Przede wszystkim, gratuluję podjęcia tematu, bo to rokuje nadzieje, że "może tym razem się uda". Mam jednak trzy pytania:

Czy miałaby to być mapa OPM czy całego świata wirtualnego? Pytanie może wydawać się dziwne, ale odpowiedź pokazałaby, na czym stoimy, a jednocześnie mogłaby nam pomóc określić ewentualne problemy i pytania.
Czy w komisji znajdzie się miejsce dla niezależnych ekspertów spoza OPM, nawet osób kontrowersyjnych (nie chodzi mi tylko o Michała O'Rhadę)?
Czy komisja miałaby stworzyć mapę niejako "wiążącą" dla Członków OPM, czy po prostu kolejną wersję mapy?

Nie ukrywam, że moim zdaniem porwalibyśmy się na niebezpieczne zadanie. Jeżeli bowiem mapa miałaby obejmować tylko i wyłącznie Organizację, na pewno istnieje prawdopodobieństwo, że mogłaby być mniej szanowana i uznawana niż dotychczasowe mapy. Jednocześnie nie gwarantuje nam to, że nie będzie obiekcji co do spornych terytoriów. Z drugiej strony, praca nad mapą dla całego świata na pewno dostarczyłaby nam takich sporów, jak dotąd nierozwiązanych. Ponadto, do OPM nie należy cały mikroświat, a trudno, żebyśmy decydowali o nim sami, zwłaszcza bez niezależnych ekspertów.

Nie jestem ani za ani przeciw pomysłowi. Jeżeli się uda - będzie to ogromny sukces. Jeżeli nie - zapewne będzie to jedna z wielu porażek w tej kwestii.

O ile to pomoże, to pozwolę sobie podzielić się swoimi przemyśleniami na ten temat, związanymi z pytaniem trzecim.

Otóż nachodzi mnie czasem taka refleksja, że często zabieramy się do całej sprawy trochę od złej strony. Przede wszystkim, mamy już co najmniej trzy najbardziej popularne wersje mapy: JKM Paulosa Petrosigosa, Michała O'Rhady i Pela Nandera, reprezentujących trzy różne poglądy na mapę. Dlaczego więc od dłuższego czasu podejmujemy się stworzenia jednej wersji, w dodatku zinstytucjonalizowanej? Mamy przecież wybór, dość szeroki - każde państwo, każdy obywatel czy mieszkaniec może uznawać swoją wersję mapy. Dosyć dobrym przykładem są mapy wydawane w RFN do 1970 roku, uznające granice z 1938 roku - w Polsce czy NRD używano innych map, w RFN innych i to było normalne. To tak samo, jak w Sarmacji zapewne nie uznaje się istnienia Morvanu na mapie, a w Wandystanie jest inaczej - wątpię, żeby ta różnica komuś specjalnie przeszkadzała.

Chodzi po prostu o to, że jeżeli twórca wyda mapę nieprawdziwą, to nikt nie będzie chciał jej uznać, to proste. Jeżeli natomiast wyda mapę pasującą większości, to pewnie zostanie ona powszechnie uznana.

Dlatego właśnie jestem za tym, by mapa OPM była tylko i wyłącznie jeszcze jedną z funkcjonujących map, którą można przyjąć, ale nie jest to konieczne. Sądzę, że to pomogłoby nam w przyszłych możliwych sporach.

Sama decyzja pozostaje oczywiście w gestii komisji, której prace z przyjemnością będę obserwował.