Art 3., § 2. jest kluczowy dla tego projektu, a w zasadzie pozwala każdemu państwu zdławić własnym ustawodawstwem jakikolwiek, choćby posiadający całkowite poparcie społeczności lokalnej i pełne uzasadnienie, ruch separatystyczny. Z zapisem w tym brzmieniu konwencja na pewno nie zostanie poparta przez Mandragorat.

Także kilka innych ustępów (np. art. 2., § 2., czy art. 4., §§ 1. i 2. ) budzi zaniepokojenie ogólnikowością i uznaniowością. Mogą w pewnych okolicznościach prowadzić do nadinterpretacji w celu obłożenia sankcjami danego państwa, bądź do uznania za nie łamiące konwencji działań faktycznie pseudoseparatystycznych.