Cytat:Jeżeli nadal nie widzi Wasza Ekscelencja problemu z tą definicją, to sformułuję jaśniej mój przykład - jeżeli założę gazetę, ustalę jej siedzibę w Surmenii, zatrudnię redaktorów i nazwę ich "wykładowcami", poczekam odpowiednią ilość czasu i złożę wniosek o uznanie "uczelni", to czy Wasza Ekscelencja zarejestrował by taką uczelnię? A jeżeli nie, to na jakiej podstawie by Wasza Ekscelencja odmówił?

Cytat:Ja bym nie był aż tak śmiały. Chodzi naprawdę o podstawy, dokładniejsze określenie kiedy i na jaki czas można zawiesić członka i kiedy można go usunąć.

Cytat:Nie chodzi o to, żeby oceniać pracę, czy jest dobra czy zła - ale aby sprawdzić, czy spełnia minimalne warunki które konstytuują ją.

Cytat:Zwracam uwagę, że debatujemy w zupełnie innym gronie - i bynajmniej nie jesteśmy związani tamtą konwencją, tym bardziej, że póki co rozlegają się "jednoznacznie" głosy za, a nie przeciw.

Cytat:Nie podlegają, bo... ? Bo tak? Rozumiem, że w kwestii zawieszania w prawach i wydalania uczelni z systemu konwencji jest Ekscelencja skłonna przyznać szeroką autonomię, a już w kwestii w jakim zakresie faktycznie mogą współdziałać uczelnie - już nie?

Cytat:Bo? Bo wie Ekscelencja, że nie powstaną inne? Bo nie lubi Ekscelencja medycyny? Bo zaswędziało Ekscelencja w nodze? Jak wyżej.

Cytat:Generalnie - zarówno konwencja, jak i Ekscelencji argumentacja wskazuje, że generalnie mało Ekscelencję obchodzi dyskusja, jaka tu miała miejsce, jak i jakiekolwiek wnioski z niej. Odniosłem wrażenie, jakby jakiekolwiek poprawki były ledwie tolerowane, na zasadzie "oj, już dobrze, jak tak bardzo chcecie".

Cytat:c) posiadać przynajmniej 2 wykładowców posiadających tytuły naukowe lub zawodowe określone w ramach niniejszej konwencji.

Cytat:Kiedy owszem jestem się w stanie zgodzić, ale na jaki czas? Po co to określać, aż tak dokładnie?

Cytat:Oczywiście, że jestem w stanie przyznać autonomię, nawet większą niż w tamtej kwestii - bo po prostu chciałbym zostawić ten temat dla Ludzi Nauki, gdy już pojawią się konkretne pomysły.

Cytat:Oczywiście miałem także swoją wizję (konwencja między państwami, a nie uczelniami) jednak idę chętnie na ustępstwa i przyjęcie poprawki nie może być nazywane "ledwie tolerowane", gdyż takie pojęcie nie istnieje. Albo poprawkę przyjmuję i jest przyjęta albo nie i jest nieprzyjęte (nietolerowana), a ledwo, tzn, że pół na pół czy jak?

(12.05.2011 14:51)TimoteosStefanosigos napisał(a):  Przepraszam za opóźnienia w przygotowywaniu poprawek - ilość obowiązków nie pozwoliła mi się tym zająć do tej pory. Postaram się je przedstawić dziś bądź jutro.

Cytat:Art. 1. [Postanowienia ogólne]

1. Ustanawia się niniejszą konwencję w celu ujednolicenia systemu nadawania tytulatury na uczelniach wyższych w państwach – sygnatariuszach niniejszej konwencji.
2. Niniejsza konwencja stanowi podstawę współpracy między uczelniami wyższymi oraz państwami w zakresie nauki i edukacji.
3. Poprzez następujące terminy rozumie się:
a) student jest osobą uczącą się na uczelni wyższej;
b) uczelnia wyższa to każda uczelnia spełniająca wymogi niniejszej konwencji.

Art. 2. [Członkowie postanowień konwencji]

1. Podpisać niniejszą konwencję może każda społeczność wirtualna spełniająca wymogi państwowości określone przez akty prawne Organizacji Polskich Mikronacji;
2. Podpisanie konwencji należy zgłosić Przewodniczącemu Rady Nauki, a który fakt ten zaznacza na liście państw podpisujących konwencję.

Art. 3. [Rada Nauki]

1. Rada Nauki to niezależny i suwerenny w swoich decyzjach organ złożony z osób wydelegowanych przez uczelnie wyższe.
2. Rada Nauki podejmuje decyzje w drodze głosowania większością zwykłą głosów; każda uczelnia wyższa ma tylko jeden głos.
3. Obradami Rady Nauki kieruje jej Przewodniczący wybierany przez Radę.
4. Szczegółowe zasady funkcjonowania Rady Nauki określa uchwalony przez nią regulamin.
5. Rada Nauki stwarza regulacje dotyczące funkcjonowania niniejszej konwencji, a także określa w drodze aktów prawnych inne zasady współpracy uczelni wyższych.

Art. 4. [Akredytacja]

1. Uczelnia, która chce zostać akredytowana musi spełniać wymogi ustanowione przez niniejszą konwencję oraz postanowienia Rady Nauki.
2. Akredytacja dokonywana jest na wniosek zainteresowanej uczelni wyższej w drodze decyzji Rady Nauki.
3. Uczelnia, aby zostać akredytowaną, musi:
a) posiadać siedzibę w jednym z państw, które są członkami konwencji;
b) funkcjonować od co najmniej 3 miesięcy;
c) posiadać przynajmniej 2 wykładowców posiadających tytuły naukowe lub zawodowe określone w ramach niniejszej konwencji;
d) nie więcej niż połowa jej wykładowców może pracować w innych uczelnia wyższych.
4. Ocena spełnienia powyższych warunków odbywa się przez przedstawienie raportu Radzie Nauki przez osobę wskazaną przez Przewodniczącego, a który to raport zostaje poddany pod głosowanie Rady Nauki.

Art. 5. [Weryfikacja uczelni wyższych]

1. Osoba wydelegowana przez Radę Nauki lub jej Przewodniczący na wniosek minimum jednego członka Rady lub innej osoby będącej obywatelem członka niniejszej konwencji ma obowiązek skontrolować uczelnię wyższą pod kątem tego, czy spełnia ona wciąż wymogi do bycia akredytowaną.
2. Jeśli uczelnia wyższa przestała spełniać wymogi do bycia akredytowaną, Rada Nauki może ją zawiesić w prawach nadawania tytułów [d]i brania udziału w głosowaniach lub cofnąć akredytację.
3. Rada Nauki może zawiesić uczelnię wyższą także w innych, objętych regulacjami Rady Nauki, sytuacjach.

Art. 6. [ Tytuły naukowe i zawodowe]

1. Tytułem zawodowym jest tytuł magistra net.
2. Stopniem naukowym jest stopień doktora net. określonej dziedziny nauki.
3. Tytułem naukowym jest tytuł profesora net. określonej dziedziny nauki. Tytułem w zakresie sztuki jest tytuł profesora net. określonej dziedziny sztuki.
4. Dopuszcza się ustalenie dodatkowych tytułów i stopniu lub tytułów i stopni równorzędnych wyżej wskazanych, jednak zgodnie i na podstawie regulacji Rady Nauki.

Art. 7. [Standardy nadawania tytułów naukowych i zawodowych]

1. Aby uzyskać tytuł zawodowy należy co najmniej napisać i obronić pracę naukową o objętości trzech stron oraz zdać egzamin z nie mniej niż jednych zajęć.
2. Aby uzyskać stopień naukowy należy co najmniej napisać i obronić pracę naukową o objętości czterech stron oraz zdać egzamin z nie mniej trzech zajęć.
3. Aby uzyskać tytuł naukowy należy przedstawić przynajmniej pięć prac naukowych, z których każda liczy nie mniej niż 5 stron, a poziom prac musi zostać oceniony pozytywnie przez Komisję Weryfikacyjną.
4. Rada Nauki określa dokładne i dodatkowe standardy dotyczące nadawania stopni i tytułów zawodowych i naukowych.

Art. 8. [Komisja Weryfikacyjna]

1. W celu zapewnienia uczciwych warunków weryfikacji stopni i tytułów zawodowych i naukowych nadanych przed wdrożeniem niniejszej konwencji w życie ustanawia się Komisję Weryfikacyjną.
2. Komisja Weryfikacyjna przeprowadza weryfikację tytułów przez ocenę prac, które składają przed nią osoby starające się o pozytywną weryfikację, a ocenę tą Komisja wydaje w drodze głosowania zwykłą większością głosów.
3. Komisja Weryfikacyjna dla osób ubiegających się o pozytywną weryfikację tytułu naukowego składa się ze wszystkich chętnych osób, które posiadają tytuł naukowy nadany nie na mocy tej konwencji lub konwencji Organizacji Polskich Mikronacji w sprawie tytułów i stopni zawodowych i naukowych.
4. Komisja Weryfikacyjna dla osób ubiegających się o pozytywną weryfikację stopni naukowych składa się ze wszystkich chętnych osób, które posiadają tytuł naukowy nadany na mocy tej konwencji lub konwencji OPM w sprawie tytułów i stopni zawodowych i naukowych.
5. Aby wziąć udział w pracach Komisji Weryfikacyjnej należy zgłosić taki wniosek do Przewodniczącego Rady Naukowej, który prowadzi głosowania Komisji, a który jednak nie ma prawa głosu, o ile nie spełnia wymogów powyższych przepisów. Jeśli zaś nie powołano jeszcze Przewodniczącego lub ten jest nieaktywny osobę odpowiedzialną wskazuje Sekretarz Generalny OPM z grona członków Rady Nauki, a jeżeli osoby takiej nie da się wyznaczyć, właściwym jest Sekretarz Generalny OPM.
6. Zebranie Komisji Weryfikacyjnej odbywa się każdorazowo, gdy zostanie zgłoszony wniosek o weryfikację.
7. Wniosek o weryfikację zawierać musi:
a) imię i nazwisko składającego;
b) tytuł lub stopień, o którego weryfikację się wnosi;
c) nazwę uczelni oraz jej adres wirtualny;
d) minimum 2 prace naukowe, a każda z nich o objętości minimum 2 stron, a które to prace dotyczą kierunku, na jakim nadany został tytuł lub stopień podlegający weryfikacji.

Art. 9. [Zastrzeżenia]

Przy podpisywania niniejszej konwencji jej członkowie mogą zastrzec wyłączenie niektórych jej przepisów lub dołączyć dodatkowe obostrzenia;.

Art. 10. [Przepisy końcowe]
1. Depozytariuszem niniejszej konwencji jest Organizacja Polskich Mikronacji;
2. Konwencja wchodzi w życie, gdy podpisze ją przynajmniej 3 państwa wirtualnych.

(15.05.2011 00:12)Marcel Hans napisał(a):  Przedstawiam projekt z poprawkami [...]:
Art. 1. [Postanowienia ogólne]

1. Ustanawia się niniejszą konwencję w celu ujednolicenia systemu nadawania tytulatury na uczelniach wyższych w państwach – sygnatariuszach niniejszej konwencji.
2. Niniejsza konwencja stanowi podstawę współpracy między uczelniami wyższymi oraz państwami w zakresie nauki i edukacji.
3. Poprzez następujące terminy rozumie się:
a) student jest osobą uczącą się na uczelni wyższej;
b) uczelnia wyższa to każda uczelnia spełniająca wymogi niniejszej konwencji.

Art. 2. [Członkowie postanowień konwencji]

1. Podpisać niniejszą konwencję może każda społeczność wirtualna spełniająca wymogi państwowości określone przez akty prawne Organizacji Polskich Mikronacji;
2. Podpisanie konwencji należy zgłosić Przewodniczącemu Rady Nauki, a który fakt ten zaznacza na liście państw podpisujących konwencję.

(15.05.2011 00:12)Marcel Hans napisał(a):  Art. 3. [Rada Nauki]

1. Rada Nauki to niezależny i suwerenny w swoich decyzjach organ złożony z osób wydelegowanych przez uczelnie wyższe.
2. Rada Nauki podejmuje decyzje w drodze głosowania większością zwykłą głosów; każda uczelnia wyższa ma tylko jeden głos.
3. Obradami Rady Nauki kieruje jej Przewodniczący wybierany przez Radę.
4. Szczegółowe zasady funkcjonowania Rady Nauki określa uchwalony przez nią regulamin.
5. Rada Nauki stwarza regulacje dotyczące funkcjonowania niniejszej konwencji, a także określa w drodze aktów prawnych inne zasady współpracy uczelni wyższych.

(15.05.2011 00:12)Marcel Hans napisał(a):  Art. 4. [Akredytacja]

1. Uczelnia, która chce zostać akredytowana musi spełniać wymogi ustanowione przez niniejszą konwencję oraz postanowienia Rady Nauki.
2. Akredytacja dokonywana jest na wniosek zainteresowanej uczelni wyższej w drodze decyzji Rady Nauki.
3. Uczelnia, aby zostać akredytowaną, musi:
a) posiadać siedzibę w jednym z państw, które są członkami konwencji;
b) funkcjonować od co najmniej 3 miesięcy;
c) posiadać przynajmniej 2 wykładowców posiadających tytuły naukowe lub zawodowe określone w ramach niniejszej konwencji;
d) nie więcej niż połowa jej wykładowców może pracować w innych uczelnia wyższych.
4. Ocena spełnienia powyższych warunków odbywa się przez przedstawienie raportu Radzie Nauki przez osobę wskazaną przez Przewodniczącego, a który to raport zostaje poddany pod głosowanie Rady Nauki.

(15.05.2011 00:12)Marcel Hans napisał(a):  Art. 5. [Weryfikacja uczelni wyższych]

1. Osoba wydelegowana przez Radę Nauki lub jej Przewodniczący na wniosek minimum jednego członka Rady lub innej osoby będącej obywatelem członka niniejszej konwencji ma obowiązek skontrolować uczelnię wyższą pod kątem tego, czy spełnia ona wciąż wymogi do bycia akredytowaną.
2. Jeśli uczelnia wyższa przestała spełniać wymogi do bycia akredytowaną, Rada Nauki może ją zawiesić w prawach nadawania tytułów i brania udziału w głosowaniach lub cofnąć akredytację.
3. Rada Nauki może zawiesić uczelnię wyższą także w innych, objętych regulacjami Rady Nauki, sytuacjach.

(15.05.2011 00:12)Marcel Hans napisał(a):  Art. 6. [ Tytuły naukowe i zawodowe]

1. Tytułem zawodowym jest tytuł magistra net.
2. Stopniem naukowym jest stopień doktora net. określonej dziedziny nauki.
3. Tytułem naukowym jest tytuł profesora net. określonej dziedziny nauki. Tytułem w zakresie sztuki jest tytuł profesora net. określonej dziedziny sztuki.
4. Dopuszcza się ustalenie dodatkowych tytułów i stopniu lub tytułów i stopni równorzędnych wyżej wskazanych, jednak zgodnie i na podstawie regulacji Rady Nauki.

(15.05.2011 00:12)Marcel Hans napisał(a):  Art. 7. [Standardy nadawania tytułów naukowych i zawodowych]

1. Aby uzyskać tytuł zawodowy należy co najmniej napisać i obronić pracę naukową o objętości trzech stron oraz zdać egzamin z nie mniej niż jednych zajęć.
2. Aby uzyskać stopień naukowy należy co najmniej napisać i obronić pracę naukową o objętości czterech stron oraz zdać egzamin z nie mniej trzech zajęć.
3. Aby uzyskać tytuł naukowy należy przedstawić przynajmniej pięć prac naukowych, z których każda liczy nie mniej niż 5 stron, a poziom prac musi zostać oceniony pozytywnie przez Komisję Weryfikacyjną.
4. Rada Nauki określa dokładne i dodatkowe standardy dotyczące nadawania stopni i tytułów zawodowych i naukowych.

(15.05.2011 00:12)Marcel Hans napisał(a):  Art. 8. [Komisja Weryfikacyjna]

1. W celu zapewnienia uczciwych warunków weryfikacji stopni i tytułów zawodowych i naukowych nadanych przed wdrożeniem niniejszej konwencji w życie ustanawia się Komisję Weryfikacyjną.
2. Komisja Weryfikacyjna przeprowadza weryfikację tytułów przez ocenę prac, które składają przed nią osoby starające się o pozytywną weryfikację, a ocenę tą Komisja wydaje w drodze głosowania zwykłą większością głosów.
3. Komisja Weryfikacyjna dla osób ubiegających się o pozytywną weryfikację tytułu naukowego składa się ze wszystkich chętnych osób, które posiadają tytuł naukowy nadany nie na mocy tej konwencji lub konwencji Organizacji Polskich Mikronacji w sprawie tytułów i stopni zawodowych i naukowych.
4. Komisja Weryfikacyjna dla osób ubiegających się o pozytywną weryfikację stopni naukowych składa się ze wszystkich chętnych osób, które posiadają tytuł naukowy nadany na mocy tej konwencji lub konwencji OPM w sprawie tytułów i stopni zawodowych i naukowych.
5. Aby wziąć udział w pracach Komisji Weryfikacyjnej należy zgłosić taki wniosek do Przewodniczącego Rady Naukowej, który prowadzi głosowania Komisji, a który jednak nie ma prawa głosu, o ile nie spełnia wymogów powyższych przepisów. Jeśli zaś nie powołano jeszcze Przewodniczącego lub ten jest nieaktywny osobę odpowiedzialną wskazuje Sekretarz Generalny OPM z grona członków Rady Nauki, a jeżeli osoby takiej nie da się wyznaczyć, właściwym jest Sekretarz Generalny OPM.
6. Zebranie Komisji Weryfikacyjnej odbywa się każdorazowo, gdy zostanie zgłoszony wniosek o weryfikację.
7. Wniosek o weryfikację zawierać musi:
a) imię i nazwisko składającego;
b) tytuł lub stopień, o którego weryfikację się wnosi;
c) nazwę uczelni oraz jej adres wirtualny;
d) minimum 2 prace naukowe, a każda z nich o objętości minimum 2 stron, a które to prace dotyczą kierunku, na jakim nadany został tytuł lub stopień podlegający weryfikacji.

(13.03.2011 15:10)TimoteosStefanosigos napisał(a):  

'Marcel Hans' pid='7524' dateline='1300009918' napisał(a):Oczywiście, że za pomocą konwencji nie stworzymy nic, wszystko zależy od ludzi i wykonania zapisów. Ja się natomiast pytam jak mogłyby wyglądać te realne korzyści, bo o tym też należy pomyśleć.

Ja nie bardzo sobie to wyobrażam. Może jednak pozostawmy tę sprawę poszczególnym państwom - niech same decydują, jak zachęcać swoich obywateli do studiów?

(13.03.2011 15:10)TimoteosStefanosigos napisał(a):  

'Marcel Hans' pid='7524' dateline='1300009918' napisał(a):Trudno jednak zbudować prestiż rzeczy, która nic nie znaczy. Proszę zauważyć, że teraz otrzymanie tytułu zgodnego z konwencją jest bardzo trudno, a mimo to jakoś prestiżu nie ma.

Przyznam, że nie wiem - nie bywam w Dreamlandzie czy Scholandii, ale to tam należałoby się zapytać, czy posiadanie tytułu naukowego UKD bądź KUS jest źródłem prestiżu. A nie - jak zakładam - z góry stwierdzać, że prestiżu nie ma, bo Pan o nim nie słyszał, albo bo w Pańskim państwie te tytuły nie są prestiżowe.

---

(13.03.2011 12:39)Michał III napisał(a):  Jest natomiast sposób, by nadać wartość tytułom naukowym. Proszę mój pomysł traktować jako luźną wizję, sam nie sprecyzowałem jej jeszcze w stu procentach i będę wdzięczny za uwagi. Myślę nad organem, złożonym z ludzi nauki - z osób wykształconych, którzy reprezentują rzeczywistą, odpowiednią dla ich stopnia naukowego wiedzę. Największym problemem byłoby wyłonienie takiego grona. Jednak później to grono wykształconych i poważanych naukowców mogłoby udzielać swego rodzaju poświadczenia dla poziomu wiedzy danej osoby. (...) Uważam, że to mogłoby zapewnić wysoki poziom tych naukowców, których zrzesza organ. Bo przecież wiedza każdego z nich została poświadczona i doceniona przez niezależne grono naukowców z całego mikroświata.

Generalnie jestem na tak - ale tu zaproponowałbym, zamiast wykładów, weryfikację tytułów na podstawie prac naukowych recenzowanych przez tą grupę profesorów. Dodam, że taki system funkcjonował dobrze w przypadku KAN - przy weryfikacji dorobku profesora Victorjosa Paulosigosa, skorzystaliśmy z pomocy JKW Roberta I z UKD i współpraca układał się bardzo dobrze (dodam, że p. Victorjos ostatecznie zweryfikował się na stopień doktora).

(13.03.2011 15:10)TimoteosStefanosigos napisał(a):  

'Marcel Hans' pid='7524' dateline='1300009918' napisał(a):Dodatkiem do funkcjonowania danego organu mogłaby rzecz jasna być konwencja, która: po pierwsze, ustali wspólne tytuły naukowe, a po drugie, ustali normy, o których mówił Ekscelencja Hans - a więc, jakie elementy danej dziedziny powinny być zawarte na studiach magisterskich, doktorskich itd.

Cóż, tu się zgadzam. W moim projekcie przedstawiłem takie regulacje, które z jednej strony ustanawiały pewien standard (można go jeszcze nieco podnieść), a z drugiej strony - pozostawiają duży zakres swobody samym uczelniom na określanie porządku studiów.

(15.03.2011 19:21)Victorio Mortuus napisał(a):  Ekscelencjo, a po co ujednolicać materiały, sposoby uzyskiwania stopni i tytułów, sposoby prowadzenia studiów itp.? Wydaje mi się, że motorem napędowym powinna być nie jednolitość a konkurencyjność, a jeżeli wszystko będzie takie samo to gdzie w tym konkurencyjność? To, że jedne uczelnie są lepsze inne trochę mniej to rzecz oczywista i naturalna, a ponad wszystko niezwykle użyteczna. Po co to usuwać? Gdy wszystko jest jednakie jest nudne.

Takiego typu konwencje wydają mi się być także nie do przyjęcia przez Monarchię Austro-Węgier. Możemy ujednolicić tytuły (albo po prostu stworzyć zasady jednolitego traktowania różnych tytułów), ale ujednolicanie programów i toku studiów to o krok za daleko.

(18.04.2011 20:01)Markus I Vilander napisał(a):  -> Mogą mi Panowie powiedzieć, co ma dać szaremu v-studentowi ukończenie danej v-uczelni w mikronacjach?

-> Poza tym, co da napisanie pracy danemu studentowi i jak będzie wyglądać obrona pracy przez studenta? lub jak będzie się odbywało zdobycie danego tytułu?

-> Jak ma przebiegać zdobywanie wiedzy przez v-studentów tzn. jak będzie sprzedawana wiedza studentowi?

Cytat:3. Aby uzyskać tytuł naukowy należy przedstawić przynajmniej pięć prac naukowych, z których każda liczy po minimum 5 stron, a poziom prac musi zostać oceniony pozytywnie przez Komisję Weryfikacyjną.

5 stron profesor i 2-3 strony pozostali?? Ludziom się nie chce głupiego posta napisać składającego się z minimum 3-5 zdań, a tu się będzie wymagać od nich nudnych, żmudnych wypracowań, które nikomu nie są potrzebne?

Dlaczego każe się ludziom pisać prace o jakimś problemie w mikronacjach?

(21.04.2011 06:00)Alojzy Pupka napisał(a):  Zgadzam się z ekscelencją Stefanosigosem. Wyższa oświata to nisza w niszy, działalność tylko dla zainteresowanych, i nie widzę żadnego powodu dla którego miałoby się to zmienić. Jeśli dyplom ma w ogóle coś oznaczać, to niech wiąże się z jakimś wysiłkiem. Zresztą, odpowiadając na zarzuty o małą atrakcyjność, jeśli miałbym uzyskać tytuł profesora nie za wiedzę i publikacje na choćby te śmieszne 25 stron, tylko za napisanie pseudonaukowego posta na forum, jak to w pewnym (przemilczę, którym) państwie widziałem, to mnie to nie bawi. Jeśli coś jest powszechnie dostępne, to po co się o to starać? Jeśli społeczeństwo Wurstlandii, czy innych młodych państw, nie umie literek składać, to nic nie stoi na przeszkodzie żeby tam działały inne systemy naukowe, nie uznawane powszechnie.