Wystawy tematyczne - Mężowie Stanu - Konrad Adenauer
Wystawa przygotowana przez Roberta Janusza von Thorn-Czekańskiego. Wystawiana do tej pory w Galerii Książęcej, przeniesiona do zbiorów Galerii von Thorn w dniu jej uruchomienia. Galeria przedstawia sześciu wielkich Mężów Stanu okresu nowożytnej Europy - pasją autora są nauki polityczne, a jako zwolennik rządów silnej ręki ukazał w tej prezentacji sylwetki wyróżniających się polityków tego okresu.
Konrad Adenauer urodził się 5 stycznia 1876 r. w Kolonii. Studiował prawo i ekonomię we Freiburgu, Monachium i Bonn. Jako prawnik pracował w sądzie, a następnie w kancelarii adwokackiej Kausen w Kolonii. Jednocześnie aktywnie działał politycznie w kręgach chrześcijańsko-demokratycznych. W 1906 r. wstąpił do katolickiej partii Centrum. Trzy lata później został zastępcą nadburmistrza Kolonii, a w 1917 nadburmistrzem (Oberbürgermeister). Od 1920 r. przewodniczył pruskiej Radzie Państwa.
Był zdeklarowanym antyfaszystą, dlatego po przejęciu władzy
w Niemczech przez Adolfa Hitlera w 1933 r. został pozbawiony
wszelkich funkcji. W 1934 r. na krótko go aresztowano, ale
sfabrykowane zarzuty o korupcję nie potwierdziły się. W sierpniu
1944 r. ponownie trafił do więzienia, tym razem w związku z
zamachem na Hitlera.
Jeszcze przed zakończeniem wojny Amerykanie, którzy zajęli
Nadrenię, mianowali ponownie Adenauera nadburmistrzem Kolonii. Po
kilku miesiącach Brytyjczycy, którzy przejęli po Amerykanach władzę
w Nadrenii, usunęli go z tego stanowiska.
16 grudnia 1945 r. w Bad Godesberg odbył się zjazd założycielski CDU (Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej). Adenauer brał w nim aktywny udział, a w styczniu 1946 r. został przewodniczącym CDU w brytyjskiej strefie okupacyjnej. Dwa lata później stanął na czele Rady Parlamentarnej — namiastki ogólnokrajowego parlamentu okupowanych Niemiec. 23 maja 1949 r., wraz z ogłoszeniem konstytucji RFN, zostało utworzone państwo zachodnioniemieckie. Po wrześniowych wyborach parlamentarnych Konrad Adenauer został pierwszym kanclerzem Republiki Federalnej Niemiec. Funkcję tę sprawował do 1963 r., łącząc ją w latach 1951-1955 z teką pierwszego ministra spraw zagranicznych RFN.
Podstawowym celem polityki Adenauera było przełamanie izolacji Niemiec na arenie międzynarodowej i możliwie trwałe związanie RFN z Europą Zachodnią i Paktem Północnoatlantyckim. Rządy kierowane przez kanclerza Adenauera działały od początku na rzecz zjednoczenia Europy i silnego zakorzenienia w niej nowo powstałego państwa niemieckiego. Dzięki działalności Adenauera już w 1950 r. Niemcy zostały członkiem stowarzyszonym Rady Europy. Następnie współtworzyły Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (1951 r.), Europejską Wspólnotę Gospodarczą i Euroatom (1957 r.). To dzięki konsekwentnej polityce Adenauera RFN została w 1955 r. członkiem NATO.
Pod koniec życia Adenauer zrealizował swój drugi wielki cel polityczny — pojednanie z Francją. Symbolem tego procesu był Traktat Elizejski, podpisany dnia 22 stycznia 1963 r. z Charlesem de Gaullem. W październiku 1963 r. Adenauer zrezygnował z funkcji kanclerza Niemiec. Jego następcą został Ludwig Erhard.
Zmarł 19 kwietnia 1967 r. w swoim domu w Rhöndorf.
Wróć do Galerii Mężów Stanu.Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do newslettera.
