https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/ Sun, 07 Jun 2026 14:16:00 +0000 MyBB https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=1579 Sun, 30 Jun 2019 22:24:34 +0200 Ludwik I]]> https://vonthorn.sarmacja.org/galeria/archive/rotria/forum/showthread.php?tid=1579

Uroczysta Celebra

inaugurująca Święty i Powszechny

Sobór Welijski II

30 czerwca MMXIX AD, w Bazylice św. Pawła na wzgórzu Welia

W III Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego odbywała się celebra szczególna, o której wartości świadczy zajazd wszystkich duchownych, wszystkich krajów i stanów do Apostolskiego Miasta, aby wraz z Ojcem Świętym Klemensem IV włączyć się w prace nad rewitalizacją rytuałów Państwa Kościelnego Rotria.  Z okazji inauguracji Soboru Welijskiego II w całym Państwie Kościelnym biją dzwony wraz z orkiestrami, które dmą ku czci Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego. Późnym wieczorem do Bazyliki św. Pawła na wzgórzu Welia, gdzie rozpocznie się plenarne spotkanie Ojców kościelnych zbliża się wspaniała procesja. Korowód prowadzą diakoni niosący krucyfiks Leona III, który rozpoczął Sobór Welijski I, dalej turyferariusze oraz nawikulariusze. Za nimi orszak złożony z sztandarów, feretronów i figur, których końca nie widać. Dalej idą klerycy Apostolskiego Seminarium niosący na poduchach szkarłatnych wszystkie księgi liturgiczne, które zna historia Kościoła, a za nimi prezbiterzy niosący wszelkie najstarsze naczynia liturgiczne, które znajdują się w muzeach Apostolskiego Miasta. Wszyscy w należnych chórowych strojach. Dalej zaś biskupi oraz arcybiskupi odziani w rokiety oraz mantolety z szczerozłotymi krzyżami na piersi, w rękach trzymają birety z odpowiednim pomponem. Następnie kardynałowie w galerach oraz sutannach, przyozdobionymi cappa magną. Wśród nich kroczy kardynał Nicolo Dreder, dzisiejszy kaznodzieja. Za purpuratami niesiony jest Patriarcha Klemens IV, odziany w szczerozłote mantum z herbami wszystkich Patriarchów Rotrii, spiętymi złotą klamrą wykonaną z ostatniej skarlandzkiej armaty znajdującej się na terenie Patrymonium św. Pawła. Patriarcha korzysta z specjalnej potrójnej koronkowej alby oraz jedwabistej sutanny. Ojciec Święty niesiony przez Gwardię Apostolską ma na sobie także tiarę, którą otrzymał na koronacji. Patriarcha z ogromnym uśmiechem błogosławi zebranemu ludowi. Za Ojcem Świętym kroczy Szambelan Patriarszy - Pio Maria Facibeni, który niesie odpowiednie teczki powołujące wszelkie komisje, a także przemyślenia Ojca Świętego. Procesja wraz z tłumem wiernym weszła do Świątyni, zaś chór Cantores Lateranensis rozpoczął śpiew Mszy Skrzypcowej Haydna. Kiedy wszyscy zasiedli do ław, do Biskupa Rotrii podeszli diakoni z odpowiednimi szatami do odprawiania świętej celebry, które to Ojciec Święty z pomocą Szambelana zakłada oraz rozpoczyna odprawianie świętych czynności.

Wśród wspaniałych śpiewów oraz gry organowej Ojciec Święty z pełnym namaszczeniem sprawował święte obrzędy. Wszystko odbywało się wśród wspaniałego akompaniamentu Cantores Lateranensis, który swym kunsztem przyćmiewał zespoły oraz chóry innych nacji. Kiedy nadszedł odpowiedni moment na ambonę wszedł Jego Eminencja Nicolo kardynał Dreder, który kończąc celebrę wygłosił uroczystą homilię inaugurującą:

]]>

Uroczysta Celebra

inaugurująca Święty i Powszechny

Sobór Welijski II

30 czerwca MMXIX AD, w Bazylice św. Pawła na wzgórzu Welia

W III Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego odbywała się celebra szczególna, o której wartości świadczy zajazd wszystkich duchownych, wszystkich krajów i stanów do Apostolskiego Miasta, aby wraz z Ojcem Świętym Klemensem IV włączyć się w prace nad rewitalizacją rytuałów Państwa Kościelnego Rotria.  Z okazji inauguracji Soboru Welijskiego II w całym Państwie Kościelnym biją dzwony wraz z orkiestrami, które dmą ku czci Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego. Późnym wieczorem do Bazyliki św. Pawła na wzgórzu Welia, gdzie rozpocznie się plenarne spotkanie Ojców kościelnych zbliża się wspaniała procesja. Korowód prowadzą diakoni niosący krucyfiks Leona III, który rozpoczął Sobór Welijski I, dalej turyferariusze oraz nawikulariusze. Za nimi orszak złożony z sztandarów, feretronów i figur, których końca nie widać. Dalej idą klerycy Apostolskiego Seminarium niosący na poduchach szkarłatnych wszystkie księgi liturgiczne, które zna historia Kościoła, a za nimi prezbiterzy niosący wszelkie najstarsze naczynia liturgiczne, które znajdują się w muzeach Apostolskiego Miasta. Wszyscy w należnych chórowych strojach. Dalej zaś biskupi oraz arcybiskupi odziani w rokiety oraz mantolety z szczerozłotymi krzyżami na piersi, w rękach trzymają birety z odpowiednim pomponem. Następnie kardynałowie w galerach oraz sutannach, przyozdobionymi cappa magną. Wśród nich kroczy kardynał Nicolo Dreder, dzisiejszy kaznodzieja. Za purpuratami niesiony jest Patriarcha Klemens IV, odziany w szczerozłote mantum z herbami wszystkich Patriarchów Rotrii, spiętymi złotą klamrą wykonaną z ostatniej skarlandzkiej armaty znajdującej się na terenie Patrymonium św. Pawła. Patriarcha korzysta z specjalnej potrójnej koronkowej alby oraz jedwabistej sutanny. Ojciec Święty niesiony przez Gwardię Apostolską ma na sobie także tiarę, którą otrzymał na koronacji. Patriarcha z ogromnym uśmiechem błogosławi zebranemu ludowi. Za Ojcem Świętym kroczy Szambelan Patriarszy - Pio Maria Facibeni, który niesie odpowiednie teczki powołujące wszelkie komisje, a także przemyślenia Ojca Świętego. Procesja wraz z tłumem wiernym weszła do Świątyni, zaś chór Cantores Lateranensis rozpoczął śpiew Mszy Skrzypcowej Haydna. Kiedy wszyscy zasiedli do ław, do Biskupa Rotrii podeszli diakoni z odpowiednimi szatami do odprawiania świętej celebry, które to Ojciec Święty z pomocą Szambelana zakłada oraz rozpoczyna odprawianie świętych czynności.

Wśród wspaniałych śpiewów oraz gry organowej Ojciec Święty z pełnym namaszczeniem sprawował święte obrzędy. Wszystko odbywało się wśród wspaniałego akompaniamentu Cantores Lateranensis, który swym kunsztem przyćmiewał zespoły oraz chóry innych nacji. Kiedy nadszedł odpowiedni moment na ambonę wszedł Jego Eminencja Nicolo kardynał Dreder, który kończąc celebrę wygłosił uroczystą homilię inaugurującą:

]]>