II Wojna Kucelgradzka

II Wojna Kucelgradzka
Data:23 kwietnia 2015-26 kwietnia 2015
Miejsce: Kucelgrad, Batawia
Przyczyna: Ponowne ogłoszenie niepodległości przez Kucelgrad i działalność wrogiej agentury. Chęć zjednoczenie ziem Batawskich.
Wynik: Zwycięstwo Batawii. Aneksja Kucelgradu.
Strony Konfliktu
Kucelgrad	Królestwo Batawii
Dowódcy
Januszeł Kuceł	Arne I Boris Hristow Fiodor Swirydiuk Andrew Uvarov Thomas van der Lis Jan von Maikowski
Siły
Armia Boga Straż Kucelgradzka Legiony Nowego Kucelgradu Milicje miejskie Zagraniczni ochotnicy	Siły Zbrojne Królestwa Batawskiego Siły Lądowe Królestwa Batawskiego Marynarka Wojenna KB Siły Powietrzne KB Książęca Armia Heimlandu Milicja Królewska Urząd Bezpieczeństwa Zielone Brygady Książęca Armia Kunulandu Książeca Armia Suomilandu Mniejsze organizacje paramilitarne
Około 200 tysięcy żołnierzy	2 miliony żołnierzy

II Wojna Kucelgradzka wybuchła 23 marca 2015 roku, dzień wcześniej Izba Poselska Batawii pojęła decyzje o wypowiedzeniu wojny Kucelgradowi. 

Ogłoszenie niepdoległości przez Kucelgrad i stan wojenny w BatawiiEdytuj

16 kwietnia 2015 rokuproklamowano niepodległy Kucelgrad. Z tego powdu został ogłoszony stan wojenny, który zakończył się 19 kwietnia. Sprawa zeszła jednak na dalszy plan z powodu skandalicznej wypowiedzi premiera Uhrainy (i zarazem Batawii) 21 kwietnia. Przewidział on możliwość interwencji Wojsk Uhraińskich. Premier Hristow tego samego dnia przeprosił jednak za swe słowa.

Działalność wrogiej agenturyEdytuj

17 kwietnia przybył do Batawii Stanisław Wierzbicki, 21 kwietnia okazał się wrogim agentem. Następnego dnia przybył do Batawii kolejny agent: Jan Nowak.

Droga ku wojnieEdytuj

Tego samego dnia Poseł van der Lis zaproponował w Izbie Poselkiej wypowiedzenie wojny Kucelgradowi. Izba przyjęła projekt, który został podpisany przez Króla Arne I. Następnego dnia wypowiedziano Księstwu wojnę. 

Atak na KucelgradEdytuj

Dnia 24 kwietnia rozpoczął się atak na Kucelgrad. Dnia następnego na Nowy Kucelgrad.