Designed and copyright by Wieniek
Historia powstania Gellonii
Gelonowie - Pierwsze wiadomości o pra-przodkach wywodzą się z lat VIII-VII w. p.n.e. Gelonowie wyemigrowali z Centralnej Azji, osiedlając się na stepach nadczarnomorskich, gdzie utworzyli potężne imperium z centrum na Półwyspie Krymskim, podporządkowując sobie ludy tam osiadłe, zajmujące się rolnictwem i hodowlą. Tatuowali swe ciała, z tego też powodu zwani byli Gelonowie - malowanymi. Galonowie organizowali dalekosiężne wyprawy łupieżcze, wdzierając się pod koniec VII w. na teren Azji Mniejszej i do Egiptu. Wyparci przez Medów z Anatolii, rozpoczęli inwazję na Europę Środkową, docierając na tereny dzisiejszej Polski zamieszkane przez ludność kultury łużyckiej. Potęga imperium Gelonów pozwoliła im odeprzeć w 513 p.n.e. najazd władcy perskiego Dariusza I Wielkiego. Budzili strach oraz podziw swoją walecznością, odwagą i szlachetnością. Udoskonalili sztukę jazdy konnej, rozwinęli ożywione kontakty handlowe z koloniami greckimi na wybrzeżach Morza Czarnego. Pozostawili po sobie liczne pochówki kurhanowe, niekiedy wyjątkowo bogato wyposażone (np. Ryżanówka). Przykłady sztuki Gelonów to m.in.: metalowe aplikacje szat, biżuteria i naczynia (motywy zwierzęce łączone z ornamentem geometrycznym). Od V w. p.n.e. zaznaczył się wpływ sztuki greckiej (realistycznie przedstawione sceny z życia Gelonów, np: amfora z kurhanu Czertomłyk, złoty grzebień ze sceną bitewną z kurhanu Sołocha, naczynia z kurhanu Kul Oba).Od czasów hellenistycznych (330-30 p.n.e.) rozpowszechniło się w scytyjskich wyrobach łączenie metali szlachetnych ze szlachetnymi i półszlachetnymi kamieniami. Gelonowie utracili znaczenie pod koniec III w. p.n.e., ulegając najazdowi Sarmatów.
W ten sposób zaczęła się wspólna historia plemion, Gelonów i Sarmatów. Gelonowie szybko adoptowali się do nowych warunków przyczyniając się znacząco do rozkwitu plemion i później państwa Sarmackiego, wspierając je swoją kulturą i umiejętnościami, utrzymując swoją odrębność kulturową i plemienną. Gelonowie, zwani następnie Gellonami posiadający w swoich szeregach przodków Druidów zwanych także Semnoteam rozwijali dalej swoje umiejętności i stworzyli kult Słońca i Światłego Życia, co znaczyło raczej szerzenie kultury i nauki niż religii. Elitarne szeregi kapłanów przejęły kulturę Greków i Egiptu, to dzięki nim spora część plemion osiedliła się, już w na początku naszej ery na przypadkowo odkrytej wyspie na południowym Atlantyku. Podbili i znaturalizowali liczne plemiona zamieszkującą wyspę, jednak długo były prowadzone walki z częścią z nich i z tymi, którzy ciągle napływali z okolicznych wysp i wysepek. Najważniejsze z nich to trzy największe plemiona Sarmów to Niedźwiedzie (nazwa pochodzi od totemu plemiennego), Warowie i Guzowie (nazwy pochodzą od zachowanych w legendzie imion wodzów Wara i Guza Czarnego). Od IV w p.n.e. rozpoczyna się okres przekształcania struktur rodowo-plemiennych gdzie władze posiadali starsi rodów w plemienne gdzie władze nad plemieniem zdobywali obierani wodzowie, jednak szybko obieralność zamieniła się we władze dziedziczną. W I w p.n.e. wodzem nad wszystkimi plemionami został ogłoszony Elmer wódz plemienia Warów. Jest też pierwszym władcą Sarmatów, którego imię znamy z przekazów pisanych. Wg tych samych przekazów zjednoczenie Sarmatów pod jego przewodem odbyło się jako odpowiedz na zagrożenie z zewnątrz w wyniku skutecznych działań politycznych Elmera (poślubienie Edy córki nieznanego z imienia władcy Guzów i pakt wojskowy a później związek polityczny z Niedźwiedziami). Elmer szybko i skutecznie stworzył struktury państwowe, opierając się wojewodach (przywódcach wojennych wiosek) stworzył system umocnionych grodów. Wzmocnił stałą drużynę wojów zaciągiem zbrojnych z grodów i stworzył system ich utrzymania a dzięki opracowaniu systemu komunikacji (dymnej i ogniowej) skrócił czas mobilizacji wojska. Stał się też założycielem pierwszej dynastii warskiej. W Ten sposób Sarmowie jako silne i zjednoczone plemię ze organizacja państwową wkroczyli do historii a w pierwszej połowie 1w n.e. w epokę żelaza. Powstawały pierwsze osady, wsie, miasta i grody.
Sprzyjające warunki klimatyczne sprzyjały rozwojowi rolnictwa, odkryto bogate złoża minerałów kopalnych z złóż chemicznych. Rozwijał się handel, zaczęto zagospodarowywanie terenu. Tutaj napotkano na wiele trudności z powodu dużego występowania zagrożeń ze strony żywiołów naturalnych. W przeciągu wieków następowały częste wybuch wulkaniczne, huragany, tsunami czy trzęsienia ziemi.
Nowożytna historia Gelów rozpoczyna się również na początku naszej ery, kiedy to plemiona pod przewodnictwem Gella (dzięki niemu zwane od tej chwili Gellami) wyruszyły wraz z kapłanami na wędrówkę po wyspie, z zachodu na wschód. Po nielicznych potyczkach z okolicznymi plemionami znaleźli sprzyjające warunki na wschodnim krańcu wyspy i tutaj założyli miasto, które stało się stolicą ich nowego państwa. Na cześć swojego wodza miasto nazwano Gellą, lecz po dwóch wiekach, kiedy to znowu musieli uznać zwierzchnictwo Sarmatów, nazwę miasta zmieniono na Krez i tak pozostało do dzisiaj. Plemię rozwijało się głównie dzięki rolnictwu, łowiectwu i handlowi, co przyczyniło się do rozwinięcia Krez i przekształceniu go w miasto portowo - handlowe. Poczynając od XIV w. kiedy to zaczynały się tworzyć stany szlacheckie, utworzono baronię, a następnie hrabstwo Gelloni. Panem na zamku i zwierzchnikiem zakonu z pokolenia na pokolenie zostawał naczelny Druid formalnie zatwierdzany przez radę starszych. Od XV w. oficjalną nawą zakonu pozostaje "Semnoteam" co oznacza w języków Greków Druid czyli Święty i szlachetny. Zakon wydaje się skupiać w swoim posiadaniu całą władzę, co zdaje się potwierdzać powstanie w XX wieku jedynej partii politycznej nazwanej również "Semnoteam"
