Cytat:




Bracia Jezuici, Siostry i Bracia w Chrystusie! Niechże będzie powszechnie wiadomą radosna wieść, że Czcigodna Kongregacja Generalna wybrała nowym Generałem Towarzystwa Jezusowego Najszlachetniejszego Kardynała Świętego Kościoła Rotryjskiego Mikołaja Dredera, który to przyjął wybór i z dniem dzisiejszym objął urząd pasterza Zakonu Jezuitów!

Cytat:


Bracia Jezuici, Siostry i Bracia w Chrystusie! Niechże będzie powszechnie wiadomą radosna wieść, że Czcigodna Kongregacja Generalna wybrała nowym Generałem Towarzystwa Jezusowego Najszlachetniejszego Biskupa Świętego Kościoła Rotryjskiego: Tadeusza von Hippogriffa-Piccolominiego, który to przyjął wybór i z dniem dzisiejszym objął urząd pasterza Zakonu Jezuitów!

Cytat: napisał(a):


Bracia Jezuici, Siostry i Bracia w Chrystusie! Niechże będzie powszechnie wiadomą radosna wieść, że Czcigodna Kongregacja Generalna wybrała nowym Generałem Towarzystwa Jezusowego Biskupa Świętego Kościoła Rotryjskiego: Adalbertusa Pronobisa von Hippogriff-Piccolominiego SJ, który to przyjął wybór i z dniem dzisiejszym objął urząd pasterza Zakonu Jezuitów!

Jako Generał Zakonu Jezuitów, wydaję decyzję obowiązującą aż do odwołania, aby wszędzie gdzie posługują Jezuici od dziś biły dzwony wzywające na modlitwę oraz śpiewano suplikacje. Dzwony i suplikację proszę umieszczać na forum powierzonych sobie kościołów i katedr 3 razy dziennie. 

Cytat:


Bracia Jezuici, Siostry i Bracia w Chrystusie! Niechże będzie powszechnie wiadomą radosna wieść, że Czcigodna Kongregacja Generalna wybrała nowym Generałem Towarzystwa Jezusowego Najszlachetniejszego Prezbitera Świętego Kościoła Rotryjskiego: Adalbertusa Pronobisa von Hippogriff-Piccolominiego SJ, który to przyjął wybór i z dniem dzisiejszym objął urząd pasterza Zakonu Jezuitów!

Cytat:


Bracia Jezuici, Siostry i Bracia w Chrystusie! Niechże będzie powszechnie wiadomą radosna wieść, że Czcigodna Kongregacja Generalna wybrała nowym Generałem Towarzystwa Jezusowego Najszlachetniejszego Prezbitera Świętego Kościoła Rotryjskiego: Taddeo de Hippogriff-Piccolominiego SJ, który to przyjął wybór i z dniem dzisiejszym objął urząd pasterza Zakonu Jezuitów!

-Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste! Zmiłuj się nad nami!-

Cytat:Rozważając drogę krzyżową Pana naszego Jezusa Chrystusa, całym sercem bądźmy przy Nim. Niech wszystkie nasze myśli, uczucia, a przede wszystkim decyzje będą przy Panu, który za nas cierpiał rany i wciąż je cierpi, w każdym człowieku i w całej ludzkości, w swoim Mistycznym Ciele – świętym Kościele. Uwielbiajmy Boga Ojca i dziękujmy za Jego miłość, jaką nam objawił w swoim Synu, Jezusie Chrystusie, w Jego ukrzyżowanym Człowieczeństwie.
[b]Stacja I – [/b]SĄD
Tłumy, które jeszcze niedawno wołały [i]Hosanna![/i], teraz krzyczą: [i]Ukrzyżuj![/i] Wszystko zmieniło się w ich sercach. Jezus milczy. A my? Kiedy ludzie będą nas wychwalać i kiedy ci sami ludzie będą z nas szydzić, zachowajmy milczenie serca, mocą milczenia Pana. Gdy On będzie naszym wszystkim, będziemy mocni.
 
 

[b]Stacja II – [/b]KRZYŻ
Syn Boży bierze na swoje ramiona krzyż wtłoczony przez ludzi, a mówi, że ten „kielich” otrzymuje od Ojca. Nie zrozumiem i nie nauczę się Chrystusa, jeżeli codziennie nie wezmę krzyża. Trzeba powiedzieć sobie: „Ten krzyż, który dzisiaj mnie spotyka, który ludzie wtłaczają na moje barki, to jest krzyż dany mi przez Pana, a więc dobrze do mnie dopasowany”. I trzeba ukochać ten „mój” codzienny krzyż.
 

[b]Stacja III – [/b]PIERWSZY UPADEK
Oto pierwszy upadek. Tradycja podaje, że Pan powstał z tego upadku i szedł drogą krzyżową dalej. Muszę być przygotowany na to, że choć chcę dobra, narzuca mi się zło, i… upadam. Co wtedy robić? Nie leżeć, lecz wstawać – podrywać się i zaczynać od nowa. A to możliwe jest tylko w jedności z Panem dźwigającym krzyż.
 
 

[b]Stacja IV – [/b]MATKA
Jezus i Maryja. Matka i Syn. Spotkanie. Milczenie. Obecność. Ofiarowanie się: „Matko, weź! Synu, weź!”. Patrzmy i uczmy się: im bliżej Boga, tym niekoniecznie łatwiej. Może być przeciwnie – więcej bólu i cierpienia, więcej doświadczeń. A na pewno zawsze jest więcej miłości. Umiejmy to co trudne sublimować, ukierunkowywać wyżej: na Pana ukrzyżowanego i Matkę Bolesną.
 

[b]Stacja V – [/b]CYRENEJCZYK
Tradycja mówi, że w trakcie niesienia krzyża przymuszony Cyrenejczyk został świętym – przymus stał się wyborem. Nawet kiedy najpierw niechętnie coś podejmujemy, wchodzimy na drogę, która na końcu może okazać się wspaniałą wygraną. Kiedy przyłożymy rękę do krzyża bliźniego, ten krzyż przemieni nas w świętych, bo kiedy się go niesie, poznaje się Pana
 

[b]Sta[/b][b]cja VI – [/b]WERONIKA
Tradycja mówi o odbiciu twarzy Zbawiciela na chuście Weroniki. Każdy odruch serca wobec cierpiącego człowieka jest uczynkiem wobec samego Zbawiciela i pozostawia w darze odbicie Oblicza Boga w tym sercu. Czyniący dobro człowiek innym ukazuje Boga, jest niczym Jego obraz, niczym chusta Weroniki. Dlatego chętnie ocierajmy pot i łzy, i krew naszych bliźnich
 
 

[b]Stacja VII – [/b]DRUGI UPADEK
Przy tej stacji lepiej rozumiemy prawo życia duchowego, że człowiek, będąc słabym, upada nie tylko raz. Powinniśmy zatem uzbroić się w cierpliwość i wielkoduszność i nie mówić, a nawet nie myśleć w ten sposób: „Przecież już raz powiedziałem, przecież już raz przebaczyłem”. Nie szkodzi. Po raz drugi można upaść i po raz drugi można powstać. I trzeba pomóc bliźniemu przy drugim powstaniu, nie upokarzając i niczego nie wypominając.
 

[b]Stacja VIII – [/b]NIEWIASTY
Łatwo jest pocieszać innych, kiedy nam samym jest dobrze. Ale kiedy cierpimy, może pojawić się pokusa zamknięcia się w sobie, bo ból zamyka serce. Nie wolno dać się zasklepić bólowi! Właśnie wtedy trzeba rozerwać kajdany egoizmu, zapomnieć o sobie, o swoim cierpieniu, rozewrzeć szeroko wrota serca i iść ku innym, żeby pomagać.
 

[b]Stacja IX – [/b]TRZECI UPADEK
Nigdy nie wolno zwątpić w człowieka. Z każdego upadku możliwe jest podniesienie się ku nowemu, lepszemu życiu. Nigdy nie wolno się zniechęcać ani innymi, ani sobą. Jedyna przegrana w życiu wewnętrznym to zniechęcenie! Póki żyjemy, wszystko jest do naprawienia. Dlatego wciąż zaczynajmy od nowa w imię Pana, który się męczy na drodze krzyżowej własnej i na drodze krzyżowej ludzkości.
 

[b]Stacja X – [/b]ODARCIE Z SZAT
Jakież wielkie ubóstwo Syna Bożego! Ta stacja jest symbolem odarcia ze wszystkiego. Symbolem tego, że pozostaje tylko krzyż i… Pan. Tego nam nikt nie zabierze: Pana i krzyża. I to wystarcza. A my się tak boimy, by nas czegoś nie pozbawiono. Chrystus pokazuje nam, że bogactwo jest w ubóstwie, jest w tym, żeby dawać. Dawać, nie lękając się!
 

[b]Stacja XI – [/b]PRZYBICIE
W samo południe, tak świadomie, tak „na zimno” przybijają Człowieka do krzyża. Pomyślmy, ile to razy ludzie siebie nawzajem przybijają do krzyża. To nie muszą być gwoździe, to mogą być słowa, postawy, znaczące milczenie. Warto przy tej stacji szczerze prosić: „Panie, naucz mnie miłować każdego człowieka, zwłaszcza tego najtrudniejszego, nie przybijać Ciebie w nim”.
 

[b]Stacja XII – [/b]ŚMIERĆ
Stwórca umiera, śmierć zostaje pokonana! Życie wschodzi w umieraniu. Patrzmy, jak wygląda szczyt. Wszyscy tam narodziliśmy się – w przebitym Sercu Jezusa, w tym Sercu, które zmieściło w sobie wszystkie bóle i niesprawiedliwości świata, bo ukochało do końca i objawiło się nam po to, żebyśmy się nauczyli miłować. Tylko Jezus Chrystus objawia miłość, daje ją nam i zarazem jej uczy. Nauczyć się miłować może tylko ten, kto zawierzył temu Mistrzowi.
 

[b]Stacja XIII – [/b]ZDJĘCIE Z KRZYŻA
Matka trzymająca na rękach martwe ciało swojego Syna, chociaż dotyka klęski, wierzy, że ostatecznie to jest zwycięstwo. W tym poranionym ciele Syna wzrokiem wiary widzi Nowy Raj. Kontemplujmy moc wiary Serca Maryi. Nie bójmy się, kiedy widzimy jakby klęskę Bożych obietnic i ruinę naszych nadziei. Jeśli wytrwamy, na pewno czeka nas zwycięstwo! Niech Matka Bolesna wyprosi nam siłę na takie chwile próby.
 

[b]Stacja XIV – [/b]GRÓB
Chrystusowy pusty grób to jakby wrota otwarte w wieczność, w nowy wymiar życia, ku któremu pielgrzymujemy. Dlatego nie trzeba bać się porażek, klęsk, nawet definitywnych jak grób. Nie trzeba bać się złożonych do grobu naszych ludzkich nadziei. Powiedziano, że istnieje taka ziemia, w której każdy kwiat i każde ziarno wzejdzie i zakwitnie. Jest nią właśnie grób Jezusowy.
 
[b]Chcemy tak, jak Ty, Panie Jezu, przejść drogą krzyża, bo wierzymy i wiemy, że z Tobą jest to zawsze droga ku zmartwychwstaniu. Dziękujemy za dar Odkupienia, za Twoją niepojętą miłość, a także za dar tej drogi krzyżowej i wszystkich łask, jakich nam przez nią zechcesz udzielić. Amen.[/b]

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Cytat:


Bracia Jezuici, Siostry i Bracia w Chrystusie! Niechże będzie powszechnie wiadomą radosna wieść, że Czcigodna Kongregacja Generalna wybrała nowym Generałem Towarzystwa Jezusowego Najszlachetniejszego Prezbitera Świętego Kościoła Rotryjskiego: Michelangela Piccolominiego SJ, który to przyjął wybór i z dniem dzisiejszym objął urząd pasterza Zakonu Jezuitów!

Cytat:


Bracia Jezuici, Siostry i Bracia w Chrystusie! Niechże będzie powszechnie wiadomą radosna wieść, że Czcigodna Kongregacja Generalna wybrała nowym Generałem Towarzystwa Jezusowego Najszlachetniejszego Prezbitera Świętego Kościoła Rotryjskiego: Tommaso Manciniego, który to przyjął wybór i z dniem dzisiejszym objął urząd pasterza Zakonu Jezuitów!