Podkomisja Henryka Newmana

[Michelangelo Piccolomini]

W pełni popieram i jutro naniosę poprawki Waszej Świątobliwości na nowe wersje .

[Andream.von.Salza]

Wasza Swiatobliwość
Proszę wybaczyć, ale wydaje mi się, że diakona powinien trwać np 7 -.10.wpisów, a nie tydzień.
Bo inaczej zrobię jeden wpis poczekam tydzień i już przeszedłem okres.

[Michelangelo Piccolomini]

Nie powinniśmy stawiać jakiś rygorystycznych i odgórnych wymogów, żeby diakonów nie zniechęcić. Kleryków w ogóle.

[Aurelio de Medici y Zep]

Wasza Eminencjo,

nie możemy się zgodzić z Waszą Eminencją. Przecież okres praktyki diakońskiej nie służy jedynie odbyciu go i tytułowaniu się diakonem przez określony czas. Diakonem jest się po to, żeby wysłużyć praktykę diakońską, np. napisać kilka uroczystości. Całkowita nieaktywność przez ten tydzień byłaby równoznaczna niespełnieniu praktyki. Ponadto prezbiter asystujący podczas Inwestytury Kapłańskiej nie mógłby zaświadczyć, że kandydat jest godzien, także do wyniesienia na godność prezbiteratu by nie doszło. Nikt też nie powiedział, że tydzień to czas maksymalny. To od opiekuna zależy, kiedy diakon zostanie prezbiterem. Jeśli tydzień nie wystarcza, można praktykę wydłużyć
Również propozycję 7-10 postów uważamy za wątpliwą. Przecież liczba postów o niczym nie świadczy. Dwa wartościowe posty znaczą o wiele więcej niż 10 postów o niczym, których równie dobrze mogłoby nie być. Posty nie powinny być wyznacznikiem, czy ktokolwiek jest godzien kapłaństwa. Są jedynie wyznacznikiem aktywności, ale ona nie jest tu kluczowa.
Warto też zauważyć, że nie każdy kandydat to prezbiteratu musi działać w Rotrii. Może to być np. wieloletni mieszkaniec innej mikronacji, który poczuł powołanie i skontaktował się ze swym biskupem z prośbą o przyjęcie do formacji kapłańskiej. Jak wtedy liczyć posty? Od momentu przyjęcia do seminarium? A co, jeśli kandydat napisze 10 postów, ale będą one dotyczyły innych aspektów życia publicznego? Trzeba by było komisyjnie analizować posty, czy faktycznie dotyczą spraw kościelnych. 
Jego Ekscelencja Hieronim Sieniawski założył konto na forum, gdy był już biskupem! Przez długi czas w ogóle z forum nie korzystał, a był duchownym tak, jak mieszkańcy Stolicy Apostolskiej. Wielu innych duchownych zaczynało swą kapłańską służbę poza Rotrią i takie przypadki na pewno będą liczne w przyszłości.
W obliczu powyższych faktów, niestety uważamy propozycję Waszej Eminencji za nietrafioną. 
Mimo wszystko, zmieniliśmy nieco temat. Proponujemy, aby skupić się na omawianej tematyce, tj. projektach inwestytur. 

Z apostolskim błogosławieństwem,

[Mikołaj Dreder]

Wasza Świątobliwość,
Czcigodni Ojcowie Soborowi,

Nauczony, niemałym już, doświadczeniem chciałbym rzec słów kilka. Generalnie musimy uznać diakona za nowicjusza, za kogoś kto dopiero rozpoczyna przygodę z mikronacjami lub posiada już jakieś doświadczenie mikronacyjne, lecz jest nowicjuszem w Rotrii. Przede wszystkim należy jak ognia się wystrzegać nałożenia na takiego nowicjusza zbyt wielu obowiązków - gdy zobaczy ile będzie miał zadań to bardzo szybko nam się zniechęci i znudzi go Rotria. Ponadto jeśli połączymy to ze zbyt małą ilością wolnego czasu, będziemy mieli katastrofę i stracimy młodego mieszkańca.

Wobec powyższego chciałbym zaproponować, aby podzielić okres diakonatu na dwa stopnie. Pierwszy stopień obejmie naukę w ASD oraz swoiste oprowadzanie za rączkę po Rotrii przez Rektora ASD lub innych pracowników tej placówki. Drugim stopniem będą praktyki diakońskie, gdzieś w świecie u uznanego już duchownego - nieważne jakiego stopnia. Podstawą do nadania nominacji prezbiteriatu będzie: pozytywna opinia Rektora ASD i zaliczenie wszystkich wymaganych materiałów oraz pozytywna opinia duchownego u którego diakon odbył praktyki.

Oczywiście jest to luźna propozycja, zarazem elastyczna i rozwojowa, ale liczę na jej poparcie i dalszą rozbudowę.

Z Panem Bogiem,
(-) N. card Dreder

[Michelangelo Piccolomini]

Wprowadziłem już taki zwyczaj jako Rektor ASD.

[Ludwik I]

Wieczorem przedstawię Wielebnej Komisji projekty trzech ceremoniałów: pogrzebu Biskupa Rotrii, ekskomuniki oraz inauguracji Bazyliki lub Kościoła (a nie konsekracji).

[Mikołaj Dreder]

Wieczorem przedstawię Wielebnej Komisji projekty trzech ceremoniałów: pogrzebu Biskupa Rotrii, ekskomuniki oraz inauguracji Bazyliki lub Kościoła (a nie konsekracji).

A kreacja Patrona i Ojca Kościoła?

[Ludwik I]

I to, to też.

[Michelangelo Piccolomini]

Inwestytura Diakońska (Gdy dokonuje jej Biskup)

B- Biskup

P- Prezbiter
K- Kandydat

MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do kościoła zmierza procesja. Prowadzi ją diakon z dymiącą kadzielnicą, za nim akolici, krucyfiks i duchowieństwo wedle hierarchii. Podąża też kandydat na diakona ubrany w albę. Na samym końcu idzie biskup ubrany w szaty pontyfikalne. Obecny w liturgii prezbiter mówi:

P:  Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

B: Czy wiesz, że jest tego godzien?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

B:  Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci  Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

B: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

B: Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

MC: Biskup nakłada nowemu diakonowi dalmatykę.

B: Przyjmij suknię zbawienia i wesela.
K: Amen.

MC: Nowy diakon całuje biskupa w pierścień. Ceremonia kończy się śpiewem Te Deum.

Inwestytura Diakońska (Gdy dokonuje jej Patriarcha)

P- Patriarcha
B- Biskup 

K- Kandydat

MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do kościoła zmierza procesja. Prowadzi ją diakon z dymiącą kadzielnicą, za nim akolici, krucyfiks i duchowieństwo wedle hierarchii. Podąża też kandydat na diakona ubrany w albę. Na samym końcu Jego Świątobliwość ubrany w szaty pontyfikalne niesiony jest w lektyce. Obecny w liturgii biskup mówi:
B:  Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

P: Czy wiesz, że jest tego godzien?

B: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

P:  Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci  Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

K: Chcę.

P: Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

K: Chcę z Bożą pomocą.

P: Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

K: Przyrzekam.

MC: Patriarcha nakłada nowemu diakonowi dalmatykę.

P: Przyjmij suknię zbawienia i wesela.
K: Amen.

MC: Nowy diakon całuje Patriarchę w pierścień. Ceremonia kończy się śpiewem Te Deum.

Inwestytura Kapłańska (Gdy dokonuje jej Biskup)

B- Biskup

P- Prezbiter (lub inny biskup)
K- Kandydat

MC- Mistrz Ceremonii

MC: Z zakrystii wyrusza procesja prowadzona przez turyfera, za którym podążają akolici i krucyferariusz. Dalej idą duchowni wedle hierarchii wraz z diakonem, który ma być wyniesionym do godności prezbitera. Na końcu podąża biskup błogosławiący lud. Obecny na ceremonii prezbiter przemawia:

P:  Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności prezbitera.

B: Czy wiesz, że jest tego godzien?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

B:  Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci  Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność prezbitera?

K: Chcę.

B: Czy chcesz sumiennie spełniać zadana nałożone przez władze kościelne, gdziekolwiek zostaniesz posłany?

K: Chcę.

B: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?

K: Chcę.

B: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie jako wierny sługa Kościoła?
K: Chcę z Bożą pomocą.
B: Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Nowy prezbiter klęka przed Biskupem i wkładając złożone ręce w ręce Biskupa mówi:

K: Przyrzekam cześć i posłuszeństwo Tobie Czcigodny Ojcze, twoim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz, że uczynię wszystko, czego wymagać będzie ode mnie posługa prezbitera.

MC: Biskup nakłada nowemu prezbiterowi ornat.

B: Przyjmij jarzmo Pańskie, bowiem jest ono słodkie, a jego ciężar jest rozkoszą.
K: Amen.

MC: Nowy prezbiter i Biskup wymieniają pocałunek pokoju. Następnie nowy kapłan odbiera gratulacje. Ceremonia kończy się śpiewem Te Deum.

Inwestytura Kapłańska (Gdy dokonuje jej Patriarcha)

P- Patriarcha

B- Biskup
K- Kandydat

MC- Mistrz Ceremonii

MC: Z zakrystii wyrusza procesja prowadzona przez turyfera, za którym podążają akolici i krucyferariusz. Dalej idą duchowni wedle hierarchii wraz z diakonem, który ma być wyniesionym do godności prezbitera. Na końcu Jego Świątobliwość niesiony jest w lektyce. Obecny na ceremonii biskup przemawia:

B:  Najjaśniejszy Panie, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności prezbitera.

P: Czy wiesz, że jest tego godzien?

B: O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

P:  Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci  Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność prezbitera?

K: Chcę.

P: Czy chcesz sumiennie spełniać zadana nałożone przez władze kościelne, gdziekolwiek zostaniesz posłany?

K: Chcę.

P: Czy chcesz dobrowolnie wytrwać w świętej czystości, aż do końca swojego żywota?

K: Chcę.

P: Czy chcesz swoim życiem świadczyć o Chrystusie jako wierny sługa Kościoła?
K: Chcę z Bożą pomocą.
P: Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

MC: Nowy prezbiter klęka przed Patriarchą i wkładając złożone ręce w ręce Patriarchy mówi:

K: Przyrzekam cześć i posłuszeństwo Tobie Najjaśniejszy Panie, Twoim następcom i mojemu biskupowi oraz jego następcom, a także to, iż uczynię wszystko, czego wymagać będzie ode mnie posługa prezbitera.

MC: Patriarcha nakłada nowemu prezbiterowi ornat.

B: Przyjmij jarzmo Pańskie, bowiem jest ono słodkie, a jego ciężar jest rozkoszą.
K: Amen.

MC: Nowy prezbiter i Ojciec Święty wymieniają pocałunek pokoju. Następnie nowy kapłan odbiera gratulacje. Ceremonia kończy się śpiewem Te Deum.

Umiłowani Bracia!

Czy możemy przejść do głosowania tych propozycji w głównej auli soborowej? Kiedy można się spodziewać efektów prac bpa Pia Marii de Medici?

---

[quote]
Benedykcja Opata (Gdy dokonuje jej Biskup)

B- Biskup

P- Prezbiter (lub inny biskup)
K- Kandydat

MC- Mistrz Ceremonii

MC: Do kościoła zakonnego zmierza długa procesja. Prowadzą ją turyfer i kleryk niosący krucyfiks, za którymi idą akolici. Podążają dalej zakonnicy ubrani w szaty liturgiczne, według godności. Na końcu idzie opat-nominat wraz z biskupem, który dziś udzieli mu benedykcji:

P:  Najprzewielebniejszy Ojcze, Zakon N. prosi pokornie, abyś tego wybranego pobłogosławił jako opata.

B: Czy wiecie, że został prawnie nominowany?

P: O ile ułomność ludzka mi pozwala, tego zaświadczam.

B:  Pradawny zwyczaj nakazuje nam badać tych, którzy zostali wybrani do rządzenia. W oparciu o ten zwyczaj, pytam Ciebie, Bracie - czy chcesz żyć zgodnie ze swą zakonną regułą i dawać przykład braciom?

K: Chcę.

B: Czy chcesz strzec klasztoru, rządzić nim mądrze, szacunkiem i miłością otaczać swych Braci?

[align=justify][color=#333333][size=small][font=Tahoma, Verdana, Arial, sans-serif][color=#333333][size=small][size=small][font=Tahoma, Verdana, Arial, sans-serif][color=#646464][size=small][size=small][size=small][font=Poppins, sa