KONWENCJA WIEDEŃSKA 

O OCHRONIE WARSTWY OZONOWEJ,

sporządzona w Wiedniu dnia 22 marca 1985 r.* 



W imieniu Cesarstwa Leblandii

CESARZ CESARSTWA LEBLANDII

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 22 marca 1985 r. została sporządzona w Wiedniu Konwencja wiedeńska o 
ochronie warstwy ozonowej.

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją oświadczam, że:
-została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w 
niej zawartych,
-Cesarstwo Leblandii postanawia przystąpić do tej konwencji,
-będzie ona niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Cesarstwa 
Leblandii.

Dano w LebenCity dnia 08 sierpnia 2001 r.

(Tekst konwencji zawiera załącznik do niniejszego numeru)



ZAŁĄCZNIK

KONWENCJA WIEDEŃSKA W SPRAWIE OCHRONY WARSTWY OZONOWEJ
Strony niniejszej konwencji,

świadome potencjalnie szkodliwego wpływu zachodzących zmian w warstwie ozonu na 
zdrowie ludzkie i środowisko,

powołując się na odpowiednie postanowienia Deklaracji Konferencji Narodów 
Zjednoczonych w sprawie środowiska ludzkiego, a w szczególności na zasadę 21, 
która postanawia, że "Państwa mają, zgodnie z Kartą Narodów Zjednoczonych i 
zasadami prawa międzynarodowego, suwerenne prawo eksploatacji własnych zasobów, 
realizują własną politykę środowiskową oraz ponoszą odpowiedzialność za 
zapewnienie, aby działania w zakresie ich jurysdykcji lub kontroli nie 
powodowały szkody w środowisku innych państw lub na obszarach poza granicami 
jurysdykcji narodowej",

biorąc pod uwagę warunki i szczególne wymagania krajów rozwijających się,

doceniając prace i badania prowadzone zarówno przez organizacje międzynarodowe 
jak i krajowe, w szczególności w ramach Światowego planu działania w sprawie 
warstwy ozonowej Programu środowiska Narodów Zjednoczonych,

doceniając również środki zapobiegawcze, mające na celu ochronę warstwy 
ozonowej, które już zostały podjęte na poziomie narodowym i międzynarodowym,

świadome, że środki ochrony warstwy ozonowej przed zmianami w wyniku 
działalności człowieka wymagają działań i współpracy międzynarodowej i powinny 
opierać się na stosownych zabezpieczeniach naukowych i technicznych,

świadome również potrzeby dalszych badań i systematycznych obserwacji dla 
kontynuowania rozwoju wiedzy naukowej o warstwie ozonowej i ewentualnych 
negatywnych skutkach wynikających z jej zmiany,

zdecydowane chronić zdrowie ludzkie i środowisko przed negatywnymi skutkami 
wynikającymi ze zmian w warstwie ozonowej,

uzgodniły, co następuje:



Artykuł 1 

Definicje

W rozumieniu niniejszej konwencji:
1. "Warstwa ozonowa" oznacza warstwę ozonu atmosferycznego powyżej planetarnej 
warstwy granicznej.
2. "Skutki negatywne" oznaczają zmiany w środowisku fizycznym lub biocie, w tym 
zmiany w klimacie, które mają znaczne, szkodliwe skutki dla zdrowia ludzkiego 
lub dla składu, prężności i produktywności ekosystemów naturalnych i sterowanych 
oraz dla materiałów użytecznych dla ludzkości.
3. "Technologie lub wyposażenie alternatywne" oznaczają technologie lub 
wyposażenie, przy których zastosowaniu możliwa jest redukcja lub skuteczne 
wyeliminowanie emisji substancji mających lub mogących mieć negatywne skutki w 
warstwie ozonowej.
4. "Substancje alternatywne" oznaczają substancje, które redukują, eliminują lub 
uniemożliwiają negatywne skutki w warstwie ozonowej.
5. "Strony" oznaczają strony niniejszej konwencji, jeśli w tekście nie 
postanowiono inaczej.
6. "Regionalna organizacja integracji gospodarczej" oznacza organizację 
ustanowioną przez suwerenne państwa danego regionu, która posiada uprawnienia w 
zakresie spraw regulowanych niniejszą konwencją lub protokołami do konwencji i 
która jest należycie w tym celu uprawniona, zgodnie z wewnętrznymi przepisami 
proceduralnymi, do podpisania, ratyfikowania, przyjęcia, zatwierdzenia lub 
przystąpienia do odnośnych instrumentów międzynarodowych.
7. "Protokoły" oznaczają protokoły do niniejszej konwencji.


Artykuł 2 

Zobowiązania ogólne

1. Strony podejmą właściwe środki zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji 
i obowiązujących protokołów, których są stroną, w celu ochrony zdrowia ludzkiego 
i środowiska przed negatywnymi skutkami wynikającymi lub mogącymi wyniknąć z 
działalności człowieka, zmieniającej lub mogącej zmienić warstwę ozonową.
2. W tym celu strony będą, w granicach posiadanych możliwości i środków:
a)współpracować drogą systematycznych obserwacji, badań i wymiany informacji w 
celu lepszego zrozumienia i oceny skutków działalności człowieka na warstwę 
ozonową oraz skutków dla zdrowia ludzkiego i środowiska w wyniku zmian w 
warstwie ozonowej;
b)podejmować stosowne środki ustawodawcze lub administracyjne oraz współpracować 
w harmonizowaniu właściwych kierunków polityki w celu kontroli, ograniczenia, 
redukcji lub zapobiegania działalności człowieka w granicach swych jurysdykcji 
lub kontroli, gdyby taka działalność miała lub mogła mieć szkodliwe skutki 
wynikające ze zmiany lub prawdopodobnej zmiany warstwy ozonowej;
c)współpracować w formułowaniu uzgodnionych środków, procedur i norm w celu 
realizacji niniejszej konwencji, mając na uwadze przyjęcie stosownych protokołów 
i załączników;
d)współpracować z właściwymi instytucjami międzynarodowymi w celu skutecznej 
realizacji niniejszej konwencji oraz protokołów, których są stroną.
3. Postanowienia niniejszej konwencji nie ograniczają w żadnym przypadku prawa 
stron w podejmowaniu, zgodnie z prawem międzynarodowym, środków krajowych 
uzupełniających środki wymienione w ustępie 1 i 2; nie mają również odniesienia 
do uzupełniających środków krajowych już podjętych przez stronę, pod warunkiem 
że te środki nie są niezgodne z zobowiązaniami wynikającymi z niniejszej 
konwencji.
4. Zastosowanie niniejszego artykułu powinno opierać się na odpowiednich 
zabezpieczeniach naukowych i technicznych.


Artykuł 3 

Badania i systematyczne obserwacje

1. Strony zobowiązują się, jeżeli to jest wskazane, inicjować i współpracować 
bezpośrednio lub za pośrednictwem właściwych instytucji międzynarodowych w 
prowadzeniu badań i ocen naukowych nad:
a)procesami fizycznymi i chemicznymi, które mogą mieć wpływ na warstwę ozonową;
b)zdrowiem ludzkim i innymi skutkami biologicznymi wynikającymi ze zmian w 
warstwie ozonowej, w szczególności w wyniku zmian w nadfioletowym promieniowaniu 
słonecznym, mającym skutki biologiczne (UV-B);
c)skutkami klimatycznymi wynikającymi ze zmian w warstwie ozonowej;
d)skutkami wynikającymi ze zmian w warstwie ozonowej i w konsekwencji innymi 
zmianami w promieniowaniu UV-B dla materiałów naturalnych i syntetycznych, 
użytecznych dla ludzkości;
e)substancjami, zastosowaniami praktycznymi, procesami i działaniami, które mogą 
mieć wpływ na warstwę ozonową, oraz nad ich skumulowanymi skutkami;
f)substancjami i technologiami alternatywnymi;
g)problemami społeczno-gospodarczymi związanymi z powyższymi procesami,
tak jak opracowano to w załącznikach I i II.
2. Strony zobowiązują się popierać lub ustanawiać, jeżeli jest to wskazane, 
bezpośrednio lub za pośrednictwem właściwych instytucji międzynarodowych - 
uwzględniając w pełni ustawodawstwo narodowe i odnośne działania w zakresie 
krajowym i międzynarodowym - wspólne lub uzupełniające programy, mające na celu 
systematyczne obserwacje stanu warstwy ozonowej i innych odpowiednich 
parametrów, zgodnie z ustaleniami zawartymi w załączniku I.
3. Strony zobowiązują się współpracować, bezpośrednio lub za pośrednictwem 
właściwych instytucji międzynarodowych, w celu gromadzenia, uaktualniania i 
przekazywania danych z badań i obserwacji za pośrednictwem właściwych światowych 
ośrodków danych, w sposób regularny i w odpowiednim czasie.


Artykuł 4 

Współpraca w dziedzinach: prawnej, naukowej i technicznej

1. Strony będą ułatwiać i popierać wymianę informacji naukowych, technicznych, 
społeczno-gospodarczych, handlowych i prawnych, dotyczących niniejszej 
konwencji, zgodnie ze szczegółowymi postanowieniami zawartymi w załączniku II. 
Informacje te będą dostarczane organom zgodnie z uzgodnieniami stron. Każda z 
organizacji otrzymujących informację uznaną za poufną przez stronę ją 
dostarczającą zapewni, aby informacja taka nie została ujawniona, i zabezpieczy 
jej poufność do czasu udostępnienia jej wszystkim stronom.
2. Strony będą współpracować zgodnie z ustawodawstwem krajowym, przepisami i 
praktyką, biorąc pod uwagę w szczególności potrzeby krajów rozwijających się w 
popieraniu, bezpośrednio lub za pośrednictwem właściwych organów 
międzynarodowych, rozwoju i transferu technologii i wiedzy. Współpraca ta będzie 
realizowana w szczególności przez:
a)ułatwianie uzyskiwania technologii alternatywnych przez inne strony;
b)dostarczanie informacji o technologiach alternatywnych i wyposażeniu oraz 
specjalnych podręczników lub instrukcji do nich;
c)dostarczanie niezbędnego wyposażenia i urządzeń do badań i systematycznych 
obserwacji;
d)odpowiednie szkolenie personelu naukowego i technicznego.


Artykuł 5 

Przekazywanie informacji

Strony będą przekazywały, poprzez sekretariat, Konferencji Stron ustanowionej 
zgodnie z artykułem 6 informacje o podejmowanych przez siebie środkach w celu 
realizacji niniejszej konwencji i protokołów, których są stronami, w takiej 
formie i w takich odstępach czasu, jakie zostaną uznane za stosowne na 
posiedzeniach stron do odnośnych instrumentów.


Artykuł 6 

Konferencje Stron

1. Ustanawia się niniejszym Konferencję Stron. Pierwsze posiedzenie Konferencji 
Stron zostanie zwołane przez sekretariat ustanowiony w formie tymczasowej 
zgodnie z artykułem 7, nie później niż w terminie jednego roku po wejściu w 
życie niniejszej konwencji. Następnie zwyczajne posiedzenia Konferencji Stron 
powinny być zwoływane w regularnych odstępach czasu ustalonych przez Konferencję 
na jej pierwszym posiedzeniu.
2. Posiedzenia nadzwyczajne Konferencji Stron będą zwoływane w takich terminach, 
które zostaną uznane przez Konferencję za niezbędne, lub na pisemne żądanie 
którejkolwiek ze stron, pod warunkiem że w ciągu sześciu miesięcy od takiego 
żądania zakomunikowanego stronom przez sekretariat będzie ono poparte przez co 
najmniej jedną trzecią stron.
3. Konferencja Stron będzie przez consensus postanawiać i przyjmować zasady 
proceduralne i przepisy finansowe dla Konferencji i dla innych organów 
pomocniczych oraz postanowienia finansowe dotyczące funkcjonowania sekretariatu.
4. Konferencja Stron będzie dokonywać ciągłego przeglądu realizacji niniejszej 
konwencji, a ponadto będzie:
a)ustalać formę i odstępy czasu dla przekazywania informacji zgodnie z artykułem 
5 oraz rozpatrywać te informacje i raporty przedłożone przez organy pomocnicze;
b)dokonywać przeglądu informacji naukowych o stanie warstwy ozonowej odnośnie do 
jej ewentualnych zmian i ewentualnych skutków takich zmian;
c)popierać zgodnie z artykułem 2 harmonizowanie odpowiedniej polityki, strategii 
i środków w celu zredukowania do minimum emisji substancji powodujących lub 
mogących spowodować zmiany w warstwie ozonowej oraz wydawać zalecenia dotyczące 
innych środków związanych z realizacją niniejszej konwencji;
d)przyjmować programy badań, systematycznych obserwacji, współpracy naukowej i 
technologicznej, wymiany informacji i przekazywania technologii i wiedzy, 
zgodnie z postanowieniami artykułów 3 i 4;
e)rozpatrywać i przyjmować, jeśli jest to wskazane, poprawki do niniejszej 
konwencji i jej załączników zgodnie z artykułami 9 i 10;
f)rozpatrywać poprawki do wszelkich protokołów oraz załączników do nich, a jeśli 
tak zostanie postanowione, rekomendować ich przyjęcie przez strony tych 
protokołów;
g)rozpatrywać i przyjmować, jeśli jest to wskazane, dodatkowe załączniki do 
niniejszej konwencji, zgodnie z artykułem 10;
h)rozpatrywać i przyjmować, jeśli jest to wskazane, protokoły zgodnie z 
artykułem 8;
i)ustanawiać organy pomocnicze, które zostaną uznane za niezbędne dla realizacji 
niniejszej konwencji;
j)zwracać się, tam gdzie jest to wskazane, o usługi właściwych instytucji 
międzynarodowych i komitetów naukowych, w szczególności Światowej Organizacji 
Meteorologicznej, Światowej Organizacji Zdrowia i Komitetu Koordynacyjnego ds. 
Warstwy Ozonowej, w sferze badań naukowych, systematycznych obserwacji i innych 
działań związanych z celami niniejszej konwencji oraz wykorzystywać, jeśli jest 
to wskazane, informacje uzyskane od tych instytucji i komitetów;
k)rozpatrywać i podejmować wszelkie dodatkowe działania, które mogą być wskazane 
dla osiągnięcia celów niniejszej konwencji.
5. Na posiedzeniach Konferencji Stron mogą być reprezentowane przez 
obserwatorów: Organizacja Narodów Zjednoczonych i jej wyspecjalizowane agencje, 
Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej oraz każde państwo nie będące stroną 
niniejszej konwencji. Każda instytucja albo agencja krajowa lub międzynarodowa, 
rządowa lub pozarządowa, właściwa w dziedzinach związanych z ochroną warstwy 
ozonowej, która poinformuje sekretariat o swoim życzeniu uczestniczenia jako 
obserwator w posiedzeniu Konferencji Stron, może być dopuszczona, jeśli co 
najmniej jedna trzecia stron nie wyrazi sprzeciwu. Dopuszczenie i udział 
obserwatorów będą określone regułami proceduralnymi przyjętymi przez Konferencję 
Stron.


Artykuł 7 

Sekretariat

1. Funkcje sekretariatu są następujące:
a)organizowanie i obsługa posiedzeń stron zgodnie z artykułami 6, 8, 9 i 10;
b)przygotowywanie i przekazywanie raportów na podstawie informacji otrzymanych 
zgodnie z artykułami 4 i 5 oraz informacji z narad organów pomocniczych 
utworzonych zgodnie z artykułem 6;
c)wykonywanie funkcji wyznaczonych sekretariatowi w protokołach do niniejszej 
konwencji;
d)przygotowywanie raportów z działalności sekretariatu w realizacji funkcji 
wyznaczonych zgodnie z niniejszą konwencją i składanie ich Konferencji Stron;
e)zapewnienie niezbędnej koordynacji z innymi właściwymi organami 
międzynarodowymi, a w szczególności zawieranie stosownych porozumień 
administracyjnych i kontraktowych, jakie mogą być wskazane dla skutecznej 
realizacji funkcji sekretariatu;
f)wykonywanie innych funkcji, jakie mogą być wyznaczone przez Konferencję Stron.
2. Program środowiska Narodów Zjednoczonych będzie odpowiedzialny za wykonywanie 
funkcji sekretariatu w formie tymczasowej do czasu zakończenia pierwszego 
zwyczajnego posiedzenia Konferencji Stron, zwołanego zgodnie z artykułem 6. 
Strony desygnują na pierwszym zwyczajnym posiedzeniu Konferencji Stron 
sekretariat spośród istniejących, kompetentnych organizacji międzynarodowych, 
które wyraziły gotowość do wykonywania funkcji sekretariatu zgodnie z niniejszą 
konwencją.


Artykuł 8 

Przyjęcie protokołów

1. Konferencja Stron może przyjąć na posiedzeniu protokoły zgodnie z artykułem 
2.
2. Tekst proponowanego protokołu będzie przekazany do wiadomości stron przez 
sekretariat co najmniej sześć miesięcy przed takim posiedzeniem.


Artykuł 9 

Poprawki do konwencji lub protokołów

1. Każda ze stron może zaproponować poprawki do niniejszej konwencji lub 
któregokolwiek z protokołów. Poprawki takie powinny odpowiednio uwzględniać, 
między innymi, stosowne uwarunkowania naukowe i techniczne.
2. Poprawki do konwencji przyjmowane są na posiedzeniu Konferencji Stron. 
Poprawki do protokołów przyjmowane są na posiedzeniu stron danego protokołu. 
Tekst zaproponowanej poprawki do niniejszej konwencji lub do protokołów, jeśli 
nie postanowiono inaczej w odnośnym protokole, będzie przekazany do wiadomości 
stron przez sekretariat w terminie co najmniej sześciu miesięcy przed 
posiedzeniem, na którym proponuje się przyjęcie poprawki. Sekretariat powinien 
również zakomunikować zaproponowane poprawki sygnatariuszom niniejszej 
konwencji.
3. Strony będą dążyły do osiągnięcia przez consensus porozumienia w sprawie 
poprawek do niniejszej konwencji. Jeśli wszelkie wysiłki zmierzające do 
osiągnięcia consensusu zostaną wyczerpane i nie osiągnie się porozumienia, 
należy przyjąć poprawkę w ostateczności większością trzech czwartych głosów 
stron obecnych i biorących udział w głosowaniu na posiedzeniu. Następnie 
depozytariusz przedstawi ją wszystkim stronom do ratyfikacji, zatwierdzenia lub 
przyjęcia.
4. Procedura wymieniona w ustępie 3 będzie odnosiła się do poprawek w 
protokołach do konwencji, z tym że do przyjęcia poprawki wystarcza większość 
dwóch trzecich głosów stron protokołu obecnych na posiedzeniu i biorących udział 
w głosowaniu.
5. Ratyfikacja, zatwierdzenie lub przyjęcie poprawek powinno być notyfikowane 
depozytariuszowi na piśmie. Poprawki przyjęte zgodnie z ustępem 3 lub 4 
niniejszego artykułu wchodzą w życie pomiędzy stronami, które je zaakceptowały 
dziewięćdziesiątego dnia od otrzymania przez depozytariusza notyfikacji o ich 
ratyfikacji, zatwierdzeniu lub przyjęciu przez co najmniej trzy czwarte stron 
niniejszej konwencji lub przez co najmniej dwie trzecie stron odnośnego 
protokołu, jeśli nie postanowiono inaczej w tym protokole. Dla każdej następnej 
strony poprawki wchodzą w życie dziewięćdziesiątego dnia po złożeniu przez tę 
stronę dokumentu ratyfikacji, zatwierdzenia lub przyjęcia poprawek.
6. W rozumieniu niniejszego artykułu "strony obecne i biorące udział w 
głosowaniu" oznaczają strony obecne i oddające głos pozytywny lub negatywny.


Artykuł 10 

Przyjęcie i poprawki do załączników

1. Załączniki do niniejszej konwencji lub do protokołów stanowią integralną 
część niniejszej konwencji lub odnośnego protokołu, zależnie od przypadku, jeśli 
wyraźnie nie postanowiono inaczej; odniesienie do niniejszej konwencji lub do 
protokołów do konwencji stanowi jednocześnie odniesienie do właściwych 
załączników do konwencji. Załączniki takie powinny się ograniczać do spraw 
naukowych, technicznych i administracyjnych.
2. Jeśli nie postanowiono inaczej w jakimkolwiek protokole w odniesieniu do 
załączników, obowiązuje następująca procedura w sprawie propozycji, przyjęcia i 
wejścia w życie dodatkowych załączników do niniejszej konwencji lub załączników 
do protokołu:
a)załączniki do niniejszej konwencji proponuje się i przyjmuje zgodnie z 
procedurą ustaloną w artykule 9 ustępy 2 i 3, natomiast załączniki do 
jakiegokolwiek protokołu proponuje się i przyjmuje zgodnie z procedurą ustaloną 
w artykule 9 ustępy 2 i 4;
b)jeżeli którakolwiek ze stron nie może zatwierdzić dodatkowego załącznika do 
niniejszej konwencji lub załącznika do jakiegokolwiek protokołu, którego jest 
stroną, powinna powiadomić o tym depozytariusza w formie pisemnej w ciągu 
sześciu miesięcy od daty wysłania przez depozytariusza zawiadomienia o przyjęciu 
załączników. Depozytariusz zawiadomi niezwłocznie wszystkie strony o każdym 
otrzymanym powiadomieniu. Strona może w dowolnym czasie zastąpić poprzednią 
deklarację sprzeciwu akceptacją, po czym załączniki stają się wiążące dla tej 
strony;
c)po upływie sześciu miesięcy od daty wysłania zawiadomienia przez 
depozytariusza załącznik staje się wiążący dla wszystkich stron niniejszej 
konwencji lub odnośnego protokołu, które nie przedstawiły notyfikacji zgodnie z 
postanowieniami punktu (b).
3. Propozycja, przyjęcie i wejście w życie poprawek do załączników do niniejszej 
konwencji lub do protokołów podlegają tej samej procedurze co propozycja, 
przyjęcie i wejście w życie załączników do niniejszej konwencji lub załączników 
do protokołów. Takie załączniki i poprawki powinny odpowiednio uwzględniać m.in. 
właściwe uwarunkowania naukowe i techniczne.
4. Jeśli dodatkowy załącznik lub poprawka do załącznika obejmuje poprawkę do 
niniejszej konwencji lub do protokołu, ten dodatkowy załącznik lub poprawiony 
załącznik wchodzi w życie dopiero wówczas, gdy odnośna poprawka do konwencji lub 
do protokołu wejdzie w życie.


Artykuł 11 

Załatwianie sporów

1. W przypadku sporu między stronami dotyczącego interpretacji lub stosowania 
niniejszej konwencji zainteresowane strony powinny dążyć do jego rozwiązania w 
drodze rokowań.
2. Jeżeli zainteresowane strony nie mogą dojść do porozumienia drogą negocjacji, 
mogą zwrócić się wspólnie o dobre usługi lub zwrócić się o pośredniczenie do 
trzeciej strony.
3. Podczas ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do niniejszej 
konwencji lub później w dowolnym czasie państwo lub regionalna organizacja 
integracji gospodarczej może zadeklarować na piśmie depozytariuszowi, że 
odnośnie do sporu nie rozstrzygniętego zgodnie z ustępem 1 lub 2 akceptuje jeden 
lub obydwa niżej wymienione sposoby uregulowania sporu jako obowiązkowe:
a)arbitraż, zgodnie z procedurą przyjętą przez Konferencję Stron na jej 
pierwszym posiedzeniu zwyczajnym;
b)przekazanie sporu Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości.
4. Jeśli strony nie zaaprobowały tej samej lub jakiejkolwiek innej procedury 
zgodnie z ustępem 3, spór zostanie skierowany na drogę pojednania zgodnie z 
ustępem 5, jeśli strony nie postanowią inaczej.
5. Na życzenie którejkolwiek ze stron sporu powołana będzie komisja pojednawcza. 
Komisja pojednawcza będzie składać się z równej liczby członków wyznaczonych 
przez każdą zainteresowaną stronę oraz przewodniczącego komisji, który zostanie 
wybrany wspólnie przez członków komisji wyznaczonych przez zainteresowane 
strony. Decyzja komisji pojednawczej będzie ostatecznym zaleceniem, które strony 
przyjmą w dobrej wierze.
6. Postanowienia niniejszego artykułu odnoszą się do protokołów, jeśli nie 
postanowiono inaczej w odnośnym protokole.


Artykuł 12 

Podpisanie

Niniejsza konwencja będzie otwarta do podpisania przez państwa i regionalne 
organizacje integracji gospodarczej w Federalnym Ministerstwie Spraw 
Zagranicznych Republiki Austrii w Wiedniu od dnia 22 marca 1985 r. do dnia 21 
września 1985 r. oraz w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym 
Jorku od dnia 22 września 1985 r. do dnia 21 marca 1986 r.


Artykuł 13 

Ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie

1. Niniejsza konwencja i jakikolwiek protokół do konwencji stanowią przedmiot 
ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia przez państwa i regionalne organizacje 
integracji gospodarczej. Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia 
zostaną złożone depozytariuszowi.
2. Jakakolwiek organizacja, o której mowa w ustępie 1, która staje się stroną 
niniejszej konwencji lub protokołu do konwencji, przy czym żadne z jej państw 
członkowskich nie jest stroną, ponosi odpowiedzialność za wszystkie zobowiązania 
wynikające z konwencji lub protokołu. Jeśli w przypadku takich organizacji jedno 
lub więcej z jej państw członkowskich jest stroną konwencji lub odnośnego 
protokołu, organizacja i jej państwa członkowskie będą decydować o ich odnośnych 
odpowiedzialnościach za wykonanie ich zobowiązań wynikających z konwencji lub 
protokołu. W takich przypadkach organizacja i państwa członkowskie nie mogą 
realizować uprawnień wynikających z konwencji lub odnośnego protokołu 
równocześnie.
3. W dokumentach ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia organizacje, o których 
mowa w ustępie 1, zadeklarują zakres swych kompetencji w odniesieniu do spraw 
regulowanych przez niniejszą konwencję lub odnośny protokół. Organizacje te 
poinformują również depozytariusza o jakiejkolwiek istotnej zmianie w zakresie 
swych kompetencji.


Artykuł 14 

Przystąpienie

1. Niniejsza konwencja i odnośne protokoły będą otwarte do przystąpienia przez 
państwa i przez regionalne organizacje integracji gospodarczej od daty 
zamknięcia konwencji lub odnośnego protokołu do podpisania. Dokumenty 
przystąpienia powinny być złożone depozytariuszowi.
2. W dokumentach przystąpienia organizacje wymienione w ustępie 1 zadeklarują 
zakres swych kompetencji w odniesieniu do spraw regulowanych przez niniejszą 
konwencję lub odnośny protokół. Organizacje te poinformują także depozytariusza 
o jakiejkolwiek zasadniczej zmianie w zakresie swych kompetencji.
3. Postanowienia artykułu 13 ustęp 2 odnoszą się do regionalnych organizacji 
integracji gospodarczej, które przystąpią do niniejszej konwencji lub odnośnego 
protokołu.


Artykuł 15 

Uprawnienia do głosowania

1. Każda ze stron niniejszej konwencji lub odnośnego protokołu posiada jeden 
głos.
2. Niezależnie od postanowienia ustępu 1 regionalne organizacje integracji 
gospodarczej, w sprawach będących w zakresie swych kompetencji, realizują swe 
uprawnienia do głosowania przy ilości głosów równej ilości ich państw 
członkowskich, które są stronami niniejszej konwencji lub odnośnego protokołu. 
Organizacje takie nie mogą realizować swoich uprawnień do głosowania, jeśli ich 
państwa członkowskie je realizują i vice versa.


Artykuł 16 

Stosunek między konwencją i protokołami do konwencji

1. Żadne państwo lub regionalna organizacja integracji gospodarczej nie może 
stać się stroną protokołu, jeśli nie jest lub nie staje się jednocześnie stroną 
konwencji.
2. Decyzje dotyczące jakiegokolwiek protokołu podejmowane są tylko przez strony 
odnośnego protokołu.


Artykuł 17 

Wejście w życie

1. Niniejsza konwencja wejdzie w życie po upływie dziewięćdziesięciu dni od daty 
złożenia depozytariuszowi dwudziestego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, 
zatwierdzenia lub przystąpienia.
2. Jakikolwiek protokół do niniejszej konwencji, jeśli nie postanowiono inaczej 
w tym protokole, wejdzie w życie po upływie dziewięćdziesięciu dni od daty 
złożenia depozytariuszowi jedenastego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, 
zatwierdzenia lub przystąpienia do tego protokołu.
3. Dla każdej strony, która ratyfikowała, przyjęła, zatwierdziła niniejszą 
konwencję lub przystąpiła do niej po złożeniu depozytariuszowi dwudziestego 
dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, konwencja 
wejdzie w życie dziewięćdziesiątego dnia od daty złożenia przez tę stronę 
dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.
4. Jakikolwiek protokół, jeśli nie postanowiono inaczej w tym protokole, wejdzie 
w życie dla strony, która go ratyfikuje, przyjmie, zatwierdzi lub przystąpi do 
niego po jego wejściu w życie zgodnie z ustępem 2, dziewięćdziesiątego dnia od 
daty złożenia przez tę stronę dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia 
lub przystąpienia, lub w dniu wejścia w życie konwencji dla tej strony w 
zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.
5. W rozumieniu ustępów 1 i 2 jakikolwiek dokument złożony przez regionalne 
organizacje integracji gospodarczej nie będzie traktowany jako dodatkowy do 
tych, które zostały złożone przez państwa członkowskie takich organizacji.


Artykuł 18 

Zastrzeżenia

Do postanowień niniejszej konwencji nie można zgłaszać zastrzeżeń.


Artykuł 19 

Wystąpienie

1. W każdym czasie po upływie czterech lat od daty wejścia w życia niniejszej 
konwencji dla danej strony, strona ta może z konwencji wystąpić składając 
depozytariuszowi powiadomienie na piśmie.
2. Jeśli nie postanowiono inaczej w jakimkolwiek protokole do niniejszej 
konwencji, w każdym czasie po upływie czterech lat od daty wejścia w życie 
danego protokołu dla danej strony, strona ta może wystąpić z tego protokołu 
składając depozytariuszowi powiadomienie na piśmie.
3. Każde takie wystąpienie wejdzie w życie po upływie jednego roku od daty 
otrzymania powiadomienia przez depozytariusza lub w terminie późniejszym 
wymienionym w powiadomieniu o wystąpieniu.
4. Każda strona, która wystąpi z niniejszej konwencji, będzie traktowana tak, 
jakby wystąpiła również z każdego protokołu, którego jest stroną.


Artykuł 20 

Depozytariusz

1. Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych będzie wykonywał 
obowiązki depozytariusza niniejszej konwencji i odnośnych protokołów.
2. Depozytariusz będzie informował strony w szczególności o:
a)podpisaniu niniejszej konwencji i odnośnych protokołów oraz złożeniu 
dokumentów ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, zgodnie z 
postanowieniami artykułów 13 i 14;
b)dacie wejścia w życie konwencji i odnośnych protokołów, zgodnie z 
postanowieniami artykułu 17;
c)powiadomieniach o wystąpieniu, zgodnie z postanowieniami artykułu 19;
d)poprawkach przyjętych do konwencji i do odnośnego protokołu, o ich aprobacie 
przez strony oraz o dacie wejścia w życie tych poprawek, zgodnie z 
postanowieniami artykułu 9;
e)wszystkich oświadczeniach związanych z przyjęciem i zatwierdzeniem załączników 
i poprawek do załączników, zgodnie z postanowieniami artykułu 10;
f)powiadomieniach przez regionalne organizacje integracji gospodarczej, 
dotyczących zakresu ich kompetencji w sprawach regulowanych niniejszą konwencją 
i odnośnymi protokołami, oraz o jakichkolwiek zmianach w tym względzie;
g)deklaracjach złożonych zgodnie z artykułem 11 ustęp 3.


Artykuł 21 

Teksty oryginalne

Oryginał niniejszej konwencji, którego teksty w językach arabskim, chińskim, 
angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim są jednakowo autentyczne, 
zostanie złożony Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali 
niniejszą konwencję.
Sporządzono w Wiedniu dnia dwudziestego drugiego marca tysiąc dziewięćset 
osiemdziesiątego piątego roku.

Załącznik 1

BADANIA I SYSTEMATYCZNE OBSERWACJE

1. Strony konwencji stwierdzają, że głównymi zagadnieniami naukowymi są:
a)modyfikacja warstwy ozonowej, której wynikiem byłaby zmiana wielkości 
słonecznego promieniowania nadfioletowego ze skutkami biologicznymi (UV-B), 
które dociera do powierzchni ziemi, z potencjalnymi konsekwencjami dla zdrowia 
ludzkiego, organizmów, ekosystemów oraz materiałów użytecznych dla ludzkości;
b)modyfikacja pionowej dystrybucji ozonu, która mogłaby zmienić strukturę 
temperatury atmosfery, z potencjalnymi konsekwencjami dla pogody i klimatu.
2. Strony konwencji, zgodnie z artykułem 3, będą współpracować w prowadzeniu 
badań i systematycznych obserwacji oraz w formułowaniu zaleceń dla przyszłych 
badań i obserwacji. Będą to:
a)badania w zakresie fizycznym i chemicznym atmosfery:
(i)kompleksowe modele teoretyczne: dalsze rozwijanie modeli, które uwzględniają 
wzajemne oddziaływanie między procesami promieniowania, dynamicznymi i 
chemicznymi; badania nad jednoczesnymi skutkami różnych zjawisk spowodowanych 
przez człowieka i występujących naturalnie w warstwie ozonu atmosferycznego; 
interpretacja danych z pomiarów satelitarnych i niesatelitarnych, ocena trendów 
w parametrach atmosferycznych i geofizycznych oraz rozwój metod dla 
przypisywania zmian tych parametrów określonym przyczynom,
(ii)badania laboratoryjne nad współczynnikami wzrostu, przekrojami absorbcji 
oraz mechanizmami chemicznych i fotochemicznych procesów troposfery i 
stratosfery; danymi spektroskopowymi dla uzupełnienia pomiarów polowych w 
stosowanych zakresach widma,
(iii)pomiary terenowe: stężenie i przepływy gazów z głównych źródeł pochodzenia 
naturalnego i antropogennego; badania dynamiki atmosferycznej; jednoczesne 
pomiary fotochemiczne związanych różnych zjawisk w dół do planetarnej warstwy 
granicznej, z zastosowaniem instrumentów czujnikowych in situ i zdalnych; 
wzajemne porównanie różnych czujników, w tym skoordynowanych powiązanych ze sobą 
pomiarów dla instrumentacji satelitarnej; trójwymiarowe pola głównych śladowych 
składników atmosfery, widmo słoneczne i parametry meteorologiczne,
(iv)rozwój instrumentów pomiarowych, w tym czujniki satelitarne i 
pozasatelitarne dla pomiaru śladowych składników atmosfery, przepływu 
słonecznego i parametrów meteorologicznych;
b)badania w zakresie skutków dla zdrowia, skutków biologicznych i degradacji 
fotochemicznej:
(i)związek między ekspozycją człowieka na promieniowanie słoneczne, widoczne i 
nadfioletowe i (a) powstaniem raka skóry typu czerniak i innego rodzaju, i (b) 
skutkami w systemie immunologicznym,
(ii)skutki promieniowania UV-B, w tym zależność od długości fal na (a) uprawy, 
lasy i inne ekosystemy lądowe i (b) morski łańcuch pokarmowy i rybołówstwo oraz 
możliwe zahamowanie produkcji tlenu przez fitoplankton morski,
(iii)mechanizmy, według których promieniowanie UV-B wpływa na materiały 
biologiczne, gatunki i ekosystemy, w tym związek między dawką, wielkością dawki 
i reakcją; fotoregeneracja, adaptacja i ochrona,
(iv)badania widm biologicznie aktywnych i reakcji spektralnej przy zastosowaniu 
promieniowania polichromatycznego w celu włączenia ewentualnych wzajemnych 
oddziaływań różnych rejonów długości fal,
(v)wpływ promieniowania UV-B na wrażliwość i żywotność gatunków biologicznych, 
ważnych dla bilansu biosfery; procesy podstawowe, jak fotosynteza i biosynteza,
(vi)wpływ promieniowania UV-B na degradację fotochemiczną zanieczyszczeń, 
związków chemicznych stosowanych w rolnictwie i innych materiałów;
c)badania skutków na klimat:
(i)badania teoretyczne i obserwacje skutków radiacyjnych ozonu i innych 
pierwiastków śladowych oraz ich wpływu na parametry klimatu, np. temperaturę 
powierzchni lądów i oceanów, wzorce opadów oraz wymianę między troposferą i 
stratosferą;
(ii)badania skutków zmian w klimacie na różne aspekty działalności człowieka;
d)systematyczne obserwacje:
(i)stanu warstwy ozonowej (tj. zmienności w przestrzeni i czasie całkowitej 
zawartości słupa i dystrybucji pionowej) za pomocą Globalnego Systemu Obserwacji 
Ozonu opartego na integracji systemów satelitarnych i naziemnych, w pełnej 
eksploatacji,
(ii)stężeń troposferycznych i stratosferycznych gazów pierwotnych dla HOx, NOx, 
ClOx i związków węgla,
(iii)profili pionowych temperatury od ziemi do mezosfery, z wykorzystaniem 
systemów naziemnych i satelitarnych,
(iv)długości fal - zdefiniowanie przepływu promieni słonecznych docierających do 
atmosfery ziemskiej oraz promieniowania termicznego opuszczającego atmosferę 
ziemską, z wykorzystaniem pomiarów satelitarnych,
(v)długości fal - określenie przepływu promieni słonecznych docierających do 
powierzchni ziemi w zakresie promieni nadfioletowych ze skutkami biologicznymi 
(UV-B),
(vi)właściwości aerozolu i dystrybucji od powierzchni ziemi do mezosfery, z 
wykorzystaniem systemów naziemnych, w atmosferze i satelitarnych,
(vii)zmiennych ważnych dla klimatu, z wykorzystaniem programów meteorologicznych 
pomiarów powierzchniowych wysokiej jakości,
(viii)pierwiastków śladowych, temperatury, przepływu słonecznego i aerozoli, z 
wykorzystaniem udoskonalonych metod do analizy danych globalnych.
3. Strony konwencji będą współpracować, biorąc pod uwagę szczególne potrzeby 
krajów rozwijających się, w promowaniu odpowiednich systemów szkolenia naukowego 
i technicznego, wymaganego dla uczestników w badaniach i systematycznych 
obserwacjach wymienionych w niniejszym załączniku. Należy położyć specjalny 
nacisk na interkalibracje instrumentów obserwacyjnych i metod, mając na uwadze 
uzyskanie porównywalnych i standardowych zestawów danych naukowych.
4. Poniżej podany jest spis, bez specjalnej kolejności, substancji chemicznych 
pochodzenia naturalnego i antropogennego, które uważa się za mające potencjalny 
wpływ na zmiany właściwości chemicznych warstwy ozonowej.
a)Substancje węglowe
(i)Tlenek węgla (CO)
Tlenek węgla posiada znaczne źródła naturalne i antropogenne i uważa się, że 
odgrywa główną, bezpośrednią rolę w procesach fotochemicznych troposfery oraz 
pośrednią rolę w procesach fotochemicznych stratosfery.
(ii)Dwutlenek węgla (CO2)
Dwutlenek węgla ma znaczne źródła naturalne i antropogenne i oddziaływuje na 
ozon stratosferyczny przez wpływ na termiczną strukturę atmosfery.
(iii)Metan (CH4)
Metan ma źródła naturalne i antropogenne i wpływa na ozon w troposferze i 
stratosferze.
(iv)Niemetanowe mieszaniny węglowodorów
Niemetanowe mieszaniny węglowodorów, składające się z dużej ilości substancji 
chemicznych, mają źródła naturalne i antropogenne i odgrywają bezpośrednią rolę 
w procesach fotochemicznych troposfery i pośrednią rolę w procesach 
fotochemicznych stratosfery.
b)Substancje azotowe
(i)Podtlenek azotu (N2O)
Główne źródło podtlenku azotu jest naturalne, lecz udział antropogenny staje się 
coraz bardziej ważny. Podtlenek azotu jest podstawowym źródłem stratosferycznym 
NOx, które odgrywają istotną rolę w kontrolowaniu obfitości ozonu w 
stratosferze.
(ii)Tlenki azotu (NOx)
Źródła naziemne NOx odgrywają główną, bezpośrednią rolę tylko w fotochemicznych 
procesach troposfery i pośrednią rolę w procesach fotochemicznych stratosfery, 
podczas gdy iniekcja NOx w pobliżu tropopauzy może prowadzić bezpośrednio do 
zmian w górnej warstwie ozonu w troposferze i stratosferze.
c)Substancje chlorowe
(i)Całkowicie chlorowcowane alkany np. CCl4, CFCl3(CFC-11), CF2Cl2(CFC-12), 
C2F3Cl3(CFC-113), C2F4Cl2(CFC-114).
Całkowicie chlorowcowane alkany są pochodzenia antropogennego i działają jako 
źródło ClOx, które odgrywa istotną rolę w procesach fotochemicznych ozonu, 
szczególnie w rejonie na wysokości 30-50 km.
(ii)Częściowo chlorowcowane alkany np. CH3Cl, CHF2Cl(CFC-22), CH3CCl3, 
CHFCl2(CFC-21). Źródła CH3Cl są naturalne, podczas gdy inne częściowo 
chlorowcowane alkany, wyżej wymienione, są pochodzenia antropogennego. Gazy te 
działają również jako źródło stratosferycznych związków ClOx.
d)Substancje bromowe
Całkowicie chlorowcowane alkany np. CF3Br. Gazy te są pochodzenia antropogennego 
i działają jako źródło BrOx, które zachowują się w podobny sposób jak ClOx.
e)Substancje wodorowe
(i)Wodór (H2)
Wodór jest pochodzenia naturalnego i antropogennego i odgrywa mniejszą rolę w 
procesach fotochemicznych stratosfery.
(ii)Woda (H2O)
Woda jest pochodzenia naturalnego i odgrywa istotną rolę w procesach 
fotochemicznych troposfery i stratosfery. Lokalne źródła pary wodnej w 
stratosferze obejmują utlenianie metanu i w mniejszym zakresie - wodoru.

Załącznik II

WYMIANA INFORMACJI

1. Strony konwencji stwierdzają, że gromadzenie i wymiana informacji stanowi 
ważny instrument w realizacji celów niniejszej konwencji i w weryfikacji 
podejmowanych działań, tj. ich właściwości i skuteczności. W tym celu strony 
będą dokonywać wymiany informacji naukowych, technicznych, społeczno-
gospodarczych, handlowych i prawnych.
2. Strony konwencji, podejmując decyzje co do rodzaju informacji, które należy 
gromadzić i wymieniać, powinny wziąć pod uwagę użyteczność informacji i koszty 
ich uzyskania. Strony stwierdzają ponadto, że współpraca na mocy niniejszego 
załącznika musi być zgodna z ustawodawstwem narodowym, przepisami i praktyką 
dotyczącą patentów, tajemnicy przemysłowej i ochrony poufności oraz autorstwa 
informacji.
3. Informacje naukowe
Informacje naukowe obejmują:
a)badania planowane i realizowane, zarówno rządowe jak prywatne, w celu 
ułatwienia koordynacji programów badawczych oraz zmierzają do najbardziej 
efektywnego wykorzystania dostępnych narodowych i międzynarodowych zasobów;
b)dane emisji niezbędne do prowadzenia badań;
c)wyniki badań naukowych publikowane w literaturze fachowej, dotyczące 
zrozumienia problemów fizycznych i chemicznych atmosfery ziemskiej i jej 
wrażliwości na zmiany, w szczególności stanu warstwy ozonu i skutków dla zdrowia 
ludzkiego, środowiska i klimatu, które wynikałyby z trwałych zmian w zawartości 
całkowitego słupa ozonu albo w pionowej dystrybucji ozonu;
d)ocenę wyników badań naukowych i zalecenia dla przyszłych badań.
4. Informacje techniczne
Informacje techniczne obejmują:
a)dostępność i koszty substytutów chemicznych oraz technologii zastępczych w 
celu zredukowania emisji substancji modyfikujących warstwę ozonu i związane z 
tym badania planowane i realizowane;
b)ograniczenia i ryzyka związane ze stosowaniem substytutów chemicznych lub 
innego rodzaju oraz technologii zastępczych.
5. Informacje społeczno-gospodarcze i handlowe o substancjach wymienionych w 
załączniku I
Informacje te obejmują:
a)produkcję i zdolność produkcyjną,
b)stosowanie i wzorce stosowania,
c)import/eksport,
d)koszty, ryzyka i korzyści działalności człowieka, które mogą pośrednio 
modyfikować warstwę ozonu i skutki regulujących działań podjętych lub 
rozpatrywanych w celu kontroli tych działalności.
6. Informacje prawne
Informacje te obejmują:
a)ustawodawstwo narodowe, środki administracyjne i badania w zakresie 
legislacji, dotyczące ochrony warstwy ozonu,
b)porozumienia międzynarodowe, w tym porozumienia dwustronne, związane z ochroną 
warstwy ozonu,
c)metody i warunki wydawania licencji oraz dostępność patentów dotyczących 
ochrony warstwy ozonu. 


