Chwilowo mam możliwość wypowiadania się. Dlatego pozwolę sobie wypowiedzieć się możliwie krótko i niekoniecznie w stylu oficjalnego oświadczenia. Zaznaczam jednocześnie, iż wszelka możliwa stronniczość jest iluzją, wszak zgadzam się w pełni ze wspólnym oświadczeniem Państw Trójprzymierza oraz Cesarskiego i Królewskiego Rządu.

Studiując historię tego konfliktu, porównując go jednocześnie do konfliktów z historii realnej, nasuwa mi się taka refleksja: dlaczego zajmujemy się rozwiązaniem objawów problemu, a nie jego źródłem? Objawami są spory dotyczące uznania istnienia niepodległego Morvanu bądź integralności terytorialnej Księstwa Sarmacji. Źródłem natomiast jest sam fakt ogłoszenia niepodległości przez władze Republiki, co oczywiście naruszyło integralność terytorialną Sarmacji. Cały problem zaczął istnieć na zasadzie plebiscytu poparcia dla jednej, lub drugiej strony, co przestało mieć cokolwiek wspólnego ze "sprawą" Wolnej Republiki Morvan.

Nie udało się nam doprowadzić do rozwiązania tego konfliktu w jego pierwszej postaci - między Sarmacją i Morvanem. Dopóki Organizacja Polskich Mikronacji i same strony konfliktu samodzielnie nie spróbują rozwiązać tego problemu, będą co chwilę narastać konflikty tego typu. Problem w tym, że przestaną one dotyczyć państwa, od którego się zaczęły, a coraz bardziej przypominać zaczną wspomniane plebiscyty.