Wasze Ekscelencje!

Na wstępie chciałbym jedynie krótko i zwięźle podziękować Jego Ekscelencji Sekretarzowi Generalnemu za to, iż przy dobieraniu współpracowników i urzędników Organizacji pamiętał o mojej skromnej osobie i zaproponował mi tak zaszczytne stanowisko. Bardzo dziękuję.

Zaszczytne z prostej przyczyny: uważam, że dyplomacja jest potężnym narzędziem przy rozwiązywaniu konfliktów, a dyskusja i negocjacje więcej zawsze przyniosą korzyści, niż brutalna agresja i bezsensowny przelew krwi. Akademia Dyplomatyczna ma zaś za zadanie kształcić wszystkich chętnych w tej dziedzinie. Ma nauczać reguł dyplomacji, odpowiedniego protokołu, a co za tym idzie – ma uczyć, jak pokojowo rozwiązywać ewentualne konflikty i negocjować z innymi państwami we wszelkich innych kwestiach.

Na prośbę Jego Ekscelencji Sekretarza Generalnego, przedstawiam mój plan działania jako ewentualnego kandydata na urząd Kanclerza Akademii Dyplomatycznej.

1. Nieraz już wspominano o konieczności stworzenia strony dla Akademii. Niestety, albo ja nie potrafię jej odnaleźć (jeśli tak, przepraszam za dalsze moje słowa), albo też nigdy ona nie powstała, tak więc z jakichś powodów prace nad nią zostały przerwane. Skoro tak, trzeba po prostu to zrobić – i tyle. Wiem, że wśród osób aktywnych w Gmachu Narodów są informatycy, i to całkiem dobrzy. Jeśli oni będą łaskawi wykonać stronę, to wspaniale. Potencjalnych chętnych jednak ostrzegam, że będę uparty i nachalny i jak strony nie zobaczę, będę się o nią upominał do momentu, aż wreszcie ją dostanę – skoro ktoś się do czegoś zobowiązuje, musi to wykonać. Jeśli zaś nikt nie zgłosi chęci pomocy, sam także mogę wykonać stronę, z pewnością funkcjonalną – chociaż nie mogę powiedzieć, aby moje umiejętności pozwalały mi stworzyć takie cudo, jak na przykład strona OPM. Będzie to coś o wiele skromniejszego, ale BĘDZIE - ,,lepszy rydz, niż nic”.

2. W myśl artykułu 6. zarządzenia SG OPM o powołaniu Akademii Dyplomatycznej OPM winna ona działać ,, poprzez współpracę i w ramach bazy naukowo–dydaktycznej uczelni państw członkowskich Organizacji, na podstawie umów z tymi uczelniami”. Niestety, nic mi nie wiadomo o tym, aby takowe umowy zostały zawarte. Trzeba więc się tym zająć. Zamierzam rozejrzeć się na uczelniach wyższych państw członkowskich OPM i kiedy znajdę te, które dysponują spisanymi już wykładami reprezentującymi wysoki poziom dydaktyczny, skontaktuję się z rektorami bądź innymi osobami kompetentnymi z propozycją podpisania takiej umowy. Myślę, że to pozwoli wreszcie działać Akademii, a współpraca z międzynarodową placówką działającą przy OPM z pewnością doda też nieco prestiżu tym uczelniom, z którymi nawiążę współpracę. Jeśli zaś nie będzie wśród uczelni wyższych mikroświata woli do podjęcia takiej współpracy, patrz punkt 3.

3. W razie, gdyby materiały posiadane przez uczelnie państw członkowskich OPM okazały się niewystarczające, podejmę starania o zatrudnienie kompetentnej osoby do napisania wykładów na potrzeby Akademii. Jestem pewien, że w kwestii wynagrodzenia dla takiej osoby – jeśli zażyczy sobie ona wynagrodzenia za pracę, bo oczywiście nie musi – można dogadać się z rządami państw, z których dany wykładowca będzie pochodził – to rozwiązanie w sytuacji, kiedy w danym kraju nie będzie istniało konto Funduszu OPM lub nie będzie ono dysponowało żadnymi środkami. Jeśli zaś konto będzie istniało i będzie posiadało wystarczające środki, wynagrodzenie będzie wypłacane w ramach Funduszu w myśl zarządzenia SG OPM.

4. Wreszcie, kiedy już będziemy posiadać pewien zbiór wykładów, należy przygotować rodzaj egzaminu, który sprawdzi wiedzę słuchaczy. Po takiej weryfikacji, będziemy mogli z czystym sumieniem przyznać dyplom lub stopień naukowy (tylko, jeśli podpiszemy w tej kwestii umowy z poszczególnymi uczelniami). Można też rzecz jasna wprowadzić obowiązek pisania odpowiedniej pracy i jej obrony – jednak w tej kwestii otwarty jestem na sugestie Rady Naukowej, która wszak jest organem doradczym.

Myślę, że te cztery, dość obszerne punktu, pozwolą Akademii wreszcie rozpocząć sensowną działalność. Swój plan pozostawiam do oceny Radzie Naukowej i Jego Ekscelencji Sekretarzowi Generalnemu.

Dziękuję!