Lapinowie (nart. Lääpiskenmånnen; lapi. Saami) - rdzenna ludność zamieszkująca Królestwo Nartlandu. Ludność ta należy do grupy ludności oliskiej, czyli rdzennych mieszkańców wyspy Północnej.
|
Lapinowie (nart. Lääpiskenmånnen) (lapi. Saami) | |
|---|---|
| Państwo |
 |
| Regiony |
Kiikesk / Kjka; Muutesk / Muuka |
| Języki |
lapiński (96%); nartlandzki (4%) |
| Gł. miasta | Kiik |
| Ludność | ok. 25 500 |
| Profesja | Rybołóstwo |
Historia
Edytuj
Na wyspę pierwsi ludzie przybyli w II w n.e. Prawdopodobnie byli wysyłani w karze po popełnionym przestępstwie z okolicznych państw. Jedne społeczeństwo ukrztałtowało się ok. IV w n.e. Kiedy to nazywali siebie ludami oliskimi. Siedzibą ludów wyspy Północnej było miasto Lahti. Ostatnie wykopaliska wskazują, iż miasto było położone na dwóch brzegach cieśniny Knuut'a. Ok. roku 700 lud rozbił się na 3 odrębne kraje. Lapinowie obejmowali zachodnią część wyspy. Swą siedzibę założyli na dalekiej północy. W roku 817 Państwo Lapinów zaatakowali Wikinowie - ludy południa. Podbili oni znaczną część Państwa Lapinów. Jednakże srogie warunki pogodowe nie pozwoliły podbić stolicy Lapinów. Państwo Lapinów upadło na wskutek przejęcia ich upraw przez Wikinów. Północ weszła w skład Imperium Wikińskiego, a południe Państwa Lapińskiego, później Państwo Hiliów weszło w skład Imperium Oliskiego. Po zjednoczeniu imperiów i utworzeniu Królestwwa Nartlandu, Lapinowie stali się ludem zamieszkującym północno-zachodnią część kraju ze stolicą w Kiik.
