Zgodzę się z Ekscelencjami de Brolle'm i Stefanosigosem oraz Jego Cesarską Mością Patrykiem I, choć mam na ten temat mieszane uczucia.

Problem istnienia dwóch Francji rozpatrywać można lokalnie i tutaj faktycznie najwięcej do powiedzenia mają dwa państwa francuskie. Zakładając, że obydwa państwa reprezentują jeden naród, są różne możliwe rozwiązania. Możliwe jest istnienie na zasadzie chińskiej - jeden kraj będzie "wygranym", drugi zaś, na jakiejś wyspie, będzie broniony przez obcą flotę (tak jak to ma miejsce w Tajwanie. Może być na zasadzie koreańskiej - dwa państwa zaczną prowadzić ze sobą wojnę domową na dotychczasowym terytorium (wierzę, że taka wojna może sensownie wyglądać), po której nastąpi rozejm i sytuacja patowa. Możliwe jest z pewnością współistnienie - albo jako dwa państwa (albo na dotychczasowym terytorium Francji, albo z Cesarstwem "poza granicami", gdzie Francuzi żyliby na podobnej zasadzie, jak ci w Algierii przed dekolonizacją) albo jako jedno państwo z zachowaniem wzajemnej autonomii.

Nie wiem, nie znam Francji i tamtejszych uwarunkowań na tyle, by móc choćby sugerować optymalne rozwiązanie. Ale jestem przekonany, że Francuzi mogą się samodzielnie dogadać w tej sprawie.

Rozpatrując tę sprawę globalnie mamy ciekawą sytuację. Nie licząc dawniej istniejącej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, od 2005 roku (a praktycznie już rok wcześniej), kiedy powstały Austro-Węgry, udało się rozszerzyć pojęcie mikronacji o państwa realne. Wtedy nie myśleliśmy nawet, by tworzyć państwo wzorowane obecnym świecie realnym, Austro-Węgry przecież są w nim już niestety historią. Ponadto, wzorowaliśmy się na państwie, które nie ma właściwie swojej jednolitej prawnej i kulturowej kontynuacji. Ani ze strony sukcesorów słowiańskich (Czechosłowacja, Polska, Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców) ani romańskich (Rumunia, Włochy). Tak samo Republika Niemiecko-Austriacka ani Republiki Austriackie (Pierwsza i Druga) nie poczuwały się do kontynuacji państwowości austriackiej (więc albo austro-węgierskiej, albo choćby cesarsko-królewskiej w Przedlitawii). Podobnie sytuacja miała się z Królestwem Węgier rządzonym przez regenta admirała Horthy'ego - to odwoływało się tylko do tradycji Korony Świętego Stefana, a i to nie w pełni. Ponadto, zawsze byliśmy jedyną taką społecznością w polskim Internecie - jedyną, która utożsamiała się z dawną Monarchią Austro-Węgier (wykluczam forum historyczne) i jedną z dwóch, które starają się edukować na swój sposób od Austro-Węgrzech. Udało się rozpowszechnić świadomość o istnieniu naszego przedsięwzięcia wśród tych miłośników Austro-Węgier, którzy korzystają z Sieci. To daje i dawało nam choćby minimalną gwarancję, że nasz pomysł na mikronację nie zostanie skopiowany, a także pozwala nam na poczucie bycia w pewnym sensie "kontynuatorami" dawnych Austro-Węgier.

Republika i Cesarstwo poszły o wiele dalej niż my - nawiązują do tradycji istniejącego obecnie państwa, nadto - nie są jedynymi serwisami, które zajmują się tą tematyką. Jest wiele stron miłośników Francji, wiele witryn o Francji, jak i samej Francji. Choć nie pierwszy raz istnieje taka sytuacja, to jednak pierwszy raz wygląda to tak, że obok siebie chcą istnieć dwa państwa o identycznych lub podobnych granicach z tymi samymi miastami i tą samą kulturą. Uważam, że dobrze by było dla obydwóch państw, gdyby "coś z tym zrobiły" i to może nam utorować drogę do przyszłych rozwiązań globalnych, stanowić swego rodzaju precedens.

Zakładając, że tego typu państwa chcą reprezentować ten sam naród, chcą w całości lub niemal w całości zarządzać tożsamym terytorium i chcą mieć tę samą nazwę, moim zdaniem powinniśmy jasno uznać, że cała rzecz dzieje się na jednym i tym samym terenie. Wtedy albo państwa będą udawać, że nic się nie dzieje (przez co stracą część potencjalnych mieszkańców, a także nie mogą liczyć na pełne międzynarodowe uznanie), albo będą dążyć do jakiegoś rozwiązania. Jakiego - ich sprawa, mamy przecież na ogół do czynienia z dojrzałymi ludźmi.