Wasze Ekscelencje!

Piszę, aby zwrócić uwagę na kwestię do tej pory pomijaną, a - jak mi się wydaje - ważną. Mam tu na myśli działania na rzecz stosunków między OPM jako organizacją, a państwami spoza niej. Nie ja pierwszy o tym mówię (wspominał o tym Jego Cesarska i Królewska Mość), ale jako osoba z zewnątrz, chciałbym bliżej przedstawić to zagadnienie.

Obecnie stosunki te są traktowane niejako po macoszemu. De facto, istnieje jedna furtka w postaci statusu obserwatora i w przypadku niektórych konwencji - możliwość podpisania ich przez "państwo trzecie spełniające warunki członkostwa" - co jest dość bez sensu, bo takie państwo albo zostałoby członkiem, albo z definicji nie będzie zainteresowane współpracą z OPM - podczas gdy np. w sytuacji gdy konwencję o wolnym dostępie do miejsc publicznych ratyfikowało WRM, owo "spełnianie warunków członkostwa" nie zostało nawet zweryfikowane.

Rozwiązanie tej kwestii jest niejako zależne od tego, jaki kształt ma w intencjach członków przyjąć OPM. Czy ma być otwartą organizacją wymiany poglądów (patrz - ONZ) czy też raczej organizacją zamkniętą, niejako "elitarną". W pierwszym przypadku należałoby jak najbardziej rozszerzyć możliwość współpracy z organizacją państw trzecich, które z jakichś powodów wstępować do niej nie chcą, bądź nie mogą, w drugim zaś albo taka furtka byłaby zamknięta, bądź ograniczona do ściśle określonych kryteriów.

Jak dotąd, OPM starało się przybierać tą pierwszą postać - jednak w moich oczach działania organizacji w tym kierunku nie są konsekwentne, a co za tym idzie - wiarygodne. Przykładowo - Wolna Republika Morvan zastanawiała się nad ratyfikacją konwencji o tytułach naukowych, jednak nie mamy w obecnej sytuacji pewności, czy jako sygnatariusze spoza organizacji będziemy traktowani na równi z innymi. Tego typu kwestie powinny być ściśle określone.

Mam nadzieję, że moja wypowiedź w tej kwestii skłoni do namysłu i dyskusji szanownych delegatów. Liczę na liczne głosy odpowiedzi.