Aureliusz Łuczak
| |
| Prezydent Eskwilinii | |
| Okres urzędowania | od 1 czerwca 2009 do 1 grudnia 2009 |
| Przynależność polityczna | bezpartyjny |
| Poprzednik | jako pierwszy |
| Następca | Adam Zygmunciak |
| Premier Eskwilinii | |
| Przynależność polityczna | bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 20 października 2011 do 15 marca 2012 |
| Poprzednik | Havelock Jaskoviakus |
| Następca | Marcin Wilczyński |
| Przewodniczący Rady Narodowej | |
| Przynależność polityczna | Partia Ludowa |
| Okres urzędowania | od wrzesień 2010 do 9 stycznia 2011 |
| Poprzednik | Havelock Jaskoviakus |
| Następca | Ursus A. Prystor |
| Przewodniczący Rady Narodowej | |
| Przynależność polityczna | Partia Ludowa |
| Okres urzędowania | od luty 2010 do czerwiec 2010 |
| Poprzednik | Marcin Wilczyński |
| Następca | Havelock Jaskoviakus |
Aureliusz Łuczak vel Aurelius Lucakius - eskwiliński polityk i prawnik. Pomysłodawca i jeden z założycieli Eskwilinii. Tymczasowy Zwierzchnik Państwa, prezydent Eskwilinii w okresie czerwiec-grudzień 2009, poseł II, III, IV i V kadencji parlamentu, i Przewodniczący Rady Narodowej III i V kadencji. Obecnie Prezes Sądu Najwyższego. Właściciel wydawnictwa Ne.
To właśnie temu człowiekowi zawdzięczane jest odrodzenie Państwa Eskwilińskiego. Aureliusz Łuczak jest pomysłodawcą i sygnatariuszem Deklaracji Niepodległości. Na mocy jej zapisów, w maju AD 2009 został Tymczasowym Naczelnikiem Państwa, a potem – w wyniku wyborów – pierwszym Prezydentem Rzeczypospolitej. Później, piastując godność Ministra Spraw Zagranicznych, rozpoczął starania o przyjęcie Eskwilinii do OPM. Przez długi czas prowadzona przez niego Partia Ludowa była drugą siłą polityczną na Wyspie, a Aureliusz Łuczak głównym pretendentem do urzędu prezydenckiego, który opuścił w listopadzie AD 2009.
Wielokrotny poseł, Przewodniczący Rady Narodowej III i V kadencji. Równocześnie z działalnością publiczną angażował się w Eskwiliński System Gospodarczy; był właścicielem wydawnictwa Ne oraz kilku innych przedsiębiorstw. Prezes Sądu Najwyższego od stycznia do października 2011. Później wyłoniony jako szef rządu pozaparlamentarnego. Premierem był do marca 2012. Odznaczony Orderem Złotego Orła oraz Orderem Gwiazdy Niepodległości Eskwilinii.
