Wasze Ekscelencje!

W odpowiedzi na liczne prośby o niezwłoczne zajęcie się tą kwestią, chciałbym przedstawić poniżej dwie konkretne propozycje, co do możliwych rozwiązań.

Po pierwsze - warunki wstępne do osiągnięcia kompromisu. Są w mojej opinii raczej niewygórowane. Po pierwsze chodzi tu o działanie w dobrej wierze - czyli prawdziwą chęć osiągnięcia kompromisu - a nie jedynie narzucenia swojej wersji, co dotyczy obu stron. Po drugie, chodzi tu o równe traktowanie - to jest, w tej sytuacji za niedopuszczalne uważałbym mówienie o konflikcie "O'Rhada - Sarmacja" - bo Wolna Republika, niezależnie od opinii co do przynależności terytorium Morvanu do jednej bądź drugiej strony, pozostaje mikronacją - o liczbie mieszkańców i aktywności większej niż niektórzy członkowie OPM. Myślę, że takie warunki są oczywiste dla każdych rozmów mających prowadzić do kompromisu - i wspominam o nich tylko dla pewności.

Dalej chciałbym zaproponować dwa sposoby (czy też kierunki) prowadzenia rozmów. Od razu zastrzegam, że to jedynie moje propozycje - a Wolna Republika jest otwarta też na inne ewentualne propozycje kierunków, byleby spełniały wspomniane wyżej warunki wstępne.

Propozycja nr 1 - W tej wersji, Wolna Republika i Sarmacja miałyby wrócić do prowadzonych już niegdyś rozmów, w których dyskutowano by warunki powrotu Wolnej Republiki do Sarmacji, jako jednostki terytorialnej o jakiejś formie autonomii. Rozmowy te prowadzono z przerwami (w czerwcu 2007 i następnie wiosną 2008), jednak nie zakończyły się one sukcesem. W drugiej fazie rozmowy posunęły się dość daleko, a przerwane zostały ze względu na wewnętrzne rozbieżności w wizji polityki Sarmacji - czyli brak uzgodnień między nastawionym kompromisowo negocjującym Księciem Piotrem Mikołajem, a wybranym z grona rządu negocjatorem, który reprezentował raczej twardy kurs.

Propozycja nr 2 - W drugiej propozycji, Sarmacja i Wolna Republika miałyby usiąść do stołu aby rozwiązać nie kwestię secesji - którą de facto byśmy odrzucili, jako trudną do rozwiązania i powodującą wiele kontrowersji - ale kwestię terytorium spornego, jakim są ziemie Morvanu. Jeżeli nawet nie udałoby się ostatecznie rozwiązać kwestii przynależności, być może udałoby się znaleźć jakieś modus vivendi - w którym, mimo nierozstrzygnięcia, oba państwa potrafiły by żyć obok siebie we względnym pokoju. Być może takim rozwiązaniem (choć nie wykluczam też innych wersji) byłoby jakieś wspólne oświadczenie, o chęci rozstrzygnięcia sporu w sposób pokojowy i zwrócenie się do OPM o mediację. Dwukrotnie też próbowałem podjąć takie rozmowy w październiku i w grudniu 2008 roku - za pierwszym razem zostały one nawet podjęte, jednak ostatecznie zostały przerwane przez koniec kadencji rządu, w której MSZ był JE Aaron Rozman, a za drugim razem, gdy ministrem był już Michael von Lichtenstein, propozycja kontynuowania rozmów pozostała bez odpowiedzi.

To są moje dwie propozycje dotyczące jakiegoś punktu wyjścia do rozwiązania konfliktu. Być może niektórych zdziwi, że nie podaję tu konkretnych rozwiązań, które na stałe miałyby rozwiązać ten konflikt - jednak z doświadczenia wiem, że o wiele łatwiej takie kwestie proponuje się i omawia już gdy obie strony (+ ew. mediator) usiądą do stołu rozmów - bo wówczas obie są już w pewnym stopniu bardziej nastawione na kompromis, a prezentowanie swoich propozycji kompromisowych w formie otwartej wypowiedzi raczej powoduje jedynie utwardzenie stanowiska, czy wręcz windowanie żądań.

Tak czy inaczej - mam nadzieję, że ta wypowiedź przekona Wasze Ekscelencje, że Wolna Republika jest gotowa do rozmów i jest gotowa do kompromisów. Wykonaliśmy pierwszy ruch (czy też raczej kolejny z naszych pierwszych ruchów) i czekamy na odpowiedź.