Wasze Ekscelencje,

Dziękuje panu Stefanosigosowi za jakże błyskotliwą, wnikliwą i intrygującą opinię prawną. Niestety całkowicie błędną. Ponieważ jednak jesteśmy na Uniwersytecie Krzysztofa Putry całkowicie świadomi problemów naszego sąsiada, takie jak elektryfikacja wsi surmeńskiej czy analfabetyzm, nie dziwi mnie to szczególnie.

Zacznijmy od tego, że Demokracja Surmeńska nie ma w przedmiotowej sprawie żadnego interesu prawnego - a co najwyżej faktyczny. W doktrynie przyjęło się zaś, że osobom pozbawionym interesu prawnego zazwyczaj wysyła się uprzejmą odpowiedź o tym, że zostało wszczęte postępowanie wyjaśniające, a ta pani już tu nie pracuje - przy czym najzupełniej oczywiste jest, iż ta pani dalej tam pracuje. Dlatego też, Demokracja Surmeńska w ogóle nie jest stroną w tej sprawie. Stronami jest z jednej strony Państwo Ciprofloksjańskiej, zaś z drugiej Królestwo Natanii. A spór tych dwóch podmiotów został rozstrzygnięty poprzez ugodę, która ma, znowu odwołując się do doktryny i dorobku realnego, ma moc równą orzeczeniu organu.

Nadto, ponieważ zdaję sobie sprawę, że mieszkańcy Surmenii są w wielu przypadkach osobami dość opornymi na inny punkt widzenia, niż ich własny, należy zauważyć, że groźba bezprawna powoduje nieważność względną. Zatem nawet przyjmując karkołomną interpretację faktów pana Stefanosigosa musimy dojść do wniosku, że ewentualna nieważność mogła by zostać stwierdzona wtedy i tylko wtedy, gdyby taki argument podniósł sam Patryk Labacki. A jak możemy łatwo dostrzec - nie podnosi, zaś w związku ze sporządzeniem ugody - zapewne nie podniesie.

Byłbym wielce zobowiązany, gdyby pan Stefanosigos zaprzestał stosowania artykułu piątego we wszystkich gałęziach prawa. Bo o ile stosowanie go w prawie cywilnym jest po prostu niesmaczne, o tyle w przypadku prawa międzynarodowego - po prostu błędne i niedorzeczne.

Powyższe stanowisko jest stanowiskiem mojej osoby, a nie Państwa Ciprofloksjańskiego.