liczebnościowy między tymi regionami a właściwą Surmenią przemawia przeciw federacji. Podniósł także zarzut wobec Archonta, że przed przedstawieniem takiej poważnej propozycji reformy nie skonsultował się ze swoją Partią (Republikanami).

Przeprowadzona w tym temacie ankieta w dniach 4-6 lutego wskazuje na podział opinii w tym temacie, gdzie głosy rozłożyły się po równo między federacją a państwem unitarnym, przy dwóch głosach niezdecydowanych. Licząc tylko głosy obywateli surmeńskich przewagę ma opcja państwa unitarnego, która zyskała poparcie czterech obywateli w stosunku do trzech obywateli popierających federację.

Liczne wizyty zagraniczne

W ostatnich dniach miało miejsce co najmniej kilka zagranicznych wizyt w Surmenii. Z nieoficjalną, turystyczną wizytą odwiedziła nas królowa Zjednoczonego Królestwa Niderlandów Beatrycze, w ramach której spędziła jak dotąd kilka dni w Nomosie Opradzkim.

Z oficjalną wizytą dyplomatyczną Surmenię odwiedził Kanclerz Sarmacji, Dalek Caan von Thorn-Skaro który spotkał się z Tesmotetą Dyplomacji Orjonem Surmą. Zgodnie z informacjami udzielonymi przez Tesmotetę, przygotowany został projekt umowy o na razie nie ujawnionej treści, która czeka na zatwierdzenie przez Archonta Mikisigosa.

Trzecią wizytą w Surmenii są odwiedziny dostojnego Marcela Hansa z Trizondalu, który bez większej pompy spotkał się z Tesmotetą Administracji Orjonem Domestosigosem. Zgodnie z komunikatem Tesmotety Administracji spotkanie dotyczyło współpracy w kwestiach kolei, w szczególności w stworzeniu połączenia między Trizondalem a Surmenią przez terytorium Monarchii Austro-Węgierskiej.

Sukcesy sportowe Surmenii

Reprezentacja Surmenii w piłce nożnej, mimo pewnych problemów kontynuuje dobrą passę w Lidze Mikroświatowej. Kopacze prowadzeni przez Sylvanę Koppa, po jednorazowej porażce z Parlandią (0:1) dwukrotnie wygrali z Republiką Trizondalu (3:0 i 4:0), co pozwala sądzić że mamy duże szanse na awans do wyższej grupy rozgrywek w kolejnym sezonie.

Surmeńczycy biorą również udział w konkursie skoków narciarskich o Puchar Wandystanu. W inaugurującym konkursie w Winnicy-Radziecku wzięło udział dwóch Surmeńczyków: Orjon Surma i Petros Domestosigos, zajmując odpowiednio trzecie i czwarte miejsce. W drugim konkursie w Sangjang z Surmeńczyków wziął udział tylko Orjon Surma, zajmując czwarte miejsce. Kolejny konkurs (przedostatni) w Genosse Wanda Stadt odbędzie się w niedzielę 14 lutego.

]]> https://fonagazeta.wordpress.com/2016/02/08/%ce%b2%ce%b7%ce%b9%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b5-wiesci-52016/feed/ 0 narodowasurmenia https://fonagazeta.wordpress.com/2016/02/03/%ce%b2%ce%b7%ce%b9%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b5-wiesci-42016/ https://fonagazeta.wordpress.com/2016/02/03/%ce%b2%ce%b7%ce%b9%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b5-wiesci-42016/#respond Wed, 03 Feb 2016 14:03:33 +0000 http://fonagazeta.wordpress.com/?p=1160 Czytaj dalej →]]> Prawica nadal z największym poparciem

W przeprowadzonej w dniach 24-29 stycznia ankiecie Surmeńczycy głosowali na trzy aktywne obecnie ugrupowania, wskazując swoje preferencje wyborcze.

Na pierwszym miejscu uplasowali się rządzący Republikanie archonta Mikisigosa, którzy otrzymali 5 głosów. Na drugim miejscu uplasowała się nowo powstała lewicowa Nowa Partia Demokratyczna Eleny Koljas i Charoulisa-Skitjosa z trzema głosami. Nieoczekiwanie ranking zamyka Przymierze Chrześcijańskie z tylko jednym głosem – choć jego kandydat w ostatnich wyborach uzyskał najwyższy wynik.

Jednocześnie dwie osoby zadeklarowały, że nie zagłosują na żadną partię, a dwóch kolejnych – że nadal nie podjęli decyzji.

Wszystko wskazuje jednak na to, że wyniki sondażu nie są w pełni wiarygodne. Wzięło w nim udział tylko 16 respondentów (przy 22 obywatelach w Surmenii), a ponadto część z nich nie posiada obywatelstwa. Ciężko więc na jego podstawie przewidywać faktyczne wyniki wyborów – tym bardziej, że w kolejnych wyborach Surmenia wróci do wcześniejszego mechanizmu oddawania 3 głosów przez każdego z obywateli.

Sprostowanie

Redakcja Fony chciałaby przeprosić za pomyłkę popełnioną w poprzednim wydaniu Wieści. W tekście o sukcesach naszej reprezentacji pojawiło się stwierdzenie, że trenerem naszych kopaczy jest dostojny Orjon Surma, podczas gdy tą funkcję pełni dostojna Sylvana Koppa. Najmocniej przepraszamy zarówno samych zainteresowanych, jak i wszystkich czytelników.

Powrót różowości

Do Surmenii po długiej nieobecności wróciła dostojna panna Chartyna Papandreu. Była kilkukrotna eklezjastka z okresu I Królestwa Surmeńskiego po powrocie rozpoczęła reaktywację swoich dawnych inicjatyw – Pubu Różowy Pudelek oraz Partii Kobiet Niezależnych. Zdążyła już nawet obiecać protesty przeciwko Sarmacji oraz ogłosić dążenie do powołania Różowego Królestwa Surmy – nie precyzując, czy chodzi o region Surma (obecnie w składzie Autonomosu Surmy i Skawlandii) czy o dostojnego Orjona Surmę.

Dostojna Chartyna ogłosiła na forum publicznie poszukiwanie męża. O dziwo, znalazł się już pierwszy kandydat – jest nim sam archont Nikolaos Mikisigos. Zainteresowana nie odniosła się jeszcze do tej propozycji.

Surmenia i Skarland – koniec wrogości?

Czy Surmenia wróci do przyjaznych kontaktów z Imperium Skarlandzkim? 29 stycznia archont Mikisigos podpisał ustawę ratyfikującą traktat o uznaniu ze Skarlandem. Jednocześnie tego dnia zarządzona została ankieta, w której Surmeńczycy pytani są o chęć powrotu do dawnego sojuszu.

Bliskie stosunki łączyły Surmenię i Skarland za okresu drugiego królestwa, kiedy dynastycznie związały się ze sobą rodziny królewskie obu państw. Znaczące ochłodzenie przyszło po zniesieniu monarchii w Surmenii – w odpowiedzi władze Skarlandu zerwały traktat łączący oba państwa, uznając detronizację Markosa Wiktorjosigosa za bezprawną.

Na chwilę obecną (głosowanie jeszcze się nie zakończyło) za powrotem do sojuszu wypowiedziało się sześć osób, przeciw – trzy, a cztery osoby nie mają zdania na ten temat.