W przeprowadzonej w dniach 24-29 stycznia ankiecie Surmeńczycy głosowali na trzy aktywne obecnie ugrupowania, wskazując swoje preferencje wyborcze.

Na pierwszym miejscu uplasowali się rządzący Republikanie archonta Mikisigosa, którzy otrzymali 5 głosów. Na drugim miejscu uplasowała się nowo powstała lewicowa Nowa Partia Demokratyczna Eleny Koljas i Charoulisa-Skitjosa z trzema głosami. Nieoczekiwanie ranking zamyka Przymierze Chrześcijańskie z tylko jednym głosem – choć jego kandydat w ostatnich wyborach uzyskał najwyższy wynik.

Jednocześnie dwie osoby zadeklarowały, że nie zagłosują na żadną partię, a dwóch kolejnych – że nadal nie podjęli decyzji.

Wszystko wskazuje jednak na to, że wyniki sondażu nie są w pełni wiarygodne. Wzięło w nim udział tylko 16 respondentów (przy 22 obywatelach w Surmenii), a ponadto część z nich nie posiada obywatelstwa. Ciężko więc na jego podstawie przewidywać faktyczne wyniki wyborów – tym bardziej, że w kolejnych wyborach Surmenia wróci do wcześniejszego mechanizmu oddawania 3 głosów przez każdego z obywateli.

Sprostowanie

Redakcja Fony chciałaby przeprosić za pomyłkę popełnioną w poprzednim wydaniu Wieści. W tekście o sukcesach naszej reprezentacji pojawiło się stwierdzenie, że trenerem naszych kopaczy jest dostojny Orjon Surma, podczas gdy tą funkcję pełni dostojna Sylvana Koppa. Najmocniej przepraszamy zarówno samych zainteresowanych, jak i wszystkich czytelników.

Powrót różowości

Do Surmenii po długiej nieobecności wróciła dostojna panna Chartyna Papandreu. Była kilkukrotna eklezjastka z okresu I Królestwa Surmeńskiego po powrocie rozpoczęła reaktywację swoich dawnych inicjatyw – Pubu Różowy Pudelek oraz Partii Kobiet Niezależnych. Zdążyła już nawet obiecać protesty przeciwko Sarmacji oraz ogłosić dążenie do powołania Różowego Królestwa Surmy – nie precyzując, czy chodzi o region Surma (obecnie w składzie Autonomosu Surmy i Skawlandii) czy o dostojnego Orjona Surmę.

Dostojna Chartyna ogłosiła na forum publicznie poszukiwanie męża. O dziwo, znalazł się już pierwszy kandydat – jest nim sam archont Nikolaos Mikisigos. Zainteresowana nie odniosła się jeszcze do tej propozycji.

Surmenia i Skarland – koniec wrogości?

Czy Surmenia wróci do przyjaznych kontaktów z Imperium Skarlandzkim? 29 stycznia archont Mikisigos podpisał ustawę ratyfikującą traktat o uznaniu ze Skarlandem. Jednocześnie tego dnia zarządzona została ankieta, w której Surmeńczycy pytani są o chęć powrotu do dawnego sojuszu.

Bliskie stosunki łączyły Surmenię i Skarland za okresu drugiego królestwa, kiedy dynastycznie związały się ze sobą rodziny królewskie obu państw. Znaczące ochłodzenie przyszło po zniesieniu monarchii w Surmenii – w odpowiedzi władze Skarlandu zerwały traktat łączący oba państwa, uznając detronizację Markosa Wiktorjosigosa za bezprawną.

Na chwilę obecną (głosowanie jeszcze się nie zakończyło) za powrotem do sojuszu wypowiedziało się sześć osób, przeciw – trzy, a cztery osoby nie mają zdania na ten temat.