Koronacja JKM Jerzego I Izaaka
Jego Królewskiej Mości Jerzego I Izaaka
W stołecznej Katedrze pw. Świętego Szymona Pustelnika trwały ostatnie przygotowania przed koronacją, która ma rozpocząć się o godzinie 18:30. Do kanugardzkiej świątyni przybywali pierwsi goście zaproszeni na dzisiejszą uroczystość, którzy w spokoju zajmowali wyznaczone im miejsca. Każdy z gości wchodzących do Katedry pw. Świętego Szymona Pustelnika mógł dokonać wpisu w wystawionej przez organizatorów księdze gratulacyjnej.
Przed kościołem kordon policyjny ostatecznie zamknął ulice w pobliżu aby zapewnić sprawny transport kolejnym kolumnom z zaproszonymi gośćmi. Z każdą minutą rósł także tłum ludzi, którzy chcieli zobaczyć na własne oczy tą historyczną uroczystość. Pomóc mogły ustawione w pobliżu olbrzymie ekrany telewizyjnej na których wyświetlał się przekaz z kamer telewizyjnych Telewizji Winkulijskiej.
Minister Stanu Związku Winkulijskiego Henryk Wespucci wspólnie z przedstawicielem Narodowego Kościoła Winkulii, witał przybywających gości zagranicznych oraz najważniejszych urzędników państwowych. Uroczystość rozpocznie się o godzinie 18:30.
![[Obrazek: St_Michaels_Cluj-Napoca_interior.jpg]](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fb/St_Michaels_Cluj-Napoca_interior.jpg)
Gdy wszystko było już praktycznie gotowe marszałek dworu JKM polecił swoim podwładnym wskazać miejsca dla gości i samemu zajął skromne miejsce przewidziane przez protokół dla członków otoczenia JKM.
Do Katedry pw. Świętego Szymona Pustelnika, z nie tak odległego południa, przybył Artur Kardacz von Hohenburg. Folksfüther Albionu i oddany obywatel Króla oraz Związku Winkulijskiego.
Z racji obowiązków związanych z wizytą Książęcej pary w Królestwie Voxlandu, ambasador Księstwa Sarmacji, Pavel van der Gibson, nie mógł być osobiście obecny na tak ważnym wydarzeniu. Na uroczystość zostali jednak oddelegowani pracownicy ambasady.
Za ołtarzem stanął Prymas Winkulii - Alojzy Ryś. U boku asystował mu Mateusz Żmigrodzki - na codzień minister, a po godzinach kapłan Narodowego Kościoła Winkulii.
Kiedy ucichła melodia hymnu narodowego, Prymas zaintonował:
K: In dat Namen ab Gott, Sohne und Heiledeg Geist.
W: Amen.
K: Hegelet Jesus Christ
W: Und Marie immer Verginus
K: Bracia i siostry w Jezusie Chrystusie! Narodzie winkulijski, ludu korony św. Szymona, cały Mikroświecie – oto wielki dzień dla nas wszystkich dzisiaj nadszedł. Dzisiaj właśnie Jego Królewska Mość Król Związku Winkulijskiego – Jerzy I Izaak – uroczyście zostanie namaszczony i koronowany, tym samym dopełniając przed obliczem Boga i Narodu przejęcia tronu Holmenda Wielkiego. Zaprawdę tym większa to chwila, iż miejsce to ma tutaj – w Katedrze pw. św. Szymona Pustelnika. To tutaj właśnie, pod tą kamienną płytą spoczywa w spokoju wiekuistym Patron Winkulii. To tutaj również miały miejsce najważniejsze wydarzenia w naszej historii. Dlatego składane tutaj dzisiaj przyrzeczenia mają szczególną wagę. Ponadto koronowana zostanie tutaj jego małżonka – Królowa Winkulii – Adelaide’a. Przed nią będzie również stało wielkie zadanie – wspieranie swojego małżonka oraz bycie opiekunką dla obywateli winkulijskich.
Po chwili ciszy zaintonował ponownie:
K: Dlatego wznieśmy błaganie do Boga Najwyższego, aby dał siłę i mądrość Jego Królewskiej Mości oraz Jego Wielmożnej Małżonce w wypełnianiu stojącymi przed nimi obowiązkami oraz aby ich panowanie uczyniło nasz Naród jeszcze silniejszym. Módlmy się: Vøgdeg Vater...
W: Dat Te bëjëh at dat Himmel, ħëgelëëh võnd Tees Name; Tees Konghaft kommëh; Tees Wäle bëjt, wü at dat Himmel solaf at dat Erden. Vøgdeg pospuli Bröt Te gibëh to vøg höte und Te absoldëh vøges Fahl, wü vøg absoldot vøges Fahlmõn. Und Te näg fühëh vøg at Toböd, al Te erlibëh vøg vott Urë. Amen.
Amen - rozległ się donośny głos tłumu. JKW Alfred siedział niewiele za Jego Królewską Mością, patrząc jak jego pierworodny syn jest gotowy na objęcie tronu.
Opóźniony Cesarz Nan Di, wszedł do Katerdry przeżegnał się i po cichu zajął swoje miejsce.
Po tych słowach organista zaintonował śpiew psalmu 23. Po czym cała katedra wspólnie śpiewała:
PSALM 23
Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.
Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć:
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoje imię.
Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną.
Twój kij i Twoja laska
są tym, co mnie pociesza.
Stół dla mnie zastawiasz
wobec mych przeciwników;
namaszczasz mi głowę olejkiem;
mój kielich jest przeobfity.
Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni mego życia
i zamieszkam w domu Pańskim
po najdłuższe czasy.