Stanowisko władz Republiki Francuskiej w sprawie ogłoszenia niepodległości przez II Cesarstwo Francuskie

Wolne i suwerenne Państwo Francuskie, poprzez swoich przedstawicieli konstytucyjnych w osobie Prezydenta Voyteque’a de Stressa wybranego w demokratycznych wyborach na pełniony urząd oraz Pierwszego Ministra Jean-Pierre’a Lavandiera powołanego na tą funkcję przez Prezydenta Republiki, wraża swoje głębokie niezadowolenie z faktu ogłoszenia niepodległości przez II Cesarstwo Francuskie. Ogłasza tym samym, że żaden Prezydent i Rząd Republiki nigdy nie uzna państwowości Cesarstwa Francuskiego, będącego elementem i etapem w historii Państwa Francuskiego reprezentowanego przez Republikę Francuską. Twór, jaki został utworzony przez samozwańczego Cesarza Francuzów Pana Napoleona Bonaparte (byłego obywatela Republiki, którego osobiste ambicje powodowały wewnętrzne niepokoje), władze francuskie uważają za bezprawny i sprzeczny z ideą mikronacyjnego poczucia państwowości oraz duchem samostanowienia o sobie, a działania podjęte przez osoby stale zamieszkujące Cesarstwo, jak również przez osoby i państwa jawnie lub skrycie popierające istnienie oraz niepodległość Cesarstwa Francuskiego za postawy wrogie wobec Republiki Francuskiej. Prezydent Republiki oraz Rząd nie prowadzą i nie będą prowadzili rozmów z władzami Cesarstwa, których celem będzie dopuszczenie do sytuacji współistnienia dwóch Państw Francuskich.

Władze francuskie nie zamierzają wkraczać na drogę militarnego rozwiązania ewidentnego konfliktu personalnego wywołanego przez Pana Napoleona, chyba że Republika Francuska zostanie postawiona w stan ostatecznej reakcji na naruszenie jej jedności terytorialnej lub samozwańcze władze Cesarstwa zdecydują o użyciu środków nieadekwatnych do zaistniałej sytuacji stwarzając zagrożenie także dla państw sąsiednich Francji. Republika Francuska nie widzi innego wyjścia z zaistniałej sytuacji, jak bezwarunkowe zakończenie bytu Cesarstwa.

Opublikowana tu wiadomość jest oficjalnym stanowiskiem Republiki Francuskiej, a jej władze nie zamierzają prowadzić jakiejkolwiek debaty w obecności reprezentanta Cesarstwa.

Władze francuskie apelują do państw członkowskich Organizacji Polskich Mikronacji oraz do państw stowarzyszonych o nienawiązywanie stosunków dyplomatycznych z powstałym tworem, który podszywa się pod francuską świadomość narodową, dopuszczając się łamania jedności Państwa. Przypominają tym samym, że jedynym mikroświatowym spadkobiercą francuskiej tożsamości jest powstała 15. maja 2009 roku Republika Francuska (http://www.rfrance.eu), co uprawnia do używania takich słów jak Francja i francuski (we wszelkich formach deklinacji) tylko w odniesieniu do Republiki Francuskiej.

(-) Voyteque de Stress
Prezydent Republiki Francuskiej
(-) Jean-Pierre Lavandier
Pierwszy Minister Republiki Francuskiej

Przyznam, że miałem nadzieję, że Republika Francuska zachowa się bardziej dojrzale. Tym oświadczeniem RF w mojej opinii przeniosło się z Vaarlandu do Nordaty, pod względem poziomu. Cóż, na szczęście wiele wskazuje, że z RF w OPM przynajmniej na trochę się pożegnamy.

Cytat:Cóż, na szczęście wiele wskazuje, że z RF w OPM przynajmniej na trochę się pożegnamy.

Jak mamy to rozumieć, Panie Dyrektorze?

Co ma znaczyć "pożegnamy" ? Może Pan Dyrektor wyjaśni ?

Przypuszczam, że ostatni element wypowiedzi JE Timoteosa Stefanosigosa ma charakter niefortunnego przejęzyczenia, a przynajmniej inaczej odczytuję intencje autora. W tym miejscu chciałbym jednak odnieść się do dzisiejszej publikacji na łamach "Empire Journal FC" (http://empirejournalfc.wordpress.com/), stanowiącej, jak zakładam, emocjonalną reakcję na opublikowane powyżej oświadczenie.

Nie zamierzam ukrywać konsternacji. Obserwuję publikacje pojawiające się na Planecie Mikronacje od początku jej istnienia i z czystym sumieniem mogę przyznać, że z czymś tak osobliwym jeszcze się nie zetknąłem. Monarcha, która dopiero zabiega o uznanie swojego państwa, bez zbędnych ceremonii określa powstałą ponad rok wcześniej Republikę za twór "rebeliantów i secesjonistów" (!), po czym arbitralnie przyznaje sobie wyłączne prawo do korzystania z nazwy przysługującej z mocy prawa chronologicznego pierwszeństwa innemu podmiotowi stosunków międzynarodowych. Powołuje się przy tym na "aspiracje i pozycję międzynarodową" własnego kraju, co w rozumieniu autora dostatecznie legitymizuje takie oświadczenie. A wszystko z pogwałceniem wszelkich zasad nie tyle nawet dyplomacji i norm prawa międzynarodowego publicznego, co zdrowego rozsądku.

Domyślam się, że chodziło o efektowną manifestację gniewu, żalu, pretensji, pogrzebanych nadziei, a wszystko to w sosie wojującej złośliwości. Zapewne miało być trafnie, boleśnie i nade wszystko ironicznie, a wyszedł akt pospolitego trollingu, który grzebie resztki cesarskiego autorytetu.

Przed dwoma dniami pozwoliłem sobie zostawić komentarz pod poprzednim tekstem opublikowanym na łamach "Empire Journal FC" ("Diplomatique"). Autor zarzuca tam delegatom brak taktu i zrozumienia, deklarując przy tym rezygnację z próby nawiązania jakiejkolwiek współpracy z OPM. Choć sprawa nie dotyczyła mnie bezpośrednio, w krótkim komentarzu zwróciłem uwagę na niektóre argumenty, które zostały przywołane w dyskusji na temat sporu o prawo do korzystania z nazwy odwołującej się do państwa francuskiego. Niestety mój post wciąż "oczekuje na moderację" - ot, kolejny dowód "otwarcia" redakcji na próbę rzeczowej polemiki. Przypuszczam, że nie tylko mój komentarz spotkał ten los.

Szkoda. W ten sposób coś, co pierwotnie miało być przede wszystkim zabawą, staję się nużącą szarpaniną.

Napisałem "wiele wskazuje" i "na trochę" - chodziło mi o fakt, że Republika Francuska spełniła wszystkie wymogi, żeby zostać zawieszona w prawach członka Organizacji. Złożyłem na ręce Sekretarza Generalnego raport nt. państw spełniających te wymogi i teraz jest to jego wola, czy zastosować przysługujące mu prawo rozpoczęcia procedury zawieszającej, czy nie.

Mam nadzieję, że była to wypowiedź Archonta Królestwa Surmeńskiego a nie Dyrektora Departamentu Organizacyjnego. W przeciwnym wypadku to nieszczęsne "na szczęście" byłoby niedopuszczalne.

Powiem tak, Republika Francuska nie zamierza opuszczać OPM ani dobrowolnie ani "siłowo". Czujemy się silnie związani z OPMowską rodziną i zrobimy wszystko by stąd "nie wylecieć".

W takim razie zachęcam Republikę Francuską do zintensyfikowania działań w ramach OPM *poza* własnym podwórkiem (tj. Biurem)

Sądzę, że lepiej zająć stanowisko w sprawach, w których ma się coś do powiedzenie, aniżeli udzielać się aby się udzielać, ponieważ aktywność członków jest weryfikowana.

Przyznam jednak, iż ostatnio nie byliśmy bardzo aktywni w poruszanych sprawach, jednak drastycznie się to zmieni.