Królestwo Elderlandu zawsze gorąco popierało próby nawiązania kontaktu z obcojęzycznymi mikronacjonalistami. Prawdopodobnie jako pierwsi nawiązaliśmy kontakt z inną słowiańską mikronacją - Królestwem Białoziem, którego władca mieszka w Tiumeniu na Syberii. Swoją drogą to ciekawa historia - komunikacja przebiegała w sposób nieco komiczny, ponieważ żadna ze stron nie znała wspólnego języka. Alexiej I mówił do nas po francusku, a ja do niego po angielsku albo w mieszaninie rosyjsko-polskiej... Ale tyle wtrętów osobistych, wróćmy do sprawy.

Jak zapewne Ekscelencja Sekretarz Generalny wie, w Sieci aż roi się od państw z przeróżnych sektorów językowych. Widziałem mikronacje czeskie, anglojęzyczne, frankofońskie, portugalskojęzyczne, hiszpańskojęzyczne, niderlandzkojęzyczne, włoskie, fińskie i niemieckojęzyczne. Były i są ich dziesiątki - dlaczego wybór padł na Dreibürgen? Nie twierdzę oczywiście, że jest zły. Chciałbym tylko otrzymać uzasadnienie. Jeśli wybieramy się za granicę, może warto byłoby zapukać do Reunionu, z którym kiedyś szansa na kontakt została zaprzepaszczona?

Z drugiej strony, może bardziej zasadne i ciekawsze byłoby nawiązanie relacji między polską organizacją międzynarodową, a niemieckim odpowiednikiem? (Wreszcie OPM przydałby się jako instrument konkretnej misji - nasz reprezentant na zewnątrz). Niegdyś mieli taką organizację, zapewne nadal funkcjonuje. Z kolei rosyjski OPM rozleciał się 2 lata temu, o ile się orientuję - z powodu konfliktów między państwami czy też zwątpienia w sens istnienia takiej organizacji. Widać tu znamiona rozwoju równoległego.