(na wstępie zwracam się z prośbą do SG o dopuszczenie do dyskusji, i tylko dyskusji, mojej osoby. nie zamierzam głosować itd. ale debata wydaje się być ciekawa z punktu widzenia doktryny i chciałbym brać w niej udział. jeśli jednak SG uzna, że nie powinienem to proszę przynajmniej nie wykasowywać poniższej wiadomości. z góry dziękuję)

Ekscelencje,

Zanim przejdę do wywodu chcę nakreślić punkt widzenia opierający się na rozpoznaniu trzech różnych płaszczyzn uznania:

- uznania faktycznego państwa,
- uznania politycznego państwa,
- uznania terytorium państwa.

W moim najgłębszym przekonaniu występują pierwotnie następujące zależności:
* uznanie faktyczne państwa != uznaniu politycznemu państwa;
* uznanie polityczne państwa != uznaniu terytorium państwa;
* uznanie faktyczne państwa != uznaniu terytorium państwa.

Dla niewtajemniczonych powiem, że symbol "!=" oznaczani NIE RÓWNA SIĘ.

Po pierwsze należy się zastanowić - jeśli podejmujemy taką debatę - co to jest państwo (wirtualne). Wiem oczywiście jak to rozstrzygają przepisy konwencji z Montevideo z 1933 roku (konwencja o prawach i obowiązkach państwa). W skrócie bez rozwodzenia się są to: stała populacja, określone terytorium, władze oraz zdolność do wchodzenia w stosunki z innymi państwami. Podkreślam - mówimy o państwach realnych.

W pracy, której autorem jest JKW Piotr Mikołaj, a która leży u podstaw tego co zwykliśmy nazywać doktryną polskich mikronacji, pojawia się więc niejako przełożenie w/w realnych zasad na zasady wirtualne. I tak powstał kanon uznania za kraj wirtualny: stała populacja, określona przestrzeń sensu largo (miejsca będące punktem docelowym działań ludności państw wirtualnych oraz zbiór tworzonych przez nich idei) oraz władze zdolne do wchodzenia w relacje z innymi władzami.

Jako się zdaje największy problem stanowi obecnie kwestia uznania terytorium państwa - czyli przekładając to na w/w doktrynę - uznania określonej przestrzeni sensu largo. Gdybyśmy chcieli się zastanawiać co jest tą przestrzenią to w zasadzie nie musimy się wysilać, bowiem JKM Piotr Mikołaj wyłożył to za nas. Są to wg niego następujące elementy:
1) strony internetowe, listy dyskusyjne, fora, czaty, kanały IRC etc. – przestrzeń sensu stricto[...];
2) historia – istniejące historiografie państw wirtualnych biegną najczęściej równolegle do historii rzeczywistych państw, chociaż mają w niej źródła. [...];
3) cywilizacja – ogół środków i umiejętności mieszkańców państw wirtualnych oraz instytucji społecznych. [...];
4) kultura – rozumiana jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności etc. [...].
Rozwinięcie [...] znajdziemy tu: http://www.galeria.sarmacja.org/panstwa_wirtualne/0.php

Ergo, jeśli za terytorium państwa uznajemy, zgodnie z powyższymi informacjami, listę dyskusyjną (względnie forum), jakąś określoną historiografię, cywilizację i kulturę, wówczas nie są to piksele na wirtualnych mapach. Posłużę się przykładem Wolnej Republiki Morvan - kraj ten ma zarówno swoje forum, określoną historiografię, ma mieszkańców oraz instytucje (czyli to co spełnia postulat cywilizacyjny) oraz na pewno ma swoją kulturę. Czy wobec tego (oczywiście wiedząc, że Morvan ma stałą populację i władze zdolne do nawiązywania stosunków międzypaństwowych) Morvan spełnia czy nie spełnia przesłanki doktryny? Oczywiście, że spełnia - wszystkie jakie są w doktrynie omawiane.

Doktryna przy tym nie mówi nic o mapie - o pikselach. Nie nakazuje państwu wirtualnemu posiadać map i wirtualnych terytoriów - są to kwestie wobec tego czysto umowne. Wszak to dane państwo decyduje, czy tu, czy tam leży miasto, rzeka, urwisko czy wybrzeże morskie. Nie mapa. Odnośnie mapy należy zwrócić uwagę jednak na rzecz dalece ważniejszą - nie ma jednej mapy, która jest uznawana przez wszystkich. Nie ma nawet zalążka takiej mapy. Były czynione próby - oczywiście. Są czynione nadal. Ale nadal pozostaje ta kwestia nierozwiązana.

Jeśli mamy triadę stosunków założoną z góry:
* uznanie faktyczne państwa != uznaniu politycznemu państwa;
* uznanie polityczne państwa != uznaniu terytorium państwa;
* uznanie faktyczne państwa != uznaniu terytorium państwa;
to wobec powyższego należy ją zredukować do następującej:
* uznanie faktyczne państwa != uznaniu politycznemu państwa;
* uznanie polityczne państwa != uznaniu terytorium państwa;
* uznanie faktyczne państwa = uznaniu terytorium państwa (rozumianemu jako uznanie, że dane państwo ma przestrzeń sensu largo);
a co za tym idzie do warunku tylko i wyłącznie:
* uznanie faktyczne państwa != uznaniu politycznemu państwa.

I teraz - czym jest uznanie polityczne wobec uznania faktycznego? Uznanie faktyczne będzie tu jedynie stwierdzeniem czy dany podmiot jest rzeczywiście krajem wirtualnym w rozumieniu doktryny. Uznanie faktycznie w żaden sposób nie zakłada uznania politycznego, czyli nawiązania przez dwa podmioty wzajemnych stosunków bilateralnych. Uznanie polityczne, czyli nawiązanie stosunków przez oba kraje stanowi li tylko uznanie faktu oczywistego - istnienia państwa w sensie doktrynalnym, i co za tym idzie uznanie, że dane państwo ma terytorium (rozumiane jako uznanie, że dane państwo ma przestrzeń sensu largo).

Czy zatem uznanie państwa politycznie oznacza uznanie jego granic na nieistniejących mapach? Czy oznacza wypełnienie warunku, który nie istnieje w doktrynie (terytorium rozumiane jako fragment mapy)? Nie. Nie oznacza, bowiem w tej sytuacji może istnieć i istnieje pełna dowolność - kto chce się w mapy bawić - bawi się, kto ich nie akceptuje - nie bawi się, a jedynie skupia na kwestiach zupełnie innych - np. na historii, kulturze, dyplomacji.

Podsumowując ten wywód - najważniejsze dla polskich mikronacji nie jest uznanie czy mamy mapę, czy nie mamy mapy, ale uznanie za powszechnie obowiązującą doktrynę polskich mikronacji zarysowaną w pracy JKW Piotra Mikołaja.