Ależ proszę.
Oto artykuł "Niemoc OPM"

Cytat:Niestety – OPM od dnia wybuchu ostatniego konfliktu nie podjął żadnej aktywnej roli ani działań w celu “[...] działalności na rzecz [...] zasad pokojowego współistnienia.” Co więcej, jeden z krajów założycieli OPM (Księstwo Sarmacji) uciekł się w niżej cytowanych słowach do wystosowania względem Królestwa Dreamlandu wyraźnej groźby przemocy jeśli to nie spełni postawionego ultimatum.

To oczywista nieprawda. OPM w osobie Recznika TA podjął intensywne działania. BTW jak Redaktor Naczelny wyobraża sobie w praktyce "realizację groźby przemocy" ze strony Sarmacji?... Atak hakerski czy też realny?...

Cytat:Księstwo Sarmacji dokonało pełnej mobilizacji swoich wojsk (w tym rezerwistów). W świecie realnym podobna kombinacja działań władz jednego kraju zostałaby odebrana w sposób nie budzący wątpliwości – oto jeden kraj stawia ultimatum, a przypadku braku jego wypełnienia dokona agresji na terytorium kraju drugiego. Naruszenie art. 2 Kraty OPM jest nad wyraz wyraźne.

Jak wojska KS mogły w praktyce zaatakować Dreamland? Konkretnie, proszę.

Cytat:Paradoksalne w tym wszystkim jest to, że ani Sekretarz Generalny OPM (Piotr diuk Kościński, Księstwo Sarmacji) ani p.o. Zastępcy Sekretarza Generalnego (Maisende V Gvandoya, Królestwo Samundy, Księstwo Sarmacji) nie podjęli jakichkolwiek działań, które włączyłyby gremium międzynarodowe w mediacje mające na celu obniżenie napięcia w zaistniałym konflikcie.

To jest oczywista nieprawda. Działałem - mimo wyjazdu na urlop. Działała też Królowa Samundyy.

Cytat:Zatrważające jest to, że w dobie największego konfliktu dyplomatycznego (póki co) w historii polskich mikronacji powołana do obrony ładu i pokoju organizacja pokazuje światu swą starczą, zmęczoną twarz, a całkowity brak działań i starań o przywrócenie owego ładu i pokoju pogrąża ideę przyświecającą powstaniu OPM w odmętach historii – tej wstydliwej, o której po jakimś czasie się już nie pamięta.

To jest czysta demagogia. Ładnie i sprawnie napisane, ale skrajnie demagogicznie.
Podsumowując:
warto poczytać, żeby się pośmiać.