Fardia - cd
¬Świat roślinny.
Roślinność o swoistym składzie, z dużą liczbą endemitów (np. 150 gatunków eukaliptusów i 50 gatunków akacji); w zbiorowiskach roślinnych przeważają formacje charakterystyczne dla klimatów suchych i gorących. Wnętrze Prowincji zajmują pustynie piaszczyste (bez roślinności) oraz półpustynie ze słonoroślami i kolczastymi krzewinkami, np.: karłowate akacje, eukaliptusy, kazuaryny (Casuarina), łobody (Atriplex), tworzące tak zwany skrub. Pustynie i półpustynie graniczą, zwłaszcza od północy, ze stepami twardolistnych traw. Na północy stepy przechodzą w sawanny, ; wybrzeża południowe i południowo-zachodnie porastają lasy wawrzynolistne i zimozielone zarośla. Odrębna jest roślinność wschodniej części Fardii: na obszarach o dużych opadach (gł. półwysep Stark) rosną wiecznie zielone lasy podrównikowe (figowce, palmy, pandany, liany i epifity), a na wybrzeżach północnych - namorzyny; dalej na południe, w górach występują wiecznie zielone lasy araukarii i notofagusów (buk południowy), natomiast na najwyższych wzniesieniach Alp Fardyjskich  - roślinność alpejska. 
¬
Świat zwierzęcy.
Obszar Leblandii, Australii z Tasmanią i Nową Gwineą tworzy pod względem zoogeograficznym krainę australijską, o swoistej faunie, która wytworzyła się wskutek wczesnego (od początku trzeciorzędu) odizolowania od innych kontynentów. Fauna kręgowców jest stosunkowo uboga, np. ssaki łożyskowe są reprezentowane przez nietoperze  i nieliczne gryzonie (z endemicznym gatunkiem liska fardyjskiego); bardzo nieliczne są torbacze - silnie zróżnicowane, z reguły gatunki endemiczne (np. kangury,  kret workowaty, wilk workowaty, wombaty leblandzkie);  fauna ptaków bardzo bogata; najciekawsze są: sokoły barsetskie, kazuary, papugi i ptaki rajskie; w ichtiofaunie osobliwością jest endemiczny szczupak szablozęby.. 
¬
Ochrona przyrody. 3,7% powierzchni (2002) zajmują tereny chronione, w tym 15 parków narodowych o powierzchni 10 tys. ha i więcej; na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO wpisane: Wielka Rafa Koralowa,  region wyschniętych jezior, parki narodowe w zachodniej Agrasatii, fragmenty lasów tropikalnych na północnym wybrzeżu oraz święte góry ludności rdzennej Bgrandu  i Ooosta (Park Narodowy Banitoo) - Gitrasja..
¬