Przede wszystkim pragnę przywitać już zgromadzonych i przeprosić zarazem za mą długotrwałą absencję, spowodowaną jednakowoż przez czynniki ode mnie niezależne.
Poruszony temat istotnie sprawia wrażenie dość ważkiego dla kwestii dalszego, niezakłóconego rozwoju polskich mikronacji. Jakkolwiek nie popadałbym przy tym w skrajność.
Z całą pewnością stwierdzam - przyłączając się w ten sposób do części przedmówców -, że nie można uczynić z terytorialności państwa wirtualnego jego elementu konstytutywnego. Jest to przecież ostatecznie kwestia woli samej autonomicznej jednostki czy pragnie przypisywać sobie określone obszary czy też nie, zaś jeśli tak to gdzie; ogólnie przyjętej mapie mikro-świata, naszym realnym globie czy też w innym czasie, galaktyce i przestrzeni.
Brak terytorium nie wpływa zatem w mej opinii w żadne sposób na kwestię uznania podmiotowości jednostki wirtualnej. Przechodząc zaś do sprawy zasadniczej a zatem konfliktów jakie nieść może z sobą przypisywanie sobie przez dwa twory wirtualne tego samego obszaru, bądź twór wirtualny i realny uważam, że problem ten należy pozostawić w gestii samych jednostek generujących ewentualny spór.
Każdy kto powołując do życia nową jednostkę wirtualną równocześnie godzi w uzgodniony porządek sam podejmuje się wyzwania. Może ten porządek zmienić np. po przez argumentację, dyplomację etc. i tym samym zdobyć uznanie swojej podmiotowości w oczach ogółu lub części społeczności wirtualnej bądź polec. Watek ten wymagałby w sumie dokładniejszego wyłożenia ale myślę, że wystarczy przedstawienie samej osnowy mej myśli w tym temacie.
Czym swoje stanowisko uzasadniam? Ano przede wszystkim faktem, że brak niezbędnych definicji legalnych na których by się można opierać. Samo przedstawienie pojęcia 'państwo wirtualne' nastręcza przecież ogromnych trudności. Ponadto spory o terytorium nierzadko nabierają charakteru realnego tzn. toczyć się mogą pomiędzy podmiotem realnym a wirtualnym, zaś nasze możliwości orzecznicze względem np. RFN są dość znikome, brak tu także stosownej legitymacji. Wreszcie rzecz ostatnia - wszelkiego rodzaju akty prawne o charakterze międzynarodowym zawsze noszą znamiona dużego luzu interpretacyjnego, dają możliwość swobodnej wykładni. Dlaczego? Bo w realiach działania wśród wielu różnych porządków prawnych w stosunku do, których należy przyłożyć wspólny mianownik wymaga się nieskrępowanego działania. Stąd ma niechęć wobec budowania sztywnych definicji i ram oraz wtrącania się w sprawy, które powinny być - przynajmniej w pierwszym rzędzie - załatwiane na stopniu międzyrządowym a dopiero w ostateczności na szerszej, ogólnospołecznej arenie.