Przed kilkunastoma minutami podpisałem postanowienie o ogłoszeniu żałoby w Monarchii Austro-Węgierskiej. Żałoby - spowodowanej śmiercią arcyksięcia Ottona von Habsburga, najstarszego syna cesarza Karola I (IV) i jedynego pretendenta do austriackiego (do 1966 roku), czeskiego i węgierskiego tronu. Jego następcą pozostaje arcyksiążę Karol Tomasz von Habsburg, od 2007 roku Głowa realnego Domu Habsburskiego.

Arcyksiążę Otto urodził się jeszcze za szczęśliwych czasów austro-węgierskich, w 1912 roku. Jednakże od nieszczęśliwego upadku realnej Monarchii Austro-Węgierskiej przebywał na wygnaniu. W 1938 roku, za czasów hitlerowskich Niemiec, Otto von Habsburg został skazany na śmierć, uciekł do Paryża. Jego kuzyni zostali aresztowani przez Gestapo i zesłani do KL Dachau.

W 1966 roku, pod warunkiem zrzeczenia się praw do tronu, wrócił do rodzimej Austrii, której władze dziś wstydzą się tradycji monarchistycznych, chyba że przynosi ona dochód. Najdłużej pełniący swoje obowiązki europarlamentarzysta. Dzięki zorganizowaniu przezeń Pikniku Europejskiego na granicy Austrii i Węgier w 1989 roku, na krótki moment otwarto granicę między tymi krajami, co pozwoliło wydostać się zza Żelaznej Kurtyny pewnej grupie obywateli NRD.

Oddajmy hołd zmarłemu i wznieśmy toast za nowego pretendenta do tronu: Karola Tomasza von Habsburg.

Chciałbym zwrócić uwagę, że z punktu widzenia legitymizmu Karol Tomasz nie jest pretendentem: on po prostu jest cesarzem i królem, prawowitym władcą, a obecne republiki na tym terenie to zwykłe uzurpacje.

Jako monarchista przeżywam żałobę razem z Wami; przekażę też post Waszej Królewskiej i Cesarskiej Mości na forum Elderlandu.

Wasza Cesarska i Królewska Mość,
jako wnuk Waszej Wysokości, ową smutną wiadomość również przekażę w Rzeczpospolitej, a następnie wniosę do Jego Królewskiej Mości o ogłoszenie żałoby narodowej.

Rzeczpospolita przeżywa żałobę razem z Monarchią Austro-Węgierską.