Ehm.
Jedna uwaga do Ekscelencji de Brolle: nie, to nie jest testament polityczny, tylko nacechowane emocjonalnie słowa osoby prywatnej. Proszę tak odczytywać wszelkie moje posty o OPM napisane od niedzieli.
Moja rezygnacja (wbrew sugestiom niektórych) nie była jakimś kolejnym spiskiem, mającym na celu cokolwiek; była efektem skrajnego zdenerwowania. Patrząc trzeźwo: po co mam się denerwować, gdy nie muszę? Ja mam dostatecznie dużo stresów np. w pracy.
Miałem kilka pomysłów na reformę OPM, z moim mniejszym lub większym udziałem, ale od niedzieli się one zdezaktualizowały.
Czy będę chciał być aktywny na arenie v-międzynarodowej? Moźe w przyszłości, na razie nie.