¬Około 370 r. n.e. wyspy zostały zasiedlone przez Polinezyjczyków, którzy zajmowali wtedy większą część Oceanu Spokojnego. Z terenu dzisiejszej Leblandii dotarli w roku 400 n.e. do oddalonej o 500 km Wyspy Wielkanocnej. ¬Na jednej z wysuniętych na północ wysp odkryto niedawno kilka posągów, bliźniaczych z tymi z Wyspy Wielkanocnej. Wskazuje to na fakt, że to właśnie Polinezyjczycy byli ich budowniczymi a przemieszczając się na wschód zabrali tą umiejętność ze sobą. ¬     W okresie średniowiecza Leblandia dysponowała rozległym terytorium, silną armią i szerokimi kontaktami handlowymi i dyplomatycznymi. Wtedy to powołano do życia republikę. ¬W systemie politycznym republiki, władzę sprawowało dwóch wybieranych co roku konsulów, którzy rządzili państwem i dowodzili armią. Doradzała im rada starszych (senat). W sytuacjach krytycznych powoływano - jako jedynego rządcę - dyktatora, na okres najwyżej sześciu miesięcy. ¬     Rozszerzająca się przepaść między bogatymi i biednymi spowodowała ostatecznie konflikt społeczny i załamanie się systemu politycznego kraju. Jeden z trybunów, Przemkus Falkchus wystąpił z projektem reformy agrarnej. Spotkało się to z szerokim sprzeciwem i Przemkus został zamordowany w trakcie gwałtownych walk politycznych.>>>