Cytat:   Kan. 77 - Pamiętając o tym, że ma obowiązek dawać przykład świętości poprzez miłość, pokorę i prostotę życia, biskup diecezjalny winien zabiegać wszystkimi środkami o wzrost świętości wiernych, zgodnie z własnym powołaniem każdego wiernego.

Cytat:    Kan. 79 - § 1. Biskup obowiązany jest wizytować diecezję albo w całości, albo częściowo. Obowiązek ten ma wypełniać osobiście.

   § 2. Na towarzyszy i pomocników wizytacji biskup może sobie dobrać dowolnie wybranych duchownych, z odrzuceniem wszelkiego przeciwnego przywileju lub zwyczaju.


   Kan. 80 - Zwyczajnej wizytacji biskupiej podlegają osoby, instytucje kościelne, rzeczy i miejsca, znajdujące się w obrębie diecezji.

Cytat:

Ojcowie Soboru Florenckiego III,
wezwani za pontyfikatu Jego Świątobliwości Jana II, Patriarchy i Biskupa Rotrii,

obradujący również pod rządami Jego Świątobliwości Jana III, Patriarchy i Biskupa Rotrii
Umiłowanym w Chrystusie Panu Siostrom i Braciom,
wiernym i poddanym Świętego Kościoła Rotryjskiego,
ślą uroczyste błogosławieństwo i pasterskie pozdrowienie.

ADHORTACJA POSOBOROWA
Oportet illum crescere

My, Jan III, Sługa Sług Bożych, etc. etc., Patriarcha Kościoła Rotryjskiego, wspólnie z naszymi Ojcami Soborowymi, wydajemy niniejszy dokument dla regulacji spraw poruszonych w trakcie Świętego Soboru Florenckiego III, a korzystając z mądrości i ustaleń zebranych, normujemy niniejsze kwestie, będące od teraz wiążące dla państwa i Kościoła. Niniejszy dokument, mocą złożonego przez nas podpisu, zyskuję moc, przywileje i prawa bulli.

I
STATUT ZAKONU KRZYŻACKIEGO


Ojcowie Soborowi w swej mądrości zaakceptowali Statut Zakonu Krzyżackiego autorstwa Andrew von Habsburga, którego treść stanowi załącznik nr 1 do niniejszej adhortacji. Ustalono, że rolą Zakonu ma być szerzenie ideałów rycerskich oraz chrześcijańskich w całym mikroświecie, jak również walka z poganami.

II
ZMIANY W KODEKSIE PRAWA KANONICZNEGO


Wolą Ojców Soborowych jest dokonanie zmiany w Kodeksie Prawa Kanonicznego o następującej treści:

Cytat:

Kan. 9 - § 1. Powierzenie urzędu kościelnego dokonuje się: poprzez swobodne nadanie przez kompetentną władzę kościelną lub poprzez zwykły wybór przyjęty przez elekta oraz dokonanie przepisanej prawem inwestytury.

§ 2. Biskup Rotrii może w szczególnie uzasadnionych przypadkach udzielić dyspensy od dokonania każdej inwestytury.

§ 3. Nikt nie jest władny dyspensować Biskupa Rotrii od dokonania koronacji patriarszej.

§ 4. W przypadku, gdy ceremonia ślubu była dokonana niezgodnie z rytuałem zatwierdzonym przez Kościół, należy ją powtórzyć.


Kan. 37 - § 1. Duchowni obowiązani są zachować wieczystą wstrzemięźliwość i dlatego zobowiązani są do celibatu, poza wyjątkiem podanym w § 2. tego kanonu.

§ 2. Duchowni inkardynowani do Kościołów partykularnych lub do prałatur personalnych obrządku welijskiego mogą być żonaci, o ile ich małżeństwo zostało zawarte przed chirotonią prezbitera. Tacy duchowni nie mogą zostać nominowani na urząd biskupa lub wyższy, ale mogą być kreowani kardynałami. Nie mogą też przeinkardynować się do Kościoła partykularnego bądź prałatury personalnej obrządku zachodniego, chyba że po śmierci żony. Jeśli zaś zostaną wdowcami w trakcie sprawowania posługi prezbiterskiej, nie mogą się ożenić po raz kolejny, póki pozostają duchownymi.
§ 3. Patriarcha może wydać szczegółowe normy w sprawie adopcji przez osoby duchowne.

Kan. 45 - § 1. Pełną i najwyższą władzę w Kościele otrzymuje Biskup Rotrii przez zgodny z prawem i zaakceptowany przez niego wybór wraz z nominacją biskupią oraz dokonaną w przepisanym terminie inwestyturą biskupią oraz koronacją patriarszą. Stąd tę samą władzę otrzymuje od momentu dokonania koronacji patriarszej ten elekt, który posiada nominację biskupią. Gdyby elekt nie miał nominacji biskupiej, powinien być zaraz wyniesiony do tej godności. W takiej sytuacji jest on również zobowiązany do dokonania przewidzianej prawem inwestytury.
§ 2. Gdyby się zdarzyło, że Biskup Rotrii zrzekłby się swego urzędu, to do ważności wymaga się, by zrzeczenie zostało dokonane w sposób wolny i było odpowiednio ujawnione; nie wymaga zaś niczyjego przyjęcia.
§ 3. W przypadku co najmniej dziesięciodniowej absencji Biskupa Rotrii, objawiającej się nienapisaniem choćby jednego posta na forum Państwa Kościelnego Rotria, władzę jako Regent Państwa Kościelnego Rotria przejmuje Kardynał Kamerling i będzie ją sprawował do dnia powrotu Ojca Świętego. W braku możności przejęcia władzy przez Kamerlinga, obowiązek ten spocznie na kardynale Dziekanie, a następnie Prodziekanie Kolegium. Jeśliby i oni sprawować urzędu nie mogli, obowiązek ten wykonają pozostali kardynałowie wedle starszeństwa w kreacji, dalej zaś arcybiskupi i biskupi według starszeństwa oraz kapłani według precedencji. Gdyby jednak Patriarcha nie powrócił do Stolicy Apostolskiej przez kolejne siedem dni licząc od dnia ustanowienia regencji mocą samego prawa, wówczas Regent jest zobowiązany ogłosić okres sede vacante i zwołać obrady konklawe, celem elekcji Biskupa Powszechnego.

Kan. 72 - § 1. Biskupów nazywa się diecezjalnymi, gdy ich trosce została powierzona jakaś diecezja; pozostałych nazywa się tytularnymi. 
§ 2. Jednemu biskup może być powierzona tylko jedna diecezja. Jeśli zostaje mianowany pasterzem innej, natychmiastowo przestaje być biskupem tej pierwszej.

Kan. 83 - Zwykłą przeszkodą, nie pozwalającą przyjąć każdej powierzonej nominacji, są związani:

1° mężczyzna żonaty, poza wyjątkiem podanym w kan. 37 § 2.;
2° kto popełnił przestępstwo apostazji, herezji lub schizmy;
3° kto sprawuje urząd lub zarząd zakazany duchownym;
4° kto dopuścił się przestępstwa przeciwko władzy kościelnej i wolności Kościoła;
 5° kto dopuścił się przestępstwa uzurpacji kościelnych zadań oraz przestępstwa w ich wykonywaniu;
6° kto dopuścił się przestępstwa podszywania pod inną godność lub posiadania nietożsamej postaci, będących rozróżnionymi płcią, statusem lub jakąkolwiek inną cechą, a co wykazało postępowanie przeprowadzone na polecenie Biskupa Rotrii.

III
ROLA WIERNYCH ŚWIECKICH I DUCHOWNYCH W KOŚCIELE ROTRYJSKIM

Efektem dysput dotyczących roli wiernych świeckich w Kościele Rotryjskim było wezwanie do reformy Kurii Rotryjskiej i utworzenie Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. Na jej czele stać ma wierny świecki. Będzie się ona zajmować działalnością misyjną Kościoła Rotryjskiego, dbaniem o dobry PR Rotrii za granicą oraz dobre relacje między wiernymi a ordynariuszami Kościołów Partykularnych. Poza tym jej zadaniem będzie aktywizowanie - w miarę możliwości - świeckich wiernych Kościoła. W ramach działalności misyjnej należy zakładać misje w starannie wybranych nowych mikronacjach. Zaś duchowni Kościoła Rotryjskiego winni bardziej aktywnie działać w ramach misji, do których zostali posłani - angażować się w życie państw, w których służą.

IV
NOWY SYSTEM GOSPODARCZY


Dysputa VI przyniosła uchwalenie nowego systemu gospodarczego autorstwa Jego Eminencji Mikołaja kardynała Dredera SJ. Jego założenia zawarte są w załączniku nr 2 do niniejszej adhortacji.

V

RYT ROTRYJSKI I WELIJSKI

Wolą Ojców Soborowych dotychczas obowiązujący ryt rotryjskiej liturgii zwać się będzie rytem rotryjskim, zaś nowo kreowanemu rytowi nadano miano rytu welijskiego. Ojcowie akceptują treść ceremonii w rycie welijskim, opracowanych przez Jego Ekscelencję biskupa Gagika Bagratydę i zobowiązują do ich umieszczenia w Rytuałach Kościoła Rotryjskiego w Acta Apostolicae Sedis jako obowiązującego prawa.

Datum Rotriae, apud S. Paulum, die ... mensis Februarii anno Domini MMXXI, Pontificatus Nostri primo.

Załącznik 1

Cytat:

STATUT
ZAKONU RYCERSKI NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY DOMU NIEMIECKIEGO W JEROZOLIMIE

1. Pełna nazwa Organizacji brzmi „Zakon Rycerski Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie” – dalej zwany Zakon Krzyżacki
2. Zakon Krzyżacki jest organizacją niezależną.
3. Nad Zakonem Krzyżackim opiekę sprawuje Patriarcha Rotrii, któremu Wielki Mistrz składa homagium.
4. Zakon Krzyżaków ma działać na rzecz:
a) szerzenia wiary chrześcijańskiej w całym mikroświecie, szczególnie na Ziemi Świętej;
b) szerzenia ideałów rycerskich;
c) walki z Poganami;
5. Zakon Krzyżacki składa się z:
a) honorowych braci-rycerzy – mieszczan i szlachty, którzy wstąpili do Zakonu i złożyli śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa podczas inwestytury;
b) ojców zakonnych – duchownych ze święceniami duchownymi;
6. Siedzibą Zakonu Krzyżackiego znajduje się w Malborku w RON.
7. Zakon Krzyżacki działa na terenie wirtualnego świata. Może posiadać swoje baliwaty we wszystkich krajach mikroświata.
8. Herbem Zakonu Krzyżackiego jest biała tarczy, na której znajduje się czarny krzyż.
9. Chorągwią Zakonu Krzyżackiego jest czarny krzyż z dodatkami na białym tle.
10. Strojem Zakonu Krzyżackiego jest zbroja, biała tunika z herbem Zakonu oraz biały płaszcz z herbem Zakonu.
11. Na czele Zakonu Krzyżackiego dożywotnio stoi Wielki Mistrz Andrew von Habsburg.
12. Następni Wielcy Mistrzowie zostanie naznaczony przez Andrew von Habsburg, a jeśli ten nie naznaczy będą wybierani przez rycerzy zakonnych.
13. Najwyższą władzą wykonawczą jest Mistrz Zakonu.
14. Najwyższą Władzą ustawodawczą jest Rada Zakonu
15. Mistrz Zakonu z automatu jest przewodniczącym Rady Zakonu. Rada musi liczyć co najmniej jedną osobę. Mistrz Zakonu w skład Rady ma prawo, ale nie musi, mianować:
a) Marszałka – zastępcę Mistrza Zakonu;
b) Skarbnika – zarządcę finansów Zakonu;
c) Szpitalnika – zarządca szpitali i działalności charytatywnej;
d) Komturów Krajowych - zarządców Zakonu na danym terenie.
16. Wszystkie decyzje o Zakonie podejmuje Mistrz Zakonu albo osoba przez niego wyznaczona.
17. Do Zakonu przyjmuje i na rycerza pasuje Mistrz Zakonu.
18. Najmniejszą jednostką administracyjną jest komturia (dom zakonny) z komturem na czele.
19. Podstawową jednostką wojskową jest chorągiew, składająca się z kopii braci zakonnych. Na czele chorągwi stoi komtur. Organizacja chorągwi jest terytorialna oprócz:
a) Chorągwi Wielkiej Zakonu;
b) Chorągwi Wielkiego Mistrza Zakonu.
20. Każdy brat i ojciec zakonny który popełnił przewinienie jest sądzony przez Mistrza Zakonu.
21. Każdy brat i ojciec zakonny nie zgadzający się z wyrokiem Mistrza Zakonu, ma prawo odwołać się od tej decyzji do Rady Zakonu. Jej wyrok jest ostateczny.
22. Za pracę dla Zakonu Krzyżackiego Wielki Mistrz Zakonu ma prawo osobom świeckim nadawać tytuł Honorowego Brata Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie.
23. Wszystkie zmiany w Statucie mogą być dokonane za zgodą Wielkiego Mistrza Zakonu,
24. Zakon może być rozwiązany przez Wielkiego Mistrza Zakonu.

Załącznik 2

Cytat:

PODATKI, KREDYTY i SKARB PAŃSTWA

Wg planu Mikołaja Dredera

Podatki w rotryjskim systemie gospodarczym chcę stworzyć jak najprościej się da. Nie widzę sensu ich utrudniania i tworzenia w związku z ich utworzeniem skomplikowanych procedur matematycznych do obliczenia kwoty podatku. Jedyny podział jaki zastosuję w podatkach to świętopawle - podatek, który opłacają na rzecz Skarbu Państwa kościoły partykularne, opactwa, parafie, etc.  oraz podatek dochodowy (Imponibile), który będzie należnością wypłacaną za dochód uzyskany w prywatnych przedsiębiorstwach. Jak generowany będzie dochód, wspominałem już w Tomie I Almanachu Rotryjskiej Gospodarki. Stawki podatków? 20% od dochodu dla świętopawla i 15% od dochodu dla podatku dochodowego.

Przykład:
1. Nasza diecezja wypracowała 100L dochodu, kwota podatku wynosi 20L, a więc dochód netto wynosi 80L.
2. Nasza fabryka wypracowała 1000L dochodu, wartość podatku wynosi 150L, a więc dochód netto wynosi w tym wypadku 850L.

Jak będą obliczane podatki? Obliczenie podatku będzie obowiązkiem przedsiębiorcy lub zwierzchnika danego kościoła, w miesięcznym bilansie stanu konta publikuje on informację o wartości podatku w danym miesiącu, Ekonom to sumuje i dokonuje aktualizacji konta Skarbu Państwa. Uważam, że proponowane przeze mnie rozwiązanie jest najprostszym ze wszystkich możliwych, a przy okazji wprowadza ciekawy obrót pieniądza. Same stawki podatków nie są sztywne, ich zmiany może dokonać Ekonom Patriarszy - obniżyć lub podwyższyć - w zależności od potrzeb Skarbu Państwa.

Ponadto, tworząc rotryjską gospodarkę, nalegam, aby wprowadzić w niej system kredytów i pożyczek. Kredyty i pożyczki będą mogły być udzielane mieszkańcom Państwa Kościelnego przez Skarb Państwa lub przez innego mieszkańca, który dogada się z mieszkańcem potrzebującym wsparcia gotówkowego. W przypadku systemu kredytów i pożyczek, Ekonom Patriarszy, stanowi gwaranta spłat - gdyby kredytobiorca spóźniał się ze spłatą, na wniosek kredytodawcy, Ekonom Patriarszy podejmuje się interwencji, egzekwując zaległą spłatę na różne sposoby. Za interwencję Ekonom Patriarszy pobiera prowizję w wysokości 5% wyegzekwowanej kwoty, która trafia na konto Skarbu Państwa.

Kredyty udzielane w Rotryjskim Systemie Gospodarczym, obłożone są prowizją oraz określonym terminem spłaty (całości lub ratalnej). W przypadku, gdy kredytobiorca zobowiązuje się do spłaty kwoty kredytu jednorazowo - kwota prowizji wahać się będzie w przedziale 8-14%, gdyby zaś zobowiązał się do ratalnej spłaty pożyczki - od 14 do 20%, rw zależności od liczby rat i ogólnej wartości kredytu. Ponadto, kredytu może udzielić inny użytkownik systemu gospodarczego, wówczas - z uwagi, że nasza gospodarka ma kształt wolnego rynku - kwota prowizji jest kwotą podlegającą negocjacji obu stron, jednakże czasem taka koleżeńska pożyczka może mieć więcej zalet, niż pożyczka uzyskana u Ekonoma Patriarszego. Dodatkowo Ekonom ma prawo odrzucić wniosek o kredyt, np. w sytuacji, gdyby firmy wnioskującego o pożyczkę regularnie notowały straty.

Skarb Państwa - to całość majątku, jakim dysponuje Państwo Kościelne. Do tego konta wpływają dochody z podatków, z tego konta pokrywane są wynagrodzenia dla urzędników państwowych, tym kontem udzielane są pożyczki i kredyty, etc. etc. Zarząd nad Skarbem Państwa sprawuje Ekonom Patriarszy, mianowany przez Ojca Świętego. Ekonom Patriarszy powinien regularnie szacować budżet Skarbu Państwa, a więc stan tego konta na dany okres - pozwoli mu to na sprawne inwestowanie tych pieniędzy lub w sytuacji potencjalnej recesji gospodarczej - na zwiększenie np. należności podatkowej. Dochody notowane z podatków i świętopawla przez konto Skarbu Państwa będą określać aktualną siłę rotryjskiej gospodarki - im będą to większe wpływy, tym silniejsza będzie nasza gospodarka. Jeśli wydatki będą przekraczać wpływy, będzie to znak, że gospodarka słabnie notując niskie zyski. Duży wpływ na kondycję Skarbu Państwa będzie miał Ekonom Patriarszy, który mając możliwość regulacji stawki podatkowej, powinien reagować tak, aby w bilansie miesięcznym wynik był zawsze dodatni. Jeśli przez dłuższy czas na koncie Skarbu Państwa będzie notowany wynik ujemny, Patriarcha powinien dokładnie przyjrzeć się pracy Ekonoma.

PODRĘCZNIK FUNKCJONOWANIA GOSPODARKI
Wg planu i wizji Mikołaja Dredera

Prawo do zabawy w rotryjskim systemie gospodarczym przysługuje każdemu, kto posiada konto na forum rotryjskim i czynnie uczestniczy w życiu codziennym Państwa Kościelnego - prawo to przysługuje zarówno osobom świeckim, jak i duchownym. Ponadto każda organizacja państwowa, działająca w Państwie Rotryjskim ma obowiązek posiadać konto bankowe, które nadzoruje osoba stojąca na czele danej organizacji. Ideą, która przyświecała mi podczas tworzenia tegoż poradnika jest cel, który ma za zadanie utworzyć nasz system gospodarczy jak najprostszym, jak najciekawszym i jak najmniej czasochłonnym.

Sprawą pierwszorzędną jest porzucenie dotychczasowych struktur informatycznych, z zachowaniem dotychczas zgromadzonych funduszy, które będą nam niezbędne do rozruchu systemu gospodarczego 2.0. Konta osób nieżyjących lub instytucji niefunkcjonujących aktualnie zostaną zlikwidowane, a pieniądze z nich trafią do dyspozycji Ekonoma Patriarszego w celu zachowania płynności i ciągłości finansowej. Stany kont osób żyjących i nadal działających w Państwie Kościelnym będą zachowane i pieniądze zgromadzone na nich będą przeznaczone do aktywności ekonomicznej w systemie 2.0. Podobnie sprawa ma się z kontami organizacji.

W celu uproszczenia gospodarki proponuję wykorzystanie i doskonalenie systemu wykorzystywanego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, gdzie każdy obywatel ma swój własny wątek w dziale dotyczącym kont bankowych i własnoręcznie dokonuje jego aktualizacji - księgowania zysków i strat nie tylko z własnych gospodarstw rolnych, ale też z manufaktur, które może posiadać. Pozwoli to na odciążenie Ekonoma Patriarszego z obowiązku księgowania każdej wypłaty, za każdą funkcję piastowaną przed daną osobę - każdy z nas doskonale wie, jakie funkcje w Państwie i Kościele Rotryjskim sprawuje. Obowiązkiem Ekonoma będzie comiesięczne zaksięgowanie wypłat dla urzędników państwowych ze skarbu państwa oraz zaksięgowanie dochodów z podatków od przedsiębiorstw oraz świętopawla - z tytułu posługi duszpasterskiej (parafie, zakony, diecezje, etc., etc.). Ufam, że dzięki temu systemowi, Ekonom nie będzie nadmiernie obciążony obowiązkiem troski o naszą gospodarkę, co podniesie jego efektywność oraz stabilność działań.

Jak zatem będzie wyglądać generowanie zysku przez osoby prywatne? Przede wszystkim możliwość zarobku podzielona będzie na 3 kryteria: 1. Duszpasterstwo / 2. Rolnictwo / 3. Manufaktury i fabryki, przy czym opcja nr 2 będzie zarezerwowana tylko dla osób, które są włączone do grona arystokracji rotryjskiej, czytaj - posiadają własne ziemie. Jednakże każda z opcji będzie opodatkowana, co omówię później, na łamach drugiego tomu niniejszego podręcznika. Teraz skupie się na generowaniu zysków. Jak wcześniej wspominałem - przyświeca mi cel stworzenia gospodarki w dużej mierzej opartej na czynniku losowym, lecz aby stworzyć go jak najbardziej wiarygodnym, proponuję aby losowość gospodarki była wyrażona w aktywności forumowej państw, a dokładniej w jej liczbie postów napisanych na forum. Zebranie tych danych nie jest trudne - wszak Palatynat Leocji udostępnia ciekawy ranking aktywności państw, zebranie informacji z niego to kwestia kilku chwil. W przypadku działań duszpasterskich, rynkiem dochodu będą państwa, gdzie funkcjonują nasze diecezje, w przypadku rolnictwa oraz zbytu towarów wyprodukowanych w przedsiębiorstwach - grono państw (5-6) wybranych do tworzenia tych danych. Jak będzie wyglądał przelicznik dochodu? Prosta matematyka, którą przedstawiam poniżej.

Z grona wybranych państw, najlepiej będzie 5-6, tych największych, włączając w to Państwo Kościelne (moim zdaniem rozsądnym wyborem będzie Sarmacja, RON, Dreamland, Skarland, MAW oraz Rotria właśnie), obliczona zostaje średnia postów danego miesiąca, która będzie punktem wyjściowym. Dalej na bazie średniej obliczone zostają progi dochodowe, co przedstawię poniżej:

Średnia: 310 postów.
Sarmacja: 400 postów, zysk: 29%
RON: 350 postów, zysk: 12,9%
Dreamland: 180 postów, strata: 41,2%
Skarland: 150 postów, strata: 51,6%
MAW: 500 postów, zysk: 61,2%
Rotria: 380 postów, zysk 22,6%

Zysk: 36,42% - jak widać, tyle nasze firmy wypracowały dochodu w miesiącu X. Dochód zaś byłby obliczany indywidualnie przez każdego przedsiębiorcę i rolnika. Rola Ekonoma ogranicza się w tym momencie tylko do przygotowania powyższego zestawienia. Dla przykładu, ja, mając do dyspozycji fabrykę samochodów, która zatrudnia 100 pracowników, przyjmując że jeden pracownik, w mojej technologii jest wydajny na zarobek rzędu 5 lirów (o czym omówię na łamach Tomu II) - 100 x 5L = 500 L + 36,42% = 682,1 L w miesiącu X. Proponuję wprowadzić do tego koszty stałe (wynagrodzenie, energia elektryczna oraz koszty transportu) - pensja pracownika 0,5 lira + prąd 0,2L/1 pracownika + transport 0,1L/pracownika - co daje koszty stałe: 50L + 20L + 10 L. Wobec tego końcowy bilans miesiąca przedstawi się w sposób następujący: Dochód brutto minus koszty stałe = dochód netto, więc na bazie powyższego przykładu: 682,1 L - 80 L = 602,1 L - dochód netto, który wypracowała moja fabryka samochodów. Oczywiście dojdzie do tego podatek, który będzie omówiony w Tomie II.

Zaś kwestia samych firm, jak wspominałem wcześniej - optuje za wprowadzeniem podziału na klasy (brązowa, srebrna i złota) technologii, która pozwoli nam na funkcjonowanie: małych warsztatów rzemieślniczych, drobnych manufaktur i wielkich fabryk. Każdy awans na technologię wyżej będzie obarczony kosztami pieniężnymi oraz warunkami niezbędnymi do awansu klasę wyżej. Przede wszystkim, chcąc awansować wyżej trzeba będzie dokonać zakupu patentów i technologii, które pozwolą na rozbudowę firmy i parku maszynowego na uczelniach technicznych oraz dokonać rozbudowy fabryki (zakup gruntu i opłacenie ekipy budowlanej). Proponuję to wszystko obarczyć kosztami stałymi, w przypadku zakupu technologii oraz wdrożenie w życie przelicznika w przypadku rozbudowy fabryki (koszty stałe + koszt każdego stanowiska + koszty pozwoleń budowlanych - wszystko to przeliczane w stosunku do tego, ile osób planujemy zatrudnić). Wówczas nasza firma wskoczy technologię wyżej - generując większy zysk, poprzez szybszą produkcję oraz więcej osób zatrudnionych w fabryce. Element wprowadzenia klas technologicznych sprawi, że będziemy mieli możliwość wydania i inwestycji pieniędzy zgromadzonych na koncie, tutaj także będziemy mieli możliwość wprowadzenia kredytów i pożyczek. Zmusi to także użytkowników systemu do ruszenia głową i kalkulowania, chociażby tego, czy inwestycja okaże się bezpieczna czy może pójdziemy z torbami. Jak mówiłem, duża losowość, sprawi, że nowy system gospodarczy będzie pozbawiony nudy i schematów - zysk, zatrudnianie nowych pracowników, zysk, rozbudowa firmy, zysk, zysk, zwiększenie zatrudnienia + rozbudowa firmy. W gruncie rzeczy unikniemy ciągłego bogacenia się, a w sytuacji gdy aktywność mikronacyjna przygaśnie to nasze firmy będą odnosić mniejsze zyski, które z czasem będą wymagać reakcji - redukcji zatrudnienia, aby w miesięcznym raporcie wyjść na plus lub zastawienia fabryki w banku, etc. Możliwości jest wiele i właściwie ograniczeniem będzie nasza wyobraźnia, bo system 2.0 nie będzie zawierał sztywnych ram. Będzie zawierał tylko przeliczniki, którymi operował będzie Ekonom oraz przedsiębiorca.

Natomiast kwestia gospodarstw rolnych - tutaj będziemy mogli stać się hodowcami trzody, plantatorami pszenicy czy właścicielami winnic. Nie ma to znaczenia - najważniejszym czynnikiem będzie tutaj, nadawana przez Patriarchę Rotrii godność arystokratyczna, a wraz z nią ziemia. Przewiduję tutaj dwie klasy - proste rolnictwo oraz rolnictwo zmechanizowane, w warunkach epoki oczywiście. Proponuję, aby każde terytorium lenne przeznaczyło połowę swojej powierzchni w łanach, na gospodarstwo (przelicznik :2), więc mając 200 łanową baronię, w celach rolniczych wykorzystujemy 100 łanów. Na jeden łan, trzeba będzie zatrudnić 4 rolników, więc chcąc wykorzystać potencjał 100 łanów, niezbędne będzie zatrudnianie 400 rolników. Oprócz tego trzeba będzie wprowadzić "rolników stałych" - jak młynarzy, browarników, etc. etc., w zależności od profilu gospodarstwa. Co ważne - oni nie przynoszą dochodu. W skrócie na 10 łanów plantacji wymagane będzie 5 stałych pracowników + 40 pracujących w polu. Do tego dochodzą koszty stałe, a w tym wypadku: pensja + koszty paliwa (transport, który w tym wypadku będzie miał duże znaczenie) + energia elektryczna). Oczywiście bilans zysków będzie oparty o wyżej wymieniony schemat, który będzie taki sam. Celowo to podkreślam, nie chcę aby rolnictwo było faworyzowane kosztem fabryk i vice versa. Tutaj wybór zostaje dla przedsiębiorcy. Jedynym przywilejem będą ziemie nadane przez Patriarchę, które pozwalają na dodatkowy zysk. A więc,

Dochód w miesiącu X wynosi: 36,42%
Gospodarstwo 100 łanowe: 50 stałych pracowników + 400 pracowników plenerowych
Wypracowany zarobek: (bez zgłębienia się w technologię póki co, przyjmijmy że w wyższej): 400 x 5 L = 2000 L + 36,42% = 2 728, 40 L - dochód brutto
Koszty stałe: pensja: 450 x 0,5 + 450 x 0,2 + 450 x 0,1 = 225L + 90 L + 45 L = 360 L - koszty stałe
Dochód netto: 2728,40 - 360 = 2368,40 L - oczywiście dojdzie jeszcze podatek, co omówię w Tomie II.

Cytat:   Kan. 37 - § 1. Duchowni obowiązani są zachować wieczystą wstrzemięźliwość i dlatego zobowiązani są do celibatu, poza wyjątkiem podanym w § 2. tego kanonu.
   § 2. Duchowni inkardynowani do Kościołów partykularnych lub do prałatur personalnych obrządku welijskiego mogą być żonaci, o ile ich małżeństwo zostało zawarte przed chirotonią prezbitera. Tacy duchowni nie mogą zostać nominowani na urząd biskupa lub wyższy, ani też nie mogą być kreowani kardynałami. Jeśli zaś ich małżeństwo się zakończy w trakcie sprawowania posługi prezbiterskiej, nie mogą się ożenić po raz kolejny, póki pozostają duchownymi.
   § 3. Patriarcha może wydać szczegółowe normy w sprawie adopcji przez osoby duchowne.

Cytat:   Kan. 83 - Zwykłą przeszkodą, nie pozwalającą przyjąć każdej powierzonej nominacji, są związani:
    1° mężczyzna żonaty, poza wyjątkiem podanym w kan. 37 § 2.;
    2° kto popełnił przestępstwo apostazji, herezji lub schizmy;
    3° kto sprawuje urząd lub zarząd zakazany duchownym;
    4° kto dopuścił się przestępstwa przeciwko władzy kościelnej i wolności Kościoła;
    5° kto dopuścił się przestępstwa uzurpacji kościelnych zadań oraz przestępstwa w ich wykonywaniu;
    6° kto dopuścił się przestępstwa podszywania pod inną godność lub posiadania nietożsamej postaci, będących rozróżnionymi płcią, statusem lub jakąkolwiek inną cechą, a co wykazało postępowanie przeprowadzone na polecenie Biskupa Rotrii.

Cytat:Kan. 9 - § 1. Powierzenie urzędu kościelnego dokonuje się: poprzez swobodne nadanie przez kompetentną władzę kościelną lub poprzez zwykły wybór przyjęty przez elekta oraz dokonanie przepisanej prawem inwestytury.
§ 2. Biskup Rotrii może w szczególnie uzasadnionych przypadkach udzielić dyspensy od dokonania każdej inwestytury, a biskup diecezjalny od inwestytury prezbiterskiej i diakońskiej na terenie jego diecezji.
§ 3. Nikt nie jest władny dyspensować Biskupa Rotrii od dokonania koronacji patriarszej.
§ 4. Nieważne jest również w świetle prawa kanonicznego małżeństwo dokonane niezgodnie z przepisami Ceremoniału Kwirynalskiego.

Cytat:§ 4. Nieważne jest również w świetle prawa kanonicznego małżeństwo dokonane niezgodnie z rytuałem zatwierdzonym przez Kościół.

Drodzy Ojcowie Soborowi,

otwieram trzecią dysputę soborową, poświęconą zmianom w Kodeksie Prawa Kanonicznego. Ostatnie wydarzenia otworzyły nam oczy na luki w naszym prawie kanonicznym. W moim odczuciu wartałoby przesądzić moc prawną naszych rytuałów i ceremoniałów. Dodatkowo słusznym byłoby wprowadzić pewne zabezpieczenia na rzecz nieaktywności. Uważam, że nieaktywność Najwyższego Kapłana zabija Rotrię, tak samo jak nieaktywność każdego przywódcy niszczy mikronację. Powinniśmy przeciw czemuś takiemu posiadać środki reakcji. Stąd też proponuję takie zmiany w Kodeksie Prawa Kanonicznego. Otwieram dyskusję.

ks. inf. dr net. Janusz Adam Zabieraj SJ
Legat Soborowy

Cytat:Kan. 45 - § 1. Pełną i najwyższą władzę w Kościele otrzymuje Biskup Rotrii przez zgodny z prawem i zaakceptowany przez niego wybór wraz z nominacją biskupią oraz dokonaną w przepisanym terminie inwestyturą biskupią oraz koronacją patriarszą. Stąd tę samą władzę otrzymuje od momentu dokonania koronacji patriarszej ten elekt, który posiada nominację biskupią. Gdyby elekt nie miał nominacji biskupiej, powinien być zaraz wyniesiony do tej godności. W takiej sytuacji jest on również zobowiązany do dokonania przewidzianej prawem inwestytury.
§ 2. Gdyby się zdarzyło, że Biskup Rotrii zrzekłby się swego urzędu, to do ważności wymaga się, by zrzeczenie zostało dokonane w sposób wolny i było odpowiednio ujawnione; nie wymaga zaś niczyjego przyjęcia.
§ 3. W przypadku co najmniej siedmiodniowej absencji Biskupa Rotrii, objawiającej się nienapisaniem choćby jednego posta na forum Państwa Kościelnego Rotria, władzę jako Regent Państwa Kościelnego Rotria przejmuje Kardynał Kamerling i będzie ją sprawował do dnia powrotu Ojca Świętego. W braku możności przejęcia władzy przez Kamerlinga, obowiązek ten spocznie na kardynale Dziekanie, a następnie Prodziekanie Kolegium. Jeśliby i oni sprawować urzędu nie mogli, obowiązek ten wykonają pozostali kardynałowie wedle starszeństwa w kreacji, dalej zaś arcybiskupi i biskupi według starszeństwa oraz kapłani według precedencji. Gdyby jednak Patriarcha nie powrócił do Stolicy Apostolskiej przez kolejne siedem dni licząc od dnia ustanowienia regencji mocą samego prawa, wówczas Regent jest zobowiązany ogłosić okres sede vacante i zwołać obrady konklawe, celem elekcji Biskupa Powszechnego.
 
Kan. 9 - § 1. Powierzenie urzędu kościelnego dokonuje się: poprzez swobodne nadanie przez kompetentną władzę kościelną lub poprzez zwykły wybór przyjęty przez elekta oraz dokonanie przepisanej prawem inwestytury.
§ 2. Biskup Rotrii może w szczególnie uzasadnionych przypadkach udzielić dyspensy od dokonania każdej inwestytury, a biskup diecezjalny od inwestytury prezbiterskiej i diakońskiej na terenie jego diecezji.
§ 3. Nikt nie jest władny dyspensować Biskupa Rotrii od dokonania koronacji patriarszej.
§ 4. Nieważne jest również w świetle prawa kanonicznego małżeństwo dokonane niezgodnie z przepisami Ceremoniału Kwirynalskiego.