Chyba niepotrzebnie wdawałem się w dyskusję niemerytoryczną :-). Czasy Kryspina von Lichtensteina jako Sekretarza Generalnego już szczęśliwie minęły, a skoro JE chce wiedzieć, to najbardziej skandaliczną moim zdaniem była wypowiedź o rzekomej "oligarchizacji" Al Rajn. Ale co było, to było, a ja adwokatem nie jestem.

Cytat:błędne podejście, gdzie "promowanie współpracy" zostało zrozumiane jako "organizowanie współpracy"

Racja, racja, racja! OPM zawsze była miejscem wymiany poglądów. Jeżeli tych poglądów nie było, to też nie było co wymieniać, proste.

Cytat:Przechodząc do istoty sprawy - czyli budowy OPM. Obecna konstrukcja jest poniekąd efektem kiepskiego kompromisu i niedokończonej reformy. Pierwotna budowa Karty OPM miała swoją logikę - bo stosunkowo słaba pozycja SG wiązała się z obecnością "Członków Stałych", którzy stanowili, choć nie expressis verbis, drugą siłę, a właściwie - pierwszą jeżeli chodzi o nadawanie "kierunku" Organizacji. Po wykreśleniu z Karty Członków Stałych (co oczywiście oceniam pozytywnie) powstała jednak pewna próżnia. Naturalnym było to, że SG OPM usiłował ją wypełnić - jednak niejako bez pokrycia, bo Karta nie przewidywała dla niego takiej roli.

Z tym się akurat nie zgodzę, a przynajmniej nie do końca. Obecna konstrukcja jest moim zdaniem głównie efektem tego, że tworząc OPM wszyscy chcieliśmy być mądrzejsi od rzeczywistości. Jak wspominałem, Organizacja nie uwzględniała nigdy aktualnych potrzeb. Była jak producent, który zżyma się, że nikt nie chce kupować jego przesadzonych produktów, a które przecież "są tak genialne".

Cytat:Dopiero z czasem zrozumiałem, że - tak jak moi poprzednicy na tym stanowisku - wpadłem w pułapkę myślenia, którego chciałem uniknąć, tj traktowania Organizacji jako czegoś na kształt państwa - które jest wspólnym dobrem wszystkich członków. Tak traktowano Organizację - a jest to podejście błędne.

W rzeczy samej, Ekscelencjo - ale ten błąd popełniało też wielu delegatów, w tym pewnie i ja ;-). W każdym razie nie chodzi o to, by kogoś winić, ale żeby już tego nie robić w przyszłości.

Cytat:Wystarczy pozostać na bazie obecnej organizacji i pogodzić się z tym, że Organizacja dryfuje - bo, wybaczcie marynistyczną metaforę, wiosłowanie na tak dużym okręcie jest bezcelowe, a kiedy pojawi się jakiś polityczny wiatr, wtedy będzie można "rozpinać żagle" i bić się o ster.

Skoro już zaczęliśmy marynistycznie - dodałbym, że kiedy nie ma wiatru, najgłupszą rzeczą, jaką można zrobić, to rozpaczliwe machanie sterem.

Dlatego cieszę się, że Szlachetny Baron waży słowa - przedstawia pomysł, ale dopiero "na przyszłość". Jest to jeden z głosów w dyskusji, moim zdaniem niezły, zwłaszcza że wiele czerpie z formuły II Kongresu Wiedeńskiego :-).

Kłopot w tym, że nie zawsze nawet raz na te pół roku są wątki godne podjęcia przez wszystkich nas ;-). Dlatego sądzę, że należy póki co pozostać przy obecnej formule OPM lub ją zmniejszyć.

Szczyty Organizacji - moim zdaniem: tak, ale nie w tę stronę. To znaczy - najpierw funkcjonujmy w ramach Organizacji. Kiedy będą takie Szczyty potrzebne, zaczniemy je organizować. Jeżeli ta potrzeba będzie stała, można się zastanawiać nad wpisaniem tej formy do formuły OPM.

Nie mówię tego dlatego, że pomysł jest zły. Ale w dalszym ciągu nie wiemy nawet, jakie są potrzeby większości państw członkowskich i czy rzeczywiście mają ochotę na uczestnictwo w takim szczycie.