(19.12.2010 17:42)Napoleon III Bonaparte napisał(a):  II Cesarstwo Francuskie to niezależny i suwerenny kraj. Ja reprezentuję co innego i Pan de Stress również.

Obawiam się, że zmuszony jestem przyznać rację JCKM Franciszkowi Józefowi II, który podniósł kwestię współistnienia obu państw.

Odnosząc się do zacytowanej wyżej wypowiedzi - Wasza Cesarska Mość reprezentuje dokładnie to samo: Francję. "II Cesarstwo" i "Republika" to po prostu określenie ustroju politycznego, a precyzyjnie rzecz ujmując - formy rządów. Czy będzie to "monarchia francuska" czy "republika francuska" - w obu przypadkach domyślną i skrótową nazwą państwa jest "Francja", ta sama, o jakiej myślimy, ilekroć mówimy o pewnym państwie nad Sekwaną. Poddanymi prezydenta Republiki Francuskiej i II Cesarstwa Francuskiego to wszak ci sami Francuzi, nawet flaga obu podmiotów jest jednakowa. Sam ustrój prawno-terytorialny jest kwestią wtórną. Wedle wszelkiego prawdopodobieństwa państwo rządzone dziś przez p. Voyteque'a de Stressa to mikronacyjna hipostaza istniejącej od 1958 r. V Republiki Francuskiej.

Chyba każdy z nas potrafi sobie wyobrazić sytuację, w której w efekcie przemian ustrojowych, o które w mikronacjach akurat szalenie łatwo, II Cesarstwo za pół roku zostanie republiką. Co wówczas? Będziemy mieli dwa formalnie nierozróżnialne ustrojowo państwa, dla których jedynymi faktycznymi wyróżnikami staną się nazwiska prezydentów?

Można oczywiście już teraz zapisać w konstytucji, że republikańska forma rządów jest w Cesarstwie niedopuszczalna. Można również uznać, że II Cesarstwo stanowi rodzaj gry RPG wpisanej w historyczno-geograficzne ramy państwa istniejącego w Europie Zachodniej w latach 1852 - 1870, zaś jego obywatele/gracze odtwarzają role poddanych Cesarza Francuzów, ale wątpię, by o to chodziło "Cesarzowi Francuzów".

Nawiasem mówiąc - wygląda na to, że zabawę w mikronację można zredukować do symulacji określonej formy ustrojowej, skoro całe uniwersum skojarzeń i odniesień kulturowych nie ma żadnego znaczenia. Każdy z nas może jutro założyć I Cesarstwo, III lub IV Republikę Francuską, skoro nie treść, lecz forma (ustrój) jest istotna. To również będzie Francja i każda będzie miała jednakowe prawo do uznania się za tę "właściwą". Możemy oczywiście machnąć ręką w myśl zasady "niech się bawią, skoro sprawia im to satysfakcję". Relatywizm w tej kwestii to jednak nic innego niż stwierdzenie niewygodnego dla wielu delegatów faktu, że wszyscy funkcjonujemy na podobieństwo darmowej gry przeglądarkowej. Wówczas całą doktrynę o mikronacjach jako rzeczywistości alternatywnej wobec państw realnie istniejących można włożyć między bajki, podobnie jak drażliwe dla nas wszystkich rozróżnienie na "gry" i "mikronacje". Wątpię na przykład, by z taką wykładnią zgodzili się przedstawiciele purystycznie nastawionego Elderlandu czy wrogiej takiemu zrównaniu Wurstlandii. Sam również mam tutaj poważne wątpliwości. To już jednak temat na osobną dyskusję.

PS Problem - jeśli to w ogóle jest jakiś problem - jest oczywiście starszej daty. Dla przykładu - desygnat pojęcia "państwo polskie" reprezentowany był do niedawna przez mikronacje o nazwach: Rzeczpospolita Obojga Narodów, II Rzeczpospolita, V Rzeczpospolita (V RP). Dwa ostatnie twory trafiły do lamusa. Co ciekawe - architekci ustroju Rzeczpospolitej Obojga Narodów wykonali uderzenie wyprzedzające i za dopuszczalne nazwy własnego państwa uznali m. in. "Królestwo Polskie", co zamyka pole manewru potencjalnym "Polakom", którzy chcieliby założyć kolejną "polską monarchię". Chciałbym móc powiedzieć, że w przestrzeni polskich mikronacji obowiązuje coś w rodzaju "zasady pierwszeństwa" przy "zaklepywaniu" nazw dla nowych tworów państwowych. Tak niestety nie jest. Nowy władca, najczęściej nastolatek, zachowuje się na ogół tak, jakby poruszał się po bezludnej wyspie.