Ekscelencje!

Jak to zwykle w życiu bywa, każda ze stron ma trochę racji. I co jest równie powszechne, obie mają jej stanowczo za mało.

Tak zażarty spór rzeczywiście może wydawać się komiczny, gdyby toczył się wyłącznie wokół miejsca na liście, jak twierdzi Ekscelencja Kościński. Rzecz wydaje się być jednak bardziej skomplikowana.

Wandejczycy, co jest powszechnie wiadome, w szczególny sposób utożsamiają się tak ze swoim krajem, jak i budującą go ideologią. Mandragorat więc, będący odbiciem nie tylko ustroju, lecz zarazem całej wandejskiej myśli, jest terminem dla wandejczyka kluczowym. Sądzę, że powinniśmy zrobić wyjątek i uszanować ten wyjątkowy związek państwa z ideą.

Inną jednak sprawą są oskarżenia wysuwane przez delegację Mandrogarotatu wobec Ekscelencji Kościńskiego. Ekscelencja nie jest osobą prywatną, lecz Sekretarzem Generalnym największej polskiej organizacji mikroświatowej, skupiającej państwa najstarsze, najciekawsze, najsilniejsze; krótko mówiąc: organizacji wyjątkowej. Zarzut stronniczości, czy wręcz służalczości, postawiony głównemu przedstawicielowi takiej instytucji godzi w nas wszystkich. Nie możemy więc pozwolić sobie na pozostawienie tej sprawy w sferze plotek, domysłów, czy po prostu pretensji.
Jeśli delegacja Mandragoratu jest w pełni przekonana co do swego dotychczasowego stanowiska, jeśli rozważyła wszystkie "za" i "przeciw", powinna wystąpić z oficjalnym wnioskiem o rozpisanie wcześniejszych wyborów na stanowisko Sekretarza Generalnego. Jeśli jest jednak inaczej, lepiej dla nas wszystkich byłoby zaprzestać ataków, podważają bowiem one wiarygodność całej OPM.

Faktem jest, że ostatnimi czasy Ekscelencja Sekretarz podjął kilka kontrowersyjnych decyzji. Niektóre były istotne, inne mniej. Myślę jednak, że uniknęlibyśmy wielu nieporozumień, gdyby tak tę, jak i inne sprawy poddano pod głosowanie członków Organizacji, miast opierać się na wypowiedziach kilku ledwie osób i to głównie z (sic!) jednej delegacji.

Pozdrawiam,