Osobiście nie uważam, by żadne z państw nie chciało zajmować się dyplomacją. Rzecz raczej w tym, iż OPM nie jest atrakcyjny dla dyplomatów. Dlaczego? Bo większość spraw załatwiana jest w relacjach bilateralnych. Mało które państwo, jeśli w ogóle jakieś, ma faktyczne i zażyłe relacje ze wszystkimi państwami będącymi członkami OPM. Nie ma żadnego państwa, który widziałby w OPM forum na którym mógłby rozstrzygnąć swoje spory, czy prowadzić swoją politykę. OPM jest po prostu za duże- za wiele tu deliberacji za mało działań.
Uważam, iż należy zaakceptować fakt, iż OPM tak samo jak Forum Mikronacji po prostu się nie sprawdziła. Polityka zagraniczna mikronacji bynajmniej nie umiera- wraca do bardziej bezpośredniej i efektywnej formy. Odrzuca formalizm na rzecz dynamizmu. Należy patrzeć to zjawisko jako coś naturalnego i pozytywnego, a nie destrukcyjnego. Paradoksalnie dalsze podtrzymywanie OPM i jego ratowanie mogłoby przyczynić się do śmierci polityki zagranicznej mikronacji.
Wracamy do pierwotnych źródeł polityki zagranicznej- do matecznika, by odświeżyć ową politykę i odbudować jej wiarygodność. Być może warto zrobić czasem jeden krok w tył, żeby później zrobić dwa do przodu