|
Isabela I Jej Królewska Wysokość Isabela I, Wielka Księżna Kastalońska, Kastylijska i Andaluzyjska, księżna Osteryjska, niedziedziczna hrabina Segesty, ect. ect. | |
  | |
|
Dane Biograficzne | |
| Miejsce urodzenia |  Caleya, Pałac Królewski
|
| Dynastia | de Medici |
| Ojciec | August Biebrzyński de Medici |
| Dzieci | Jan |
 Królowa Ispanii
| |
| Okres panowania | 17. sierpnia 2013 - 1. maja 2014 |
| Poprzednik | |
| Następca | Karol II Filip de Medici de Caleya |
| Wicekrólowa Estelli Wschodniej
| |
| Okres urzędowania | ? - 15. sierpnia 2013 |
| Poprzednik | urząd ustanowiono |
| Następca | urząd zniesiono |
Isabela I de Medici (właść. Isabela Maria Sofia de Medici de Caleya), znana wcześniej jako Isabela Barraza Quiroz - królowa Ispanii, założycielka IRISO, conlangerka, twórczyni języka literackiego wschodnio-skarlandzkiego, aktywna działaczka polityczna najpierw w Skarlandzie, obecnie w Estelli Wschodniej, była minister spraw zagranicznych i senator Estelli Wschodniej; rektor Uniwersytetu Królewskiego w Caleyi.
Tytulara
Edytuj
- 17. siepnia 2013 - 20. lutego 2014 Jej Królewska Mość Isabela I, Królowa Estelii Wschodniej, niedziedziczna hrabina Segesty, ect. ect.
- 20. lutego 2014 - 1. czerwca 2014 Jej Królewska Mość Isabela I, Królowa Nowej Katalonii i Kastylii, Królowa Andaluzji, niedziedziczna hrabina Segesty, ect. ect.
- od 1. czerwca 2014 Jej Królewska Wysokość Isabela I, Wielka Księżna Kastalońska, Kastylijska i Andaluzyjska, księżna Osteryjska, niedziedziczna hrabina Segesty, ect. ect.
Działalność politycznaEdytuj
PanowanieEdytuj
Jej Królewska Wysokość aktywnie popierała Rząd Królestwa Skarlandu na Uchodźstwie, udzielając poparcia Estelli Wschodniej zwolennikom księcia Manuela. Popiera dialog między Królestwem Skarlandu i Ispanią. 1 maja 2014 roku abdykowała na rzecz syna księcia Juena.
Działalność po abdykacjiEdytuj
5. czerwca 2014 mianowana na senatora Kortezów Generalnych. Mianowana także na posła specjalnego Królestwa Ispanii na konferencję wileńską. Od 16.06. 2014 Minister Dyplomacji, oraz Minister Kultury i Sztuki w rządzie Jana Pablo Casila.
