Ekscelencje,

Sytuacja w Republice Francuskiej jest niestety bardzo poważna - dwa najważniejsze urzędy w Państwie de facto umożliwiające jego funkcjonowanie zostały opróżnione wskutek złożonych rezygnacji.

Ważnym tłem dla ostatnich wydarzeń był i jest problem demograficzny - zanik aktywności ze strony dotychczasowych obywateli, którzy swojej działalności mikronacyjnej zaprzestali bądź też wyemigrowali do innych krajów.

W odpowiedzi na zaistniałą sytuację 13 kwietnia 2011 r. Adrian Matthias Chamberlaine - jeden z mieszkańców Republiki wygłosił Manifest Kwietniowy następującej treści:

Cytat:"Witaj Francjo!Nasz kraj jest na skraju załamania. Prezydent jest nieobecny, a kraj pogrąża się w jeszcze większej biedzie i anarchii.Dlatego ja i Towarzystwo Patriotyczne jesteśmy zmuszeni..tak ZMUSZENI do podjęcia wszelkich kroków mających na celu zachowanie stabilności Francji.
Dlatego ogłaszamy BUNT wobec obecnych władz.To nie jest chęć objęcia władzy o nie..to jest apel o powrót normalności w naszym pięknym kraju!
Wierne nam miasta Nantes,Bordeaux,Marsylia i Lille wraz z naszymi żołnierzami walczą o dobro naszego kraju.Taki stan rzeczy jaki jest obecnie uważam za niedopuszczalny!Oczywiście otwieramy wrota wojska dla cywilów,którzy chcą walczyć za Francję!Powołuję Rząd Tymczasowy, który będzie działał do czasu wyborów Parlamentarnych i Prezydenckich..Powołuję także Związek Walki Zbrojnej..
Naprzód, do Paryża!Za Francję!!"
A.M.Chamberlain

Brak reakcji Francuskich władz był prawdopodobnie przyczynkiem kolejnego fabularnego postu datowanego na 26 kwietnia 2011 r. :

Cytat:Nasze dzielne armie wciąż stawiają opór wojskom podległym generałom wojskowym Republiki.Prezydent i Premier są w ogóle nie obecni,przez co doszło do tego rozlewu krwi.Zwyciężyliśmy nad Loarą a także dzięki świetnym manewrom naszych wojsk pancernych okrążyliśmy Paryż i mamy otwartą drogę do Chatereaux.Straty po naszej stronie 200 ludzi po stronie wroga 500.

Będziemy was Rodacy informować na bieżąco!

Z poważaniem
Tymczasowy Naczelnik Francji
A.M.Chamberlaine

Następnego dnia, tj. 27 kwietnia 2011 r. dotychczasowi Prezydent i Premier Francji składają rezygnacje ze sprawowanych urzędów.

29 kwietnia 2011 r. Pan Chamberlaine ogłasza koniec wojny domowej przekazując władzę w ręce Pana Camillo Bouleza - emigranta z gry RWŚ, który następnie osiadł we Francji obejmując resort Spraw Wewnętrznych w rządzie Premiera Lavandiera.

Cytat:Obywatele!Francuzi!Zwyciężyliśmy!Nasze państwo staje na nogi!Niestety nie czuję się kompetentny do przewodnictwa państwu.Dlatego na to stanowisko mianuję Camillo Bouleza!Prowadź ich!Ja już swoje zrobiłem!

Podczas swojego pobytu we Francji, udało mi się dotrzeć zarówno do byłego Prezydenta - Pana Voyteque de Stressa jak i byłego Premiera - Pana Jean-Pierra Lavandiera. Obaj Panowie zgodnie potwierdzili, że wskutek powodów realnych nie byli w stanie poświęcać Francji czasu wymaganego dla przynajmniej poprawnego funkcjonowania państwa. To właśnie te przedłużające się nieobecności piastunów dwóch - zależnych od siebie urzędów utrwaliły istniejący we Francji kryzys.

W Republice powstał Rząd Tymczasowy z Panem Boulezem na czele. Rząd - pozbawiony niestety jakiejkolwiek legitymacji do sprawowania władzy. Wskutek braku Prezydenta i Premiera niemożnością było ogłoszenie i przeprowadzenie wyborów Prezydenckich. Francuska konstytucja nie przewidywała sytuacji jakiej zaistniała i pozostawiła Francuzów bez zgodnego z konstytucją wyjścia z takiego kryzysu.

W rozmowie ze mną Pan Boulez wyraził szczere chęci ratowania Francji i w tym celu zamierzał przeprowadzić w oderwaniu od Konstytucji wybory Prezydenckie. O obserwację wyborów chciał poprosić szerokie grono społeczności międzynarodowej. Problemem jednak w dalszym ciągu pozostawała demografia, obok Pana Camillo Bouleza i pana Chamberlaina - ciężko o oznaki aktywności ze strony pozostałych Francuzów.

W międzyczasie udało mi się dotrzeć do byłego Prezydenta Francji - Pana Octaviena de Conde, który przebywał na emigracji w Sclavinii. Po rozmowie zdecydował się na powrót do Republiki Francuskiej podejmując przy tym próbę organizacji powrotu aktywnej francuskiej emigracji. Jako wyjście z sytuacji zaproponowano referendum w sprawie uchwalenia nowej konstytucji przez Naród Francuski (zgodnie z aktualną konstytucją Naród sprawuje we Francji władzę zwierzchnią)umożliwiający w następstwie wybór nowych władz, które będą mogły zapewnić Francji możliwość funkcjonowania.