(04.06.2010 21:55)Thorgautr Svensson napisał(a):  W całej dyskusji była mowa o apelacji od wyroków suwerennych państw. Apelacja jest podważeniem wyroku, a skoro władza sądownicza jest częścią państwa, to stwierdzenie podważanie wyroków państw jest zasadne.

Cytat:(1) Tytuł rozdziału IV otrzymuje brzmienie: „Trybunał Sprawiedliwości”;

(2) Artykuł 17 otrzymuje brzmienie:
„1. Trybunał Sprawiedliwości, zwany dalej „Trybunałem”, jest organem sądowym Organizacji , którego tryb i zasady funkcjonowania określa statut stanowiący załącznik do Karty Organizacji.
2. Każdy członek Organizacji może dochodzić swoich praw przed Trybunałem, w postępowaniu jawnym, prowadzonym przez niezaangażowanych bezpośrednio w spór sędziów.
3. Strony Karty Organizacji zobowiązują się do podjęcia wszystkich niezbędnych kroków do realizacji postanowień orzeczenia kończącego postępowanie przed Trybunałem. ”

(3) Artykuł 18 otrzymuje brzmienie:
„1. Stronami w postępowaniu przed Trybunałem są państwa – członkowie Organizacji Polskich Mikronacji.
2. Stroną w postępowaniu przed Trybunałem może być również państwo nie będące członkiem Organizacji, jeżeli wyrazi taką wolę oraz zaakceptuje postanowienia Karty i statutu Trybunału w tym zakresie.”

(4) Artykuł 19 otrzymuje brzmienie:
„Trybunał zajmuje się w szczególności następującymi sprawami:
1) Rozwiązywaniem sporów międzynarodowych, w szczególności poprzez mediację albo arbitraż;
2) Rozstrzyganiem wątpliwości prawnych związanych z interpretowaniem i stosowaniem prawa międzynarodowego;
3) Rozpoznawaniem innych spraw, w których rozstrzygnięcie zostało przekazane Trybunałowi na mocy odrębnych przepisów.”

(5) Artykuł 20 otrzymuje brzmienie:
„1. Sędzią Trybunału może zostać osoba, która wyróżnia się znaczną wiedzą prawniczą albo w zakresie stosunków międzynarodowych oraz nie pełni funkcji przedstawicielskich w Organizacji.
2. Trybunał składa się z siedmiu sędziów mianowanych przez Sekretarza Generalnego Organizacji na dziesięciomiesięczną kadencję na wniosek członków Organizacji z prawem ponownego wyboru.
3. Sędzia nie może zostać odwołany przed upływem kadencji bez zgody Trybunału. Sędzia pełni swój urząd także po upływie kadencji, do czasu zakończenia postępowań, w których orzeka.
4. W skład Trybunału nie może wchodzić dwóch sędziów z tego samego kraju.”

(6) Dodaje się artykuł 20a w brzmieniu:
„1. Organem Trybunału jest Prezes wybierany przez sędziów Trybunału na pięciomiesięczną kadencję.
2. Prezes Trybunału organizuje jego pracę oraz reprezentuje Trybunał na zewnątrz.”

Cytat:Zmianie ulegnie cały rozdział IV regulujący kwestię rozwiązywania sporów międzynarodowych. Aby nie rozbudowywać niepotrzebnie Karty, postanowiłem przepisy szczegółowe wyodrębnić do statutu, który stanowił będzie załącznik do Karty OPM.

Karta w zaproponowanej treści deklaruje, iż każde państwo ma możliwość dochodzenia swoich praw przed Trybunałem, który będzie rozpoznawał sprawy przez niezależnych i niezaangażowanych w spór sędziów. Gwarantuje to obiektywizm składu orzekającego oraz w maksymalnym stopniu niweluje podejrzenie o stronniczość sędziego. W zamian za to, państwo deklaruje, iż będzie szanowało postanowienia orzeczeń i będzie dążyć do ich wykonywania. Relacja wiązana, która zapewni z jednej strony ochronę państw, a z drugiej gwarancję wykonalności wyroków Trybunału.

W dalszej kolejności Karta przewiduje, że stroną w postępowaniu może być tylko państwo. Zatem wniosku nie może złożyć obywatel w imieniu własnym, tylko uprawniona osoba w imieniu swojego państwa. W postępowaniu przed Trybunałem występuje osoba, reprezentująca nie siebie, ale państwo. Karta umożliwia również dopuszczenie do Trybunału państw nie będących członkami Organizacji, jeżeli zaakceptują warunki, jakie stawia Karta oraz statut Trybunału. Wtedy, w postępowaniu przed Trybunałem mają równe prawa z państwami – członkami OPM.

O kompetencjach Trybunału już trochę dyskutowaliśmy. Wedle projektu, Trybunał miałby kompetencje w trzech dziedzinach: mediacja i arbitraż, rozstrzyganie sporów prawnych wynikających na tle wykładni oraz stosowania prawa międzynarodowego oraz innych spraw, które zostały przekazane Trybunałowi na mocy odrębnych przepisów. Ostatni zapis jest po to, aby w przyszłości można było rozszerzać jurysdykcję Trybunału o dodatkowe kwestie bez zmiany samej Karty, ale w postaci np. konwencji.

Sędziowie będą powoływani na dziesięć miesięcy z możliwością ponownego ubiegania się o stanowisko. W tym zakresie decyzję będzie wydawał Sekretarz Generalny na wniosek państw. Sędzią będzie mogła zostać osoba, która posiada wiedzę prawniczą albo w zakresie stosunków międzynarodowych oraz nie jest członkiem delegacji państwowej przy OPM. O ile pierwszy wymóg nie powinien nikogo dziwić, to w drugim chodziło głównie o to, aby z Trybunału nie zrobić drugiego forum polityków „Opeemowskich”. Trybunał ma być maksymalnie niezależny od Organizacji i jej członków, dlatego w jego skład miały by wchodzić osoby spoza Organizacji. Odwołanie sędziego przed upływem kadencji będzie możliwe wyłącznie za zgodą Trybunału. Jest to zabieg mający na celu zagwarantowanie sędziemu quasi-niezawisłości.

Ostatni, jasny zapis dotyczy określenia Prezesa Trybunału, jako jego organu, który wybierany jest na pięciomiesięczną kadencję przez sędziów. Prezes będzie odpowiadał za należyte funkcjonowanie Trybunału oraz reprezentował go na zewnątrz.

Cytat:STATUT
TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI

Artykuł 1.
Trybunał Sprawiedliwości (dalej: Trybunał), zgodnie z Kartą Organizacji Polskich Mikronacji, działać będzie zgodnie z postanowieniami niniejszego statutu.

Artykuł 2.
Trybunał Sprawiedliwości będzie chronił interesy wszystkich państw, niezależnie od ich pozycji i siły politycznej na arenie międzynarodowej, stojąc na straży praworządności i poszanowania praw narodów.

Artykuł 3.
Trybunał orzekał będzie na podstawie konwencji międzynarodowych, ogólnych zasad prawa uznanych przez narody oraz zasad słuszności i zwyczaju międzynarodowego.

Rozdział I
Skład Trybunału

Artykuł 4.
Trybunał składa się z sędziów, których zasady powoływania określa Karta Organizacji Polskich Mikronacji (dalej: Karta).

Artykuł 5.
1. O rozpoczęciu procedury zgłaszania kandydatów na sędziów Trybunału obwieszcza Sekretarz Generalny Organizacji, ustalając terminy oraz miejsce zgłaszania kandydatur. Termin powinien być wyznaczony tak, aby powołanie sędziów nastąpiło najpóźniej w ostatnim dniu kadencji urzędujących sędziów.
2. Członek Organizacji Polskich Mikronacji (dalej: Organizacji) może zgłosić kandydata na sędziego, dołączając do wniosku uzasadnienie oraz składając go w oznaczonym miejscu i terminie .
3. Sekretarz Generalny powołuje sędziów, a także obwieszcza w stosownym miejscu ich listę oraz życiorysy.

Artykuł 6.
1. Na czele Trybunału Sprawiedliwości stoi Prezes, wybierany przez sędziów na pięciomiesięczną kadencję spośród swojego grona.
2. Prezes powołuje jednego Wiceprezesa.
3. Prezes może czasowo powierzyć wykonywanie swoich kompetencji Wiceprezesowi o czym zawiadamia Sekretarza Generalnego Organizacji.
4. Prezes w szczególności:
1) Rozpatruje wnioski wpływające do Kancelarii Trybunału,
2) Kieruje wnioski do rozpoznania,
3) Przewodniczy postępowaniom arbitrażowym,
4) Przydziela sędziów do konkretnych spraw oraz wyznacza przewodniczącego, jeżeli sam nie przewodniczy.

Rozdział II.
Wszczęcie postępowania

Artykuł 7.
Postępowanie przed Trybunałem jest wolne od opłat.

Artykuł 8.
1. Wszczęcie postępowania w sprawie, o której mowa w art. 19 pkt 1 Karty, następuje na wniosek strony, będącej bezpośrednio zaangażowaną w spór. W przypadku mediacji konieczna jest zgoda wszystkich uczestników sporu.
2. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania występuje Głowa Państwa, albo umocowany przedstawiciel.
3. Prawidłowo złożony wniosek powinien zawierać:
1) Oznaczenie stron sporu,
2) Wskazanie osoby, która będzie reprezentowała stronę w postępowaniu przed Trybunałem,
3) Oznaczenie przedmiotu sporu, ze wskazaniem pogwałconych norm prawa międzynarodowego, a jeżeli takowych brak, również norm zwyczajowych i moralnych;
4) Żądania.
4. Wniosek o wszczęcie postępowania składany jest w Kancelarii Prezesa, z zachowaniem wymogów formalnych, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania.
5. Prezes rozpatruje wniosek oraz decyduje o skierowaniu do rozpoznania sprawy, wyznaczając skład orzekający. Niedopuszczalne jest wyznaczenie do składu orzekającego sędziego, który pochodzi z państwa wiodącego spór, który będzie przedmiotem postępowania.
6. Mediacje prowadzi Prezes albo wyznaczony przez niego sędzia Trybunału w postępowaniu niejawnym, chyba że strony postanowią inaczej.

Artykuł 9.
1. Wszczęcie postępowania, o którym mowa w art. 19 pkt. 2 i 3 Karty, może również nastąpić na wniosek Sekretarza Generalnego Organizacji albo, w przypadku art. 19 pkt 3 Karty, grupy co najmniej trzech członków Organizacji.
2. Wniosek powinien zawierać:
1) Dane wnioskodawcy,
2) Oznaczenie przedmiotu sprawy,
3) Uzasadnienie,
4) Ewentualnie również żądania.
3. Artykuł 8 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Rozdział III
Postępowanie

Artykuł 10.
1. Trybunał orzeka w pełnym składzie w sprawach, o których mowa w art. 19 2) Karty.
2. Trybunał orzeka w składzie pięciu sędziów w sprawach, o których mowa w art. 19 1) Karty, z wyłączeniem postępowań mediacyjnych.
3. Trybunał orzeka w składzie trzech sędziów w sprawach, o których mowa w art. 19 3) Karty, chyba że Prezes postanowi inaczej.

Artykuł 11.
1. Postępowaniem w sprawie kieruje przewodniczący.
2. Przewodniczący, w ramach postępowania, może żądać wyjaśnień od stron, przeprowadzenia wniosków dowodowych oraz wzywania świadków z urzędu.
3. Po przeprowadzeniu postępowania przewodniczący zamyka je i zarządza tajną naradę w celu ustalenia treści wyroku.
4. Wyrok podawany jest do publicznej wiadomości, a jego odpisy przesyłane są stronom postępowania. Wyrok staje się prawomocny z chwilą ogłoszenia.

Rozdział IV
Postanowienia końcowe

Artykuł 12.
Zmiany niniejszego statutu dokonywane są w trybie przewidzianym dla zmiany Karty Organizacji Polskich Mikronacji.

Cytat:Statut stanowi integralną część Karty OPM jako załącznik do niej. Jego zmiana będzie obwarowana identycznymi warunkami, jak zmiana Karty.

Początkowe artykuły regulują sprawy ogólne, stanowią coś w stylu preambuły. W pewnej części powtarzają postanowienia Karty (w zakresie gwarancji i prawa do sądu) ale również określają, że Trybunał będzie orzekał na podstawie konwencji międzynarodowych, ogólnych zasad prawa uznanych przez narody oraz zasad słuszności i zwyczaju międzynarodowego.

Rozdział I reguluje sprawy związane z członkami Trybunału. Uszczegóławia procedurę powoływania sędziów, która jest na tyle jasna, iż nie ma potrzeby jej rozwijać. Jednak nie powinno się pozostawić jednej sprawy bez komentarza. Otóż art. 5 ust. 3 Statutu wprowadza obowiązek obwieszczenia listy sędziów, dołączając ich życiorysy. Ma to dać większą transparentność podjętej decyzji w stosunku do konkretnych kandydatów. Każdy będzie mógł poczytać o umiejętnościach kandydata, które skłoniły Sekretarza do powołania go na urząd sędziego.

Art. 6 reguluje pozycję Prezesa oraz jego kompetencje. Może on powołać Wiceprezesa, który w czasie nieobecności będzie go zastępował. Postawiony jest tu wymóg zawiadomienia o zastępstwie Sekretarza Generalnego. Ma to wymiar wyłącznie praktyczny, gdyż ma na celu uniknięcie sytuacji, w której SG będzie się chciał skontaktować z Prezesem Trybunału, przebywającym na urlopie. Ponadto Prezes rozpatruje i kieruje do rozpoznania wnioski składane w Kancelarii, przewodniczy postępowaniom arbitrażowym oraz rozdziela sprawy i wyznacza składy orzekające.

W rozdziale II znajdziemy przepisy regulujące w minimalnym zakresie kwestie proceduralne. Postępowanie przed Trybunałem jest oczywiście wolne od opłat. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania występuje państwo zaangażowane bezpośrednio w spór (w przypadku art. 19 pkt 1 Karty), albo Sekretarz Generalny (w przypadku art. 19 pkt. 2 i 3 Karty) lub grupa co najmniej trzech państw-członków Organizacji (w przypadku art. 19 pkt 3 Karty). W przypadku wniosku o mediację, zgodę na nią muszą wyrazić wszystkie strony uczestniczące w sporze. Dalsze przepisy to określenie wymogu wnioskowania przez Głowę Państwa, albo umocowanego przedstawiciela, wymogi formalne wniosku oraz postępowanie z wnioskiem. Artykuł 9 odpowiednio.

Rozdział III to sprawy związane z określeniem składu orzekającego oraz uprawnień przewodniczącego tego składu. Z uwagi na to, iż sprawy wykładni prawa są z reguły najbardziej problematyczne, to Trybunał będzie podejmował tutaj rozstrzygnięcia w pełnym składzie. W postępowaniach arbitrażowych, które są trudne i często skomplikowane, orzekać będzie aż pięciu sędziów, natomiast w innych sprawach trzech, chyba że z uwagi na złożoność sprawy Prezes postanowi inaczej. Mediacje będzie prowadził Prezes Trybunału, albo sędzia przez niego wyznaczony.

Postępowaniem kierować będzie przewodniczący składu orzekającego. Będzie miał on kompetencje do przeprowadzenia postępowania dowodowego z urzędu, w tym wzywania i przesłuchiwania świadków. Jeżeli przewodniczący uzna, że zgromadzony materiał dowodowy jest wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia, zamyka postępowania i zarządza tajną naradę w celu ustalenia wyroku. Wyrok ogłasza się publicznie i jest prawomocny z chwilą ogłoszenia.

Starałem się wszystko zawrzeć w jak największym skrócie, pozostawiając dowolność w mniej istotnych sprawach Prezesowi Trybunału, w zakresie jego funkcjonowania oraz przewodniczącemu składu orzekającego, w zakresie prowadzonego postępowania.