Samo włączanie strefy militarnej do naszego życia jest tak różne, jak różne są nasze kraje i jak zorganizowane są nasze armie. Jedne państwa mają nieaktualizowane strony sił zbrojnych, jednocześnie porzucając całkowicie tę formę aktywności - co zrozumiałe, skoro nie jest ona dla nich interesująca. Inne natomiast, jak Austro-Węgry, ze swojej armii są dumne, jest ona częścią ich tradycji i na dobre wpisała się w życie danego kraju i jego mieszkańców. Istnieje też typ państw, które tworzą sobie armie w umysłach jednej czy dwóch osób. Często te osoby wymyślają sobie jakieś niebotyczne liczby żołnierzy (taki epizod niestety przeżywały i Austro-Węgry, do czasu skodyfikowania przepisów o armii) i wysyłają na jakieś wymyślone wojny.

Cała zabawa w wojsko na szczeblu poważnych państw może być dostępna tylko i wyłącznie dla tej drugiej grupy - państw świadomych swego wyboru, zainteresowanych rozwijaniem armii i widzących w tym wymierne korzyści, a jednocześnie określający swoje siły zbrojne z dużą precyzją i dokładnością - ich specyfikę, podział, organizację i ewentualnie umundurowanie. Zdaję sobie sprawę, że takich państw nie jest wiele, a już bardzo ściśle siły zbrojne opisane (i to w jakichś sensownych danych) są tylko chyba w Austro-Węgrzech, Surmenii, Wandystanie, Scholandii, Sarmacji. Jeżeli kogoś pominąłem - z góry przepraszam.

Wymieniłem państwa, w których siły zbrojne są naprawdę dokładnie opisane, ponieważ praktycznie wyklucza to możliwość ogłoszenia przez władze danego państwa: "A my mamy 26569780346 żołnierzy". Ponadto pragnę zauważyć, iż w Austro-Węgrzech funkcjonuje powszechny obowiązek wojskowy z przepisami opracowanymi na podstawie Ustawy o powszechnym obowiązku wojskowym z 1868 roku.