W sali tronowej w której miała odbyć się koronacja, mistrz ceremonii i premier rządu JKM doglądał ostatnich szczegółów. W końcu nakazał umożliwić wejście najzacniejszym gościom na salę tronową. Sala Tronowa powoli zapełniała się gośćmi, których szef rządu witał z uśmiechem i należnym szacunkiem.
Namiestnik Garamond niepostrzeżenie przesuwał się od jednego kelnera z tacą z przekąskami do kolejnego, niecierpliwie wyczekując rozpoczęcia uroczystości. Populacja śliwek zawiniętych w boczek kurczyła się z minuty na minutę, co jedynie wzmagało niepokój gościa.
W Sali Tronowej zjawiła się również małżonka Króla. Z uśmiechem i wyraźnym zadowoleniem na twarzy szła, witając się przy tym z gośćmi. Po chwili usiadła na swoim wyznaczonym miejscu.
Jego Książęca Mość Arkadiusz Maksymilian również pojawił się w sali tronowej, gdzie witał się ze zgromadzonymi gośćmi oraz wymieniał z nimi kurtuazyjne rozmowy oczekując koronacyjnej uroczystości.
Wasze Wysokości,
Wasze Ekscelencje,
Drodzy obywatele,
mili goście!
Z upoważnienia Jego Królewskiej Mości przypadł mi dziś wielki zaszczyt przeprowadzenia ceremonii koronacji JKM Alfreda Fabiana. Jest to niewątpliwie wielkie wydarzenie, lecz jak pragnę wierzyć, także wiekopomny moment winkulijskiej i mikroświatowej historii. Nadejście nowej epoki, nowego władcy jak zawsze niesie ze sobą nadzieję na lepszą przyszłość, nadzieję na dalszy rozwój, na pokój i sprawiedliwość o jakiej od wielu lat marzą i pragną Winkulijczycy. Głęboko wierzę, że osoba obecnie koronowanego monarchy spełni pokładane w nim nadzieję, a jego panowanie zapisze się w historii naszego narodu jako okres rozkwitu Związku Winkulijskiego.
Pragnę z tego miejsca podziękować za przybycie wszystkim znamienitym gościom zebranym tutaj z powodu koronacji. Dziękuję za Waszą obecność, która budzi w nas nadzieję na dalszy rozwój i umacnianie przyjaźni pomiędzy narodem Związku Winkulijskiego i wszystkimi naszymi przyjaciółmi na całym mikroświecie. Głęboko wierzę, że przyszłość naszych stosunków przełoży się bezpośrednio na obustronne korzyści, a w szerszym kontekście także dla wszystkich polskich mikronacji.
Z tego miejsca pragnę życzyć monrasze udanych rządów i wszystkim z państwa oraz udanej zabawy w trakcie balu koronacjego.
Po chwili głos zabrał również sam JKM
Drodzy Obywatele
Znamienici Goście
Dzisiaj obchodzimy wielki dzień. Dzień, w którym po dokładnie miesiącu dochodzi do koronacji Króla. Jest to zwieńczenie 4 tygodni pracy, która miała na celu podniesienie Związku Winkulijskiego, pokrzepienie Winkulijczyków na duchu, pokazanie, że nie powiedzieliśmy jeszcze ostatniego słowa. Cieszę się, że te 30 dni pozwoliło nam na pokazanie, że jesteśmy liczącym się na arenie międzynarodowej państwem, że możemy tworzyć dobre i cieszące się zainteresowaniem inicjatywy, które porywają do wspólnej zabawy.
Mam nadzieję, że chociaż nie będzie dzisiaj wielkiego balu, rodem z Sarmacji, to znajdziecie ukojenie w dźwiękach winkulijskiej muzyki, a w waszych sercach pojawi się ognik twórczości, z którego z pomocą dzieł nordackich powstałych na przestrzeni lat wykrzesane będzie ognisko.
Dziękuję również wszystkim za obecność, jest to dla mnie niezwykle ważne. Dziękuję za wsparcie, na jakie mogę zawsze od was liczyć. To również wasze święto!
Heinrich wbiegł do sali w ostatniej chwili. Ceremonia już się zaczęła.
Nie będzie balu? A bufet?
Mistrz ceremonii poprosił gości o powstanie, do tronu zbliżył się JKM Alfred Fabian I. Mistrz Ceremonii zacytował zaś słowa przysięgi królewskiej.
— Czy Wasza Królewska Mość, wstępując na tron winkulijski, przysięga w tracie rządów kierować się dobrem całego Związku Winkulijskiego, mądrością oraz rozsądkiem, który zawsze nas dobrą drogą prowadzi oraz dobrocią, która w opiece nad wszystkimi narodami tworzącymi Winkulię się objawia?