Pod każdym z pięciu pytań znajdą się odpowiedzi każdego z nich, a na koniec poznamy pytania, jakie zadadzą sobie nawzajem – i oczywiście odpowiedzi na nie.

Pytanie nr 1 – Jaka będzie Pańska pierwsza decyzja jako Archonta?

P. Petrosigos: Poza powołaniem Rady Tesmotetów, co wydaje się całkiem oczywiste, otworzę zapowiadane przeze mnie Biuro Archonta. Aby dobrze zacząć pełnienie funkcji głowy państwa, konieczne jest utrzymanie platformy, dzięki której obywatele będą mogli śledzić działania władz.

A. Patrikjosigos: Cóż, chcąc zachować ład państwa należałoby powołać Radę Tesmotetów. Celem powołania Rady Tesmotetów prowadził będę rozmowy ze wszystkimi partiami i ekspertami niezależnymi w Demokracji.

Pytanie nr 2 – Co w największym stopniu chciałby Pan zmienić w stosunku do poprzedniej władzy?

A. Patrikjosigos:Przede wszystkim zakonczyc izolację państwa surmeńskiego na arenie międzynarodowej. Aktywny udział w niej umocni naszą pozycję w kontaktach międzypaństwowych i doprowadzi do uzyskania statusu jednego z mocarstw.

P. Petrosigos: Jak już wspomniałem w moim ostatnim wystąpieniu, I Archont będzie rządził tak naprawdę Surmenią przejściową – musi zatem kontynuować proces demokratyzacji, który zapoczątkowały rządy byłego Królestwa Surmeńskiego. Co bym zmienił? Na pewno dokonałbym drobnych zmian w nomenklaturze Rady Tesmotetów i podjął dyskusję w ramach Komitetu Regionów na temat „rewitalizacji” nomosów i rezerwatów.

Pytanie nr 3 – Czy uważa Pan, że „zgoda buduje”, czy wręcz przeciwnie – spory stymulują aktywność?

P. Petrosigos:Moim zdaniem to nowe inicjatywy i dyskusja najlepiej stymulują aktywność w naszej Ojczyźnie. Surmeńskie społeczeństwo jest bardzo różnorodne, więc nie dojdzie między nami do „zgody” rozumianej jako przesadzona jednomyślność. Z kolei nadmierne spory, które łatwo przeradzają się w swoistą wojnę na słowa, mogą jeszcze bardziej zniechęcić do działania.

A. Patrikjosigos:Jeżeli spory, to tylko merytoryczne, zdecydowanie nie popieram sporów wynikających z ciągłej chęci zwalczania innej strony sceny politycznej. Uważam, że nigdy nie będziemy jednogłośni, dlatego jako Archont będę orędownikiem kompromisu, którego zawsze będę starał się szukał i proponował takie rozwiązania, które mogą byc przyjęte dla wszystkich.

Pytanie nr 4 – Czy w stosunku do Kiprów popiera Pan kontynuację działań wojennych, czy powrót do dyplomacji? 

A. Patrikjosigos:Jak już wspominałem – najlepszym sposobem na zwalczenie tego pasożyta będzie stworzenie silnego frontu dyplomatycznego przeciwko Cipkom, a następnie masowe ignorowanie tego dziwnego tworu.

P. Petrosigos:Hasło „Bij kipra!” jest dla mnie wciąż aktualne. Dyplomacja nie jest narzędziem służącym do rozwiązywania problemów z terrorystami. Terrorystów trzeba wyeliminować.

Pytanie nr 5 – Trójprzymierze – czy jest Pan za powołaniem nowego sojuszu, czy za szukaniem nowych partnerów?

P. Petrosigos:Demokracja Surmeńska musi dokonać rewizji polityki zagranicznej po swojej ustrojowej poprzedniczce. Owszem, należy zbudować relacje z państwami „byłego” Trójprzymierza, podobnie jak z innymi państwami Istokii. Priorytetem dla surmeńskiej dyplomacji po okresie Trójprzymierza powinno być wzmocnienie pozycji Surmenii w Istokii przez budowę międzynarodowych porozumień opartych na zbieżności interesów.

A. Patrikjosigos:Musimy szukać takich rozwiązań, które będą jak najbardziej korzystne dla Surmenii. Musimy szukać takiej formuły współpracy z Monarchią, która przyniesie jakiekolwiek korzyści. Nie można powiedzieć tego o Trójprzymierzu, była to instytucja w zasadzie martwa. Chciałbym udać sie do Monarchii i na miejscu rozmawiać z tamtejszymi władzami o sprawach dotyczących naszej dalszej, mam nadzieję że owocnej współpracy.

—

Pytanie od Petrosigosa do Patrikjosigosa – Dostojny Patrikjosigosie, zdarzało się wielokrotnie, iż znikał Pan na długo z życia publicznego bez jakiegokolwiek uprzedzenia. Czy na pewno jest Pan gotowy do rządzenia Surmenią przez sześć miesięcy?

A. Patrikjosigos: Tak, jestem gotowy. Jeżeli mnie pamięc nie myli to jedynym dłuższym zniknięciem bez zapowiedzi było ostatnie zniknięcie, które spowodowane było koszmarną tragedią rodzinną. Jeżeli tragedie realowe uznajemy za odpowiednie haki, które można wyciągnąc w kampanii wyborczej, to obawiam się o przyszłośc swoją i Ojczyzny.

Pytanie od Patrikjosigosa do Petrosigosa – Czy Pana wygranie w wyborach nie będzie de facto przedłużeniem istnienia Królestwa i Pańskiego zasiadania na Tronie z nawet większymi prerogatywami dla Pana? 

P. Petrosigos: Jako jeden z inicjatorów Demokracji Surmeńskiej, zapewniam Dostojnego Pana, że gdybym chciał przedłużyć istnienie byłego Królestwa Surmeńskiego, zagłosowałbym w ostatnim referendum przeciwko przyjęciu Syntagmy – skądinąd współtworzonej przeze mnie.

 Komentarz Fony: Wydaje się, że kandydatów niewiele różni – ot, Petrosigos wypowiada się nieco estetyczniej – choć i rozwleklej. Jedynym wyraźnym spornym punktem programowym – przynajmniej w zakresie, który objęliśmy naszymi pytaniami – jest kwesti rozprawienia się z Kiprią, gdzie Petrosigos jest zwolennikiem rozwiązania siłowego – a Patrikjosigos – dyplomacji. Ponadto Patrikjosigos duży nacisk położył na kwestie zagraniczne – Petrosigos mówił więcej o zmianach wewnątrz, oraz mocniej zaakcentował „przejściowość”, jaka w jego opinii będzie charakteryzowała tę kadencję.

Nieco smuci fakt, że obaj kandydaci potraktowali okazję do zadania pytań jako okazję do wzajemnej wymiany ciosów, skierowanych de facto nie do kontrkandydata – ale do wyborców, jako rzucenie im w twarz głównych zarzutów. Oczywiście – jest to istotna część każdej kampanii wyborczej – ale szkoda, że kandydaci nie wykorzystali okazji do pokazania się z bardziej merytorycznej strony.

Choć poza jednorazową wymianą ciosów w pytaniach końcowych niniejszy kwestionariusz nie był „starciem kandydatów” czy debatą, postanowiliśmy sobie pozwolić wskazać kandydata, który lepiej się spisał. Jest nim… Paulos Petrosigos, który uzyskał w naszej opinii nieco przewagi dzięki konkretniejszym stwierdzeniom – i porządniejszemu stylowi wypowiedzi. Nie jest to jednak zwycięstwo „miażdżące” – jako że żaden z kandydatów nie „błysnął”. Możemy mieć tylko nadzieję, że czeka nas jakaś debata kandydatów „na żywo” – na pewno byłaby to atrakcyjna forma kampanii wyborczej.

Jego Królewska Mość Paulos Petrosigos w ciągu kilku godzin od opublikowania naszego ostatniego materiału opanował awarię stron Królestwa Surmeńskiego i przywrócił je do poprzedniej funkcjonalności. Winowajcą, który doprowadził ją do takiego stanu okazał się… skrypt prasy, agregujący Fonę. Po jego wyłączeniu wszystko wróciło do normy – choć oczywiście tymczasowo newsy nie wyświetlają się na stronie głównej.

Spodziwamy się, że JKM podejmie prace nad wyregulowaniem i przywróceniem skryptu. Archont Timoteos Stefanosigos wyraził w shoutboxie zdziwienie, że skrypt okazał się awaryjny dopiero po dłuższym okresie jego funkcjonowania.

Archontea powołana – a expose nadal brak

Archont Timoteos Stefanosigos przedstawił nam skład nowej Archontei. W stosunku do ostatniego składu, doszło do niedużych, ale znaczących przetasowań. Wicearchontem, i jednocześnie Tesmotetą ds. Skarbu i Administracji został Victorjos Paulosigos. Stanowisko Tesmotety Spraw Zagranicznych objął ponownie JKM Paulos Petrosigos.

Sam Archont objął dwa resorty – jednak zaskoczeniem jest że powołał się na pełnoprawnego Tesmotetę Kultury i Edukacji, a w przypadku resortu Obrony, który był do tej pory jego domeną, został jedynie pełniącym obowiązki. Ma to wskazywać, że de facto stanowisko to czeka na właściwego kandydata.

Eklezja płodna projektami

Choć kadencja dopiero co się zaczęła, w Eklezji trwają obrady nad czterema projektami. Jednym z nich jest pozostały z poprzedniej kadencji królewski projekt ustawy o symbolach państwowych, dwa nowe projekty zostały zgłoszone przez Archonta (dot. zmiany konstytucji w zakresie rozdziału V, dotyczącego właśnie rządu oraz projekt znowelizowanej ustawy o orderach państwowych) oraz jeden złożony przez Chartynę Papandreu (PKN), dotyczący zmian w Kodeksie Karnym.

Jakich rozstrzygnięć można się spodziewać? W pierwszym przypadku eklezjaści czekają na poprawioną wersję ustawy, którą obiecał przygotować JKM. Pierwszy z projektów rządowych uzyskał wstepnie aprobatę, aktualnie trwa nad nim debata, do drugiego eklezjaści nie zdążyli się jeszcze ustosunkować. Projekt PKN natomiast spotkał się z krytyką ze strony pozostałych dwóch członków parlamentu – i póki co małe są szanse na jego przyjęcie.

Trzy dni temu zakończyły się wybory do Eklezji XIV kadencji. Z trzech startujących partii, które łącznie wystawiły czterech kandydatów nie wyłoniła się żadna większość – mandaty objęli Timoteos Stefanosigos (DPP, 6 głosów), Victorjos Paulosigos (SPaRK, 5 głosów) i Chartyna Papandreu (PKN, 5 głosów). Poza Eklezją pozostał drugi kandydat SPaRK, Markos Victorjosigos, który otrzymał 3 głosy.

Były to pierwsze wybory, w których stosowane były przepisy nowej ordynacji wyborczej, wg. której m.in. każdy obywatel mógł oddać do 3 głosów. Frekwencja wyniosła 100% – wszystkich siedmiu uprawnionych do głosowania obywateli oddało swoje głosy. Tylko dwa spośród ogólnej puli 21 zostały oddane jako głosy puste.

Po wyborach – koalicje?

Ponieważ żadne ugrupowanie nie ma większości w Eklezji, możemy się spodziewać koalicji parlamentarnej. Naturalna wydaje się być koalicja sił demokratycznych – DPP i PKN, również współpraca DPP i SPaRK jest możliwa, jak pokazało już kilka kadencji. Mniej prawdopodobna natomiast wydaje się koalicja SPaRK i PKN – z powodu kontrowersji wokół propozycji współpracy wystosowanej przez Victorjosa Paulosigosa i jej ujawnienia przez Chartynę Papandreu, wraz z sugestią, że zawarte w niej propozycje łamią prawo. Ostatecznie JKM Paulos Petrosigos, pełniący funkcję Prezesa Sądu Najwyższego, nie dopatrzył się w niej żadnych znamion bezprawności.

W shoutboxie na stronie głównej Surmenii Victorjos Paulosigos wyraził nadzieję kooperację. Jak ujawnił nam jeden z polityków, chodzi tu o stworzenie trójkoalicji wszystkich partii. Czy jednak biorąc pod uwagę liczne „rząd jedności narodowej” ma szansę powstać? Czy też któraś z równorzędnych sił pozostanie w opozycji?

Królewska Akademia Nauk – nowa strona

Tesmoteta Kultury i Edukacji Markos Victorjosigos ogłosił po zakończeniu wyborów powstanie nowej strony dla Królewskiej Akademii Nauk – jedynej na terenie Królestwa Surmeńskiego uczelni wyższej. Nowa strona, dostępna pod adresem http://surmenia.org/kan, w przeciwieństwie do poprzedniej ma charakter bardziej informacyjny – ostatnia była de facto forum. Umieszczono na niej zarówno zasady studiowania, jak i podstawowe materiały.

Póki co, KAN umożliwia studia na dwóch kierunkach – historii i prawa, realizowanych przez dwie odpowiednie katedry. Podejmując studia można zdobyć tytuły magistra, doktora i profesora. Mimo wcześniejszych zapowiedzi, system KAN nie jest dostosowany do standardów wyrażonych przez konwencję OPM.

Stefanosigos już w podsumowaniu głosowania broni się przed ewentualnymi atakami ze strony rządzących o „samodzielne uchwalanie prawa w Eklezji”. Twierdzi on, że SPaRK ponosi konsekwencje swojego braku działań. Eklezja nie może czekać na leniwych eklezjastów – tak samo jak i cały naród – powiedział Stefanosigos z mównicy.

Przejście wniosku oznacza całkowity rozpad Archontei Paulosigosa. Już dawno swój resort spraw zagranicznych opuścił Aleksandros Patrikjosigos wskutek konfliktu z Archontem. Niedawno Timoteos Stefanosigos zrezygnował z funkcji Tesmotety Obrony, a teraz Archont stracił stanowisko we własnym rządzie. Jedynym pozostałym tesmotetą jest hrabia Aleksandros apo Vu, który jednak od dłuższego czasu nie wypowiadał się publicznie.

Co w tej sytuacji uczyni Paulosigos i SPaRK? Czy będą kontynuować rządy bez Archontei, czy też powołani zostaną nowi tesmoteci? A może rząd poda się do dymisji i ogłoszone zostaną nowe wybory? To ostatnie jest mało prawdopodobne – wszystko wskazuje, że SPaRK ma niewielkie poparcie społeczne – i nie odda władzy przed końcem kadencji.