Królewskie Miasto Warszawa,
8 grudnia 2011 r.
Nota dyplomatyczna
Rzeczpospolitej Obojga Narodów
w sprawie zmiany ustroju państwa

Ekscelencjo Zastępco Sekretarza Generalnego,
Wasze Cesarskie i Królewskie Mości,
Wasze Królewskie Mości,
Wasze Książęce Mości,
Wasze Ekscelencje.

W dniu wczorajszym, tj. 7 grudnia Anno Domini 2011, Senat Królewski, zgodnie z rdz. VII, art. 15 i art. 16 Ustawy Zasadniczej, przyjął nową wersję Konstytucji Rzeczpospolitej Obojga Narodów, która została desygnowana w drugiej kolejności przez Monarchę. Stanowi ona o kilku zmianach stylistycznych w organizacji kraju, ale również mówi o rzeczy bardzo ważnej. Senat Królewski bowiem, po uzyskaniu aprobaty Jego Wysokości Franciszka Ferdynanda I, władcy Rzeczpospolitej, postanowił erygować dotychczasowe lenno Korony, jakim było Wielkie Księstwo Litewskie, do rangi Królestwa, a Koronę Królestwa Polskiego, do rangi Cesarstwa. Zmiana ta doprowadziła do zmiany Konstytucji i reorganizacji zasad panujących dotychczas w kraju. Na mocy nowopowstałej Ustawy Zasadniczej, dotychczasowa Rzeczpospolita Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, przekształciła się w Cesarstwo Rzeczpospolitej Obojga Narodów, z Cesarstwem Polskim i Królestwem Litewskim. Król Korony i Litwy, Jego Królewska Mość Franciszek Ferdynand I, na mocy decyzji Senatu, uzyskał tytuł Jego Cesarskiej i Królewskiej Mości, Cesarza Polski, Króla Litwy etc. etc. etc. Zmiany te doprowadziły do reorganizacji życia wewnętrznego, ale również sposobu i tytulatury, z jaką dotychczas przyjmowany był Franciszek Ferdynand I.
Dodatkowo pragniemy nawiązać, że zamiana ustroju naszego państwa miała swoje odzwierciedlenie na realnych kartach historii, kiedy to przekonany o potędze rozrastającej się Federacji Korony i Litwy król Jan III Sobieski postanowił erygować Rzeczpospolitą do rangi Cesarstwa. Owe zapędy jednak, z racji późniejszych konfliktów i „dogorywającego” wieku Jana III Sobieskiego, nie pozwoliły na realizację owych zamierzeń. W dniu wczorajszym, Senat Królewski postanowił o kontynuacji onej historii, jednak na odbiciu kart historii mikroświata. Liczymy zarazem na podtrzymanie nieustającej przyjaźni, jaka łączyła Rzeczpospolitą z innymi krajami i zapewniamy o jej przetrwaniu i nabraniu większej świadomości wśród Narodów Cesarstwa Rzeczpospolitej Obojga Narodów.

Łącząc wyrazy największej estymy,
/-/ Jego Arcyksiążęca Mość,
Jan von Habsburg-Lothringen-Radziwill,
Kanclerz Wielki Rady Stanu Rzeczpospolitej Obojga Narodów.